JENIN JENIN JANIN JENIN

 

1. กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เพิ่งรู้ว่า หนังเรื่อง NADA (1976, Claude Chabrol, France, 110min) ที่นำแสดงโดย Lou Castel เคยลงโรงฉายในไทยแบบ commercial release ด้วย โดยเข้าฉายที่โรงแมคเคนนา และใช้ชื่อเรื่องภาษาไทยว่า “นาดา แก๊งค์”

 

Claude Chabrol นี่ถือเป็น one of my most favorite directors of all time เลย แต่เราไม่เคยรู้มาก่อนว่า หนังของเขาเคยเข้าโรงฉายในไทยแบบ commercial release ด้วย ก่อนหน้านี้เรารู้แต่เพียงว่า

 

1.1 มินิซีรีส์เรื่อง THE BLOOD OF OTHERS (1984, Claude Chabrol) ที่นำแสดงโดย Jodie Foster และดัดแปลงมาจากนิยายของ Simone de Beauvois เคยแพร่ภาพทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 3 และเราก็เคยดูมินิซีรีส์เรื่องนี้ ชอบมาก ๆ

 

1.2 หนังเรื่อง DR. M (1990, Claude Chabrol) ได้ออกเป็นวิดีโอลิขสิทธิ์ในไทย

 

1.3 หนังเรื่อง THE FLOWER OF EVIL (2003, Claude Chabrol, A+30) เคยได้ฉายโรงในไทยในเทศกาลภาพยนตร์

 

1.4 หนังของเขาจำนวนมากมายหลายเรื่องได้ฉายในโรงภาพยนตร์ของ Alliance Française in Bangkok ซึ่งเราก็ได้ดูหนังหลายเรื่องของเขาในโรงภาพยนตร์ที่นี่นี่แหละ

 

แต่เราไม่เคยรู้มาก่อนว่า มีหนังเรื่องไหนบ้างของ Chabrol ที่เคยเข้าโรงฉายแบบ commercial release ในไทย เราก็เลยดีใจมาก ๆ ที่ได้รู้ว่า NADA เคยเข้าฉาย กรี๊ดดดดดดดดดดดดด

 

2. ในภาพนี้ ส่วนบนน่าจะเป็นหนังเรื่อง “หนามยอกอก” (1979, Kornsawasdi กรสวัสดิ์, A+30) ซึ่งถือเป็น one of my most favorite Thai films of all time

 

3. ในภาพนี้มีหนังอิตาลีเรื่อง SHADOW OF THE KILLER หรือ DEATH RAGE (1979, Antonio Margheriti) ที่นำแสดงโดย Barbara Bouchet  ด้วย โดยหนังเรื่องนี้เข้าฉายในไทยในชื่อเรื่องว่า “มาเฟียโล้น” น่าดูมาก ๆ

 

4. อยากดู “ทวนคู่สะท้านภพ” ที่เข้าฉายที่รามาด้วย แต่ไม่แน่ใจว่ามันคือหนังเรื่องอะไร มันคือ THE HAND OF DEATH (1976, John Woo, Hong Kong) หรือเปล่า

 

5. อยากดู “เดชดาบฟ้าผ่า” หรือ TRAVELLING SWORDSMAN (1978, Hsieh Yuh-chen, Taiwan) ด้วย

 

6. สัญชาตญาณโหด (1979, Permpol Choey-arun) ก็น่าดูสุดขีด แต่เราเข้าใจว่าหนังเรื่องนี้น่าจะมีให้ดูในห้องสมุดของหอภาพยนตร์ ศาลายา

 

7. อยากดู “แผ่นเสียงตกร่อง” (1979, Apichat Phopairot อภิชาต โพธิ์ไพโรจน์) อย่างรุนแรง เพราะ Apichat Phopairot ถือเป็นผู้กำกับหนังไทยที่เราชื่นชอบสุดขีด แต่เราไม่แน่ใจว่า หนังเรื่องนี้หายสาบสูญไปแล้วยัง กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

8. สรุปว่า ในโฆษณาหน้านี้ที่น่าจะมาจากปี 1979 มีทั้งหนังไทย, ฝรั่งเศส, อิตาลี, ฮ่องกง และไต้หวันลงโรงฉายในไทยพร้อมกัน และมีทั้งหนังของ Claude Chabrol, เพิ่มพล เชยอรุณ, อภิชาต โพธิ์ไพโรจน์ และกรสวัสดิ์ ลงโรงฉายพร้อมกัน เริ่ดที่สุดค่ะ

+++

 

A BUNDLE OF SILENCES (2026, Sofia Gallisá Muriente, documentary, 24min, A+30)

 

เพิ่งรู้จากหนังเรื่องนี้ว่ามันมีขบวนการเรียกร้องเอกราชให้ Puerto Rico ด้วย

 

PENKELEMES (2025, Onyeke Igwe, UK/Nigeria, documentary, 19min, A+30)

 

หนังเกี่ยวกับมหาวิทยาลัย Ibadan ในไนจีเรีย

 

Onyeke Igwe นี่เป็นผู้กำกับที่เหมือนมาแรงมากในระยะหลัง เพราะเราเห็นชื่อเธอบ่อยมาก ๆ ชอบหนังเรื่อง SPECIALISED TECHNIQUE (2018) ของเธอมาก ๆ

 

ATASH (THIRST) (1994, Parine Jaddo, Lebanon, 14min, A+30)

 

เหมือนหนังเรื่องนี้เล่าเรื่องราวอย่างน้อย 3 เรื่อง นั่นก็คือเรื่องของผู้กำกับ, เรื่องเล่าของผู้ชายที่เหมือนมีปัญหาอะไรสักอย่างกับกระจกและภรรยาของเขา และเรื่องเล่าของผู้หญิง เราชอบเรื่องเล่าของผู้หญิงอย่างรุนแรงมาก ถ้าหากเราจำไม่ผิด มันเป็นเรื่องราวของหญิงสาวในเลบานอนที่พบว่ามีเครื่องบินมาทิ้งระเบิดอย่างรุนแรงแถวบ้านของเธอ เธอก็เลยไปหลบในหลุมหลบภัย แล้วก็มีชายหนุ่มหลายคนมาชวนเธอไปร่วมรักด้วยกันในรถแวน เธอก็เลยไปร่วมรักกับชายหนุ่มหลายคนในรถแวนขณะที่เครื่องบินมาทิ้งระเบิดอย่างรุนแรง

 

เรื่องเล่าของผู้ชายน่าจะดัดแปลงมาจากนิยายเรื่อง THE BIG MIRROR (1977) ของ Mohamed Mrabet นักประพันธ์ชาว Morocco นิยายเรื่องนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษโดย Paul Bowles

 

End credits ของหนังเรื่องนี้มีขอบคุณ Rob Tregenza และ Haile Gerima ด้วย โดย Haile Gerima นั้นเป็นปรมาจารย์ภาพยนตร์แห่ง Ethiopia

 

เหมือนในโลกนี้มีหนังเรื่อง THIRST เป็นจำนวนเยอะมาก ๆ แต่ที่เราเคยดูแล้วชอบมากก็มีสองเรื่อง ซึ่งก็คือเรื่องนี้ของ Parine Jaddo กับ THIRST (2004, Tawfik Abu Wael, Palestine, A+30)

 

Haile Gerima

https://en.wikipedia.org/wiki/Haile_Gerima

 

THE BIG MIRROR

https://www.delibris.org/en/big-mirror

 

Parine Jaddo เคยกำกับภาพยนตร์มาแล้ว 5 เรื่อง

https://www.parinejaddo.com/films

 

++++

 

หนึ่งในสิ่งที่เรานึกถึงโดยไม่ได้ตั้งใจในขณะที่ดูภาพยนตร์เรื่อง THE DEVIL WEARS PRADA 2 (2026, David Frankel, A+25) ก็คือคุณนพพร ศุภพิพัฒน์ เพราะว่าในหนังเรื่องนี้ หนึ่งในตัวละครสำคัญก็คือ “นายทุนเจ้าของนิตยสาร” เราก็เลยนึกถึงคุณนพพรขึ้นมา เพราะคุณนพพรเป็นนายทุนเจ้าของนิตยสาร PULP ถ้าหากเราเข้าใจไม่ผิด และชีวิตของคุณนพพรก็อาจจะมีบางเรื่องราวที่น่าสนใจที่เหมาะนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์มาก ๆ

 

เราชอบนิตยสาร PULP ของคุณนพพรมาก ๆ นิตยสารหนังเล่มนี้มีบทความดี ๆ มากมาย อย่างเช่นบทความ SOUTHEAST ASIA HORROR ของคุณอลงกรณ์ คล้ายสีแก้ว ในนิตยสาร PULP เล่ม 28 ฉบับเดือนพ.ย. 2005 บทความนี้พูดถึงหนังที่น่าสนใจมากมาย อย่างเช่น

 

1. CURSE OF THE OILY MAN (1956, P. Ramlee, Singapore/Malaysia)

2. PONTIANAK (1957, B. Narayan Rao, Singapore)

3.THE BLOOD DRINKERS (1964, Gerardo de Leon, Philippines)

4. GHOST WITH HOLE (1981, Sisworo Gautama Putra, Indonesia)

5. THE SNAKE QUEEN (1982, Sisworo Gautama Putra, Indonesia)

6. THE WITCH WITH FLYING HEAD กระสือสวาท (1982, Chang Jen-chieh, Taiwan/Hong Kong)

7. TIYANAK (1988, Peque Gallaga, Lore Reyes, Philippines)

 

คิดถึงนิตยสาร PULP มาก ๆ

+++

 

ANOMALIES IN A LANDSCAPE (2025, Félix Caraballo, Canada, 8min, A+30)

 

หนังถ่ายด้วยฟิล์ม 16 มม. หนังสวยสุดขีดมาก ๆ

 

AN AFTERNOON WITH A GNAWA (2026, Meena Nanji, Morocco, documentary, 12min, A+30)

 

เหมือนก่อนหน้านี้เรามักได้ยินแต่เรื่องที่ “คนขาว” จับเอาคนดำในแอฟริกาไปเป็นทาส แต่พอเราดูสารคดีเรื่องนี้ เราถึงเพิ่งรู้ว่าในอดีตช่วงหลายร้อยปีก่อนเคยมีชาวอาหรับและคนแอฟริกาเหนือ ที่จับเอาคนดำจำนวนมากจากส่วนอื่น ๆ ของทวีปแอฟริกาไปเป็นทาสใน Morocco ด้วย ถ้าหากเราเข้าใจไม่ผิด

 

คนดำจำนวนมากที่ถูกคนอาหรับจับไปเป็นทาสเมื่อหลายร้อยปีก่อน ก็เลยร้องเพลงเยียวยาจิตใจตนเอง และเกิดเป็นแนวเพลง Gnawa ขึ้นมา

 

IT MUST BE BECAUSE I DECIDED TO LEAVE (2025, Chen Zhuoyun, USA, 19min, A+30)

 

เห็นบางเทศกาลภาพยนตร์จัดให้หนังเรื่องนี้เป็นหนังสารคดี เพราะมันมีความเป็น diary และ autofiction ด้วย แต่ดิฉันขอไม่จัดให้หนังเรื่องนี้เป็นหนังสารคดีนะคะ เพราะมันมีความ David Lynch มันมีความ “เหมือนฝัน บัณฑิตสกุล” มาก ๆ ค่ะ

 

ฉากรถไฟในหนังเรื่องนี้นี่คล้ายรถไฟในประเทศไทยมาก ๆ

 

https://www.dok-leipzig.de/en/film/it-must-be-because-i-decided-leave/archive

 

TO SUMMON A SEER (2026, Alan Medina, 8min, A+30)

++++

 

TRIPLE BILL FILM WISH LIST

 

BLOOD BERRIES (2025, Hathairat Phaholtap, documentary, A+30)

+ MONGREL (2024, Chiang Wei Liang + Yin You Qiao, Taiwan, A+30)

+ AIRY IN BUSAN (2026, Somphong Kunapratom, A+30)

 

ไตรภาคแรงงานไทยในต่างแดนยุคปัจจุบัน ทั้งในสแกนดิเนเวีย, ไต้หวัน และเกาหลีใต้

 

BLOOD BERRIES นี่ดูแล้วน่าตกใจที่สุด เพราะว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับ “เจ้าหน้าที่ภาครัฐ” ด้วย มันก็เลยรุนแรงมาก ๆ และสแกนดิเนเวียนั้นดูภายนอกน่าจะเจริญกว่าไต้หวันและเกาหลีใต้ แต่ปรากฏว่าแรงงานไทยในหนังสารคดีเรื่องนี้กลับเผชิญกับความโหดร้ายทารุณอย่างมาก ๆ

+++

 

เราดูจากเว็บไซต์ Prismatic Ground ค่ะ แต่มันหมดเขตไปแล้ว คือเราเห็นคุณ Warut Pornchaiprasartkul แปะลิงค์ไว้ใต้โพสท์ของเขาในช่วง 8 โมงเช้าวันจันทร์ที่ 4 พ.ค. 2026 แล้วมีเวลาดูแค่ราว ๆ 4 ชั่วโมงก่อนมันจะหมดเขตในช่วงราวเที่ยงวันจันทร์ เราก็เลยทันดูแค่ 7 เรื่องในเทศกาลนี้ค่ะ แล้วเราก็เพิ่งมีเวลาเขียนถึงหนัง 7 เรื่องที่ได้ดูในวันพุธ

 

ระหว่างที่เราดูหนังพวกนี้ในช่วง 08.30-12.00 น.ของวันจันทร์ เราก็เลยไม่ได้เขียนถึงหนังพวกนี้ในระหว่างที่ดูเลยค่ะ เพราะถ้าดูไปด้วย เขียนไปด้วย เราก็อาจจะมีเวลาดูได้แค่ 3 เรื่อง แทนที่จะดูได้ 7 เรื่อง 55555

https://www.prismaticground.com/year-six/program

+++

 

JENIN, JENIN (2002, Mohammad Bakri, Palestine, documentary, 54min, A+30)

 

รุนแรงมาก พอดูหนังสารคดีเรื่องนี้จบ เราก็เลยไปอ่านเพิ่มเติมจาก wikipedia เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่อิสราเอลสังหารหมู่ชาวปาเลสไตน์จำนวนมากในเมืองเจนินในปี 2002

 

Human Rights Watch reported that the refugee camp, which was the major battleground, suffered extensive damage. Witnesses stated unarmed people were shot and denied medical treatment, and as a result died. Human Rights Watch have regarded many killings to be unlawful such as the death of a 57-year-old wheelchair-using man who was shot and run over by a tank despite having attached a white flag on his wheelchair. A 37-year-old man who was paralysed was crushed under the rubble of his house, his family was not allowed to remove his body. A 14-year-old boy was killed as he travelled to purchase groceries during the temporary relief of the curfew that was imposed by the army. Medical staff were shot at (one nurse killed) while trying to reach the wounded even after clearly being in uniform displaying the red crescent symbol. 

 

 

เราดูหนังเรื่องนี้ทางเว็บไซต์ของ Palestine Film Institute

https://www.palestinefilminstitute.org/en/jenin-jenin

+++

Heather Graham เล่นเป็นหนึ่งในตัวร้ายที่ไล่ฆ่านางเอกใน THEY WILL KILL YOU จำเธอแทบไม่ได้เลย แต่ “ตัวละคร” ของเธออยู่ในระดับปานกลาง เหมือนเป็นตัวร้ายสาวผมทองรวย ๆ ที่ไม่ได้ฉลาดและไม่ได้มี aura มากนัก ในขณะที่ Patricia Arquette ได้บทตัวร้ายที่ดูน่าจดจำมากกว่า

+++

THE PARADISE OF THORNS วิมานหนาม (2024, Naruebet Kuno) ต้องออก DVD กลิ่นทุเรียนมาสู้แล้วค่ะ

++++

 

JANIN, JENIN (2024, Mohammad Bakri, Palestine, documentary, 60min, A+30)

 

อันนี้เป็นภาคต่อของ JENIN, JENIN (2002, Mohammad Bakri, Palestine, documentary, 54min, A+30) เพราะว่ากองทัพอิสราเอลบุกมาสังหารชาวปาเลสไตน์ในเมืองเจนินอีกครั้งหลังจากเวลาผ่านไปนาน 21 ปีจากภาคแรก

 

หนังเรื่องนี้มีการตัดต่อหลาย ๆ ฉากจากภาคแรกใส่เข้ามาเป็นระยะ ๆ และสิ่งที่หนักมากก็คือว่า ถ้าหากหลาย ๆ ฉากมันไม่ขึ้นตัวอักษรกำกับไว้ว่าอันนี้มันเป็นฉากจากปี 2002 หรือถ้าหากเราจำไม่ได้ว่าเราเคยดูฉากนี้ไปแล้วจากภาคแรก เราก็อาจจะแยกไม่ออกอีกต่อไปว่า ฉากไหนเป็นปี 2002 และฉากไหนเป็นปี 2024 เพราะว่าสภาพความเลวร้ายในเจนินยังคงเป็นเหมือนเดิม แม้เวลาจะผ่านไปนาน 21 ปีแล้วก็ตาม

 

เราดูหนังเรื่องนี้ทางเว็บไซต์ของ Palestine Film Institute

https://www.palestinefilminstitute.org/en/jenin-jenin

+++

 

งดงามที่สุด เห็นด้วยกับประโยคนี้มาก ๆ เพราะเราก็อยากดูหนังเรื่องนี้ของ Michael Snow ด้วยเช่นกัน

 

“อยากเห็นความเมจิค 17 เรื่องของคุณวีระ ตัดออกมาเป็นหนังยาวฉายปะทะ ‘Rameau’s Nephew’ by Diderot (Thanx to Dennis Young) by Wilma Schoen (1974, Michael Snow, 256 min) อย่างที่สุด”

https://web.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid0FgHqwXUvpyyac3guuayKPmndVXtvsnq7HNA1fyGKtiVX6zLiDREv9TeDJU5cY9mPl&id=100063881677771

 

+++

ผมเคยดู PLATOON แล้วครับ แต่ผมชอบ Tom Berenger ในฐานะ “ดาราหล่อ” ครับ 55555 ผมก็เลยชอบเขามากที่สุดตอนที่แสดงใน IF TOMORROW COMES (1986, Jerry London, miniseries) กับใน BETRAYED (1988, Costa-Gavras) เพราะตอนนั้นเขาอายุ 30 กว่าปี และยังหล่อมากอยู่ในช่วงนั้น

 

ผมได้ดู INCEPTION แต่ไม่ทันรู้ตัวเลยว่า เขาแสดงในหนังเรื่องนี้ด้วย 55555

HENAS (2022, Hossein Darabi, Iran, A+30)

 

หนังที่เรานึกถึงอย่างรุนแรงในช่วงนี้คือ HENAS (2022, Hossein Darabi, Iran, A+30) ซึ่งสร้างจากเรื่องจริงของ Dariush Rezainejad นักวิทยาศาสตร์ของอิหร่านที่ถูกสายลับอิสราเอลฆ่าตายในอิหร่านในปี 2011

 

ดูหนังเรื่องนี้แล้วนึกถึงพวกหนังกลุ่ม Conspiracy อย่างเช่น CHINATOWN (1974, Roman Polanski), THREE DAYS OF THE CONDOR (1975, Sydney Pollack), ALL THE PRESIDENT’S MEN (1976, Alan J. Pakula), I…FOR ICARUS (1979, Henri Verneuil), BLOW OUT (1981, Brian De Palma) และรวมไปถึงหนังอย่าง TINKER TAILOR SOLDIER SPY (2011, Tomas Alfredson) ด้วย

 

ถึงแม้ HENAS จะมีความเป็น thriller แต่มันก็ไม่ได้ลุ้นระทึกตื่นเต้นฉี่แทบราดตลอดเวลาแบบหนัง thriller ของฮอลลีวู้ดนะ ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ดีแล้ว และก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ เพราะเราว่าจุดประสงค์หลักของ HENAS คือความเป็น “หนังการเมือง” ที่สร้างขึ้นเพื่อประจานความชั่วร้ายของอิสราเอลและสายลับอิสราเอล และเราว่า HENAS ทำจุดนี้ได้ดีสุดขีด ส่วนความเป็น thriller นั้นถือเป็นเพียงแค่น้ำจิ้มของหนัง ไม่ใช่จุดประสงค์หลักของหนัง

 

เราได้ดูหนังเรื่องนี้ที่หอภาพยนตร์ ศาลายา เราชอบสุดขีดที่ทางหอภาพยนตร์นำหนังหลาย ๆ เรื่องจากอิหร่านมาฉาย มันเปิดหูเปิดตาเราอย่างรุนแรงมาก ๆ เพราะหลาย ๆ ประเด็นในหนังอิหร่านเหล่านี้เป็นประเด็นที่เราแทบไม่เคยเจอในภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ที่เราเคยดูมาก่อน อย่างเช่น HENAS ที่เล่าเรื่องของนักวิทยาศาสตร์อิหร่านที่ถูกสายลับอิสราเอลฆ่าตาย และ THE SURVIVOR (1995, Seifollah Dad, Iran, A+30) ซึ่งถือเป็น ONE OF MY MOST FAVORITE FILMS OF ALL TIME ที่เล่าเรื่องที่อิสราเอลสังหารหมู่ชาวปาเลสไตน์อย่างโหดเหี้ยมในทศวรรษ 1940 คือประเด็นเหล่านี้เราแทบไม่เคยเจอในหนังเรื่องอื่น ๆ น่ะ เพราะหนังเรื่องอื่น ๆ ชอบเล่าแต่เรื่อง Holocaust

+++

 

เพิ่งคุยกับเพื่อน cinephile เมื่อตะกี้ว่า Renny Harlin เคยโด่งดังมาก ๆ ในทศวรรษ 1990 และเราก็ชอบ THE LONG KISS GOODNIGHT (1996) มาก ๆ  แต่หนังของเขาที่เราชอบมากที่สุดคือ MINDHUNTERS (2004)

 

เรายังจำสิ่งที่เพื่อนของเราคนนึงพูดเมื่อราว 28-29 ปีก่อนได้เลย เพราะเพื่อนของเราคนนั้นพูดหลังจากดู THE LONG KISS GOODNIGHT จบว่า “ฉันอยากตั้งครรภ์กับผู้ร้ายในหนังเรื่องนี้” เพราะ Craig Bierko ที่รับบทผู้ร้ายในหนังเรื่องนี้ น่าตั้งครรภ์ด้วยมาก ๆ

 

จริง ๆ แล้วตอนที่เราดู THE ACCOUNTANT 2 (2025, Gavin O’Connor, A+25) เราก็คิดถึง THE LONG KISS GOODNIGHT มาก ๆ เหมือนกัน เพราะหนังสองเรื่องนี้มีอะไรบางอย่าง “ที่เป็นด้านกลับของกันและกัน”

 

+++++++++++

 

เราได้ดู LAURENCE ANYWAYS (2012, Xavier Dolan, Canada, A+30) รอบแรกในวันที่ 21 พ.ย. 2012 ที่โรงภาพยนตร์เอสพลานาด รัชดา และก็ได้ดู LAURENCE ANYWAYS รอบสองที่โรงหนัง HOUSE SAMYAN ในวันศุกร์ที่ 13 มิ.ย.

 

พอดูรอบสองแล้วก็ต้องยอมรับว่า เราชอบฉาก AT THE BALL ในหนังเรื่องนี้จริง ๆ เพราะมัน nostalgic อย่างรุนแรงสุดขีด ดูแล้วนึกถึงมิวสิควิดีโอในทศวรรษ 1980 มาก ๆ

 

ดูแล้วก็แอบสงสัยว่า Xavier Dolan เป็นใครกลับชาติมาเกิด เพราะเขาเกิดปี 1989 เขาไม่น่าจะเติบโตมากับมิวสิควิดีโอของทศวรรษ1980 ทำไมเขาถึงถ่ายทอด “ความเป็นมิวสิควิดีโอของทศวรรษ 1980” ออกมาได้ดีมาก ๆ ในฉากนี้ 55555 หรือบางทีเขาอาจจะแค่ซึมซับแฟชั่นของทศวรรษ 1980 แล้วถ่ายทอดมันออกมาได้ดีมาก ๆ ในฉากนี้ก็ได้

 

คือดูฉากงานปาร์ตี้ใน LAURENCE ANYWAYS แล้วนึกถึงฉากงานปาร์ตี้ใน 3 มิวสิควิดีโอนี้มาก ๆ

 

1. IT’S MY PARTY (1981) – Barbara Gaskin + Dave Stewart

https://www.youtube.com/watch?v=fUlcfF5Dnvc

 

2. I LIKE CHOPIN (1983) – Gazebo

https://www.youtube.com/watch?v=Dtrgwqei7ww

 

3. VIENNA (1981) – Ultravox

Music video directed by Russell Mulcahy
https://www.youtube.com/watch?v=xJeWySiuq1I

 

เราเดาว่ามันต้องมีมิวสิควิดีโอเพลงอื่น ๆ ในทศวรรษ 1980 อีกแน่ ๆ ที่ถ่ายทอดฉากงานปาร์ตี้ออกมาได้สุดเหวี่ยงแบบนี้ ถ้าใครรู้จักมิวสิควิดีโออื่น ๆ อีกที่เป็นแบบนี้ ก็แนะนำมาได้นะ

 

ฉากงานปาร์ตี้ใน LAURENCE ANYWAYS

https://www.youtube.com/watch?v=C0NiPPlx2LY

 

JERUZALEM (2015, The Paz Brothers, Israel, A+30)

JERUZALEM (2015, The Paz Brothers, Israel, A+30)

สุดชีวิต

1.จริงๆแล้วชอบช่วงครึ่งแรกของหนังมาก ก่อนที่ประตูนรกจะเปิด 555

2.ชอบการใช้โลเกชั่นตรอกซอกซอยในหนังมากๆ เราว่าหนังอีกเรื่องที่ใช้โลเกชั่นแบบนี้ได้ดีคือ MIDNIGHT FLY (2001, Jacob Cheung)

3.ชอบ concept ของหนังมาก เพราะเราไม่เคยสัมผัส google glass มาก่อน พอเจออะไรแบบนี้ก็เลยตื่นเต้น ชอบการที่หน้าจอภาพยนตร์มันมีอะไรโผล่ขึ้นมาเป็นกรอบเล็กๆ ซ้อนอยู่ในหน้าจอ อย่างเช่นข้อมูลที่ค้นมาจากอินเทอร์เน็ต, navigation app, whatsapp คือการมีกรอบเล็กๆซ้อนอยู่ในหน้าจอภาพยนตร์อีกที ทำให้เรานึกถึงพวกหนังของ Peter Greenaway ยุคก่อน ซึ่งมันเป็นหนังอาร์ท แต่นึกไม่ถึงว่าในเวลาต่อมา ลักษณะภาพแบบเดียวกันนี้ (การมีกรอบเล็กซ้อนอยู่ในหน้าจอใหญ่) จะถูกนำมาใช้ในหนังสยองขวัญ

4.moment ที่ชอบที่สุดของหนัง คือตอนที่ google glass เจ๊งไปพักนึง แล้วมีคลิปแมวแทรกขึ้นมาเป็นระยะๆ

DOWN THERE (2006, Chantal Akerman, Israel, documentary, A+30)

DOWN THERE (2006, Chantal Akerman, Israel, documentary, A+30)

1.ชอบที่ Chrysanthi Nigianni เขียนถึงหนังเรื่อง DOWN THERE มากๆ เราเพิ่งได้ดู DOWN THERE ที่ห้องสมุดธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 13 มี.ค.ที่ผ่านมา และก็ตกตะลึงอย่างรุนแรงกับหนังเรื่องนี้

Chrysanthi Nigianni เขียนถึงหนังเรื่องนี้ว่า “สำหรับหนังเรื่อง DOWN THERE นั้น แอคเคอร์มานปฏิเสธที่จะทำหนัง “เกี่ยวกับ”: เกี่ยวกับอิสราเอล, เกี่ยวกับการเมือง, เกี่ยวกับความเจ็บช้ำที่ฝังใจ, เกี่ยวกับอำนาจ, เกี่ยวกับความรุนแรง แอคเคอร์มานสร้างภาพยนตร์ที่ปฏิเสธการที่ภาพยนตร์ต้องพูดเกี่ยวกับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง หรือการที่ภาพต้องพูดเกี่ยวกับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง DOWN THERE เป็นภาพยนตร์ที่ “เห็น” สิ่งต่างๆ แต่ไม่ได้เป็นตัวแทนของสิ่งต่างๆ นี่คือภาพยนตร์ที่ “เห็น” แต่ไม่ได้คว้าจับหรือยึดกุมสิ่งใด นี่เป็นภาพยนตร์ที่เรียนรู้ที่จะเห็นสิ่งต่างๆในแบบที่บริสุทธิ์และไม่ได้ตั้งใจ ทั้งนี้ ถึงแม้หนังเรื่องนี้ถ่ายทำในใจกลางของหนึ่งในพื้นที่ที่มีความขัดแย้งทางการเมืองมากที่สุด (นครเทล อาวิฟของอิสราเอล) แอคเคอร์มานก็กล้าที่จะสร้างภาพยนตร์ของ “ผู้มองเห็น” และไม่ใช่ภาพยนตร์ของผู้กระทำการรบกวนจิตสำนึกทางการเมืองของเรา”

“A FILM THAT NEGATES THE ABOUTNESS OF FILM, THE ABOUTNESS OF THE IMAGE; A FILM THAT SEES BUT CANNOT REPRESENT”

เราชอบแนวคิดเรื่อง “การสร้างภาพยนตร์ที่ปฏิเสธการที่ภาพยนตร์ต้องพูดเกี่ยวกับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง” อย่างรุนแรงมาก เราอ่านย่อหน้าข้างต้นแล้วก็นึกถึงหนังบางเรื่องของ Teeranit Siangsanoh ด้วยเหมือนกัน เพราะเราว่าหนังบางเรื่องของ Teeranit Siangsanoh ก็เป็นหนังที่ SEE แต่ไม่ได้ REPRESENT ในขณะที่หนังส่วนใหญ่บนโลกพยายามจะ REPRESENT สิ่งต่างๆ ซึ่งจริงๆแล้วมันไม่จำเป็นเลย มันเหมือนกับว่าคนทำหนังส่วนใหญ่เข้าใจผิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ Chantal Akerman, Teeranit Siangsanoh และผู้กำกับบางคนแสดงให้เห็นว่า เราไม่มีความจำเป็นต้องทำหนังที่ represent สิ่งใดก็ได้

อ่านบทความของ Chrysanthi Nigianni ได้ที่นี่

http://sensesofcinema.com/2013/feature-articles/chantal-akermans-la-bas-the-suspended-image-and-the-politics-of-anti-messianism/#17

2.ทั้ง DOWN THERE กับ HOTEL MONTEREY (1972, Chantal Akerman, A+30) เป็นหนังที่เปิดกะโหลกเราอย่างรุนแรงที่สุด เพราะหนังทั้งสองเรื่องนี้เหมือนมอบ “สัมผัสที่หก” ให้แก่เรา คือมันทำให้เรามองสิ่งต่างๆในชีวิตประจำวันด้วยดวงตาใหม่น่ะ หนังสองเรื่องนี้เหมือนกับมอบดวงตาคู่ใหม่ให้แก่เรา หรือทำให้เรามีสัมผัสพิเศษเพิ่มขึ้นจากเดิม

คือวิวใน DOWN THERE นี่นึกว่าถ่ายทำในราชเทวีนะ หนังเรื่องนี้อาจจะถ่ายทำในเทล อาวิฟก็จริง แต่ภาพตึกรามบ้านช่องในหนังเรื่องนี้นี่นึกว่าราชเทวีมากๆ 555

เพราะฉะนั้นภาพเกือบ 90% ในหนังเรื่องนี้ จึงไม่ได้แตกต่างไปจากภาพที่เราเห็นอยู่เกือบทุกวันเมื่อมองออกไปจากระเบียงอพาร์ทเมนท์ของเราเลย แต่ทำไมเราถึงไม่เคยรู้สึกว่าภาพจากระเบียงอพาร์ทเมนท์ของเรามันน่าดึงดูด, น่าสนใจ, น่ามอง, ทรงพลังเหมือนภาพในหนังเรื่องนี้ ทำไม Chantal Akerman, Marguerite Duras และ Teeranit Siangsanoh ถึงสามารถถ่ายสิ่งธรรมดาต่างๆที่เราเห็นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันในชีวิตประจำวัน แล้วทำให้มันกลายเป็น image ที่ทรงพลังมากๆสำหรับเราบนจอภาพยนตร์ได้ ในขณะที่ผู้กำกับหนังทดลองหลายๆคนทั้งในไทยและต่างประเทศ ทำได้แต่ไม่ทรงพลังเท่า อันนี้เราก็ไม่รู้เหมือนกัน

3.พอดู DOWN THERE แล้วก็นึกถึงหนังบางเรื่องที่เป็นการถ่ายภาพ “ระเบียงอพาร์ทเมนท์” หรือถ่ายจาก “ระเบียงอพาร์ทเมนท์” เหมือนๆกัน และพอเอาหนังกลุ่มนี้มาเปรียบเทียบกันแล้ว เราก็พบว่า DOWN THERE ให้ความสำคัญกับ “การใช้ภาพเพื่อเล่าเรื่อง” น้อยที่สุด คือภาพใน DOWN THERE ไม่ได้ทำหน้าที่เล่าเรื่องเหมือนหนังเรื่องอื่นๆในกลุ่มเดียวกัน แต่ทำหน้าที่อื่นที่น่าสนใจกว่ามากๆ

หนังที่ควรนำมาเปรียบเทียบกับ DOWN THERE ในแง่นี้ก็มีเช่น

3.1 REAR WINDOW (1954, Alfred Hitchcock)

การมองออกจากระเบียงห้องตัวเองเข้าไปในห้องของคนอื่นๆ ทำให้เราเห็นสิ่งที่อาจจะเป็นเหตุการณ์ฆาตกรรม ในแง่หนึ่งหนังเรื่องนี้คือขั้วตรงข้ามของ DOWN THERE เพราะหนังเรื่องนี้ให้ความสำคัญกับ “การเห็นเหตุการณ์สำคัญ” ในขณะที่ DOWN THERE ให้ความสำคัญกับ “การเห็นสิ่งที่ไม่มีความสำคัญ”

3.2 ถ้าจำไม่ผิด หนังเรื่องนึงของ Pedro Almodovar ก็มีฉากการมองตัวละครผ่านทางหน้าต่างอพาร์ทเมนท์ของแต่ละห้อง คล้ายๆ REAR WINDOW แต่จำไม่ได้ว่าเป็นหนังเรื่องไหน อาจจะเป็น WOMEN ON THE VERGE OF A NERVOUS BREAKDOWN (1988) หรือ KIKA (1993)

3.3 BLOCK B (2008, Chris Chong Chan Fui, Malaysia)

หนังสั้นเรื่องนี้เป็นการมองอพาร์ทเมนท์คล้ายๆ DOWN THERE แต่เราไม่ได้เห็น “เหตุการณ์สำคัญ” เกิดขึ้น เพราะฉะนั้นหนังเรื่องนี้ก็เลยแตกต่างจากหนังของ Hitchcock และ Almodovar แต่หนังเรื่องนี้ก็แตกต่างจาก DOWN THERE ในแง่ที่ว่า เราต้องเพ่งมองภาพในหนังเรื่องนี้อย่างตั้งใจมากๆน่ะ เพื่อจะได้เดาได้ว่า เสียงที่เราได้ยินในแต่ละวินาที มันน่าจะมาจากจุดเล็กๆจุดใดกันแน่ในภาพนั้น เพราะฉะนั้นหนังเรื่องนี้ก็เลยเป็นเหมือนการกระตุ้นให้เรา “มองอย่างตั้งอกตั้งใจสุดๆ” ในขณะที่ DOWN THERE ไม่ได้กระตุ้นเราแบบนั้น การมองใน DOWN THERE มันเป็นการมองอย่างไม่ต้องเพ่งสมาธิ มันเป็นเหมือนการมองที่ปล่อยให้จิตสำนึกของเราเลื่อนลอยได้ในระดับนึง คล้ายๆกับการมองในหนังเรื่อง RUHR (2009, James Benning) หรือการมองภาพในหนังบางเรื่องของ Marguerite Duras

3.4 EN CONSTRUCCION (2001, José Luis Guerin, Spain)

ถ้าจำไม่ผิด หนังเรื่องนี้ก็มีการลอบมองชาวบ้านขณะทำกิจวัตรที่ระเบียงอพาร์ทเมนท์ห้องของตนเองเช่นกัน แต่ชาวบ้านในหนังเรื่องนี้ดูเหมือนเป็น “ตัวละคร” มากกว่าใน DOWN THERE น่ะ เพราะหนังเรื่องนี้ “เข้าใกล้” ชาวบ้านในแต่ละระเบียงห้องมากกว่า DOWN THERE

คือถ้าเปรียบเทียบง่ายๆก็เหมือนกับว่า ชาวบ้านในระเบียงใน EN CONSTRUCCION เหมือนกับ “ตัวประกอบที่มีบทพูดในหนัง narrative ทั่วไป” แต่ชาวบ้านในระเบียงใน DOWN THERE เหมือนกับ “ตัวประกอบที่ไม่มีบทพูดในหนัง narrative ทั่วไป” น่ะ มันเหมือนกับคนที่เดินผ่านไปผ่านมาบนท้องถนนขณะตัวละครเอกในหนังทั่วไปทำกิจกรรมบางอย่าง

3.5 I DID NOT DREAM LAST NIGHT (2008, Taiki Sakpisit, 10min)

หนังเรื่องนี้เข้าใกล้ DOWN THERE มากกว่าหนัง 4 เรื่องข้างต้น เพราะหนังเรื่องนี้เป็นการลอบมองคนงานก่อสร้างในตึกๆนึงขณะที่พวกเขาเหมือนกับกำลังรอคอยเวลาที่จะกลับไปทำงานต่อ ภาพที่เราเห็นในหนังเรื่องนี้ไม่ใช่ “เหตุการณ์สำคัญ” และเราไม่ต้องเพ่งมองภาพในหนังเรื่องนี้อย่างตั้งอกตั้งใจเหมือนในกรณีของ BLOCK B มันเป็นการมองกิริยาธรรมดาของมนุษย์ธรรมดาใน moment หนึ่ง คล้ายๆกับ DOWN THERE เพียงแต่ว่า “การมอง” ในหนังเรื่องนี้ มันเป็น moment เดียวและเป็นการมองคนกลุ่มเดียว ไม่ใช่การมองคนหลายๆตึกหลายๆห้องในหลายๆ moment เหมือนอย่าง DOWN THERE เพราะฉะนั้นมันก็เลยให้ความรู้สึกของการ “จดจ้อง” มากกว่า DOWN THERE ในระดับนึง

3.6 LOOKING FROM THE TERRACE (2015, Suwaporn Worrasit)

ถ้าจะมีหนังไทยเรื่องไหน เข้าใกล้ DOWN THERE มากที่สุด มันก็อาจจะเป็นหนังเรื่องนี้ เพราะหนังเรื่องนี้เป็นการถ่ายจากระเบียงห้องๆนึง ไปที่คนกลุ่มนึงบนอีกดาดฟ้าตึก เป็นการลอบมองจากระยะไกลคล้ายๆ DOWN THERE และภาพที่ปรากฏในหนังเรื่องนี้ ก็ไม่ใช่ “เหตุการณ์สำคัญ” มากนัก มันเหมือนการลอบบันทึกการทำงานธรรมดาของคนธรรมดากลุ่มนึงเท่านั้นเอง แต่ผู้กำกับหนังเรื่องนี้สามารถทำให้สิ่งธรรมดาๆนี้กลายเป็นสิ่งที่ทรงพลังมากๆสำหรับคนดูอย่างเราได้ คล้ายๆ Chantal Akerman อย่างไรก็ดี การมองในหนังเรื่องนี้ ก็เป็นการมองอย่างตั้งอกตั้งใจมากกว่าการมองใน DOWN THERE ในระดับนึงนะ

ถึงแม้ I DID NOT DREAM LAST NIGHT กับ LOOKING FROM THE TERRACE จะเป็นหนังไทยที่เข้าใกล้ DOWN THERE มากที่สุดในสายตาของเรา แต่ก็เป็นการเข้าใกล้แค่ครึ่งเดียวเท่านั้นนะ ในแง่ “ภาพ” เพราะองค์ประกอบที่สำคัญอีกครึ่งหนึ่งของ DOWN THERE คือ “เสียง” ซึ่งเป็นเสียง voice over ที่พูดถึงเรื่องต่างๆมากมาย และเราว่าการประกอบกันของภาพกับเสียงในหนังเรื่องนี้มันน่าสนใจมากๆ คือภาพในหนังเรื่องนี้มันแทบไม่เหมือนกับหนังเรื่องไหนบนโลกอยู่แล้ว มันแสดงให้เห็นถึงโลกภายนอก “ห้องส่วนตัว” ที่ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ เป็นโลกที่มนุษย์คนอื่นๆใช้ชีวิตของตนเองต่อไปเรื่อยๆ ส่วนเสียงของหนังเรื่องนี้เหมือนสะท้อน “โลกภายใน” ได้เป็นอย่างดี มันสะท้อนอดีตและความรู้สึกนึกคิดภายในของคนๆนึง เพราะฉะนั้นการประกอบกันของภาพ (โลกภายนอก) กับเสียง (โลกภายใน) ในหนังเรื่องนี้ ก็เลยน่าสนใจสุดๆสำหรับเรา

DISSOLUTION (2010, Nina Menkes, A++++++++++)

DISSOLUTION (2010, Nina Menkes) will be shown in the World Film Festival of Bangkok 2010
http://www.worldfilmbkk.com/theprograms_sections.php

Here is my thought on DISSOLUTION (A++++++++++)

I like this film very much, especially its surreal, dreamlike/nightmarish quality. I just watched it one time, and still can't understand many things about it. I think I need to re-watch it again and need to talk with some cinephile friends before I can begin to understand a little bit about it.

What impresses me the most in my first viewing is the scenes in which the various female characters stare into the camera or stare at the viewers. I can't recall having seen this kind of technique before. These scenes give me some strange feelings. I particularly like the weary eyes of the woman in the bar. These women are not just the objects that the viewers look at. They also look back at you.

The film is full of many impressive scenes, especially the "animal" scenes, the various scenes in which something is breaking, the scene in which the camera is waiting outside the door while the murder is taking place, the scene in which the man finds the ring in the fish, the scene in which the man does something-I-don't-understand on the roof of the building, the scene in which the man is walking in something like a dark labyrinth near the end of the film, and the extremely memorable ending.

What surprises me in my first viewing is that there are many characters I assumed would forge a kind of loving relationship with the protagonist, but that doesn't happen. I assumed that the woman at the post office and the man might fall in love with each other, but it turns to be the opposite. I assumed the same thing with the girl in the building, but that does not happen. I assumed that the man and the two girls who walk past each other at night might have a friendly conversation, because they seem to mutually like each other, but they don't really talk to each other. I assumed that the man might begin to have a relationship with another man in the bar, but their conversation turns to be awkward. Apart from some metaphysical talking with his friends and his relationship with the kind housekeeper, the protagonist in this film seems to float around in an unfriendly world. The world is hostile to him, and he is also hostile to the world. I like the way the film portrays this unfriendly atmosphere very much. I feel as if the unfriendly atmosphere in this film slowly weighs on me and suffocates me.

I also like the use of two-colored subtitles in this film, and the juxtaposition of the image of a lying horse with the image of the sleeping protagonist is very intriguing.

I think another interesting thing in this film is that the protagonist is very unlikeable. I think most viewers can't sympathize with this protagonist, especially after he killed the woman. I think a film with this kind of protagonist is challenging.

FILM WISH LIST: LATE SUMMER BLUES (1987, Renen Schorr)

This is my comment in Twilight Virus' blog:
http://twilightvirus.blogspot.com/2010/03/80.html

I have never heard of LATE SUMMER BLUES (1987, Renen Schorr) before. It sounds very interesting. Its plot reminds me of CAT AND MOUSE (1967, Hans Jürgen Pohland, A+++++), which also deals with friends before going to war.
http://farm3.static.flickr.com/2724/4434849387_951b55f511_o.jpg

I also haven't seen PAINTED FACES (1988, Alex Law). I think I used to be confused between this film and THE PUPPETMASTER (1993, Hou Hsiao-hsien), which I also haven't seen.

Btw, I just mentioned your article on European cinematographers in my blog. I think your articles are still very useful for me though you wrote it many years ago. I still have to refer to it or re-read it again and again.
http://celinejulie.blogspot.com/2010/03/poll-72-exquisite-cinematography.html

FAVORITE FILMS ABOUT PALESTINE/ISRAEL

THIS IS MY COMMENT IN BIOSCOPE WEBBOARD:
http://www.bioscopemagazine.com/smf/index.php?topic=71.1170

ตอบคุณคนมองหนัง

ถ้าหากไม่มีฉากผีใน “อรหันต์ซัมเมอร์” (B+) แล้ว ดิฉันอาจจะชอบหนังเรื่องนี้เพียงแค่ B- ค่ะ ดิฉันรู้สึกว่าฉากผีในอรหันต์ซัมเมอร์เป็นสิ่งที่คาดไม่ถึงมากๆ ไม่รู้ว่ามันมาได้ยังไง แต่ก็ชอบมันมากๆ ดิฉันรู้สึกว่าส่วนอื่นๆของหนังค่อนข้างน่าเบื่อสำหรับดิฉัน ยกเว้นพระที่หล่อดี และฉากผี นอกจากนี้ แนวคิดในการกำจัดผีในหนังเรื่องนี้ก็ให้คติสอนใจกับดิฉัน เพราะดิฉันมักจะมีความทุกข์เพราะยึดติดกับหลายสิ่งหลายอย่างที่ไม่มีความจำเป็นกับชีวิต ซึ่ง “การสูญเสียสิ่งต่างๆ” เหล่านี้ไม่ใช่เหตุแห่งทุกข์ที่แท้จริง และการดับทุกข์ก็ไม่ใช่การพยายามเอาของที่สูญเสียไปกลับคืนมา การดับทุกข์ที่แท้จริงคือการเลิกยึดติดกับสิ่งที่ไม่จำเป็น ต่างหาก


ตอบน้อง merveillesxx

พี่ไม่มีความรู้เรื่องอิสราเอล/ปาเลสไตน์เลยค่ะ แค่เห็นข่าวผ่านๆตาว่ามีงานฉลองครบรอบ 60 ปีเท่านั้นเอง

ถ้าเข้าใจไม่ผิด วันที่ 15 พ.ค.ของทุกปีถือเป็นวัน NAKBA (catastrophe) ของปาเลสไตน์ ลองอ่านรายละเอียดดูได้จาก WIKIPEDIA
http://en.wikipedia.org/wiki/Nakba_Day

“Nakba Day (15 May) meaning "day of the catastrophe" is an annual day of commemoration for the Palestinian people of the "anniversary of the creation of Israel” which marks the beginning of the 1948 Palestinian exodus, the resulting defeat in the 1948 Arab-Israeli War, the loss of land that followed from the war and their displacement and dispossession as a result. While for Israelis, the 1948 war gave them independence and this day represents the "fulfilment of a historic ideal of the Jewish people" to establish a homeland for the Jewish people, for Palestinians, the day represents "the dispossession of hundreds of thousands of their people who were made homeless as Israel was born.” The Events in Palestine during the British mandate prior to Israel's declaration of independence, as well as the 1948 Arab-Israeli War that erupted following the invasion by neighbouring Arab states, resulted in the flight or expulsion of an estimated 700,000 Palestinian refugees, and the destruction and abandonment of up to 418 Palestinian villages. Palestinian Arabs call these events al-Nakba ("the catastrophe").”

--------------------------------------

This is a piece of news about this event:
http://www.jeffersoncorner.com/jewish-voice-for-peace-should-also-meet-a-palestinian-voice-for-peace/#more-369

“Palestinians mourn loss of homeland sixty years on
By Alistair Lyon, Special Correspondent Reuters
Wednesday, May 7, 2008

While Israel celebrates its 60th birthday, Palestinian refugees mourn the 1948 Nakba (catastrophe) when they lost their homeland. Often ignored in Middle East peace talks, they cling to a “right of return”.

Alia Shabati was 12 when she fled Jewish attacks on her village of Kabri, captured a few days after Israel’s creation.

Now a matron of 72, wearing a flowery blue dress and white headscarf, her memories of Kabri in today’s northern Israel are vividly intact, unlike the village, which was wiped off the map.

“We had houses and land,” Shabati said in the living room of her modest dwelling in the alleys of Beirut’s Burj al-Barajneh refugee camp. “We had olives, grapes, prickly pears and dates. We had orchards and fields. Now what do we have? Nothing.”

Her life story encapsulates the bitterness of dispossession and exile familiar to about 4.5 million Palestinian refugees and their descendants in squalid camps in Lebanon, Syria, Jordan and the occupied West Bank and Gaza, or in a wider diaspora.

For Shabati, who has lost three of her 11 children, her tale is unique. “What I tasted, no one has tasted,” she said.

Her father was killed by British forces during a Palestinian revolt in 1936, shortly after she was born.

Twelve years later, she fled Kabri with her mother, brother and grandmother, along with other women and children, after an attack by Jewish Haganah forces. Her uncle and several other relatives who stayed behind were among those killed.

Shabati recalls walking exhausted from one village to another, finding safety nowhere, until the Kabri survivors crossed the border into Lebanon and were taken to Syria.

ETHNIC CLEANSING?

The fate of Kabri was part of what Palestinians — and some Israeli scholars — say was systematic ethnic cleansing ordered by Zionist leaders to clear the way for the Jewish state.

Israel rejects this, saying the refugee problem resulted from a war launched by Palestinians opposed to the U.N. partition plan adopted on November 29, 1947, and by Arab states which invaded as soon as the British Mandate expired on May 15, 1948.

The upshot was that of the nearly 1.4 million Arabs who lived in Palestine in 1947 more than 700,000 had been displaced from their homes by 1949, according to a consensus view.

Before fighting began in late 1947, about a million Arabs and 600,000 Jews lived in what was to become Israel. Israel emerged with 78 percent of Mandate Palestine. The U.N. plan, rejected by the Arabs, would have given it 56 percent.

At 12, Shabati may have only dimly grasped the conflict over her homeland, but she soon felt what it was to be a refugee.

Among the hardships and humiliations along the way, she remembers how some Syrian villagers began picking brides from her bedraggled group, until a policeman scolded them for abusing their guests. “We felt as if knives were striking us,” she said.

After seven years in a refugee camp in Syria, Shabati got married and came to Burj al-Barajneh, on the edge of Beirut, where she raised a family with her husband, a yoghurt vendor.

Their 23-year-old son Mohammed was killed fighting Israeli troops who invaded Lebanon to drive out PLO guerrillas in 1982. His brother Ali, 24, was killed in 1985 when Lebanese Shi’ite Amal militiamen assaulted Palestinian camps in Beirut.

Shabati dreams of going back to Kabri, even if she had to live in a tent again. “I’d walk, as long as I could return,” she said, scorning a query on whether she would consider moving to an eventual Palestinian state in the West Bank and Gaza Strip.

LEBANESE RESTRICTIONS

Palestinians are treated worse in Lebanon than other Arab countries such as Jordan, where they have full citizenship, and Syria, where they enjoy civil but not political rights.

“They have had a particular history of subjection to violence and massacre, and of marginalization and exclusion by the Lebanese authorities through legal and other means,” said Yezid Sayigh, a Palestinian scholar at Cambridge University.

Shabati’s 35-year-old son Idriss said Lebanese laws that bar Palestinians from 70 professions had hit a raw nerve after he realized his son could not hope to become a lawyer or a doctor.

“You can’t live your life as a citizen here,” he complained.

Lebanese restrictions on refugees, slightly eased by the current government of Prime Minister Fouad Siniora, were designed to deter the mainly Sunni Muslim Palestinians from settling permanently and upsetting Lebanon’s sectarian balance.

Israel firmly opposes letting any refugees return to their original homes, on the grounds that this would effectively destroy the Jewish state by threatening its Jewish majority.

The PLO has accepted the conciliatory wording of an Arab League peace plan calling for a “just and agreed solution” in line with a U.N. resolution proposing return or compensation for refugees willing to live at peace with their neighbours.

“At the end of the day, everything is negotiable,” said Basel Aql, a founder of the Palestine Liberation Organization and former adviser to the late PLO leader Yasser Arafat.

Aql, whose family fled the coastal city of Jaffa in 1948, acknowledged that refugee interests had not been fully taken into account — “not because we willingly gave up our right to return, but the balance of power was such that the question of refugees did not have priority on any of the agendas”.


WISHES IGNORED

Refugees have rarely been consulted about their wishes and have had little say in Israeli-Palestinian peace talks over the past 15 years aiming for a two-state solution, Sayigh said.

“The tendency is to regard them as an actual or potential obstacle to peace,” he said, adding that this attitude was not confined to Israel or its staunch ally, the United States.

“A chunk of the Palestinian leadership has also treated them as potential trouble-makers, who might wreck a peace deal.”

For now a final peace agreement seems remote, but many Palestinians yearn for some Israeli admission of responsibility for what they see as the historic injustice done to them.

“You need to acknowledge what happened in 1948,” said Reem Kelani, a British-based singer who has recorded many traditional Palestinian songs. “If you don’t want to apologize, just acknowledge it, and then just maybe we could start something.”

Palestinians in the camps or the diaspora should mark this month’s anniversary by reaffirming their identity, she said. “To me, it’s celebrating the Palestinian cultural narrative before, during and after 1948. It’s not just about victimhood.”

In recent years, camp conditions have worsened everywhere as UNRWA, the cash-strapped agency that helps Palestinian refugees, becomes less able to provide adequate health and education.

“Palestinian refugees now, more than at any time in the last 60 years, face a serious decline in services,” said Sayigh.

“They are going to become once again the most vulnerable community by every indicator,” the Palestinian academic added. “We are looking at the re-emergence of a true under-class.”

(Edited by Sara Ledwith)”

----------------------------------------------

Favorite films about Palestine/Israel

(in alphabetical order)

1.THE ACCORD (2005, Beatrice Guelpa, Nicolas Wadimoff)

2.THE BARBECUE PEOPLE (2003, Yossi Madmoni, David Ofek)

3.DIRTY PICTURES (2007, John Smith, UK)

4.DIVINE INTERVENTION (2002, Elia Suleiman)

5.FORD TRANSIT (2002, Hany Abu-Assad)

6.THE INNER TOUR (2001, Ra’anan Alexandrowicz)

7.A SLIM PEACE (2007, Yael Luttwak, UK)

8.OUT OF PLACE: MEMORIES OF EDWARD SAID (2005, Makoto Sato)

9.PRIVATE (2004, Saverio Costanzo)

10.WEDDING IN GALILEE (1987, Michael Khleifi)

11.A WEDDING IN RAMALLAH (2002, Sherine Salama)

FROZEN DAYS VS. THE TENANT VS. THE IDOL

This is my comment in Twilight Virus’ blog:
http://twilightvirus.blogspot.com/2008/02/blog-post.html

มีหนังผีเกาหลีที่ชอบมากๆเรื่อง THE RED SHOES (2005, Kim Yong-gyun, A+) ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจมาจากเทพนิยายของ Hans Christian Andersen เหมือนกับหนังเรื่อง THE RED SHOES (1948, Michael Powell + Emeric Pressburger) กรณีนี้คงไม่ใช่การขโมยชื่อหนัง แต่เป็นการตั้งชื่อหนังซ้ำกันเพราะมีที่มาจากแหล่งเดียวกัน

------------------------------------


This is my comment in Bioscope Webboard:
http://www.bioscopemagazine.com/smf/index.php?topic=71.msg5712#msg5712

ตอบคุณ pc

--เห็นคุณ pc เขียนถึง Stockhausen ก็เลยทำให้นึกถึงที่คุณ Twilight Virus เพิ่งเขียนถึง Stockhausen เมื่อไม่นานมานี้ค่ะ ดิฉันไม่เคยได้ยินชื่อของ Stockhausen มาก่อนเลย มาได้ยินครั้งแรกก็จากบล็อกของคุณ Twilight Virus นี่แหละค่ะ
http://twilightvirus.blogspot.com/2007/12/blog-post_13.html

--พูดถึงรายการทีวีที่น่าสนใจของเมืองนอกแล้ว ดิฉันก็นึกถึง

1.ภาพยนตร์เกย์สำหรับฉายทางโทรทัศน์ที่สร้างโดยสถานี BBC ของอังกฤษเรื่อง TWO OF US (1987, Roger Tonge, A) ภาพยนตร์เรื่องนี้ฮือฮามากในยุคนั้น เพราะสร้างโดยสถานีโทรทัศน์ของรัฐบาล, นำเสนอภาพลักษณ์ของเกย์ในแง่บวก และนำเสนอความรักของเกย์หนุ่มวัยรุ่นสองคนได้อย่างน่าเอาใจช่วยมากๆ ผลก็คือหนังสือพิมพ์ฝ่ายขวาจัดของอังกฤษโจมตีภาพยนตร์เรื่องนี้และสถานี BBC อย่างรุนแรง ในขณะที่ Ian McKellen ออกมาให้กำลังใจภาพยนตร์เรื่องนี้
http://www.imdb.com/title/tt0094200/

2.รายการสารคดีทางทีวีของเยอรมนีที่ทางสถาบันเกอเธ่ในกรุงเทพเคยนำมาจัดฉายเป็นครั้งคราว โดยเฉพาะรายการทีวีที่ได้รับรางวัล Adolf Grimme อันทรงเกียรติ ดิฉันเคยได้ดูรายการทีวีเหล่านี้สองสามรายการ และคิดว่ามันดีกว่าหนังสารคดีที่ลงฉายโรงในสหรัฐหลายเรื่องด้วยซ้ำไป
http://www.imdb.com/Sections/Awards/Adolf_Grimme_Awards_Germany/

3.เมื่อเร็วๆนี้ทางสถาบัน Alliance Francaise ในกรุงเทพได้จัดฉายสารคดี 3 ชุดที่เปิดฉายทางโทรทัศน์ในฝรั่งเศส ซึ่งได้แก่สารคดีชุด D’ART D’ART ที่มีความยาวตอนละ 2 นาที, สารคดีชุด SUIVEZ L’ARTISTE ที่มีความยาวตอนละ 2 นาที และสารคดีชุด PALETTES ที่มีความยาวตอนละประมาณ 20 นาที โดยที่สารคดีทั้ง 3 รายการนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับผลงานศิลปะที่น่าสนใจตั้งแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบัน

สิ่งหนึ่งที่น่าสนใจก็คือผู้ชมคนหนึ่งในงานได้แสดงความเห็นในช่วง Q&A ว่า รายการสารคดีที่ให้ความรู้และทรงคุณค่ามากๆอย่างนี้ ไม่มีโอกาสได้จัดฉายหรือได้รับการผลิตทางสถานีโทรทัศน์ในไทยแน่ๆ เพราะว่าผลงานศิลปะที่นำมาแสดงในสารคดีทีวีเหล่านี้ รวมถึงผลงานศิลปะที่เป็นภาพเปลือยของผู้หญิง โดยเฉพาะรายการ D’ART D’ART นั้น ได้นำภาพเปลือยของผู้หญิงมาใช้เป็นส่วนหนึ่งของไตเติลของรายการด้วยซ้ำไป

ส่วนของไทยนั้น ทุกคนคงจำกันได้ดีว่า อย่าว่าแต่ภาพจิตรกรรมที่เป็นรูปเปลือยของผู้หญิงเลย ขณะภาพศิลปินคาบไปป์ ยังถูกเซ็นเซอร์ในทีวีไทยมาแล้ว ประเทศไทยกำลังตกอยู่ในยุคมืดจริงๆ

--ดีใจมากค่ะที่คุณ pc ชอบเนื้อเพลง Enola Gay

สำหรับเพลงที่ดิฉันชอบมากๆในช่วงนี้ ก็คือเพลง JULIAN ของ Boy George ค่ะ ดิฉันคิดว่าเนื้อเพลงนี้มันแสดงอารมณ์คลั่งรักได้ดีมากๆ

My favorite song for the moment is JULIAN by Boy George. I like the lyrics of this song very much.

You can listen to this song from
http://www.youtube.com/watch?v=n0VVN9BMOyc

Felt like my world revolved around your hazel eyes
Those scatter-cushion lips, eyelashes that flutter like a butterfly
Your arms around me in the morning oh but the catalogue of lies
So many things just don't add up
you’re just a child why should I be surprised

Why can't you pick up the phone
Oh how gutless can you be
Run as far as you can
You'll never escape me

Oh Julian don't tell me it was all just lies
Oh Julian don't keep it all internalized
Oh Julian you’re just a small boy in a big man’s world

I said some foolish things but you took my voice away
Like an audience of one, such a lonely game to play
Hey you feel so much, have you nothing more to say
Except just leave me alone
we'll both laugh about this one day

Don't tell me the world is changing
You're living proof of how uptight it can be
And a fag who hates himself is her own worse enemy

Oh Julian was it anything for fame
Oh Julian will ya do it all again
Oh Julian the fizz has gone from your champagne

I hold nothing back, I give it all away
I am Thunder 317
blue eyed, vulnerable, seeking similar
Camp-acting, fairy scene, I’m flaming, I‘m screaming
looking for someone brave enough to love me

Oh Julian don't tell me it was all just lies
Oh Julian don't keep it all internalized
Oh Julian you’re just a small boy in a big man’s world


ตอบน้อง NANOGUY

ดีใจมากค่ะที่น้องชอบ FROZEN DAYS (2005, Danny Lerner, A+) ไม่ทราบว่าน้องได้ดู THE TENANT (1976, Roman Polanski, A) แล้วยัง เพราะ FROZEN DAYS น่าจะได้รับแรงบันดาลใจโดยตรงมาจาก THE TENANT ค่ะ แต่ดิฉันดูแล้วชอบ FROZEN DAYS มากกว่า THE TENANT เสียอีก (บางทีอาจจะเป็นเพราะดู THE TENANT มานานหลายปีแล้ว)
http://ecx.images-amazon.com/images/I/51WAXATXB2L._SS500_.jpg

หนังอีกเรื่องนึงที่ได้รับแรงบันดาลใจโดยตรงมาจาก THE TENANT ก็คือ THE IDOL (2002, Samantha Lang, A) ที่นำแสดงโดย LeeLee Sobieski ดิฉันคิดว่าน่าสนใจดีเหมือนกันที่ทั้ง FROZEN DAYS และ THE IDOL ต่างก็ได้รับแรงบันดาลใจโดยตรงมาจาก THE TENANT เหมือนกัน แต่หนังสองเรื่องนี้กลับฉีกกันไปคนละทาง ถ้าไม่บอกมาก่อนก็ไม่รู้ว่าได้รับแรงบันดาลใจมาจากหนังเรื่องเดียวกัน
http://www.imdb.com/title/tt0291259/


ตอบน้อง merveillesxx

พี่ชอบ RETRIBUTION (2006, Kiyoshi Kurosawa, A+/A) มากค่ะ และชอบ SOUND EFFECTS ของหนังเรื่องนี้มากๆ ดีใจมากๆที่ได้ดูหนังเรื่องนี้ในโรง ก็เลยได้ฟังเสียงกรีดร้องของวิญญาณอย่างเต็มๆหู เพราะถ้าหากดิฉันดูหนังเรื่องนี้ทางดีวีดีในอพาร์ทเมนท์ ดิฉันก็คงไม่สามารถเปิดเสียงดังๆได้อย่างเต็มที่ เพราะจะเป็นการรบกวนห้องข้างๆ

ต้องขอบคุณทางโรง SF WORLD CINEMA อย่างมากๆ ที่ฉายหนังเรื่องนี้ให้ได้ดูกัน ถึงแม้ว่ารอบที่ดิฉันดู จะมีดิฉันดูอยู่เพียงคนเดียวเท่านั้น

บางทีผู้สร้างหนัง RETRIBUTION อาจไม่ได้ตั้งใจนำเสนอในจุดนี้ แต่การที่ตัวละครในหนัง RETRIBUTION หมกมุ่นกับการ “กลบ/ฝัง/ขัง/ฆ่า” อดีตของตัวเอง หรือพยายาม WIPE OUT อดีตของตัวเองนั้น ก็ทำให้ดิฉันนึกไปถึงพฤติกรรมของชาวญี่ปุ่นบางคนในยุคปัจจุบัน ที่พยายามจะชำระบทเรียนประวัติศาสตร์ใหม่อยู่เสมอเพื่อปกปิดความผิดที่ตัวเองกระทำไว้กับเกาหลีและจีน

ดีใจมากๆที่ RETRIBUTION ติดอันดับประจำปีของนักวิจารณ์หลายคนใน MIDNIGHT EYE และก็ดีใจที่คุณ filmsick เขียนถึง RETRIBUTION ไว้อย่างน่าสนใจมากๆด้วย
http://www.midnighteye.com/features/best-of-2007.shtml

จริงๆแล้ว RETRIBUTION ก็มีสิ่งที่ฮาโดยไม่ได้ตั้งใจอยู่เหมือนกัน นอกจากหนังเรื่องนี้จะนำเสนอการเหาะของผีแบบไม่ธรรมดาแล้ว สิ่งที่ดิฉันรู้สึกว่าฮามากใน RETRIBUTION ก็คือการที่ตัวละครต้องลำบากไปขนน้ำทะเลมาอย่างทุลักทุเลเพื่อนำมาใช้ในการฆาตกรรม

พูดถึงความฮาโดยไม่ได้ตั้งใจแล้ว ก็เลยนึกถึง MURDER OF THE INUGAMI CLAN (Kon Ichikawa, A+) ที่มีฉากสามสาวสวมหน้ากากขณะจะไปทำร้ายคน แต่ทั้งสามต่างถอดหน้ากากออกเวลาทำร้ายคน ดิฉันก็เลยสงสัยว่าสามสาวนี้จะสวมหน้ากากไปทำไม พวกเธอคงไม่ได้สวมหน้ากากเพื่อจงใจปกปิดฐานะที่แท้จริงของตัวเองอย่างแน่นอน เพราะพวกเธอต่างก็ถอดหน้ากากออกเวลาทำร้ายคน ดิฉันก็เลยสันนิษฐานว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงในการสวมหน้ากากของทั้งสามสาว ก็คือเพื่อ “สไตล์ที่เก๋ไก๋”

MOST DESIRABLE ACTOR -- IVAN FENYO

BLACK FOREST (http://www.blackforests.blogspot.com/ ) left a comment in my blog here:
http://celinejulie.blogspot.com/2007/07/best-of-times-2002-chang-tso-chi-aa.html

This is my reply:

I’m very glad you like Fan Wing. I haven’t noticed how he wore his boxer. You have very keen eyes for this kind of thing.

I feel sad that you haven’t seen many films in this film festival, because if you had seen it, you might have provided us with your precious list of MOST DESIRABLE ACTORS like the list you made for the film festival in October 2006.

Because you can’t give us your list this time, I think I have to do it by myself.

MOST DESIRABLE ACTORS FOR BANGKOK INTERNATIONAL FILM FESTIVAL 2007

1.Ivan Fenyo – CHILDREN OF GLORY (2006, Krisztina Goda, Hungary, A-/B+)
http://est.hu/cikk/43748
http://farm2.static.flickr.com/1177/1040538500_dda6b667bf_o.jpg
http://farm2.static.flickr.com/1324/1040538514_0b286fa85d_o.jpg

2.Matthew McNulty (born 1982) – THE MARK OF CAIN (2007, Marc Munden, UK, A+)

3.Ricardo Trepa (1972) – BELLE TOUJOURS (2006, Manoel de Oliveira, Portugal, A+)

A Photo of Ricardo Trepa in THE FIFTH EMPIRE (2005, Manoel de Oliveira) from http://www.allocine.fr/

http://farm2.static.flickr.com/1135/1040538592_0d46ef07b5_o.jpg


4.Kyle Shewfelt (1982, Canada) – WHITE PALMS (2006, Szabolcs Hajdu, Hungary, A+/A)
http://farm2.static.flickr.com/1125/1040538562_ff96008220_o.jpg

5.Eli Antonio – BEAUFORT (2007, Joseph Cedar, Israel, A+)

6.Qi Yuwu (1976) – THE HOME SONG STORIES (2007, Tony Ayres, Australia, A+)
http://www.geocities.com/qiyuwu715/jingzhongren.html
http://farm2.static.flickr.com/1244/1040538612_139fdb9e67_o.jpg

7.Sid Lucero – DONSOL (2006, Adolfo Alix Jr., Philippines, A)

8.Karan Singh – VANAJA (2006, Rajnesh Domalpalli, India, A)

9.Chye Chee Keong – BEFORE WE FALL IN LOVE AGAIN (2006, James Lee, Malaysia, A+)

10.Michael Fassbender (1977) – ANGEL (2007, Francois Ozon, A)
http://farm2.static.flickr.com/1344/1040538346_61da205dfb_o.jpg


--I think it’s a little bit funny that my most desirable actor in the festival, Ivan Fenyo, stars in my least favorite film in the festival, CHILDREN OF GLORY. Things like this used to happen once in the World Film Festival of Bangkok in October 2003. In that festival, my most desirable actor is Aki Avni, who stars in THE RETURN FROM INDIA (2002, Menahem Golan, Israel, F), which is not only my least favorite film in the festival, but is also one of my least favorite (or most hated) films of all time.

DREAMS (2005, MOHAMED AL DARADJI, A+++++)

FILMS SEEN ON THURSDAY 26 JULY 2007

1.DREAMS (2005, Mohamed Al Daradji, Iraq, A++++++++++)
http://www.imdb.com/title/tt0854114/
This film is also an unblinking look at hell. I think this film might not be aesthetically great. It lacks the harmony or the smooth flow often found in Iranian films. But for a country like Iraq, I think this kind of imperfection suits this film very well. The weak point of this film is really the strong point. What I love in this film is the fact that it really portrays its own country, portrays the madness, the injustice, the sad fate, the struggle, the rough lives of its own people.

As for now, this film is my third most favorite film in this festival, behind CRY IN SILENCE and LOOK OF LOVE.

After seeing DREAMS, I think it would be good if someone saw four films successively as follows:

1.1 BEAUFORT
1.2 DREAMS
1.3 THE MARK OF CAIN
1.4 CRY IN SILENCE

If these four films are shown together in a program, this program might be called A JOURNEY INTO HELL.


2.MANORO (2006, Brillante Mendoza, Philippines, A+)
http://www.imdb.com/title/tt0922499/
For more information about MANORO, please read:
http://oggsmoggs.blogspot.com/2006/11/manoro-2006.html

I like the face of the leading actress of this film very much. This film makes me feel as if I was walking alongside the characters.

The look of this film is another thing that I like. It seems so different from other films. The film looks as if it was made 30 years ago.


3.BEAUFORT (2007, Joseph Cedar, Israel, A+)
http://www.imdb.com/title/tt0758732/
I like the tension in this film very much. I think this dramatic anti-war film is somehow as tense as some sci-fi films such as ALIEN. The soundtrack is very good.


4.WHITE PALMS (2006, Szabolcs Hajdu, Hungary, A+/A)
http://www.variety.com/review/VE1117929623.html?categoryid=31&cs=1
This film has many things that are unpredictable for me.



Some photos from BEAUFORT
http://outnow.ch/Media/Img/2007/Beaufort/

http://farm2.static.flickr.com/1386/905992489_8b74e530f3_o.jpg
http://farm2.static.flickr.com/1250/905992437_20432d6e85_o.jpg
http://farm2.static.flickr.com/1426/905992413_206b20cd44_o.jpg
http://farm2.static.flickr.com/1309/905992407_6fc1aa5e36_o.jpg
http://farm2.static.flickr.com/1162/905992333_ddeb6d4ab8_b.jpg