Monday, November 23, 2026

PATLABOR EZY

 

อยากให้มีคนฉาย HEIMAT (1984-2004, Germany) ทั้ง 3 ภาครวมกันในโรงภาพยนตร์ ยาวแค่ 53 hours 14 mins หรือ 2 วัน 5 ชั่วโมง 14 นาทีเท่านั้นเอง

 

+++

 

หนึ่งในสิ่งที่เราอยากทำมานาน 36 ปีแล้ว แต่ยังไม่ได้ทำ ก็คือการดูละคร MAHABHARAT (1988-1990, B.R. Chopra, Ravi Chopra) ละครเรื่องนี้เคยมาฉายทางช่อง 3 ในช่วงราวปี 1988 แต่ช่วงนั้นเราไม่ได้ตามดู

 

ตอนนี้เวลาล่วงเลยผ่านมานาน 36 ปีแล้ว เราเพิ่งสังเกตเห็นว่ามีคนนำละครเรื่องนี้มาลงในยูทูบด้วย เราก็เลยกะว่าถ้าหากว่าง ๆ เมื่อไหร่ ก็จะค่อยตามดูละครเรื่องนี้ในยูทูบ

 

ละครเรื่องนี้มี 94 ตอน ตอนละประมาณ 45 นาที เพราะฉะนั้นละครทั้งเรื่องก็เลยมีความยาวรวมกันเพียงแค่ราว 70 ชั่วโมงเท่านั้นเอง หรือราว 2 วัน 22 ชั่วโมงเท่านั้นเอง

 

ส่วนมหาภารตะอีกเวอร์ชั่นนึงที่ทำออกมาในเวลาไล่เลี่ยกัน ซึ่งก็คือ THE MAHABHARATA (1989-1990, Peter Brook, France/UK/USA) เราก็อยากให้มีคนนำมาลงโรงฉายในไทยมาก ๆ เวอร์ชั่นของ Peter Brook นี้มีความยาวเพียงแค่ 5 ชั่วโมง 18 นาที เพราะฉะนั้นมันน่าจะฉายในโรงภาพยนตร์ได้สบาย ๆ เวอร์ชั่นนี้มี Jean-Claude Carrière มาร่วมเขียนบทด้วย และเหมือนเวอร์ชั่นนี้เพิ่งได้รับการบูรณะใหม่ด้วยนะ เพราะเห็นมันเข้าชิงรางวัล Best Restored Film ในเทศกาลภาพยนตร์เวนิสปี 2024 แต่ปีนั้นหนังที่ชนะรางวัลคือ BEHOLD THE BUMBLEBEE (1978, Nanni Moretti, Italy, 102min)

 

ดู MAHABHARAT (1988-1990, B.R. Chopra, Ravi Chopra, India) ได้ที่

https://www.youtube.com/watch?v=HnXkv_ozPQw&list=PLGMZPOAWPZqPB-1JIlJomTESCDwKT0Bj_

 

ถือเป็นกรณีคลาสสิคสำหรับเราที่ “หนังที่ดี กับหนังที่ชอบ ไม่ใช่หนังเรื่องเดียวกัน” เพราะเรารู้สึกว่า โปเยโปโลเย เย้ยฟ้าแล้วก็ท้า A CHINESE GHOST STORY (1987, Ching Siu-tung) เป็น “หนังที่ดี” กว่าโอม สู้แล้วอย่าห้าม แต่เรา “ชอบ” โอม สู้แล้วอย่าห้าม มากกว่าโปเยโปโลเย เพราะเรารู้สึกว่า ตัวละครของหวังจู่เสียนในโปเยโปโลเย เหมือนเป็นตัวละคร “หญิงสาวที่ถูกออกแบบมาให้ผู้ชายหลงรัก” แต่ตัวละครนางเอกของโอม สู้แล้วอย่าห้าม เป็นตัวละคร “หญิงสาวที่ออกมารบราฆ่าฟันต่อสู้กับผู้คน” เราก็เลยชอบโอม สู้แล้วอย่าห้ามมากกว่า

+++

 

PATLABOR EZY: FILE 1 (2026, Yutaka Izubuchi, Japan, animation, 76min, A+30)

+ PATLABOR EZY: FILE 2 (2026, Yutaka Izubuchi, Japan, animation, 70min, A+30)

 

1. Jean-Luc Godard wrote in 1964, "There are several ways of making films. Like Jean Renoir and Robert Bresson, who make music. Like Sergei Eisenstein, who paints. Like Stroheim, who wrote sound novels in silent days. Like Alain Resnais, who sculpts. And like Socrates, Rossellini I mean, who creates philosophy. The cinema, in other words, can be everything at once, both judge and litigant.

Misunderstandings often arise from the failure to remember this truth. Renoir, for instance, may be accused of being a bad painter, whereas no one would say this of Mozart. Resnais may be accused of being a bad storyteller, whereas no one would think of saying this of Giacometti. The whole, in other words, is confused with the part, denying either one the right of exclusion as well as inclusion.

This is where the trouble begins. Is the cinema catalogued as a whole or a part? If you make a Western, no psychology; if you make a love-story no chases or fights; if you make a light comedy, no adventures; and if you have adventures, no character analysis

Woe unto me, then, since I have just made LA FEMME MARIÉE, a film where subjects are seen as objects, where pursuits by taxi alternate with ethnological interviews, where the spectacle of life finally mingles with its analysis: a film, in short, where the cinema plays happily, delighted to be only what it is."

 

2. เราไม่เคยดูละครและภาพยนตร์ชุด PATLABOR อะไรมาก่อนเลย และไม่เคยรับรู้ข้อมูลอะไรเกี่ยวกับละคร/หนังเรื่องนี้มาก่อนด้วย เพราะฉะนั้นตอนที่เราเข้าไปดูหนังเรื่องนี้ เราก็เลยนึกว่ามันจะเป็นหนังบู๊แอคชั่นแนว GUNDAM + MASKED RIDER อะไรทำนองนี้

 

เพราะฉะนั้นพอเราเข้าไปดูจริง ๆ เราก็เลยช็อคมาก ๆ กับหนังที่ได้ดู เพราะมันเหมือนเป็นหนังเกี่ยวกับชีวิตตำรวจที่ไม่อยู่ภายใต้กรอบกฎเกณฑ์ของ genre ใด ๆ เราก็เลยชอบหนังสองเรื่องนี้อย่างสุดขีดมาก ๆ มันตรงกับ concept หนังในใจเรามาก ๆ

 

และมันก็เลยทำให้เรานึกถึง quote ข้างต้นของ Godard โดยไม่ได้ตั้งใจด้วย เพราะ quote นั้นเหมือนจะพูดถึงปัญหาในการสร้างหนังในแต่ละ genre ที่ตัว genre กลายเป็นกรอบกฎเกณฑ์ข้อจำกัดไม่ให้ตัวภาพยนตร์ได้มีอิสระอย่างที่มันสมควรจะเป็น

 

ซึ่งเราก็เห็นด้วยกับ quote นั้นมาก ๆ เพราะเรามองว่าชีวิตมนุษย์และสิ่งต่าง ๆ มากมายที่อยู่ล้อมรอบตัวเราและในจักรวาล มันไม่ใช่สิ่งที่สามารถถูกจำกัดได้ด้วยกรอบกฎเกณฑ์ของ genre หนังน่ะ เพราะฉะนั้นหนังที่พยายามปฏิบัติตัวตามสูตรสำเร็จของแต่ละ genre อย่างเคร่งครัด มันก็เลยเหมือนเป็นการลดทอนอะไรต่าง ๆ ที่น่าสนใจเกี่ยวกับมนุษย์และจักรวาลอย่างน่าเสียดาย ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร และเราเองก็อาจจะชอบหนังสูตรสำเร็จหลายเรื่องที่เป็นแบบนั้น ถ้าหากมันทำออกมาได้โดนใจเราจริง ๆ แต่การตัดทิ้งแง่มุมต่าง ๆ ของมนุษย์และจักรวาลที่ไม่ตรงกับ genre หนังนั้น ๆ ออกไป มันก็เลยเหมือนเป็นสาเหตุที่ทำให้เราหันไปสนใจพวกหนังทดลอง หรือหนังบางเรื่องที่ไม่ค่อยแคร์สูตรสำเร็จมากกว่า

 

3. เพราะฉะนั้น PATLABOR EZY ทั้งสองภาค ก็เลยถือเป็นหนังที่ตรงกับ concept ในใจเรามาก ๆ เพราะมันเหมือนเข้ากับประโยคของ Godard มาก ๆ ที่ว่า “The cinema, in other words, can be everything at once,”

 

แน่นอนว่าเราอาจจะเข้าใจ Godard ผิดก็ได้นะ แต่เราก็มองว่า PATLABOR EZY มันถือเป็นหนึ่งในหนังที่พิสูจน์ว่า cinema can be everything at once ในมุมมองของเราเองก็แล้วกัน

 

4. ใน PATLABOR EZY สองภาคนี้ เนื้อเรื่องเหมือนแบ่งเป็น 6 ตอนย่อยด้วยกัน แล้วแต่ละตอนมันเหมือนอยู่ใน genre ที่แตกต่างกันไป ในขณะที่ตัวหนังโดยรวมทั้งสองภาค เราถือว่าเป็น SCI-FI แต่เป็น SCI-FI แบบไร้ genre หรือไม่ก็แบบ slice of life

 

SPOILERS ALERT

--

--

--

--

--

 

4.1 ตอนแรกเหมือนเป็นแอคชั่น บู๊ ๆ มันส์ ๆ แต่ปรากฏว่าจริง ๆ แล้วมันซึ้งและ touching มาก ๆ เรื่องของ “แก๊งหญิงหนึ่งชายสอง” ที่เป็นเพื่อนรักกันมาตั้งแต่เด็ก จนกระทั่งทั้ง 3 คนเข้าสู่วัยชราแล้ว ชายทั้งสองก็ยังคงกลับมาช่วยเหลือผู้หญิงในแก๊ง โดยผ่านทางการก่อเรื่องวุ่นวายเพื่อช่วยประชาสัมพันธ์ตลาดในทางอ้อม ซึ่งเรามองว่าความสัมพันธ์ตั้งแต่เด็กจนเข้าสู่วัยชราของเพื่อนสามคนนี้มันซึ้งมาก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ คือขึ้นต้นเป็นหนังแอคชั่น แต่ลงท้ายกลายเป็นอะไรที่โคตร drama + human

 

4.2 ตอนสองนี่คือกราบตีนที่สุดของจริง เราเห็นด้วยกับคุณ Pass Patthanakumjon มาก ๆ ที่ว่า ตอนสองมันคือ MYSTERIOUS OBJECT AT NOON (2000, Apichatpong Weerasethakul)

 

4.3 ตอนสามนี่ก็เหมือนผสม genre หนัง 3 กลุ่มเข้าด้วยกัน ซึ่งก็คือ

 

4.3.1 หนังซ้อนหนัง

4.3.2 หนังพีเรียดย้อนยุค

4.3.3 หนังไซไฟแอคชั่น

 

4.4 ตอนสี่นี่ก็กราบตีนมาก ๆ มันเป็น workplace comedy + slice of life ที่โคตรละเอียดอ่อนมาก ๆ ในความรู้สึกของเรา

 

4.5 ตอนห้ากลายเป็น “หนังผี” แต่ไม่ใช่ horror นะ

 

4.6 ตอนหกก็ดี เหมือนเป็นการผสมกันระหว่าง

 

4.6.1 disaster film แบบเบา ๆ

4.6.2 action film แบบเบา ๆ

4.6.3 หนังดราม่าความสัมพันธ์ฉันมิตรระหว่างเพื่อนร่วมงานหนุ่มสาว ดูแล้วนึกถึงหนังของ Sho Miyake มาก ๆ เพราะว่ามันเป็นชายหนุ่มหญิงสาวที่ไม่ได้มารักใคร่โรแมนติกกัน แต่เป็นความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ที่ดีงามมาก ๆ

 

เราก็เลยกราบ concept ของ PATLABOR EZY ทั้งสองภาคมาก ๆ ชอบที่หนังสองภาคนี้มันมีความเป็นอิสระ ไม่ถูกจำกัดโดยกรอบของ genre ใด ๆ มันอยากจะเป็นอะไรก็เป็นได้

 

“a film, in short, where the cinema plays happily, delighted to be only what it is."

 

5. เพลงประกอบของหนังเรื่องนี้ ซึ่งก็คือเพลง BATON ของ Mariko Nagai ติดอันดับหนึ่งในเพลง soundtrack ที่เราชอบมากที่สุดตลอดกาลเพลงหนึ่งไปเลย

 

6. ชอบตัวละคร Kimika Saeki หัวหน้าหน่วยตำรวจนี้มาก ๆ ดูแล้วนึกถึงคุณชลิดา โดยไม่ได้ตั้งใจ 55555 โดยเฉพาะในตอนที่สองที่เป็น MYSTERIOUS OBJECT AT NOON

 

เราชอบมากที่ตัวละคร Kimika Saeki นี้ เป็นหัวหน้าที่ไม่วางมาด ไม่บ้าอำนาจ เป็นคนที่สุขุม ใจเย็น และดูมีรัศมีของความเป็นเจ้าแม่กวนอิมแผ่ออกมาจากตัว

 

7. ตอนนี้เราก็เลยอยากดู PATLABOR: THE MOVIE (1989, Mamoru Oshii), PATLABOR 2: THE MOVIE (1993, Mamoru Oshii) และ WXIII: PATLABOR THE MOVIE 3 (2002, Fumihiko Takayama) มาก ๆ หวังว่าจะมีคนนำหนัง 3 เรื่องนี้มาลงโรงฉายในไทยด้วยนะ

+++

 

เราว่า EBENEZER นี่เหมาะฉายควบกับ IKIRU (1952, Akira Kurosawa) มาก ๆ

 

เราก็เคยดู A CHRISTMAS CAROL มาแล้วหลายเวอร์ชั่น แต่ตอนนี้เราไม่แน่ใจว่าเราเคยดู A DIVA’S CHRISTMAS CAROL (2000, Richard Schenkman) ที่นำแสดงโดย Vanessa Williams ด้วยหรือเปล่า เหมือนจะเคยดูนะ แต่พอมันผ่านมานาน 25 ปีแล้ว เราก็เลยไม่แน่ใจว่าเราเคยดูแล้วยัง

+++

 

น้องหมีที่ Emquartier

https://web.facebook.com/jit.phokaew/posts/pfbid0VaGLXkG1KGtsaYtGPMRw9WYEsamVqVhib3TyHe4zKACeSEHPMSBwKpzULQUJyw21l

 

เมื่อวานกิน Phuket Wrap ที่ร้าน Easy Health

 

ร้าน Easy Health ใน Cloud 11 เน้นขายอาหารสุขภาพค่ะ มันมีเมนู Phuket Wrap ด้วย ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่ามันคือ Phuket อะไรยังไง แต่น้ำที่ใส่ในอาหารจะเป็นน้ำสีเหลือง ๆ คล้าย ๆ น้ำสะเต๊ะ

+++

 

A TEDDY BEAR IN PARO, BHUTAN

https://www.instagram.com/p/DgCZid6RPeG/

 

ฉันรักเขา White-K จาก NOW I MET HER (2025, Xiao Luxi, China, 121min, A- )

 

 

ALCHEMY-BREATH (2026, Jason Lim, Singapore, video of a performance)

https://web.facebook.com/jit.phokaew/posts/pfbid0223ioqita3n2J3bzPUTXKUXisroQTpsffTrMsxFUNsJ1ixVzHHmwfDZNZcVVpxp5Fl

 

Sunday, November 22, 2026

CHIIKAWA VS. OLD THAI FOLKTALES

 

อยากดู PHOBIA (2026, Philippe Grandrieux, 59min)

++++

36. PUELLA MAGI MADOKA MAGICA THE MOVIE -WALPURGISNACHT RISING- (2026, Yukihiro Miyamoto, Akiyuki Shinbo, Japan, animation, 120min, A+30)

 

ตัวละคร Madoka Kaname พูดคำว่า TADAIMA ในหนังเรื่องนี้

 

++++

 

สิ่งหนึ่งที่เราชอบสุดขีดใน CHIIKAWA THE MOVIE: THE SECRET OF MERMAID ISLAND (2026, Kei Oikawa, Japan, animation, 99min, A+30) ก็คือการนำเสนอ dilemma ทางศีลธรรม และตัวละครที่เทา ๆ

 

คือพอเราได้ดู CHIIKAWA THE MOVIE: THE SECRET OF MERMAID ISLAND แล้ว สิ่งแรกที่เรานึกถึงก็คือความ dark และความโหดร้ายของเนื้อเรื่อง คือหน้าหนังมันดูเหมือนหนังเด็กน่ารักใส ๆ แต่จริง ๆ แล้วเนื้อเรื่องของมันโหดร้ายมาก ๆ

 

ซึ่งความโหดร้ายของเนื้อเรื่องนี้ มัน “โหดร้าย” ก็ต่อเมื่อนำมันไปเปรียบเทียบกับ “หนัง animation สำหรับเด็กจาก Hollywood” พวกหนังอย่าง FORGOTTEN ISLAND, หนังดิสนีย์, ดรีมเวิร์คส์, พิกซาร์ อะไรแบบนั้นนะ

 

แต่พอนำมันมาเปรียบเทียบกับนิทานพื้นบ้านของไทย อย่าง “นางสิบสอง” และ “ปลาบู่ทอง” อะไรทำนองนี้ เราว่าจริง ๆ แล้ว CHIIKAWA ก็ไม่ได้โหดร้ายมากนัก เมื่อเทียบกับนางสิบสอง, ปลาบู่ทอง หรือแม้แต่นิทานชาดกบางเรื่อง

 

คือพอตอนเด็ก ๆ เราคุ้นชินกับเรื่องราวประเภท นางสิบสอง, ปลาบู่ทอง มาแล้ว เราก็เลยคุ้นชินกับ “นิทานสำหรับเด็กที่เนื้อเรื่องโหดร้ายรุนแรงสุดขีด” มาแล้วน่ะ แต่พอเราโตมาแล้วเจอหนัง animation สำหรับเด็กจากฮอลลีวู้ด เราก็เลยอาจจะเผลอลืม ๆ “ความโหดร้ายของนิทานพื้นบ้านแบบไทย ๆ” ไป 5555

 

Spoilers alert

--

--

--

--

--

แต่สิ่งที่เราว่าพิเศษจริง ๆ ใน CHIIKAWA ก็คือการนำเสนอตัวละครที่เทา ๆ และ dilemma ของตัวละครน่ะ เพราะเวลาที่เราดูหนังเรื่องนี้ ตัวละคร Siren ก็ดูโหดร้ายมาก ๆ แต่เธอก็มีเหตุผลของตัวเองในการกระทำ เธอไม่ได้ฆ่าผู้คนมากมายเพียงเพราะความสนุก เธอมองว่าตัวเธอทำไปเพราะเธอมีเหตุผล

 

ส่วนตัวละครที่ฆ่านางเงือกนั้น ก็มีเหตุผลของตัวเองในการกระทำเช่นกัน เขามองว่าเขาทำมันไปเพราะความรักอย่างรุนแรงที่มีต่ออีกตัวละครนึง แต่ถึงอย่างนั้น การที่เขาปล่อยให้เพื่อน ๆ ของตัวเองถูกจับไปกินทีละคน ทีละคน มันก็ดูเป็นสิ่งที่ให้อภัยไม่ได้อยู่ดี

 

คือเราว่าสิ่งนี้มันทำให้ CHIIKAWA ดูแตกต่างจากนิทานพื้นบ้านของไทยน่ะ เพราะในนิทานพื้นบ้านของไทย ตัวละครมักจะ ขาวจัด ดำจัด ไม่ค่อยมีเทา ๆ น่ะ หรือถึงมีตัวละครเทา ๆ มันก็มักจะถูกแบ่งฝ่ายให้อยู่ฝ่ายคนดี หรือฝ่ายคนร้ายอย่างชัดเจน นอกจากนี้ นิทานพื้นบ้านของไทยก็มักจะไม่ค่อยนำเสนอสถานการณ์ dilemma มากนักด้วย

 

เราก็เลยชอบ CHIIKAWA มาก ๆ ตรงจุดนี้ คือเราว่าในแง่ “ความโหดร้ายของเนื้อเรื่อง” แล้ว CHIIKAWA อาจจะเหมาะฉายควบกับ PUTHISEN AND NEANG KONGREY นางสิบสอง (1968, Ly Bun Yim, Cambodia, A+30) และ “ปลาบู่ทอง” อะไรแบบนี้มาก ๆ แต่สิ่งที่ทำให้ CHIIKAWA พิเศษสำหรับเรา คือการนำเสนอตัวละครเทา ๆ และความ dilemma ทางศีลธรรม หรือการนำเสนอสถานการณ์ที่ทำให้เรายากจะตัดสินได้ว่า เราควรจะเอาใจช่วยใคร เราควรจะเอาใจช่วยฝ่ายไหนดี หรือเราควรจะทำอย่างไรดีเมื่อเจอสถานการณ์แบบนั้น

 

อีกสิ่งที่เราว่าน่าสนใจดีใน CHIIKAWA ก็คือการออกแบบตัวละคร Siren ให้ดูมีรูปร่างหน้าตาน่ารักมาก ๆ ซึ่งสิ่งนี้เราว่ามันแตกต่างจากการนำเสนอตัวละคร “นางยักษ์” และ “ผีเสื้อสมุทร” ของไทย ซึ่งเป็นตัวละครหญิงที่กินคนเป็นอาหารเหมือนกัน เพราะพอเราพูดถึงนางยักษ์และผีเสื้อสมุทร เราก็มักจะนึกถึงอะไรที่ดูน่าเกลียดน่ากลัว หรือไม่ก็ “นางอิจฉาที่สวยแบบร้าย ๆ” เวลาที่ตัวละครเหล่านี้แปลงร่างเป็นคน

 

ซึ่งเราว่าการออกแบบตัวละคร Siren ให้ดูมีรูปร่างหน้าตาน่ารักแบบนี้ มันก็สอดคล้องกันดีกับตัวหนังที่เต็มไปด้วย dilemma ที่น่าสนใจ และสอดคล้องกันดีกับตัวหนังที่นำเสนอโลกที่ยากจะแยกคนดีคนชั่วออกจากกันได้โดยง่าย

 

อีกสิ่งที่น่าสนใจก็คือว่า ใน CHIIKAWA นั้น Siren กับนางเงือกอยู่ฝ่ายเดียวกัน ซึ่งตรงกันข้ามกับ พระอภัยมณี ที่ “ผีเสื้อสมุทร” กับ “นางเงือก” อยู่ฝ่ายตรงข้ามกัน 55555

+++

 

A TEDDY BEAR IN PHUNTSHOLING, BHUTAN

https://www.instagram.com/p/DgAlUakxR8t/

อยากให้ทางสหมงคลฟิล์มนำหนังเรื่อง HU DU MEN (STAGE DOOR) (1996, Shu Kei, Hong Kong, 87min) กลับมาฉายในโรงภาพยนตร์อีกครั้ง

 

ขอบคุณมากครับ พออ่านที่ดรเขียน ผมก็เลยนึกขึ้นมาได้ว่า ยุคนั้นผมเคยเห็นโฆษณาในหนังสือพิมพ์ลงว่ามีหนังเรื่อง LOVE IN THE TIME OF TWILIGHT (1995, Tsui Hark) เข้าฉายที่โรงหนังอะไรสักโรงแถวท่าพระ แล้วผมก็ถ่อไปดู แต่ปรากฏว่าพอไปถึงโรงจริง ๆ กลับไม่มีหนังเรื่องนี้ฉายแต่อย่างใด ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวก็สร้างความงุนงงให้ผมมาตลอดช่วง 30 ปีที่ผ่านมาว่า มันเกิดอะไรขึ้น

 

พออ่านที่ดรเขียน สิ่งนี้ก็เลยช่วยไขปริศนาที่ค้างคาใจผมมาตลอดช่วง 30 ปีที่ผ่านมาครับ ขอบคุณมาก ๆ ครับ

https://web.facebook.com/jit.phokaew/posts/pfbid0HcLtkm2vcdCZvgrxL8YkJZwHeLaugwXHSX7FozUbptGsLJznDbXz3jkanMy5dfRxl

 

ขอบคุณข้อมูลจากคุณมโนธรรมมาก ๆ ครับ

 

I HAVE A DATE WITH SPRING (1994, Clifton Ko Chi-sum, Hong Kong) น่าดูสุดขีดเลยครับ

++++

เราเคยดู SANJU (2018, Rajkumar Hirani, India, A+30) กับ K.G.F: CHAPTER 2 (2022, Prashanth Neel, 156min) แต่เรายังไม่ได้ดู K.G.F. ภาคแรกนะ  

Saturday, November 21, 2026

A TRAIN IN DREAM

 

A TEDDY BEAR IN BHUTAN

 

หนังจากประเทศ Bhutan ที่เราเคยดู รวมถึงเรื่อง

 

(in alphabetical order)

 

1. THE CUP (1999, Khyentse Norbu) 

 

2. HONEYGIVER AMONG THE DOGS (2017, Dechen Roder, Bhutan)

 

3. I, THE SONG (2024, Dechen Roder, Bhutan, 114min, A+30)  

 

4. MILAREPA: REVENGE (2005, Neten Chokling)

 

5. THE OTHER FINAL (2003, Johan Kramer, documentary)

 

6. PIG AT THE CROSSING (2024, Khyentse Norbu, Bhutan, 122min)

https://www.instagram.com/p/Df7j90ExZT2/

++++

 

เราได้ไปดูหนังเรื่อง TONY TAKITANI (2004, Jun Ichikawa, Japan, A+30) กับ ASAKO I & II (2018, Ryusuke Hamaguchi, Japan, A+30) ที่ Doc Club ในวันพฤหัสบดี แล้วก็เลยลองขึ้นไปกินข้าวที่ชั้น 4 ของ Cloud 11 เป็นครั้งแรก คราวนี้เราลองกิน “ตะบองเพชรย่าง” (Nopales) ของร้าน Taqueria La Nena เสร็จแล้วก็ไปกิน lemon tart ที่ร้าน Soso Coffee

 

ชั้น 4 ของ Cloud 11 มีร้านอาหารน่าลองเยอะมาก วันหลัง ๆ เราอาจจะทยอยทดลองแดกไปเรื่อย ๆ

+++

 

BAKU (2026, Hattaya, video installation, 2.38min)

 

เราได้ดูวิดีโอนี้ที่ซีคอนสแควร์ ศรีนครินทร์ ซึ่งตอนที่เราดูวิดีโอนี้ เราก็ไม่รู้หรอกว่า ชื่อวิดีโอ BAKU มันหมายความว่าอะไร

 

พอหลังจากนั้นอีกไม่กี่วัน เราได้ดูหนังเรื่อง ASAKO I & II (2018, Ryusuke Hamaguchi, Japan, A+30) ที่ Doc Club เราถึงเพิ่งรู้จากหนังเรื่องนั้นว่า BAKU หมายถึง “สมเสร็จ” นี่เอง

 

ก็เลยถือเป็นเรื่องบังเอิญที่น่าประหลาดใจ ที่ BAKU กับ ASAKO I & II ได้รับการจัดฉายในกรุงเทพในเวลาเดียวกัน แล้วมีสิ่งที่เชื่อมโยงกันอย่างไม่ได้ตั้งใจ 555

 

Edit เพิ่ม: ชื่อวิดีโอ BAKU หมายถึงสิ่งนี้ด้วยนะ

 

Mythological origins: The baku began in Chinese folklore (as the mo) and entered Japanese tradition as a chimera-like spirit that devours nightmares. Early depictions combined features like an elephant's trunk or nose, bear's body, tiger's legs, ox's tail, and rhinoceros's eyes.

 

DISC 1 (2025, Kittiphan Janbuala, video installation, 9.07min)

 

เราได้ดูวิดีโอนี้ที่ซีคอนสแควร์ ศรีนครินทร์

 

A TRAIN IN DREAM รถไฟในเงาฝัน (2025, Yeyint Naing, Myanmar, video installation, 10.06min)

 

เราชอบวิดีโอนี้อย่างสุดขีด ถือเป็น “หนังการเมืองพม่า” เรื่องนึงสำหรับเรา

 

เราได้ดูวิดีโอนี้ที่ซีคอนสแควร์ ศรีนครินทร์

+++

 

ถ้าเทียบกัน 3 เรื่องนี้แล้ว เราอาจจะชอบ THE KING OF COMEDY (1982, Martin Scorsese) ในระดับเท่ากับ NETWORK (1976, Sidney Lumet) นะ และก็ชอบ QUIZ SHOW (1994, Robert Redford) เป็นอันดับ 3

 

เห็น THE KING OF COMEDY แล้วก็นึกถึง JOKER (2019, Todd Phillips) มาก ๆ

+++

 

ตัดสินไม่ได้ว่าชีวิตตัวละครตัวไหนในหนังเรื่องนี้บัดซบมากกว่ากัน ระหว่าง Federico García Lorca, เด็กผู้ชายที่ถูกกดน้ำจนตาย กับหญิงสาวที่ถูกฆ่าตายเพราะเธอร่าเริงจนเกินไป

+++

 

A TEDDY BEAR IN THIMPHU, BHUTAN

https://www.instagram.com/p/Df9oK_aRBAq/

 

+++

 

MOB GEN Z

https://web.facebook.com/reel/1449846859979232

 

Thursday, November 19, 2026

FILMS OF BOONSONG LEKHAKUL

 

ต้นคริสต์มาสที่พารากอน เห็นแล้วอยากกินขนมปังขิงมาก ๆ

++++

เราได้ดูบางส่วนของหนังชุดนี้แล้ว ชอบมาก ๆ

 

งานฉายหนังครั้งนี้มีการสนทนากับตัวแทนทายาทของหมอบุญส่ง ได้แก่ นายแพทย์ศัลยเวทย์ เลขะกุล ลูกชาย และ นายสัตวแพทย์กานต์ เลขะกุล หลานชาย ด้วยนะ

+++

 

อันนี้เป็นความเห็นส่วนตัวของเราที่มีต่อ “กรุภาพยนตร์ของหมอบุญส่ง เลขะกุล” (1947-1987, บุญส่ง เลขะกุล, documentary) ซึ่งจริง ๆ แล้วมีความยาวรวมราว 22 ชั่วโมง แต่เราเคยดูไปเพียงแค่ 4 ชั่วโมงนะ

 

กรุภาพยนตร์ของหมอบุญส่ง เลขะกุล (1947-1987, บุญส่ง เลขะกุล, documentary)

 

เป็นกลุ่มภาพยนตร์ที่ทรงคุณค่าทางประวัติศาสตร์มาก ๆ เพราะกรุภาพยนตร์นี้ได้บันทึกสิ่งต่าง ๆ ที่น่าสนใจในอดีตไว้มากมาย ทั้งในไทย, แอฟริกา และอินเดีย และบันทึกไว้ทั้งวัฒนธรรมประเพณีไทยในอดีต, สภาพบ้านเรือนในไทยในอดีต, การแพทย์ไทยในอดีต, การโฆษณาสินค้าในอดีต, ปัญหาสิ่งแวดล้อมต่าง ๆ ในอดีต และสิ่งที่สำคัญก็คือ สัตว์ต่าง ๆ ในไทยในอดีต

 

ในแง่หนึ่งหนังหลายเรื่องในชุดนี้จึงอาจจะเหมาะฉายควบกับ DR. BIRDMAN บันทึกป่าของหมอหม่อง (2020, Ing K., documentary, 174min) เพราะหนังทั้งสองเรื่องนี้อาจช่วยส่งเสริมกันและกันได้ดี เพราะหนังทั้งสองเรื่องนี้ต่างก็พูดถึงนกพันธุ์ต่าง ๆ ในไทย แต่หนังของคุณบุญส่งเปิดโอกาสให้ผู้ชมได้เห็นภาพนกเหล่านั้นตัวจริง แต่ไร้ซึ่งคำบรรยาย ส่วนหนังเรื่อง DR. BIRDMAN เต็มไปด้วยคำบรรยายและข้อมูลที่อัดแน่นเกี่ยวกับนกพันธุ์ต่าง ๆ ในไทย แต่ไม่ได้ให้ผู้ชมได้เห็นนกเหล่านั้นตัวจริง ผู้ชมได้เห็นแต่เพียงภาพวาดนกเหล่านั้น

 

กรุหนังของคุณบุญส่งยังครอบคลุมไปถึงหนังสารคดีต่างประเทศที่คุณบุญส่งไม่ได้ผลิตหรือกำกับเองด้วย และหนังเหล่านี้ก็ถือว่าเป็นหนังที่ทรงคุณค่ามาก ๆ เช่นกัน โดยเฉพาะหนังเรื่อง WILD CATTLE OF CAMBODIA ที่พูดถึงกูปรี ซึ่งเป็นสัตว์ที่สูญพันธุ์ไปแล้วในปัจจุบัน และหนังสารคดีเรื่อง BIRDS OF TOKAI CENTRAL JAPAN (1975, Yoshihisa Kubota, Japan) ที่อัดแน่นไปด้วยข้อมูลที่น่าสนใจมากมายเกี่ยวกับนกพันธุ์ต่าง ๆ ในญี่ปุ่นในอดีต และเป็นหนังที่สามารถใช้ดนตรีประกอบได้อย่างดีงามมากด้วย

 

++++

จะมีการจัดฉาย “กรุภาพยนตร์ของหมอบุญส่ง เลขะกุล” ในวันหนังบ้าน ครั้งที่ 17 ในวันศุกร์ที่ 20 พฤศจิกายน 2569 ที่หอภาพยนตร์ ศาลายานะ เราเข้าใจว่าหนังของคุณหมอบุญส่งที่จะฉายในวันนั้นอาจจะไม่ได้ตรงกับฟุตเตจ 4 ชั่วโมงที่เราเคยดูมา คืออาจจะมีบางส่วนที่เหมือนกับที่เราเคยดูมา และอาจจะมีบางส่วนที่เราอาจจะยังไม่เคยดูมาก่อน เพราะตัวกรุภาพยนตร์มีความยาว 22 ชั่วโมง แต่เราเคยดูไปเพียงแค่ 4 ชั่วโมงเท่านั้น และเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทางหอภาพยนตร์จะจัดฉายหนังเรื่องใดบ้างของคุณหมอบุญส่ง แต่ก็คิดว่าเป็นกรุหนังที่น่าสนใจมาก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

 

งานฉายหนังครั้งนี้มีการสนทนากับตัวแทนทายาทของหมอบุญส่ง ได้แก่ นายแพทย์ศัลยเวทย์ เลขะกุล ลูกชาย และ นายสัตวแพทย์กานต์ เลขะกุล หลานชาย ด้วยนะ (เพื่อน ๆ มัธยมของเราคงรู้จักคุณกานต์ เลขะกุล เป็นอย่างดี :-) :-) :-) :-) :-) )

 

ข้อมูลการจัดฉายที่หอภาพยนตร์
https://web.facebook.com/jit.phokaew/posts/pfbid02XXQM2kZzSCaEKnBQ1GaxTipPbjghChcjuAW9eLAU7VRYP765nCSb7S4HYCdBdVm4l

 

ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับกรุภาพยนตร์ของหมอบุญส่ง เลขะกุล

https://web.facebook.com/photo?fbid=1521182776702159&set=a.307044544782661

+++

 

อ่านจากใน comments เราถึงเพิ่งรู้ว่าเป็นภาพของคุณสุพรรษา เนื่องภิรมย์ กับคุณภาณุมาศ สุขอัมพร จากหนังเรื่อง ฟ้าเพียงดิน (1981, แสนยากร) comment เขาบอกว่า “ภาณุมาศ สุขอัมพร เป็นพระเอกเพียงเรื่องเดียว น่าสงสารมากค่ะ ประสบอุบัติเหตุจากรถยนต์ชนกระแทกจากข้างหลังขณะหลับในรถยนต์ส่วนตัวที่คุณแม่เป็นคนขับ เขาพิการหลังหักเดินไม่ได้ต้องนั่งรถเข็นตลอดชีวิต”

 

Comment บอกว่า ปัจจุบันคุณภาณุมาศ เป็นที่ปรึกษาผู้ว่ากทม.

Wednesday, November 18, 2026

THAI GHOSTS AND DEMONS UNIVERSE

 

ตอนเด็ก ๆ เราชอบนิตยสารนี้มาก ๆ เราชอบอ่านเรื่องย่อของละครโทรทัศน์จากต่างประเทศ และเรื่องย่อของภาพยนตร์และ TV-movie ต่าง ๆ ที่ทางช่อง 3 นำมาฉาย นอกจากนี้ หนังสือเล่มนี้ยังมีเกร็ดต่าง ๆ มากมาย อย่างเช่น

 

1. เรื่องที่ว่า ใครจะได้เป็น “นางฟ้าชาร์ลี” คนใหม่ในแต่ละ season

 

2. มีบทความเล่าเรื่องการแข่งขันกันระหว่างดาราหญิงหลายคนในอดีตในการแย่งชิงบท Scarlett O’Hara ใน GONE WITH THE WIND (1939, Victor Fleming)

 

3. มีคอลัมน์จดหมายจากผู้อ่าน เราจำได้ว่า มีคนอ่านคนนึงเขียนมาวิเคราะห์ความเลว หรือความนิสัยไม่ดีของตัวละคร อึ้งย้ง ในมังกรหยก อย่างรุนแรง

 

เสียดายที่เราไม่สามารถเก็บนิตยสารเหล่านี้เอาไว้ได้เลย มันทรงคุณค่ามาก ๆ สำหรับเรา เพราะตอนเราเด็ก ๆ เราก็เติบโตมากับการดูละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ที่นำมาฉายทางโทรทัศน์เหล่านี้นี่แหละ เราเพิ่งมาเริ่มดูหนังกระแสหลักทางโรงภาพยนตร์ก็เมื่อราว ๆ ปี 1987 หรือเมื่อเราอายุราว 14 ปี แต่ในช่วงวัยเด็ก วัยประถมนั้น เราเติบโตมากับจอโทรทัศน์

+++

 

เราชอบ ATLANTIC RHAPSODY (2026, Zhong Kaifeng, China, A+30) อย่างรุนแรงมาก

+++

 

ใครเคยไปกินข้าวที่ชั้น 4 ของ CLOUD 11 มาแล้วบ้าง มีร้านอาหารอะไรแนะนำบ้าง เราได้ไปดูหนังที่ doc club หลายครั้งในช่วงที่ผ่านมา แต่ปกติเราไปกินอาหารที่ True Digital Park เรายังไม่เคยลองขึ้นไปกินที่ชั้น 4 ของ Cloud 11 มาก่อนเลย

+++

 

รอคนทำหนังชุดจักรวาลภูตผีปีศาจไทย เพื่อมาแข่งกับจักรวาล MARVEL และ DC

 

1. ตะขาบ – ทายาทอสูร (จากบทประพันธ์ของตรี อภิรุม)

 

2. งู – นาคี (จากบทประพันธ์ของตรี อภิรุม)

 

3. แมงป่อง – ตัวละครเทวี Serket ใน “กฤตยา” (จากบทประพันธ์ของ ทมยันตี)

 

4. แมงมุม – สัญญาณลวง (1995, ธีระศักดิ์ พรหมเงิน, ละครช่อง 5)

 

5. นก – เทพบุตรสุดเวหา (1993, จากบทประพันธ์ของตรี อภิรุม)

 

6. เสือ – เสือสมิงในหนังเรื่องต่าง ๆ

 

7. ปะการัง – ปะการังสีดำ

 

8. ม้า – ผีม้าบ้อง

 

9. แมว – เทวรูปแมว (1977, ละครช่อง 7)

 

10. เงือก – คนทะเล (1984)

 

10. นางตานี – โรงแรมวิปริต

 

11. นางตะเคียน – โรงแรมวิปริต

 

ไม่รู้ว่า ถ้าหากตัวละครเหล่านี้มาตบกัน ใครจะตายเป็นตัวแรก และใครจะอยู่รอดเป็นตัวสุดท้าย

 

แต่จริง ๆ แล้วก็เคยมีการสร้างหนังไทยที่รวมผีหลาย ๆ ตัวไว้ในเรื่องเดียวกันนะ อย่างเช่น GHOST BOARD กล่องผีสุ่มวิญญาณ (2026, Chanathip Wongpoltree)  และ นาค (2008, ณัฐทพงศ์ รัตนโชคสิริกูล, animation) แต่ภูตผีปีศาจในหนังเหล่านี้ไม่ได้ตบตีกันเองเป็นหลักน่ะ

 

นาคี (1986, ส.อาสนจินดา + วิฑูรย์ กรุณา, ละครช่อง 3)

กฤตยา (1989, วรยุทธ พิชัยศรทัต)

สัญญาณลวง

https://www.youtube.com/watch?v=Mtq7vcnPbNs

 

Tuesday, November 17, 2026

ONE SECOND AT A TIME (2026, Korrakot Lordkam, video installation)

 

RIP วัชรพงษ์ กาญจนกฤต (ฮ้อ)

 

เราเคยดูคุณฮ้อแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง BODILY FLUID IS SO REVOLUTIONARY (2009, Ratchapoom Boonbunchachoke, 41min) และในละครเวทีเรื่อง “ที่รักของ...กัน” I LOVE YOU, GUY (2007, Saifah Tanthana)

 

https://web.facebook.com/photo/?fbid=10168182529324338&set=a.10150198294104338

 

A TEDDY BEAR IN PORTO-NOVO, BENIN

 

ใครสนใจประเทศ Benin ก็ดูหนังเรื่อง DAHOMEY (2024, Mati Diop, documentary, A+30) ได้นะ

+++

 

ประเด็นนี้อยู่ในหนังเรื่อง HOW TO BUILD A LIBRARY (2025, Maia Lekow, Christopher King, Kenya, documentary, 110min, A+30)  ด้วยนะ เพราะหนังสารคดีเรื่องนั้นเล่าเรื่องของห้องสมุดในเคนยาที่พยายามจะ renovate ใหม่ แล้วก็เจอปัญหาว่า เราควรจะยึดหลักการจัดหนังสือตามระบบเดิมหรือไม่ เพราะว่าระบบเดิมมันแฝงไปด้วยอคติทางเพศและอคติอะไรอื่น ๆ อีกมาก

 

ภาพนี้ถ่ายมาจากนิทรรศการ กาลเวลา เทวาลัย

+++

 

พระจันทร์เป็นใจ

 

(รูปนี้ถ่ายในนิทรรศการ LIFE THEATRE ของ Pyh ที่ซีคอนสแควร์ ศรีนครินทร์)

++++

 

ONE SECOND AT A TIME (2026, Korrakot Lordkam, video installation)

 

ไม่แน่ใจว่าตัววิดีโอเต็ม ๆ ยาวกี่นาที เราเดาว่าอาจจะยาวราว ๆ 1 ชั่วโมง

 

ดูในนิทรรศการ 1,080,000 SECONDS ที่ซีคอนสแควร์ ศรีนครินทร์

https://web.facebook.com/reel/1690701212716534

+++++++

 

ปี 1997 ก็เป็นปีที่มี FUN BAR KARAOKE (Pen-ek Ratanaruang), DANG BIRELEY’S AND THE YOUNG GANGSTERS (Nonzee Nimibutr), เทศกาลหนังทดลองครั้งแรกในไทย และเทศกาลหนังสั้นครั้งแรกในไทยด้วยนะ ถือเป็นปีเริ่มต้น “ยุคใหม่” ของหนังไทยสำหรับเรา

Monday, November 16, 2026

MY LIFE AND STAGE PLAYS

 

ทางเชื่อมระหว่างเทวาลัยตึก 1 กับตึก 2, บันไดพญานาค และลานตรงด้านหน้า

 

บริเวณนี้มีความสำคัญต่อความทรงจำเราในแง่นึง เพราะมันเป็นจุดที่เราเคยดูละครเวทีครั้งแรก ๆ ในชีวิต ในช่วงราว ๆ ปลายปี 1994 หรือไม่ก็ต้นปี 1995

 

ถึงเราได้เรียนในคณะอักษร แต่เราก็ไม่เคยดูละครเวทีในระหว่างที่เรียนเลยน่ะ 55555 เพราะเราเลือกเรียนวิชาเอกภาษาอังกฤษ วิชาโทภาษาสเปน เราไม่ได้เลือกเรียนวิชาของภาคละครเวทีเลย

 

เราได้เรียนวิชา INTRODUCTION TO DRAMATIC ARTS ตอนเรียนปีหนึ่ง เพราะเป็นวิชาบังคับ อาจารย์ปวิตร มหาสารินันทน์เป็นผู้สอน ซึ่งวิชานี้ก็ทำให้เราได้รู้จักแง่มุมต่าง ๆ เกี่ยวกับละครเวที แต่เราก็ไม่ได้ดูละครเวทีจริง ๆ และเราก็ได้เรียนวิชา MODERN AMERICAN DRAMA ตอนปี 4 กับอาจารย์เฉลิมศรี จันทร์อ่อน (ถ้าหากเราจำไม่ผิด) เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของวิชาภาษาอังกฤษ เราได้เรียนบทละครเวที 5 เรื่อง ซึ่งก็คือ

 

1. LONG DAY’S JOURNEY INTO NIGHT (1939-1941, Eugene O’Neill)

 

2. OUR TOWN (1938, Thornton Wilder)

 

3. A STREETCAR NAMED DESIRE (1947, Tennessee Williams)

 

4. DEATH OF A SALESMAN (1949, Arthur Miller)

 

5. THE ZOO STORY (1958, Edward Albee)

 

ซึ่งเราก็ชอบวิชานี้อย่างสุดขีดมาก ๆ โดยเฉพาะ OUR TOWN ที่เรากราบตีนมาก ๆ แต่เราก็ไม่ได้ดูละครเวทีในวิชานี้นะ เราได้เรียนแค่ตัวบทละคร

 

กว่าเราจะได้ดูละครเวทีจริง ๆ เราก็เรียนจบไปแล้ว ตอนนั้นเราเรียน 3 ปีครึ่ง เราจบการศึกษาในเดือนต.ค. 1994 หลังจากนั้นเราก็ว่าง ๆ อยู่ช่วงนึง

 

ช่วงนั้นเราก็เลยลองดูละครเวที ซึ่งก็คือละครเวทีเรื่องราโชมอนที่จัดแสดงตรงลานด้านหน้าทางเชื่อมระหว่างเทวาลัยตึก 1 กับตึก 2 นี่แหละ โดยที่บางครั้งนักแสดงก็จะไปแสดงตรงบันไดพญานาคด้วย แต่เราจำไม่ได้ว่าเราได้ดูละครเวทีเรื่องนี้ในช่วงปลายปี 1994 หรือว่าต้นปี 1995

 

จำได้ว่าเป็นละครเวทีที่สนุกดี เพราะมันแสดงโดย 4 คณะร่วมกัน คือคณะศิลปกรรมศาสตร์, นิเทศศาสตร์, สถาปัตย์ แล้วก็อักษรศาสตร์ จุฬา ซึ่งแต่ละคณะก็จะนำเสนอคำให้การของแต่ละตัวละครใน RASHOMON

 

ถ้าจำไม่ผิด ช่วงที่เป็นของคณะศิลปกรรมศาสตร์ นักแสดงจะแสดงลีลาคล้าย ๆ การเต้นในการเล่าเรื่อง ช่วงที่เป็นของคณะนิเทศศาสตร์ น่าจะเป็นช่วงคำให้การของเมียซามูไร ช่วงนี้จะนิ่งมาก เหมือนหนังอาร์ต ส่วนช่วงของคณะสถาปัตย์ จะตลกมาก ๆ มีความคิดสร้างสรรค์มาก ๆ ส่วนช่วงของคณะอักษร ตัวละครผู้หญิงก็จะแสดงโดยเพื่อนของเราที่เป็นเกย์ ซึ่งก็เป็นการแสดงที่มีเสน่ห์มาก

 

เพราะฉะนั้นพอเราเห็นทางเชื่อมระหว่างตึก 1 กับตึก 2 และลานด้านหน้าทางเชื่อมนั้น เราก็จะนึกถึงความทรงจำนี้ เพราะมันเป็นจุดที่เราเคยดูละครเวทีเรื่องแรก ๆ ในชีวิต

 

แต่หลังจากนั้นเราก็แทบไม่ได้ดูละครเวทีอีกนะ เหมือนในช่วงปี 1995-2004 เราได้ดูละครเวทีแค่ปีละ 1 เรื่องเองมั้ง แต่พอเรากลายเป็น cinephile เราก็เริ่มตระหนักว่า ภาพยนตร์จริงๆ แล้วมันเชื่อมกับทุกสิ่งทุกอย่างบนโลก โดยเฉพาะเชื่อมกับศิลปะแขนงอื่น ๆ คือถ้าหากเราเข้าใจหรือมีความรู้เรื่องศิลปะแขนงอื่น ๆ เราก็จะยิ่งเข้าใจภาพยนตร์เพิ่มมากขึ้นตามไปด้วย อะไรทำนองนี้ เราก็เลยเริ่มตามดูละครเวทีบ่อยขึ้น ตั้งแต่ปี 2005 เป็นต้นไป

 

แต่พอปี 2016 เราเจอมรสุมชีวิต และโรคหมอนรองกระดูกเคลื่อนกำเริบ เราก็เลยเลิกดูละครเวทีไป เพราะสภาพร่างกายของเราไม่เอื้ออำนวยอีกต่อไป

 

สรุปว่า ความสัมพันธ์ระหว่างเรากับละครเวที มีจุดเริ่มต้นที่จุดนี้ ลานด้านหน้าทางเชื่อมเทวาลัยตึก 1 กับตึก 2 ในราว ๆ ปี 1995 ก่อนจะไปสิ้นสุดในปี 2016

 

Edit เพิ่ม: เราเพิ่งเติม A STREETCAR NAMED DESIRE เข้าไปทีหลังนะ เพราะเราเพิ่งมานึกออกทีหลังว่าเราเคยเรียนบทละครเรื่องนี้ด้วย

 

+++

 

น่าดูมาก ๆ “นาทีชโลมเลือด” INCIDENT AT BLOOD PASS (1970, Hiroshi Inagaki)

 

ส่วน “คนลากรถ” คือหนังเรื่อง THE RICKSHAW MAN (1958, Hiroshi Inagaki, A+30)

 

“กำแพงเมืองจีน” คือหนังเรื่อง THE GREAT WALL (1962, Shigeo Tanaka, 200min) น่าดูสุดขีด

 

“ไอ้โม่งดำแผลงฤทธิ์” คือหนังเรื่องอะไร ใครรู้บ้าง นำแสดงโดย Kinnosuke Nakamura

 

“อัศวินลมกรด” เราเดาว่าน่าจะเป็น MAN WHO CAUSES A STORM (1957, Umetsugu Inoue) นำแสดงโดย Yujiro Ishihara น่าดูมาก ๆ หรือไม่ก็  THE MAN WHO RODE THE TYPHOON (1958, Koreyoshi Kurahara) ที่นำแสดงโดย Yujiro Ishihara เหมือนกัน

+++

 

35. NEON GENESIS EVANGELION: THE END OF EVANGELION (1997, Hideaki Anno, Kazuya Tsurumaki, Japan, animation, 87min, A+30)

 

ตัวละคร Rei Ayanami พูดคำว่า TADAIMA ในหนังเรื่องนี้