Saturday, November 21, 2026

A TRAIN IN DREAM

 

A TEDDY BEAR IN BHUTAN

 

หนังจากประเทศ Bhutan ที่เราเคยดู รวมถึงเรื่อง

 

(in alphabetical order)

 

1. THE CUP (1999, Khyentse Norbu) 

 

2. HONEYGIVER AMONG THE DOGS (2017, Dechen Roder, Bhutan)

 

3. I, THE SONG (2024, Dechen Roder, Bhutan, 114min, A+30)  

 

4. MILAREPA: REVENGE (2005, Neten Chokling)

 

5. THE OTHER FINAL (2003, Johan Kramer, documentary)

 

6. PIG AT THE CROSSING (2024, Khyentse Norbu, Bhutan, 122min)

https://www.instagram.com/p/Df7j90ExZT2/

++++

 

เราได้ไปดูหนังเรื่อง TONY TAKITANI (2004, Jun Ichikawa, Japan, A+30) กับ ASAKO I & II (2018, Ryusuke Hamaguchi, Japan, A+30) ที่ Doc Club ในวันพฤหัสบดี แล้วก็เลยลองขึ้นไปกินข้าวที่ชั้น 4 ของ Cloud 11 เป็นครั้งแรก คราวนี้เราลองกิน “ตะบองเพชรย่าง” (Nopales) ของร้าน Taqueria La Nena เสร็จแล้วก็ไปกิน lemon tart ที่ร้าน Soso Coffee

 

ชั้น 4 ของ Cloud 11 มีร้านอาหารน่าลองเยอะมาก วันหลัง ๆ เราอาจจะทยอยทดลองแดกไปเรื่อย ๆ

+++

 

BAKU (2026, Hattaya, video installation, 2.38min)

 

เราได้ดูวิดีโอนี้ที่ซีคอนสแควร์ ศรีนครินทร์ ซึ่งตอนที่เราดูวิดีโอนี้ เราก็ไม่รู้หรอกว่า ชื่อวิดีโอ BAKU มันหมายความว่าอะไร

 

พอหลังจากนั้นอีกไม่กี่วัน เราได้ดูหนังเรื่อง ASAKO I & II (2018, Ryusuke Hamaguchi, Japan, A+30) ที่ Doc Club เราถึงเพิ่งรู้จากหนังเรื่องนั้นว่า BAKU หมายถึง “สมเสร็จ” นี่เอง

 

ก็เลยถือเป็นเรื่องบังเอิญที่น่าประหลาดใจ ที่ BAKU กับ ASAKO I & II ได้รับการจัดฉายในกรุงเทพในเวลาเดียวกัน แล้วมีสิ่งที่เชื่อมโยงกันอย่างไม่ได้ตั้งใจ 555

 

Edit เพิ่ม: ชื่อวิดีโอ BAKU หมายถึงสิ่งนี้ด้วยนะ

 

Mythological origins: The baku began in Chinese folklore (as the mo) and entered Japanese tradition as a chimera-like spirit that devours nightmares. Early depictions combined features like an elephant's trunk or nose, bear's body, tiger's legs, ox's tail, and rhinoceros's eyes.

 

DISC 1 (2025, Kittiphan Janbuala, video installation, 9.07min)

 

เราได้ดูวิดีโอนี้ที่ซีคอนสแควร์ ศรีนครินทร์

 

A TRAIN IN DREAM รถไฟในเงาฝัน (2025, Yeyint Naing, Myanmar, video installation, 10.06min)

 

เราชอบวิดีโอนี้อย่างสุดขีด ถือเป็น “หนังการเมืองพม่า” เรื่องนึงสำหรับเรา

 

เราได้ดูวิดีโอนี้ที่ซีคอนสแควร์ ศรีนครินทร์

+++

 

ถ้าเทียบกัน 3 เรื่องนี้แล้ว เราอาจจะชอบ THE KING OF COMEDY (1982, Martin Scorsese) ในระดับเท่ากับ NETWORK (1976, Sidney Lumet) นะ และก็ชอบ QUIZ SHOW (1994, Robert Redford) เป็นอันดับ 3

 

เห็น THE KING OF COMEDY แล้วก็นึกถึง JOKER (2019, Todd Phillips) มาก ๆ

+++

 

ตัดสินไม่ได้ว่าชีวิตตัวละครตัวไหนในหนังเรื่องนี้บัดซบมากกว่ากัน ระหว่าง Federico García Lorca, เด็กผู้ชายที่ถูกกดน้ำจนตาย กับหญิงสาวที่ถูกฆ่าตายเพราะเธอร่าเริงจนเกินไป

+++

 

A TEDDY BEAR IN THIMPHU, BHUTAN

https://www.instagram.com/p/Df9oK_aRBAq/

 

+++

 

MOB GEN Z

https://web.facebook.com/reel/1449846859979232

 

Thursday, November 19, 2026

FILMS OF BOONSONG LEKHAKUL

 

ต้นคริสต์มาสที่พารากอน เห็นแล้วอยากกินขนมปังขิงมาก ๆ

++++

เราได้ดูบางส่วนของหนังชุดนี้แล้ว ชอบมาก ๆ

 

งานฉายหนังครั้งนี้มีการสนทนากับตัวแทนทายาทของหมอบุญส่ง ได้แก่ นายแพทย์ศัลยเวทย์ เลขะกุล ลูกชาย และ นายสัตวแพทย์กานต์ เลขะกุล หลานชาย ด้วยนะ

+++

 

อันนี้เป็นความเห็นส่วนตัวของเราที่มีต่อ “กรุภาพยนตร์ของหมอบุญส่ง เลขะกุล” (1947-1987, บุญส่ง เลขะกุล, documentary) ซึ่งจริง ๆ แล้วมีความยาวรวมราว 22 ชั่วโมง แต่เราเคยดูไปเพียงแค่ 4 ชั่วโมงนะ

 

กรุภาพยนตร์ของหมอบุญส่ง เลขะกุล (1947-1987, บุญส่ง เลขะกุล, documentary)

 

เป็นกลุ่มภาพยนตร์ที่ทรงคุณค่าทางประวัติศาสตร์มาก ๆ เพราะกรุภาพยนตร์นี้ได้บันทึกสิ่งต่าง ๆ ที่น่าสนใจในอดีตไว้มากมาย ทั้งในไทย, แอฟริกา และอินเดีย และบันทึกไว้ทั้งวัฒนธรรมประเพณีไทยในอดีต, สภาพบ้านเรือนในไทยในอดีต, การแพทย์ไทยในอดีต, การโฆษณาสินค้าในอดีต, ปัญหาสิ่งแวดล้อมต่าง ๆ ในอดีต และสิ่งที่สำคัญก็คือ สัตว์ต่าง ๆ ในไทยในอดีต

 

ในแง่หนึ่งหนังหลายเรื่องในชุดนี้จึงอาจจะเหมาะฉายควบกับ DR. BIRDMAN บันทึกป่าของหมอหม่อง (2020, Ing K., documentary, 174min) เพราะหนังทั้งสองเรื่องนี้อาจช่วยส่งเสริมกันและกันได้ดี เพราะหนังทั้งสองเรื่องนี้ต่างก็พูดถึงนกพันธุ์ต่าง ๆ ในไทย แต่หนังของคุณบุญส่งเปิดโอกาสให้ผู้ชมได้เห็นภาพนกเหล่านั้นตัวจริง แต่ไร้ซึ่งคำบรรยาย ส่วนหนังเรื่อง DR. BIRDMAN เต็มไปด้วยคำบรรยายและข้อมูลที่อัดแน่นเกี่ยวกับนกพันธุ์ต่าง ๆ ในไทย แต่ไม่ได้ให้ผู้ชมได้เห็นนกเหล่านั้นตัวจริง ผู้ชมได้เห็นแต่เพียงภาพวาดนกเหล่านั้น

 

กรุหนังของคุณบุญส่งยังครอบคลุมไปถึงหนังสารคดีต่างประเทศที่คุณบุญส่งไม่ได้ผลิตหรือกำกับเองด้วย และหนังเหล่านี้ก็ถือว่าเป็นหนังที่ทรงคุณค่ามาก ๆ เช่นกัน โดยเฉพาะหนังเรื่อง WILD CATTLE OF CAMBODIA ที่พูดถึงกูปรี ซึ่งเป็นสัตว์ที่สูญพันธุ์ไปแล้วในปัจจุบัน และหนังสารคดีเรื่อง BIRDS OF TOKAI CENTRAL JAPAN (1975, Yoshihisa Kubota, Japan) ที่อัดแน่นไปด้วยข้อมูลที่น่าสนใจมากมายเกี่ยวกับนกพันธุ์ต่าง ๆ ในญี่ปุ่นในอดีต และเป็นหนังที่สามารถใช้ดนตรีประกอบได้อย่างดีงามมากด้วย

 

++++

จะมีการจัดฉาย “กรุภาพยนตร์ของหมอบุญส่ง เลขะกุล” ในวันหนังบ้าน ครั้งที่ 17 ในวันศุกร์ที่ 20 พฤศจิกายน 2569 ที่หอภาพยนตร์ ศาลายานะ เราเข้าใจว่าหนังของคุณหมอบุญส่งที่จะฉายในวันนั้นอาจจะไม่ได้ตรงกับฟุตเตจ 4 ชั่วโมงที่เราเคยดูมา คืออาจจะมีบางส่วนที่เหมือนกับที่เราเคยดูมา และอาจจะมีบางส่วนที่เราอาจจะยังไม่เคยดูมาก่อน เพราะตัวกรุภาพยนตร์มีความยาว 22 ชั่วโมง แต่เราเคยดูไปเพียงแค่ 4 ชั่วโมงเท่านั้น และเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทางหอภาพยนตร์จะจัดฉายหนังเรื่องใดบ้างของคุณหมอบุญส่ง แต่ก็คิดว่าเป็นกรุหนังที่น่าสนใจมาก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

 

งานฉายหนังครั้งนี้มีการสนทนากับตัวแทนทายาทของหมอบุญส่ง ได้แก่ นายแพทย์ศัลยเวทย์ เลขะกุล ลูกชาย และ นายสัตวแพทย์กานต์ เลขะกุล หลานชาย ด้วยนะ (เพื่อน ๆ มัธยมของเราคงรู้จักคุณกานต์ เลขะกุล เป็นอย่างดี :-) :-) :-) :-) :-) )

 

ข้อมูลการจัดฉายที่หอภาพยนตร์
https://web.facebook.com/jit.phokaew/posts/pfbid02XXQM2kZzSCaEKnBQ1GaxTipPbjghChcjuAW9eLAU7VRYP765nCSb7S4HYCdBdVm4l

 

ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับกรุภาพยนตร์ของหมอบุญส่ง เลขะกุล

https://web.facebook.com/photo?fbid=1521182776702159&set=a.307044544782661

+++

 

อ่านจากใน comments เราถึงเพิ่งรู้ว่าเป็นภาพของคุณสุพรรษา เนื่องภิรมย์ กับคุณภาณุมาศ สุขอัมพร จากหนังเรื่อง ฟ้าเพียงดิน (1981, แสนยากร) comment เขาบอกว่า “ภาณุมาศ สุขอัมพร เป็นพระเอกเพียงเรื่องเดียว น่าสงสารมากค่ะ ประสบอุบัติเหตุจากรถยนต์ชนกระแทกจากข้างหลังขณะหลับในรถยนต์ส่วนตัวที่คุณแม่เป็นคนขับ เขาพิการหลังหักเดินไม่ได้ต้องนั่งรถเข็นตลอดชีวิต”

 

Comment บอกว่า ปัจจุบันคุณภาณุมาศ เป็นที่ปรึกษาผู้ว่ากทม.

Wednesday, November 18, 2026

THAI GHOSTS AND DEMONS UNIVERSE

 

ตอนเด็ก ๆ เราชอบนิตยสารนี้มาก ๆ เราชอบอ่านเรื่องย่อของละครโทรทัศน์จากต่างประเทศ และเรื่องย่อของภาพยนตร์และ TV-movie ต่าง ๆ ที่ทางช่อง 3 นำมาฉาย นอกจากนี้ หนังสือเล่มนี้ยังมีเกร็ดต่าง ๆ มากมาย อย่างเช่น

 

1. เรื่องที่ว่า ใครจะได้เป็น “นางฟ้าชาร์ลี” คนใหม่ในแต่ละ season

 

2. มีบทความเล่าเรื่องการแข่งขันกันระหว่างดาราหญิงหลายคนในอดีตในการแย่งชิงบท Scarlett O’Hara ใน GONE WITH THE WIND (1939, Victor Fleming)

 

3. มีคอลัมน์จดหมายจากผู้อ่าน เราจำได้ว่า มีคนอ่านคนนึงเขียนมาวิเคราะห์ความเลว หรือความนิสัยไม่ดีของตัวละคร อึ้งย้ง ในมังกรหยก อย่างรุนแรง

 

เสียดายที่เราไม่สามารถเก็บนิตยสารเหล่านี้เอาไว้ได้เลย มันทรงคุณค่ามาก ๆ สำหรับเรา เพราะตอนเราเด็ก ๆ เราก็เติบโตมากับการดูละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ที่นำมาฉายทางโทรทัศน์เหล่านี้นี่แหละ เราเพิ่งมาเริ่มดูหนังกระแสหลักทางโรงภาพยนตร์ก็เมื่อราว ๆ ปี 1987 หรือเมื่อเราอายุราว 14 ปี แต่ในช่วงวัยเด็ก วัยประถมนั้น เราเติบโตมากับจอโทรทัศน์

+++

 

เราชอบ ATLANTIC RHAPSODY (2026, Zhong Kaifeng, China, A+30) อย่างรุนแรงมาก

+++

 

ใครเคยไปกินข้าวที่ชั้น 4 ของ CLOUD 11 มาแล้วบ้าง มีร้านอาหารอะไรแนะนำบ้าง เราได้ไปดูหนังที่ doc club หลายครั้งในช่วงที่ผ่านมา แต่ปกติเราไปกินอาหารที่ True Digital Park เรายังไม่เคยลองขึ้นไปกินที่ชั้น 4 ของ Cloud 11 มาก่อนเลย

+++

 

รอคนทำหนังชุดจักรวาลภูตผีปีศาจไทย เพื่อมาแข่งกับจักรวาล MARVEL และ DC

 

1. ตะขาบ – ทายาทอสูร (จากบทประพันธ์ของตรี อภิรุม)

 

2. งู – นาคี (จากบทประพันธ์ของตรี อภิรุม)

 

3. แมงป่อง – ตัวละครเทวี Serket ใน “กฤตยา” (จากบทประพันธ์ของ ทมยันตี)

 

4. แมงมุม – สัญญาณลวง (1995, ธีระศักดิ์ พรหมเงิน, ละครช่อง 5)

 

5. นก – เทพบุตรสุดเวหา (1993, จากบทประพันธ์ของตรี อภิรุม)

 

6. เสือ – เสือสมิงในหนังเรื่องต่าง ๆ

 

7. ปะการัง – ปะการังสีดำ

 

8. ม้า – ผีม้าบ้อง

 

9. แมว – เทวรูปแมว (1977, ละครช่อง 7)

 

10. เงือก – คนทะเล (1984)

 

10. นางตานี – โรงแรมวิปริต

 

11. นางตะเคียน – โรงแรมวิปริต

 

ไม่รู้ว่า ถ้าหากตัวละครเหล่านี้มาตบกัน ใครจะตายเป็นตัวแรก และใครจะอยู่รอดเป็นตัวสุดท้าย

 

แต่จริง ๆ แล้วก็เคยมีการสร้างหนังไทยที่รวมผีหลาย ๆ ตัวไว้ในเรื่องเดียวกันนะ อย่างเช่น GHOST BOARD กล่องผีสุ่มวิญญาณ (2026, Chanathip Wongpoltree)  และ นาค (2008, ณัฐทพงศ์ รัตนโชคสิริกูล, animation) แต่ภูตผีปีศาจในหนังเหล่านี้ไม่ได้ตบตีกันเองเป็นหลักน่ะ

 

นาคี (1986, ส.อาสนจินดา + วิฑูรย์ กรุณา, ละครช่อง 3)

กฤตยา (1989, วรยุทธ พิชัยศรทัต)

สัญญาณลวง

https://www.youtube.com/watch?v=Mtq7vcnPbNs

 

Tuesday, November 17, 2026

ONE SECOND AT A TIME (2026, Korrakot Lordkam, video installation)

 

RIP วัชรพงษ์ กาญจนกฤต (ฮ้อ)

 

เราเคยดูคุณฮ้อแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง BODILY FLUID IS SO REVOLUTIONARY (2009, Ratchapoom Boonbunchachoke, 41min) และในละครเวทีเรื่อง “ที่รักของ...กัน” I LOVE YOU, GUY (2007, Saifah Tanthana)

 

https://web.facebook.com/photo/?fbid=10168182529324338&set=a.10150198294104338

 

A TEDDY BEAR IN PORTO-NOVO, BENIN

 

ใครสนใจประเทศ Benin ก็ดูหนังเรื่อง DAHOMEY (2024, Mati Diop, documentary, A+30) ได้นะ

+++

 

ประเด็นนี้อยู่ในหนังเรื่อง HOW TO BUILD A LIBRARY (2025, Maia Lekow, Christopher King, Kenya, documentary, 110min, A+30)  ด้วยนะ เพราะหนังสารคดีเรื่องนั้นเล่าเรื่องของห้องสมุดในเคนยาที่พยายามจะ renovate ใหม่ แล้วก็เจอปัญหาว่า เราควรจะยึดหลักการจัดหนังสือตามระบบเดิมหรือไม่ เพราะว่าระบบเดิมมันแฝงไปด้วยอคติทางเพศและอคติอะไรอื่น ๆ อีกมาก

 

ภาพนี้ถ่ายมาจากนิทรรศการ กาลเวลา เทวาลัย

+++

 

พระจันทร์เป็นใจ

 

(รูปนี้ถ่ายในนิทรรศการ LIFE THEATRE ของ Pyh ที่ซีคอนสแควร์ ศรีนครินทร์)

++++

 

ONE SECOND AT A TIME (2026, Korrakot Lordkam, video installation)

 

ไม่แน่ใจว่าตัววิดีโอเต็ม ๆ ยาวกี่นาที เราเดาว่าอาจจะยาวราว ๆ 1 ชั่วโมง

 

ดูในนิทรรศการ 1,080,000 SECONDS ที่ซีคอนสแควร์ ศรีนครินทร์

https://web.facebook.com/reel/1690701212716534

+++++++

 

ปี 1997 ก็เป็นปีที่มี FUN BAR KARAOKE (Pen-ek Ratanaruang), DANG BIRELEY’S AND THE YOUNG GANGSTERS (Nonzee Nimibutr), เทศกาลหนังทดลองครั้งแรกในไทย และเทศกาลหนังสั้นครั้งแรกในไทยด้วยนะ ถือเป็นปีเริ่มต้น “ยุคใหม่” ของหนังไทยสำหรับเรา

Monday, November 16, 2026

MY LIFE AND STAGE PLAYS

 

ทางเชื่อมระหว่างเทวาลัยตึก 1 กับตึก 2, บันไดพญานาค และลานตรงด้านหน้า

 

บริเวณนี้มีความสำคัญต่อความทรงจำเราในแง่นึง เพราะมันเป็นจุดที่เราเคยดูละครเวทีครั้งแรก ๆ ในชีวิต ในช่วงราว ๆ ปลายปี 1994 หรือไม่ก็ต้นปี 1995

 

ถึงเราได้เรียนในคณะอักษร แต่เราก็ไม่เคยดูละครเวทีในระหว่างที่เรียนเลยน่ะ 55555 เพราะเราเลือกเรียนวิชาเอกภาษาอังกฤษ วิชาโทภาษาสเปน เราไม่ได้เลือกเรียนวิชาของภาคละครเวทีเลย

 

เราได้เรียนวิชา INTRODUCTION TO DRAMATIC ARTS ตอนเรียนปีหนึ่ง เพราะเป็นวิชาบังคับ อาจารย์ปวิตร มหาสารินันทน์เป็นผู้สอน ซึ่งวิชานี้ก็ทำให้เราได้รู้จักแง่มุมต่าง ๆ เกี่ยวกับละครเวที แต่เราก็ไม่ได้ดูละครเวทีจริง ๆ และเราก็ได้เรียนวิชา MODERN AMERICAN DRAMA ตอนปี 4 กับอาจารย์เฉลิมศรี จันทร์อ่อน (ถ้าหากเราจำไม่ผิด) เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของวิชาภาษาอังกฤษ เราได้เรียนบทละครเวที 5 เรื่อง ซึ่งก็คือ

 

1. LONG DAY’S JOURNEY INTO NIGHT (1939-1941, Eugene O’Neill)

 

2. OUR TOWN (1938, Thornton Wilder)

 

3. A STREETCAR NAMED DESIRE (1947, Tennessee Williams)

 

4. DEATH OF A SALESMAN (1949, Arthur Miller)

 

5. THE ZOO STORY (1958, Edward Albee)

 

ซึ่งเราก็ชอบวิชานี้อย่างสุดขีดมาก ๆ โดยเฉพาะ OUR TOWN ที่เรากราบตีนมาก ๆ แต่เราก็ไม่ได้ดูละครเวทีในวิชานี้นะ เราได้เรียนแค่ตัวบทละคร

 

กว่าเราจะได้ดูละครเวทีจริง ๆ เราก็เรียนจบไปแล้ว ตอนนั้นเราเรียน 3 ปีครึ่ง เราจบการศึกษาในเดือนต.ค. 1994 หลังจากนั้นเราก็ว่าง ๆ อยู่ช่วงนึง

 

ช่วงนั้นเราก็เลยลองดูละครเวที ซึ่งก็คือละครเวทีเรื่องราโชมอนที่จัดแสดงตรงลานด้านหน้าทางเชื่อมระหว่างเทวาลัยตึก 1 กับตึก 2 นี่แหละ โดยที่บางครั้งนักแสดงก็จะไปแสดงตรงบันไดพญานาคด้วย แต่เราจำไม่ได้ว่าเราได้ดูละครเวทีเรื่องนี้ในช่วงปลายปี 1994 หรือว่าต้นปี 1995

 

จำได้ว่าเป็นละครเวทีที่สนุกดี เพราะมันแสดงโดย 4 คณะร่วมกัน คือคณะศิลปกรรมศาสตร์, นิเทศศาสตร์, สถาปัตย์ แล้วก็อักษรศาสตร์ จุฬา ซึ่งแต่ละคณะก็จะนำเสนอคำให้การของแต่ละตัวละครใน RASHOMON

 

ถ้าจำไม่ผิด ช่วงที่เป็นของคณะศิลปกรรมศาสตร์ นักแสดงจะแสดงลีลาคล้าย ๆ การเต้นในการเล่าเรื่อง ช่วงที่เป็นของคณะนิเทศศาสตร์ น่าจะเป็นช่วงคำให้การของเมียซามูไร ช่วงนี้จะนิ่งมาก เหมือนหนังอาร์ต ส่วนช่วงของคณะสถาปัตย์ จะตลกมาก ๆ มีความคิดสร้างสรรค์มาก ๆ ส่วนช่วงของคณะอักษร ตัวละครผู้หญิงก็จะแสดงโดยเพื่อนของเราที่เป็นเกย์ ซึ่งก็เป็นการแสดงที่มีเสน่ห์มาก

 

เพราะฉะนั้นพอเราเห็นทางเชื่อมระหว่างตึก 1 กับตึก 2 และลานด้านหน้าทางเชื่อมนั้น เราก็จะนึกถึงความทรงจำนี้ เพราะมันเป็นจุดที่เราเคยดูละครเวทีเรื่องแรก ๆ ในชีวิต

 

แต่หลังจากนั้นเราก็แทบไม่ได้ดูละครเวทีอีกนะ เหมือนในช่วงปี 1995-2004 เราได้ดูละครเวทีแค่ปีละ 1 เรื่องเองมั้ง แต่พอเรากลายเป็น cinephile เราก็เริ่มตระหนักว่า ภาพยนตร์จริงๆ แล้วมันเชื่อมกับทุกสิ่งทุกอย่างบนโลก โดยเฉพาะเชื่อมกับศิลปะแขนงอื่น ๆ คือถ้าหากเราเข้าใจหรือมีความรู้เรื่องศิลปะแขนงอื่น ๆ เราก็จะยิ่งเข้าใจภาพยนตร์เพิ่มมากขึ้นตามไปด้วย อะไรทำนองนี้ เราก็เลยเริ่มตามดูละครเวทีบ่อยขึ้น ตั้งแต่ปี 2005 เป็นต้นไป

 

แต่พอปี 2016 เราเจอมรสุมชีวิต และโรคหมอนรองกระดูกเคลื่อนกำเริบ เราก็เลยเลิกดูละครเวทีไป เพราะสภาพร่างกายของเราไม่เอื้ออำนวยอีกต่อไป

 

สรุปว่า ความสัมพันธ์ระหว่างเรากับละครเวที มีจุดเริ่มต้นที่จุดนี้ ลานด้านหน้าทางเชื่อมเทวาลัยตึก 1 กับตึก 2 ในราว ๆ ปี 1995 ก่อนจะไปสิ้นสุดในปี 2016

 

Edit เพิ่ม: เราเพิ่งเติม A STREETCAR NAMED DESIRE เข้าไปทีหลังนะ เพราะเราเพิ่งมานึกออกทีหลังว่าเราเคยเรียนบทละครเรื่องนี้ด้วย

 

+++

 

น่าดูมาก ๆ “นาทีชโลมเลือด” INCIDENT AT BLOOD PASS (1970, Hiroshi Inagaki)

 

ส่วน “คนลากรถ” คือหนังเรื่อง THE RICKSHAW MAN (1958, Hiroshi Inagaki, A+30)

 

“กำแพงเมืองจีน” คือหนังเรื่อง THE GREAT WALL (1962, Shigeo Tanaka, 200min) น่าดูสุดขีด

 

“ไอ้โม่งดำแผลงฤทธิ์” คือหนังเรื่องอะไร ใครรู้บ้าง นำแสดงโดย Kinnosuke Nakamura

 

“อัศวินลมกรด” เราเดาว่าน่าจะเป็น MAN WHO CAUSES A STORM (1957, Umetsugu Inoue) นำแสดงโดย Yujiro Ishihara น่าดูมาก ๆ หรือไม่ก็  THE MAN WHO RODE THE TYPHOON (1958, Koreyoshi Kurahara) ที่นำแสดงโดย Yujiro Ishihara เหมือนกัน

+++

 

35. NEON GENESIS EVANGELION: THE END OF EVANGELION (1997, Hideaki Anno, Kazuya Tsurumaki, Japan, animation, 87min, A+30)

 

ตัวละคร Rei Ayanami พูดคำว่า TADAIMA ในหนังเรื่องนี้

Sunday, November 15, 2026

RANGSIT PRAYURASAKDI PRINCE OF CHAI NAT

 

หนึ่งในผู้กำกับภาพยนตร์ไทยยุคเก่า ที่เรารู้สึกเสียดายมาก ๆ ที่ไม่ได้ใส่ไปใน diagram ในนิตยสาร MARG1N ก็คือ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร (Rangsit Prayurasakdi, Prince of Chai Nat )

 

คือตอนที่พวกเราทำ diagram นั้น พวกเราเน้นใส่เฉพาะชื่อผู้กำกับที่พวกเราเคยดูหนังของเขาเท่านั้นน่ะ ซึ่งพวกเราก็ไม่ค่อยได้ดูหนังไทยยุคเก่า ๆ กัน รายชื่อผู้กำกับภาพยนตร์ไทยในทศวรรษ 1920 และทศวรรษ 1930 ใน diagram ก็เลยมีน้อยมาก

 

แต่พอพวกเราทำ diagram นั้นเสร็จแล้ว เราก็เพิ่งมารู้ตัวว่า จริง ๆ แล้วเราเคยดูหนังเรื่อง THE BIRTHDAY PARTY OF KING RAMA VIII (1930, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร) ด้วย โดยเราเคยดูหนังเรื่องนี้ในงานฉายหนังบ้านในวันที่ 9 พ.ค. 2009 หรือเมื่อ 16 ปีก่อน เราก็เลยลืมไปเลยว่าเราเคยดูหนังเรื่องนี้แล้ว

 

พอเช็คดูแล้ว สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร ทรงเคยสร้างหรือกำกับภาพยนตร์อย่างน้อย 4 เรื่องด้วยกัน (ถ้าหากเราเข้าใจไม่ผิด) ซึ่งก็คือ

 

1. THE BIRTHDAY PARTY OF KING RAMA VIII (1930)

 

2. ชีวิตก่อน 2475 (1930)

 

3. งานฉลองวันปิยมหาราช (1931)

 

4. พระราชพิธีโล้ชิงช้า (1931)

 

วันนี้เราได้ไปดูนิทรรศการ กาลเวลา เทวาลัย ที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬา แล้วก็พบว่าในนิทรรศการมีพูดถึงสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทรด้วย

FAVORITE MONOLOGUES

 

เพิ่งเห็นว่ายูทูบช่อง Sony Pictures India ลงหนังฮอลลีวู้ดคลาสสิคของ Sony Pictures เอาไว้มากมายหลายเรื่อง หนังเป็นเวอร์ชั่นพูดภาษาอังกฤษตามต้นฉบับ แล้วเราก็สามารถกดให้มันขึ้นซับไตเติลได้ แต่เราเดาว่ามันคงเป็น automatic closed captions/subtitles ซึ่งอาจจะมีคำผิดหลายคำ

 

เหมือนเมื่อวานนี้เราเพิ่งเจอ closed captions ในเพลงรักเพลงนึง มันขึ้นว่า “Intoxicated by her kids” ซึ่งมันผิดแน่นอน ผู้ชายที่ไหนจะร้องเนื้อเพลงแบบนั้นให้กับผู้หญิงที่ตัวเองรัก 5555 เราเดาว่าระบบ CC มันคงฟังคำว่า kiss เป็นคำว่า kids เพราะฉะนั้นเวลาเราใช้ automatic subtitles ในยูทูบ เราก็ต้องระวังกันให้ดี

 

ในยูทูบช่อง SONY PICTURES INDIA นี้ มีหนังอย่าง

 

1. TO SLEEP WITH ANGER (1990, Charles Burnett, A+30)

 

2. AVALON (1990, Barry Levinson)

 

3. ONE FALSE MOVE (1991, Carl Franklin, A+30)

 

4. THREESOME (1994, Andrew Fleming, queer film)

 

5. MURPHY’S ROMANCE (1985, Martin Ritt)

หนังเรื่องนี้ส่งผลให้ James Garner ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชาย และส่งผลให้ William A. Fraker ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาถ่ายภาพยอดเยี่ยม

 

6. SCREAM OF FEAR (1961, Seth Holt)

 

7. SUNSHINE STATE (2002, John Sayles)

หนังเรื่องนี้ส่งผลให้ Edie Falco ได้รางวัลนักแสดงสมทบหญิงจากหลายสถาบันมาก ๆ

 

8. $ (1971, Richard Brooks)

หนังเรื่องนี้ส่งผลให้ Quincy Jones ได้เข้าชิงรางวัลแกรมมี่ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม

 

9. THE ANDERSON TAPES (1971, Sidney Lumet)

 

10. WALK ON THE WILD SIDE (1962, Edward Dmytryk)

หนังเรื่องนี้ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์เพลงประกอบยอดเยี่ยม

+++

 

DOUBLE BILL FILM WISH LIST

NETWORK (1976, Sidney Lumet, A+30)

+ THE SOCIAL RECKONING (2026, Aaron Sorkin, A+30)

 

คงไม่ต้องอธิบายว่าทำไมหนังสองเรื่องนี้ถึงเหมาะฉายควบกันมาก ๆ

+++

 

อยากให้มีคนจัด SIDNEY LUMET RETROSPECTIVE มาก ๆ เราอยากดู

 

1. THAT KIND OF WOMAN (1959)

เข้าชิงรางวัลหมีทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน

 

2. LONG DAY’S JOURNEY INTO NIGHT (1962)

เข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์

 

3. THE PAWNBROKER (1964)

เข้าชิงรางวัลหมีทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน

 

4. THE HILL (1965)

เข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์

 

5. THE GROUP (1966)

เข้าชิงรางวัลหมีทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน

 

6. THE DEADLY AFFAIR (1967)

เข้าชิงรางวัลบาฟต้า 5 สาขา

 

7. THE APPOINTMENT (1969)

เข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์

 

8. SERPICO (1973)

หนังเรื่องนี้ส่งผลให้ Al Pacino ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม

 

9. PRINCE OF THE CITY (1981)

เข้าชิงรางวัลออสการ์บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม และเข้าชิงรางวัลสิงโตทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เวนิส

 

10. A STRANGER AMONG US (1992)

เข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์

 

11. FIND ME GUILTY (2006)

เข้าชิงรางวัลหมีทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน

 

ส่วนหนังของ Sidney Lumet ที่เราชอบมากที่สุดในตอนนี้ อาจจะเป็น DEATHTRAP (1982) เพราะเราได้ดูหนังเรื่องนี้เมื่อราว 30 กว่าปีก่อน ซึ่งเป็นยุคที่หนังเกย์ยังเป็น “สิ่งที่หาดูได้ยาก” อยู่ แล้วการได้เห็น Christopher Reeve เล่นหนังเกย์ในตอนนั้นก็เลยกลายเป็นสิ่งที่ตอบสนองเราได้อย่างรุนแรงมาก ๆ

 

+++

 

ประทับใจฉากร่ายยาวของตัวละคร Arthur Jensen (Ned Beatty) ใน NETWORK (1976, Sidney Lumet) มาก ๆ อยากให้มีคนทำหนัง found footage ที่รวบรวมฉากร่ายยาวของตัวละครเลว ๆ แบบนี้มาไว้ด้วยกัน นึกว่าฉากนี้ใน NETWORK ต้องปะทะกับฉากร่ายยาวของตัวละครเอกใน DIGGER (2026, Alejandro G. Iñárritu)

 

รู้สึกว่าบทร่ายยาวของตัวละครทั้งสองในหนังสองเรื่องนี้ เหมาะนำมาใช้เรียนในวิชา “การใช้เหตุผล” มาก ๆ เพราะตัวละครทั้งสองสามารถอ้างเหตุผลต่าง ๆ นานาเพื่อนำมาใช้รองรับการทำเลวของตัวเอง และสิ่งนี้เป็นสิ่งที่เราอาจจะพบเห็นได้ทุกเมื่อเชื่อวันในสังคมยุคปัจจุบัน

 

ไม่รู้ว่า มีบทพูดร่ายยาวของตัวละครเลว ๆ ในหนังเรื่องไหน ที่สามารถนำมาใช้ปะทะกับหนังสองเรื่องนี้ได้อีกบ้าง

 

แต่ถ้าหากพูดถึงฉากพูดร่ายยาวของตัวละครทุกตัว โดยไม่จำกัดเฉพาะตัวละครเลว ๆ แล้ว ฉากร่ายยาวที่เราชอบมากที่สุดในชีวิต ก็คือฉากร่ายยาวของตัวละคร “ภรรยาพระเอก” (Barbara Gass) ในหนังเรื่อง THE ANDECHS FEELING (1975, Herbert Achternbusch, West Germany, 68min, A+30) นะ เพราะฉากนั้นมันคือที่สุดของความประสาทแดกจริง ๆ ไม่ทราบชีวิตอะไรอีกต่อไป

 

ถ้าหากเราจำไม่ผิด THE ANDECHS FEELING เล่าเรื่องของครูชายคนหนึ่ง (Herbert Achternbusch) ที่มีภรรยาแล้ว แต่เขาไม่สนใจภรรยา เขาเอาแต่คร่ำครวญหวนหาดาราหญิงคนหนึ่ง (Margarethe von Trotta) จนในที่สุดวันหนึ่งดาราหญิงคนนั้นก็มาเยือนลานเบียร์ในหมู่บ้านของเขา ในขณะที่ภรรยาของเขาก็อยู่ในลานเบียร์ด้วย เขาก็เลยบอกดาราหญิงคนนั้นว่า ภรรยาของเขาคือ “แม่” ของเขา

 

ทางด้านชาวบ้านในลานเบียร์ก็ตื่นเต้นดีใจสุดขีดกับการมาเยือนของดาราหญิงคนนี้ ชาวบ้านบางคนดีใจมากจนตัดหูของตัวเองออก ส่วนชาวบ้านอีกคนก็ดีใจมากจนขาดใจตายไปเลย

 

แล้วก็มาถึงฉากสำคัญในหนัง THE ANDECHS FEELING ซึ่งก็คือฉากภรรยาพระเอกพูดร่ายยาว ซึ่งถือเป็นฉากพูดร่ายยาวที่เราชอบมากที่สุดในชีวิต มันคือฉากที่ “ไม่ทราบชีวิตอะไรอีกต่อไป” ของจริง

 

ส่วนอันนี้เป็นบทพูดร่ายยาวของ Arthur Jensen (Ned Beatty) ใน NETWORK:

 

“You have meddled with the primal forces of nature, Mr. Beale, and I won't have it! Is that clear? You think you've merely stopped a business deal. That is not the case! The Arabs have taken billions of dollars out of this country, and now they must put it back! It is ebb and flow, tidal gravity! It is ecological balance! You are an old man who thinks in terms of nations and peoples. There are no nations. There are no peoples. There are no Russians. There are no Arabs. There are no third worlds. There is no West. There is only one holistic system of systems, one vast and immane, interwoven, interacting, multivariate, multinational dominion of dollars. Petro-dollars, electro-dollars, multi-dollars, reichmarks, rins, rubles, pounds, and shekels. It is the international system of currency which determines the totality of life on this planet. That is the natural order of things today. That is the atomic and subatomic and galactic structure of things today! And YOU have meddled with the primal forces of nature, and YOU... WILL... ATONE! Am I getting through to you, Mr. Beale? You get up on your little twenty-one inch screen and howl about America and democracy. There is no America. There is no democracy. There is only IBM, and ITT, and AT&T, and DuPont, Dow, Union Carbide, and Exxon. Those are the nations of the world today. What do you think the Russians talk about in their councils of state, Karl Marx? They get out their linear programming charts, statistical decision theories, minimax solutions, and compute the price-cost probabilities of their transactions and investments, just like we do. We no longer live in a world of nations and ideologies, Mr. Beale. The world is a college of corporations, inexorably determined by the immutable bylaws of business. The world is a business, Mr. Beale. It has been since man crawled out of the slime. And our children will live, Mr. Beale, to see that... perfect world... in which there's no war or famine, oppression or brutality. One vast and ecumenical holding company, for whom all men will work to serve a common profit, in which all men will hold a share of stock. All necessities provided, all anxieties tranquilized, all boredom amused. And I have chosen you, Mr. Beale, to preach this evangel.”

+++

งาน PROJECTION MAPPING ของคุณ Nakrob Moonmanas ในนิทรรศการ กาลเวลา เทวาลัย

https://web.facebook.com/jit.phokaew/posts/pfbid02d43RCqutmdiyJsvZkY2WSqigVh7KqpR2U3pUBSt4XeSxyziqLRvgZ5qqZqzmL7aVl

 

เพิ่งรู้ว่า กาหลมหรทึก (2014, ปราปต์, นิยาย, A+30) เป็นหนึ่งในหนังสือที่มียอดการยืมสูงที่สุดเป็นประวัติการณ์ของหอสมุดกลาง จุฬา รุนแรงมาก

 

ในนิทรรศการ “กาลเวลา เทวาลัย” มีการรวบรวมนิยายที่มีตัวละครเรียนคณะอักษรศาสตร์ จุฬา ด้วย นิยายเหล่านี้ก็มีเช่น

 

1. กาหลมหรทึก (2014, ปราปต์, นิยาย, A+30)

 

2. เทวี (1935, นวนาค)

 

3. สร้อยฟ้าขายตัว (1953, ชอุ่ม ปัญจพรรค์)

 

4. เขมรินทร์ อินทิรา (1957, ก. สุรางคนางค์)

 

5. ตำรับรัก (1957, ชูวงศ์ ฉายะจินดา)

 

6. รสลิน (1959, ศุภร บุนนาค)

 

7. หมอกสวาท (1960, บุษยมาส)

 

8. รถเมล์สายพระพุทธบาท (1966, ศุภร บุนนาค)

 

9. น้ำเซาะทราย (1969, กฤษณา อโศกสิน)

 

10. แวววัน (1977, โบตั๋น)

 

11. สองฝั่งคลอง (1990, ว. วินิจฉัยกุล)

 

12. จดหมายถึงดวงดาว (1997, ชมัยภร แสงกระจ่าง)

 

13. เทวาพาคู่ฝัน (2003, ว. วินิจฉัยกุล)

 

14. ห้องนี้รื่นรมย์ (2003, ชมัยภร แสงกระจ่าง)

 

15. จับต้นมาชนปลาย (2013, ชมัยภร แสงกระจ่าง)

 

16. ความรักของวัลยา (เสนีย์ เสาวพงศ์)

 

17. คู่กรรม (ทมยันตี)

 

18. ชีวิตมิใช่ดอกกุหลาบ (นิตยา นาฏยะสุนทร)

 

19. ปราสาทมืด (จุลลดา ภักดีภูมินทร์)

 

20. รักแรกในห้องสมุด (วรารัตน์ กวักเพฑูรย์)

 

21. ริษยา (จุลลดา ภักดีภูมินทร์)

 

22. สลักจิต (บุษยมาส)

 

23. โอ้มาดา (สีฟ้า)

+++

 

ทางลงไปชั้นใต้ดินที่ตึกเทวาลัย

 

ตอนที่เราเป็นนิสิตปี 1 ในปี 1991 พวกเราเคยลงไปเรียนในชั้นใต้ดินของตึกนี้ด้วย (ตึกสอง) ซึ่งหนึ่งในวิชาที่เราได้เรียนในชั้นใต้ดินก็คือวิชา FE II ซึ่งเป็นวิชาภาษาอังกฤษ แต่อาจารย์ที่สอนวิชานี้มาจากส่วนกลางของจุฬา ไม่ใช่อาจารย์ในคณะอักษร

 

เรายังจำได้เลยว่า อาจารย์ที่สอนวิชานั้นเป็นฝรั่งชื่อ Susan สาเหตุที่เราจำชื่อเธอได้ เพราะว่าตอนนั้นมันมีเพลง MY NAME IS NOT SUSAN ของ Whitney Houston ออกมาพอดี เพราะฉะนั้นพอเราเห็นอาจารย์ Susan เราก็มักจะนึกถึงเพลง MY NAME IS NOT SUSAN โดยอัตโนมัติ 55555

 

ประสบการณ์นึงที่เรายังจำได้ดีในวิชานี้ก็คือว่า มีครั้งนึงที่อาจารย์ให้นิสิตแต่ละคนพูดเป็นภาษาอังกฤษว่า “ความฝันระยะยาว หรือความฝันใหญ่ในชีวิตของแต่ละคน” คืออะไร

 

เราก็เลยพูดไปตามความจริงในตอนนั้นในปี 1991 ว่า ความฝันใหญ่ของเราในตอนนั้นก็คือ “การเก็บเงินซื้อเครื่องเล่นซีดี”

 

อาจารย์ Susan ก็เลยช็อคมากกับความยากจนของเรา คือความฝันใหญ่ของคนอื่น ๆ คือการ “ไปเที่ยวรอบโลก” หรืออะไรทำนองนั้นน่ะ แต่เรามีฐานะยากจน การไปเที่ยวต่างประเทศหรือไปเที่ยวรอบโลกไม่ได้อยู่ในความฝันของเรา มันดูไกลเกินไป มันดูเป็นสิ่งที่ไม่มีทางเอื้อมถึง คือแค่การเก็บเงินซื้อเครื่องเล่นซีดีสักเครื่องสำหรับเรา มันก็ถือเป็นความใฝ่ฝันอันยิ่งใหญ่สำหรับเราแล้วในตอนนั้นในปี 1991

 

ไม่รู้ทำไมเรายังจำเหตุการณ์นี้ได้ดี ถึงแม้เวลาจะผ่านมานาน 35 ปีแล้ว พอเราเห็นทางเดินลงห้องใต้ดินที่ตึกเทวาลัยในวันนี้ เราก็เลยนึกถึงการเรียนในห้องใต้ดิน นึกถึงวิชา FE II นึกถึงอาจารย์ Susan แล้วก็นึกถึงความใฝ่ฝันอันยิ่งใหญ่ของเราในตอนนั้น ซึ่งก็คือการเก็บเงินซื้อเครื่องเล่นซีดีสักเครื่อง

+++

 

SLEEP NO MORE เป็นหนังที่ดูแล้วนึกถึง A USEFUL GHOST โดยไม่ได้ตั้งใจ เพราะเป็น “ผีโรงงาน” เหมือนกัน และมีความ magical realism เหมือนกัน

 

 

Saturday, November 14, 2026

THE INTERMISSION IN SCENE

ชอบ Valérie Donzelli มาก ๆ เราเคยดูหนังที่เธอกำกับ 3 เรื่อง ซึ่งก็คือ MARGUERITE & JULIEN (2015), NOTRE DAME (2019) และ JUST THE TWO OF US (2023)

 

I worship Sho Miyake. เราชอบ ALL THE LONG NIGHTS (2024) และ TWO SEASONS, TWO STRANGERS (2025) อย่างรุนแรงสุดขีด

 

นึกถึงหนังเรื่อง VIVARIUM (2019, Lorcan Finnegan, Ireland) ที่นำเสนอหมู่บ้านที่เต็มไปด้วยบ้านหน้าตาคล้าย ๆ กันจนหลอน และ SPICY LOVE SOUP (1997, Zhang Yang, China) ที่พูดถึงแฟลตในจีนที่หน้าตาคล้าย ๆ กัน

 

Films seen on 2-3 November 2026

 

In my preferential order

 

1.ONE SINGS, THE OTHER DOESN’T (1977, Agnès Varda, France, 120min, A+30)

 

ฝรั่งเศสนี่ถนัดสร้างหนังเกี่ยวกับการทำแท้งจริง ๆ ทั้งหนังเรื่องนี้, STORY OF WOMEN (1988, Claude Chabrol), GOD’S OFFICES (2008, Claire Simon), ANGRY ANNIE (2022, Blandine Lenoir) ต่างก็เป็นหนังที่พูดถึงการทำแท้งได้อย่างน่าประทับใจมาก ๆ

 

2. SUSPECT X (2008, Hiroshi Nishitani, Japan, 128min, A+30)

สร้างจากนิยายของ Keigo Higashino

 

Masaharu Fukuyama ในหนังเรื่องนี้นี่คือหล่อสุดขีด กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด

 

ชอบการแสดงของ Shinichi Tsutsumi ในหนังเรื่องนี้มาก ๆ

 

การปะทะกันระหว่างฝ่ายสอบสวนกับฝ่ายคนร้ายในหนังเรื่องนี้นี่เทียบกับ SCENE (2026, Jithu Madhavan, India, A+30) ได้เลย เพราะหนังทั้งสองเรื่องนี้ออกแบบให้ตัวละครฝ่ายสอบสวนและฝ่ายคนร้าย “ฉลาดเป็นกรด” ทั้งสองเรื่อง

 

3. MIDSUMMER’S EQUATION (2013, Hiroshi Nishitani, Japan, 128min, A+30)

สร้างจากนิยายของ Keigo Higashino

 

4. THE COMPLEX (2013, Hideo Nakata, Japan, horror, 103min, A+15)

+++

 

ประกาศเตือน: เราไม่แน่ใจว่า SCENE (2026, Jithu Madhavan, India, Tamil version, A+30) จะฉายในโรงภาพยนตร์ในกรุงเทพในวันนี้เป็นวันสุดท้ายหรือเปล่านะ ใครยังไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้ก็รีบออกไปดูกันนะคะ ไม่งั้นอาจจะพลาดการได้ดูหนังเรื่องนี้ในโรงภาพยนตร์ เรารักหนังเรื่องนี้อย่างรุนแรงสุดขีด เขียนถึงหนังเรื่องนี้ไปเยอะมาก ๆ แล้ว เชียร์หนังเรื่องนี้อย่างสุดลิ่มทิ่มประตูค่ะ กราบบบบบบบบบบบบ

+++

 

ซื้อนิยาย “เตมูจิน กับมหานทีแห่งถ้อยคำ” ของคุณภาณุ ตรัยเวช มาให้ลูกหมีอ่าน

 

ส่วนภาพข้าง ๆ คือภาพจากละครโทรทัศน์ฮ่องกงเรื่อง GENGHIS KHAN (1987, 10 episodes) ที่นำแสดงโดย ว่านจื่อเหลียง  (Alex Man) ในบทเจงกิสข่าน ละครเรื่องนี้เคยมาฉายทางช่อง 3

+++

 

อีกสิ่งหนึ่งที่เราชอบสุดขีดใน SCENE (2026, Jithu Madhavan, India, Tamil version, 147min, A+30) ก็คือจังหวะการขึ้น intermission ของหนัง

 

คือหนังเรื่องนี้ขึ้น intermission ในช่วงกลาง ๆ เรื่อง ในฉากที่หนัง “เพิ่งแนะนำตัวละครสำคัญ” เสร็จ

 

คืออย่างที่เราเคยเขียนไปก่อนหน้านี้แล้วว่า หนึ่งในปัจจัยที่ทำให้เราชอบหนังเรื่อง SCENE อย่างสุดขีดมาก ๆ ก็คือการที่หนังเรื่องนี้เต็มไปด้วยตัวละครอิทธิฤทธิ์สูงมากมาย ทั้งฝ่ายพระเอก และฝ่ายผู้ร้าย ซึ่งฝ่ายผู้ร้ายนี่มีทั้งมือสังหารระดับพระกาฬ และฆาตกรต่อเนื่องที่ฉลาดแบบ Hannibal Lecter

 

แล้วคือพอหนังเรื่องนี้มันมีตัวละครอิทธิฤทธิ์สูงเยอะมาก หนังก็เลยทยอยแนะนำตัวละครเหล่านี้ไปทีละตัว ทีละตัว

 

และกว่าหนังจะแนะนำตัวละครเหล่านี้เสร็จ ก็ปาไปแล้วครึ่งเรื่อง ขึ้น intermission พอดี แต่แค่นี้กูก็หัวใจจะวายตายคาโรงแล้ว บ้ามาก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

 

SCENE ยังลงโรงฉายอยู่ในกรุงเทพในวันนี้นะ แต่เราเดาว่ามันอาจจะเป็นวันสุดท้ายที่หนังเรื่องนี้ยังคงเปิดฉายอยู่ในโรงภาพยนตร์ในกรุงเทพ ใครยังไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้ก็รีบออกไปดูกันนะคะ

+++

 

Favorite Scene: ฉากกองกำลังปฏิวัติอ่าน “ข้อสัญญาทางกฎหมาย” ใน NETWORK (1976, Sidney Lumet, A+30)

 

ไม่รู้ฉากนี้คิดขึ้นมาได้ยังไง แต่มันฮามาก ๆ ตรงใจเรามาก ๆ ชอบมาก ๆ เพราะเราก็รู้สึกอะไรแบบนี้กับข้อสัญญาต่าง ๆ ในทางกฎหมาย และฉากนี้มันเล่นตลกกับอะไรหลาย ๆ อย่างในฉากเดียวกัน ทั้ง

 

1. ความซับซ้อนของคำศัพท์ในทางกฎหมาย

2. การที่สัญญาแบ่งเป็นข้อต่าง ๆ และใช้ข้อย่อยเป็นตัวอักษร

3. ล้อเลียนความซับซ้อนของ “รายได้” ในวงการโทรทัศน์ในยุคนั้น

4. ล้อเลียนกองกำลังปฏิวัติในยุคนั้น

5. ล้อเลียนความจริงไม่จริงของฝ่ายซ้ายแต่ละคนในยุคนั้น ทั้งนักปฏิวัติที่เน้นภาคปฏิบัติ เน้นการก่อการร้าย, นักทฤษฎีฝ่ายซ้ายที่ดูถูกผู้ก่อการร้าย และคนรวยที่หันมาเข้าข้างผู้ก่อการร้ายฝ่ายซ้าย

 

ฉากนี้ใน NETWORK ก็เลยถือเป็นหนึ่งในฉากโปรดของเราประจำปีนี้ และเป็นหนึ่งในฉากที่ทำให้เรารู้สึกฮามากที่สุดในปีนี้

 

จริง ๆ แล้วเราว่าฉากนี้ถือเป็นญาติห่าง ๆ กับหนังอย่าง LA CHINOISE (1967, Jean-Luc Godard) และ THE THIRD GENERATION (1979, Rainer Werner Fassbinder, West Germany) ได้เลย

 

+++

 

เพิ่งรู้ว่า ON THE WATERFRONT ศึกชิงเจ้ายุทธจักร (1980) ละครทีวีฮ่องกงที่เราเคยดูบางตอนในวัยเด็ก มีให้ดูทั้งเรื่องแล้วในยูทูบ แต่มันไม่มีซับไตเติลนะ พูดภาษาจีน

 

เราอยากดูละครเรื่องนี้ซ้ำอีกรอบมาก ๆ เพราะตอนเด็ก ๆ เมื่อราว 40 กว่าปีก่อน เราจำได้ว่าเราเคยดูบางตอน แล้วเราชอบสุดขีด แต่ก็ไม่มีโอกาสได้ดูให้ครบสักที เหมือนละครทีวีเรื่องนี้แทบไม่เคยกลับมารีรันอีกเลยในช่วง 40 กว่าปีที่ผ่านมา

 

จำได้ว่า เราจองเป็นตัวละคร “นางเสื้อม่วง” ในละครทีวีเรื่องนี้

 

ละครเรื่องนี้มีความยาวเพียงแค่ 60 ตอนเท่านั้นเองนะ

 

หวังว่าจะมีคนนำละครทีวีเรื่องนี้แบบมีซับไตเติล มาเผยแพร่ให้พวกเราได้ชมกันในอนาคต

 

จำได้ว่าละครทีวีเรื่องนี้ถือเป็นละครทีวีเรื่องแรกของฮ่องกงที่ไปถ่ายทำในเกาหลีใต้ เพราะมันมีฉากต่อสู้กันอย่างรุนแรงบนลานน้ำแข็ง ฉากภูเขาหิมะ ซึ่งอะไรแบบนี้ไม่มีให้ถ่ายทำในฮ่องกงหรือไต้หวัน (นอกจากจัดฉากหลอก ๆ ในสตูดิโอ) แล้วยุคนั้นเป็นปี 1979-1980 ซึ่งเป็นช่วงที่จีนแดงยังไม่ได้เปิดประเทศมากนัก กองถ่ายทำละครเรื่องนี้เลยต้องยกกองไปถ่ายทำในเกาหลีใต้กัน ถ้าหากเราจำไม่ผิดนะ

 

ฉากในภาพนี้ก็เป็นฉากนึงที่ตัวละครต่อสู้ปะทะกันอย่างรุนแรงบนลานน้ำแข็งในภูเขาหิมะ ซึ่งการถ่ายทำในสถานที่จริง หิมะจริงอะไรแบบนี้ถือเป็นอะไรที่น่าตื่นตาตื่นใจมากสำหรับละครทีวีฮ่องกงยุคนั้น

 

ดู ON THE WATERFRONT (1980) ได้ที่

https://www.youtube.com/watch?v=i2TDRlpEjbc&list=PLvsUumvG5xgw9Bvo-lOXlnwxL-UwVTWAr&index=1

 

+++

 

อยากดู A FACE IN THE CROWD (1957, Elia Kazan), BEING THERE (1979, Hal Ashby) กับ AVALON (1990, Barry Levinson) มาก ๆ