RANGSIT PRAYURASAKDI PRINCE OF CHAI NAT

 

หนึ่งในผู้กำกับภาพยนตร์ไทยยุคเก่า ที่เรารู้สึกเสียดายมาก ๆ ที่ไม่ได้ใส่ไปใน diagram ในนิตยสาร MARG1N ก็คือ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร (Rangsit Prayurasakdi, Prince of Chai Nat )

 

คือตอนที่พวกเราทำ diagram นั้น พวกเราเน้นใส่เฉพาะชื่อผู้กำกับที่พวกเราเคยดูหนังของเขาเท่านั้นน่ะ ซึ่งพวกเราก็ไม่ค่อยได้ดูหนังไทยยุคเก่า ๆ กัน รายชื่อผู้กำกับภาพยนตร์ไทยในทศวรรษ 1920 และทศวรรษ 1930 ใน diagram ก็เลยมีน้อยมาก

 

แต่พอพวกเราทำ diagram นั้นเสร็จแล้ว เราก็เพิ่งมารู้ตัวว่า จริง ๆ แล้วเราเคยดูหนังเรื่อง THE BIRTHDAY PARTY OF KING RAMA VIII (1930, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร) ด้วย โดยเราเคยดูหนังเรื่องนี้ในงานฉายหนังบ้านในวันที่ 9 พ.ค. 2009 หรือเมื่อ 16 ปีก่อน เราก็เลยลืมไปเลยว่าเราเคยดูหนังเรื่องนี้แล้ว

 

พอเช็คดูแล้ว สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร ทรงเคยสร้างหรือกำกับภาพยนตร์อย่างน้อย 4 เรื่องด้วยกัน (ถ้าหากเราเข้าใจไม่ผิด) ซึ่งก็คือ

 

1. THE BIRTHDAY PARTY OF KING RAMA VIII (1930)

 

2. ชีวิตก่อน 2475 (1930)

 

3. งานฉลองวันปิยมหาราช (1931)

 

4. พระราชพิธีโล้ชิงช้า (1931)

 

วันนี้เราได้ไปดูนิทรรศการ กาลเวลา เทวาลัย ที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬา แล้วก็พบว่าในนิทรรศการมีพูดถึงสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทรด้วย

FAVORITE MONOLOGUES

 

เพิ่งเห็นว่ายูทูบช่อง Sony Pictures India ลงหนังฮอลลีวู้ดคลาสสิคของ Sony Pictures เอาไว้มากมายหลายเรื่อง หนังเป็นเวอร์ชั่นพูดภาษาอังกฤษตามต้นฉบับ แล้วเราก็สามารถกดให้มันขึ้นซับไตเติลได้ แต่เราเดาว่ามันคงเป็น automatic closed captions/subtitles ซึ่งอาจจะมีคำผิดหลายคำ

 

เหมือนเมื่อวานนี้เราเพิ่งเจอ closed captions ในเพลงรักเพลงนึง มันขึ้นว่า “Intoxicated by her kids” ซึ่งมันผิดแน่นอน ผู้ชายที่ไหนจะร้องเนื้อเพลงแบบนั้นให้กับผู้หญิงที่ตัวเองรัก 5555 เราเดาว่าระบบ CC มันคงฟังคำว่า kiss เป็นคำว่า kids เพราะฉะนั้นเวลาเราใช้ automatic subtitles ในยูทูบ เราก็ต้องระวังกันให้ดี

 

ในยูทูบช่อง SONY PICTURES INDIA นี้ มีหนังอย่าง

 

1. TO SLEEP WITH ANGER (1990, Charles Burnett, A+30)

 

2. AVALON (1990, Barry Levinson)

 

3. ONE FALSE MOVE (1991, Carl Franklin, A+30)

 

4. THREESOME (1994, Andrew Fleming, queer film)

 

5. MURPHY’S ROMANCE (1985, Martin Ritt)

หนังเรื่องนี้ส่งผลให้ James Garner ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชาย และส่งผลให้ William A. Fraker ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาถ่ายภาพยอดเยี่ยม

 

6. SCREAM OF FEAR (1961, Seth Holt)

 

7. SUNSHINE STATE (2002, John Sayles)

หนังเรื่องนี้ส่งผลให้ Edie Falco ได้รางวัลนักแสดงสมทบหญิงจากหลายสถาบันมาก ๆ

 

8. $ (1971, Richard Brooks)

หนังเรื่องนี้ส่งผลให้ Quincy Jones ได้เข้าชิงรางวัลแกรมมี่ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม

 

9. THE ANDERSON TAPES (1971, Sidney Lumet)

 

10. WALK ON THE WILD SIDE (1962, Edward Dmytryk)

หนังเรื่องนี้ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์เพลงประกอบยอดเยี่ยม

+++

 

DOUBLE BILL FILM WISH LIST

NETWORK (1976, Sidney Lumet, A+30)

+ THE SOCIAL RECKONING (2026, Aaron Sorkin, A+30)

 

คงไม่ต้องอธิบายว่าทำไมหนังสองเรื่องนี้ถึงเหมาะฉายควบกันมาก ๆ

+++

 

อยากให้มีคนจัด SIDNEY LUMET RETROSPECTIVE มาก ๆ เราอยากดู

 

1. THAT KIND OF WOMAN (1959)

เข้าชิงรางวัลหมีทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน

 

2. LONG DAY’S JOURNEY INTO NIGHT (1962)

เข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์

 

3. THE PAWNBROKER (1964)

เข้าชิงรางวัลหมีทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน

 

4. THE HILL (1965)

เข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์

 

5. THE GROUP (1966)

เข้าชิงรางวัลหมีทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน

 

6. THE DEADLY AFFAIR (1967)

เข้าชิงรางวัลบาฟต้า 5 สาขา

 

7. THE APPOINTMENT (1969)

เข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์

 

8. SERPICO (1973)

หนังเรื่องนี้ส่งผลให้ Al Pacino ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม

 

9. PRINCE OF THE CITY (1981)

เข้าชิงรางวัลออสการ์บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม และเข้าชิงรางวัลสิงโตทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เวนิส

 

10. A STRANGER AMONG US (1992)

เข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์

 

11. FIND ME GUILTY (2006)

เข้าชิงรางวัลหมีทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน

 

ส่วนหนังของ Sidney Lumet ที่เราชอบมากที่สุดในตอนนี้ อาจจะเป็น DEATHTRAP (1982) เพราะเราได้ดูหนังเรื่องนี้เมื่อราว 30 กว่าปีก่อน ซึ่งเป็นยุคที่หนังเกย์ยังเป็น “สิ่งที่หาดูได้ยาก” อยู่ แล้วการได้เห็น Christopher Reeve เล่นหนังเกย์ในตอนนั้นก็เลยกลายเป็นสิ่งที่ตอบสนองเราได้อย่างรุนแรงมาก ๆ

 

+++

 

ประทับใจฉากร่ายยาวของตัวละคร Arthur Jensen (Ned Beatty) ใน NETWORK (1976, Sidney Lumet) มาก ๆ อยากให้มีคนทำหนัง found footage ที่รวบรวมฉากร่ายยาวของตัวละครเลว ๆ แบบนี้มาไว้ด้วยกัน นึกว่าฉากนี้ใน NETWORK ต้องปะทะกับฉากร่ายยาวของตัวละครเอกใน DIGGER (2026, Alejandro G. Iñárritu)

 

รู้สึกว่าบทร่ายยาวของตัวละครทั้งสองในหนังสองเรื่องนี้ เหมาะนำมาใช้เรียนในวิชา “การใช้เหตุผล” มาก ๆ เพราะตัวละครทั้งสองสามารถอ้างเหตุผลต่าง ๆ นานาเพื่อนำมาใช้รองรับการทำเลวของตัวเอง และสิ่งนี้เป็นสิ่งที่เราอาจจะพบเห็นได้ทุกเมื่อเชื่อวันในสังคมยุคปัจจุบัน

 

ไม่รู้ว่า มีบทพูดร่ายยาวของตัวละครเลว ๆ ในหนังเรื่องไหน ที่สามารถนำมาใช้ปะทะกับหนังสองเรื่องนี้ได้อีกบ้าง

 

แต่ถ้าหากพูดถึงฉากพูดร่ายยาวของตัวละครทุกตัว โดยไม่จำกัดเฉพาะตัวละครเลว ๆ แล้ว ฉากร่ายยาวที่เราชอบมากที่สุดในชีวิต ก็คือฉากร่ายยาวของตัวละคร “ภรรยาพระเอก” (Barbara Gass) ในหนังเรื่อง THE ANDECHS FEELING (1975, Herbert Achternbusch, West Germany, 68min, A+30) นะ เพราะฉากนั้นมันคือที่สุดของความประสาทแดกจริง ๆ ไม่ทราบชีวิตอะไรอีกต่อไป

 

ถ้าหากเราจำไม่ผิด THE ANDECHS FEELING เล่าเรื่องของครูชายคนหนึ่ง (Herbert Achternbusch) ที่มีภรรยาแล้ว แต่เขาไม่สนใจภรรยา เขาเอาแต่คร่ำครวญหวนหาดาราหญิงคนหนึ่ง (Margarethe von Trotta) จนในที่สุดวันหนึ่งดาราหญิงคนนั้นก็มาเยือนลานเบียร์ในหมู่บ้านของเขา ในขณะที่ภรรยาของเขาก็อยู่ในลานเบียร์ด้วย เขาก็เลยบอกดาราหญิงคนนั้นว่า ภรรยาของเขาคือ “แม่” ของเขา

 

ทางด้านชาวบ้านในลานเบียร์ก็ตื่นเต้นดีใจสุดขีดกับการมาเยือนของดาราหญิงคนนี้ ชาวบ้านบางคนดีใจมากจนตัดหูของตัวเองออก ส่วนชาวบ้านอีกคนก็ดีใจมากจนขาดใจตายไปเลย

 

แล้วก็มาถึงฉากสำคัญในหนัง THE ANDECHS FEELING ซึ่งก็คือฉากภรรยาพระเอกพูดร่ายยาว ซึ่งถือเป็นฉากพูดร่ายยาวที่เราชอบมากที่สุดในชีวิต มันคือฉากที่ “ไม่ทราบชีวิตอะไรอีกต่อไป” ของจริง

 

ส่วนอันนี้เป็นบทพูดร่ายยาวของ Arthur Jensen (Ned Beatty) ใน NETWORK:

 

“You have meddled with the primal forces of nature, Mr. Beale, and I won't have it! Is that clear? You think you've merely stopped a business deal. That is not the case! The Arabs have taken billions of dollars out of this country, and now they must put it back! It is ebb and flow, tidal gravity! It is ecological balance! You are an old man who thinks in terms of nations and peoples. There are no nations. There are no peoples. There are no Russians. There are no Arabs. There are no third worlds. There is no West. There is only one holistic system of systems, one vast and immane, interwoven, interacting, multivariate, multinational dominion of dollars. Petro-dollars, electro-dollars, multi-dollars, reichmarks, rins, rubles, pounds, and shekels. It is the international system of currency which determines the totality of life on this planet. That is the natural order of things today. That is the atomic and subatomic and galactic structure of things today! And YOU have meddled with the primal forces of nature, and YOU... WILL... ATONE! Am I getting through to you, Mr. Beale? You get up on your little twenty-one inch screen and howl about America and democracy. There is no America. There is no democracy. There is only IBM, and ITT, and AT&T, and DuPont, Dow, Union Carbide, and Exxon. Those are the nations of the world today. What do you think the Russians talk about in their councils of state, Karl Marx? They get out their linear programming charts, statistical decision theories, minimax solutions, and compute the price-cost probabilities of their transactions and investments, just like we do. We no longer live in a world of nations and ideologies, Mr. Beale. The world is a college of corporations, inexorably determined by the immutable bylaws of business. The world is a business, Mr. Beale. It has been since man crawled out of the slime. And our children will live, Mr. Beale, to see that... perfect world... in which there's no war or famine, oppression or brutality. One vast and ecumenical holding company, for whom all men will work to serve a common profit, in which all men will hold a share of stock. All necessities provided, all anxieties tranquilized, all boredom amused. And I have chosen you, Mr. Beale, to preach this evangel.”

+++

งาน PROJECTION MAPPING ของคุณ Nakrob Moonmanas ในนิทรรศการ กาลเวลา เทวาลัย

https://web.facebook.com/jit.phokaew/posts/pfbid02d43RCqutmdiyJsvZkY2WSqigVh7KqpR2U3pUBSt4XeSxyziqLRvgZ5qqZqzmL7aVl

 

เพิ่งรู้ว่า กาหลมหรทึก (2014, ปราปต์, นิยาย, A+30) เป็นหนึ่งในหนังสือที่มียอดการยืมสูงที่สุดเป็นประวัติการณ์ของหอสมุดกลาง จุฬา รุนแรงมาก

 

ในนิทรรศการ “กาลเวลา เทวาลัย” มีการรวบรวมนิยายที่มีตัวละครเรียนคณะอักษรศาสตร์ จุฬา ด้วย นิยายเหล่านี้ก็มีเช่น

 

1. กาหลมหรทึก (2014, ปราปต์, นิยาย, A+30)

 

2. เทวี (1935, นวนาค)

 

3. สร้อยฟ้าขายตัว (1953, ชอุ่ม ปัญจพรรค์)

 

4. เขมรินทร์ อินทิรา (1957, ก. สุรางคนางค์)

 

5. ตำรับรัก (1957, ชูวงศ์ ฉายะจินดา)

 

6. รสลิน (1959, ศุภร บุนนาค)

 

7. หมอกสวาท (1960, บุษยมาส)

 

8. รถเมล์สายพระพุทธบาท (1966, ศุภร บุนนาค)

 

9. น้ำเซาะทราย (1969, กฤษณา อโศกสิน)

 

10. แวววัน (1977, โบตั๋น)

 

11. สองฝั่งคลอง (1990, ว. วินิจฉัยกุล)

 

12. จดหมายถึงดวงดาว (1997, ชมัยภร แสงกระจ่าง)

 

13. เทวาพาคู่ฝัน (2003, ว. วินิจฉัยกุล)

 

14. ห้องนี้รื่นรมย์ (2003, ชมัยภร แสงกระจ่าง)

 

15. จับต้นมาชนปลาย (2013, ชมัยภร แสงกระจ่าง)

 

16. ความรักของวัลยา (เสนีย์ เสาวพงศ์)

 

17. คู่กรรม (ทมยันตี)

 

18. ชีวิตมิใช่ดอกกุหลาบ (นิตยา นาฏยะสุนทร)

 

19. ปราสาทมืด (จุลลดา ภักดีภูมินทร์)

 

20. รักแรกในห้องสมุด (วรารัตน์ กวักเพฑูรย์)

 

21. ริษยา (จุลลดา ภักดีภูมินทร์)

 

22. สลักจิต (บุษยมาส)

 

23. โอ้มาดา (สีฟ้า)

+++

 

ทางลงไปชั้นใต้ดินที่ตึกเทวาลัย

 

ตอนที่เราเป็นนิสิตปี 1 ในปี 1991 พวกเราเคยลงไปเรียนในชั้นใต้ดินของตึกนี้ด้วย (ตึกสอง) ซึ่งหนึ่งในวิชาที่เราได้เรียนในชั้นใต้ดินก็คือวิชา FE II ซึ่งเป็นวิชาภาษาอังกฤษ แต่อาจารย์ที่สอนวิชานี้มาจากส่วนกลางของจุฬา ไม่ใช่อาจารย์ในคณะอักษร

 

เรายังจำได้เลยว่า อาจารย์ที่สอนวิชานั้นเป็นฝรั่งชื่อ Susan สาเหตุที่เราจำชื่อเธอได้ เพราะว่าตอนนั้นมันมีเพลง MY NAME IS NOT SUSAN ของ Whitney Houston ออกมาพอดี เพราะฉะนั้นพอเราเห็นอาจารย์ Susan เราก็มักจะนึกถึงเพลง MY NAME IS NOT SUSAN โดยอัตโนมัติ 55555

 

ประสบการณ์นึงที่เรายังจำได้ดีในวิชานี้ก็คือว่า มีครั้งนึงที่อาจารย์ให้นิสิตแต่ละคนพูดเป็นภาษาอังกฤษว่า “ความฝันระยะยาว หรือความฝันใหญ่ในชีวิตของแต่ละคน” คืออะไร

 

เราก็เลยพูดไปตามความจริงในตอนนั้นในปี 1991 ว่า ความฝันใหญ่ของเราในตอนนั้นก็คือ “การเก็บเงินซื้อเครื่องเล่นซีดี”

 

อาจารย์ Susan ก็เลยช็อคมากกับความยากจนของเรา คือความฝันใหญ่ของคนอื่น ๆ คือการ “ไปเที่ยวรอบโลก” หรืออะไรทำนองนั้นน่ะ แต่เรามีฐานะยากจน การไปเที่ยวต่างประเทศหรือไปเที่ยวรอบโลกไม่ได้อยู่ในความฝันของเรา มันดูไกลเกินไป มันดูเป็นสิ่งที่ไม่มีทางเอื้อมถึง คือแค่การเก็บเงินซื้อเครื่องเล่นซีดีสักเครื่องสำหรับเรา มันก็ถือเป็นความใฝ่ฝันอันยิ่งใหญ่สำหรับเราแล้วในตอนนั้นในปี 1991

 

ไม่รู้ทำไมเรายังจำเหตุการณ์นี้ได้ดี ถึงแม้เวลาจะผ่านมานาน 35 ปีแล้ว พอเราเห็นทางเดินลงห้องใต้ดินที่ตึกเทวาลัยในวันนี้ เราก็เลยนึกถึงการเรียนในห้องใต้ดิน นึกถึงวิชา FE II นึกถึงอาจารย์ Susan แล้วก็นึกถึงความใฝ่ฝันอันยิ่งใหญ่ของเราในตอนนั้น ซึ่งก็คือการเก็บเงินซื้อเครื่องเล่นซีดีสักเครื่อง

+++

 

SLEEP NO MORE เป็นหนังที่ดูแล้วนึกถึง A USEFUL GHOST โดยไม่ได้ตั้งใจ เพราะเป็น “ผีโรงงาน” เหมือนกัน และมีความ magical realism เหมือนกัน

 

 

THE INTERMISSION IN SCENE

ชอบ Valérie Donzelli มาก ๆ เราเคยดูหนังที่เธอกำกับ 3 เรื่อง ซึ่งก็คือ MARGUERITE & JULIEN (2015), NOTRE DAME (2019) และ JUST THE TWO OF US (2023)

 

I worship Sho Miyake. เราชอบ ALL THE LONG NIGHTS (2024) และ TWO SEASONS, TWO STRANGERS (2025) อย่างรุนแรงสุดขีด

 

นึกถึงหนังเรื่อง VIVARIUM (2019, Lorcan Finnegan, Ireland) ที่นำเสนอหมู่บ้านที่เต็มไปด้วยบ้านหน้าตาคล้าย ๆ กันจนหลอน และ SPICY LOVE SOUP (1997, Zhang Yang, China) ที่พูดถึงแฟลตในจีนที่หน้าตาคล้าย ๆ กัน

 

Films seen on 2-3 November 2026

 

In my preferential order

 

1.ONE SINGS, THE OTHER DOESN’T (1977, Agnès Varda, France, 120min, A+30)

 

ฝรั่งเศสนี่ถนัดสร้างหนังเกี่ยวกับการทำแท้งจริง ๆ ทั้งหนังเรื่องนี้, STORY OF WOMEN (1988, Claude Chabrol), GOD’S OFFICES (2008, Claire Simon), ANGRY ANNIE (2022, Blandine Lenoir) ต่างก็เป็นหนังที่พูดถึงการทำแท้งได้อย่างน่าประทับใจมาก ๆ

 

2. SUSPECT X (2008, Hiroshi Nishitani, Japan, 128min, A+30)

สร้างจากนิยายของ Keigo Higashino

 

Masaharu Fukuyama ในหนังเรื่องนี้นี่คือหล่อสุดขีด กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด

 

ชอบการแสดงของ Shinichi Tsutsumi ในหนังเรื่องนี้มาก ๆ

 

การปะทะกันระหว่างฝ่ายสอบสวนกับฝ่ายคนร้ายในหนังเรื่องนี้นี่เทียบกับ SCENE (2026, Jithu Madhavan, India, A+30) ได้เลย เพราะหนังทั้งสองเรื่องนี้ออกแบบให้ตัวละครฝ่ายสอบสวนและฝ่ายคนร้าย “ฉลาดเป็นกรด” ทั้งสองเรื่อง

 

3. MIDSUMMER’S EQUATION (2013, Hiroshi Nishitani, Japan, 128min, A+30)

สร้างจากนิยายของ Keigo Higashino

 

4. THE COMPLEX (2013, Hideo Nakata, Japan, horror, 103min, A+15)

+++

 

ประกาศเตือน: เราไม่แน่ใจว่า SCENE (2026, Jithu Madhavan, India, Tamil version, A+30) จะฉายในโรงภาพยนตร์ในกรุงเทพในวันนี้เป็นวันสุดท้ายหรือเปล่านะ ใครยังไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้ก็รีบออกไปดูกันนะคะ ไม่งั้นอาจจะพลาดการได้ดูหนังเรื่องนี้ในโรงภาพยนตร์ เรารักหนังเรื่องนี้อย่างรุนแรงสุดขีด เขียนถึงหนังเรื่องนี้ไปเยอะมาก ๆ แล้ว เชียร์หนังเรื่องนี้อย่างสุดลิ่มทิ่มประตูค่ะ กราบบบบบบบบบบบบ

+++

 

ซื้อนิยาย “เตมูจิน กับมหานทีแห่งถ้อยคำ” ของคุณภาณุ ตรัยเวช มาให้ลูกหมีอ่าน

 

ส่วนภาพข้าง ๆ คือภาพจากละครโทรทัศน์ฮ่องกงเรื่อง GENGHIS KHAN (1987, 10 episodes) ที่นำแสดงโดย ว่านจื่อเหลียง  (Alex Man) ในบทเจงกิสข่าน ละครเรื่องนี้เคยมาฉายทางช่อง 3

+++

 

อีกสิ่งหนึ่งที่เราชอบสุดขีดใน SCENE (2026, Jithu Madhavan, India, Tamil version, 147min, A+30) ก็คือจังหวะการขึ้น intermission ของหนัง

 

คือหนังเรื่องนี้ขึ้น intermission ในช่วงกลาง ๆ เรื่อง ในฉากที่หนัง “เพิ่งแนะนำตัวละครสำคัญ” เสร็จ

 

คืออย่างที่เราเคยเขียนไปก่อนหน้านี้แล้วว่า หนึ่งในปัจจัยที่ทำให้เราชอบหนังเรื่อง SCENE อย่างสุดขีดมาก ๆ ก็คือการที่หนังเรื่องนี้เต็มไปด้วยตัวละครอิทธิฤทธิ์สูงมากมาย ทั้งฝ่ายพระเอก และฝ่ายผู้ร้าย ซึ่งฝ่ายผู้ร้ายนี่มีทั้งมือสังหารระดับพระกาฬ และฆาตกรต่อเนื่องที่ฉลาดแบบ Hannibal Lecter

 

แล้วคือพอหนังเรื่องนี้มันมีตัวละครอิทธิฤทธิ์สูงเยอะมาก หนังก็เลยทยอยแนะนำตัวละครเหล่านี้ไปทีละตัว ทีละตัว

 

และกว่าหนังจะแนะนำตัวละครเหล่านี้เสร็จ ก็ปาไปแล้วครึ่งเรื่อง ขึ้น intermission พอดี แต่แค่นี้กูก็หัวใจจะวายตายคาโรงแล้ว บ้ามาก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

 

SCENE ยังลงโรงฉายอยู่ในกรุงเทพในวันนี้นะ แต่เราเดาว่ามันอาจจะเป็นวันสุดท้ายที่หนังเรื่องนี้ยังคงเปิดฉายอยู่ในโรงภาพยนตร์ในกรุงเทพ ใครยังไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้ก็รีบออกไปดูกันนะคะ

+++

 

Favorite Scene: ฉากกองกำลังปฏิวัติอ่าน “ข้อสัญญาทางกฎหมาย” ใน NETWORK (1976, Sidney Lumet, A+30)

 

ไม่รู้ฉากนี้คิดขึ้นมาได้ยังไง แต่มันฮามาก ๆ ตรงใจเรามาก ๆ ชอบมาก ๆ เพราะเราก็รู้สึกอะไรแบบนี้กับข้อสัญญาต่าง ๆ ในทางกฎหมาย และฉากนี้มันเล่นตลกกับอะไรหลาย ๆ อย่างในฉากเดียวกัน ทั้ง

 

1. ความซับซ้อนของคำศัพท์ในทางกฎหมาย

2. การที่สัญญาแบ่งเป็นข้อต่าง ๆ และใช้ข้อย่อยเป็นตัวอักษร

3. ล้อเลียนความซับซ้อนของ “รายได้” ในวงการโทรทัศน์ในยุคนั้น

4. ล้อเลียนกองกำลังปฏิวัติในยุคนั้น

5. ล้อเลียนความจริงไม่จริงของฝ่ายซ้ายแต่ละคนในยุคนั้น ทั้งนักปฏิวัติที่เน้นภาคปฏิบัติ เน้นการก่อการร้าย, นักทฤษฎีฝ่ายซ้ายที่ดูถูกผู้ก่อการร้าย และคนรวยที่หันมาเข้าข้างผู้ก่อการร้ายฝ่ายซ้าย

 

ฉากนี้ใน NETWORK ก็เลยถือเป็นหนึ่งในฉากโปรดของเราประจำปีนี้ และเป็นหนึ่งในฉากที่ทำให้เรารู้สึกฮามากที่สุดในปีนี้

 

จริง ๆ แล้วเราว่าฉากนี้ถือเป็นญาติห่าง ๆ กับหนังอย่าง LA CHINOISE (1967, Jean-Luc Godard) และ THE THIRD GENERATION (1979, Rainer Werner Fassbinder, West Germany) ได้เลย

 

+++

 

เพิ่งรู้ว่า ON THE WATERFRONT ศึกชิงเจ้ายุทธจักร (1980) ละครทีวีฮ่องกงที่เราเคยดูบางตอนในวัยเด็ก มีให้ดูทั้งเรื่องแล้วในยูทูบ แต่มันไม่มีซับไตเติลนะ พูดภาษาจีน

 

เราอยากดูละครเรื่องนี้ซ้ำอีกรอบมาก ๆ เพราะตอนเด็ก ๆ เมื่อราว 40 กว่าปีก่อน เราจำได้ว่าเราเคยดูบางตอน แล้วเราชอบสุดขีด แต่ก็ไม่มีโอกาสได้ดูให้ครบสักที เหมือนละครทีวีเรื่องนี้แทบไม่เคยกลับมารีรันอีกเลยในช่วง 40 กว่าปีที่ผ่านมา

 

จำได้ว่า เราจองเป็นตัวละคร “นางเสื้อม่วง” ในละครทีวีเรื่องนี้

 

ละครเรื่องนี้มีความยาวเพียงแค่ 60 ตอนเท่านั้นเองนะ

 

หวังว่าจะมีคนนำละครทีวีเรื่องนี้แบบมีซับไตเติล มาเผยแพร่ให้พวกเราได้ชมกันในอนาคต

 

จำได้ว่าละครทีวีเรื่องนี้ถือเป็นละครทีวีเรื่องแรกของฮ่องกงที่ไปถ่ายทำในเกาหลีใต้ เพราะมันมีฉากต่อสู้กันอย่างรุนแรงบนลานน้ำแข็ง ฉากภูเขาหิมะ ซึ่งอะไรแบบนี้ไม่มีให้ถ่ายทำในฮ่องกงหรือไต้หวัน (นอกจากจัดฉากหลอก ๆ ในสตูดิโอ) แล้วยุคนั้นเป็นปี 1979-1980 ซึ่งเป็นช่วงที่จีนแดงยังไม่ได้เปิดประเทศมากนัก กองถ่ายทำละครเรื่องนี้เลยต้องยกกองไปถ่ายทำในเกาหลีใต้กัน ถ้าหากเราจำไม่ผิดนะ

 

ฉากในภาพนี้ก็เป็นฉากนึงที่ตัวละครต่อสู้ปะทะกันอย่างรุนแรงบนลานน้ำแข็งในภูเขาหิมะ ซึ่งการถ่ายทำในสถานที่จริง หิมะจริงอะไรแบบนี้ถือเป็นอะไรที่น่าตื่นตาตื่นใจมากสำหรับละครทีวีฮ่องกงยุคนั้น

 

ดู ON THE WATERFRONT (1980) ได้ที่

https://www.youtube.com/watch?v=i2TDRlpEjbc&list=PLvsUumvG5xgw9Bvo-lOXlnwxL-UwVTWAr&index=1

 

+++

 

อยากดู A FACE IN THE CROWD (1957, Elia Kazan), BEING THERE (1979, Hal Ashby) กับ AVALON (1990, Barry Levinson) มาก ๆ

DIAGRAM OF THAI FILM DIRECTORS IN THE DECADE 1900S-1980S

 

ประกาศ ประกาศ: DIAGRAM OF THAI FILM DIRECTORS IN THE DECADE 1900S-1980S

 

ภาพที่เราลงไว้นี้เป็น DIAGRAM ผู้กำกับภาพยนตร์ไทยที่(อาจจะ)กำกับหนังเรื่องแรกในทศวรรษ 1900-1980 ตามแบบที่พวกเราตั้งใจไว้นะ  ซึ่งจะแตกต่างจากอันที่ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสาร MARG1N issue 3 ที่ตัวเส้นแบ่งระหว่างทศวรรษต่าง ๆ มันอาจจะทำให้เกิดความสับสนงุนงงอยู่บ้าง

 

คือพวกเราได้คุยกับทางผู้ทำนิตยสาร MARG1N แล้ว เราก็เลยเพิ่งเข้าใจว่าตัวเส้นคั่นระหว่างทศวรรษต่าง ๆ ตามที่พิมพ์ออกมาในหนังสือ จริง ๆ แล้วมันไม่ใช่สิ่งที่ใช้แบ่งทศวรรษต่าง ๆ ออกจากกันอย่างแท้จริงน่ะ อย่างเช่นเส้นแบ่งระหว่างทศวรรษ 1970 กับทศวรรษ 1980 ตามที่ปรากฏในนิตยสาร มันไม่ได้หมายความว่าเส้นนั้นมันคือวันที่ 31 ธ.ค. 1979 อะไรแต่อย่างใด มันไม่ได้มีความหมายแบบนั้น เพราะฉะนั้นเวลาดู diagram ในหน้า 62-63 ในนิตยสาร ก็ไม่ควรดูเส้นแบ่งต่าง ๆ โดยมองว่ามันมีความหมายในการใช้แบ่งทศวรรษอะไรทำนองนั้นจ้ะ อาจจะถือว่าเส้นพวกนั้นในหน้า 62-63 ไม่มีความหมายอะไรจริง ๆ ก็ได้

 

แต่ถ้าหากใครอยากได้ภาพที่มีเส้นแบ่งคั่นระหว่างทศวรรษต่าง ๆ ให้แยกออกจากกันอย่างชัดเจน ก็ใช้ภาพนี้ได้เลยจ้า ภาพนี้จริง ๆ แล้วเป็นภาพร่างที่ทางผู้จัดทำนิตยสาร MARG1N เคยส่งมาให้พวกเรา approve เมื่อตอนกลางเดือนก.ค.ปีนี้

 

เราเห็นว่าภาพร่าง diagram นี้ มันมีเส้นแบ่งคั่นผู้กำกับต่าง ๆ ตามทศวรรษที่พวกเราตั้งใจไว้ เราก็เลยขอนำภาพนี้มาเผยแพร่ดีกว่า เผื่อใครต้องการใช้เป็น database

 

แต่ภาพร่างนี้มันไม่มีเส้นแบ่งคั่นระหว่างทศวรรษ 1940 กับทศวรรษ 1950 นะ แต่เราคิดว่าผู้อ่านทุกคนคงแยกออกได้เองว่าใครอยู่ทศวรรษไหนเมื่อดูจากภาพ

 

ส่วนอันนี้คือรายชื่อผู้กำกับแยกตามแต่ละทศวรรษที่เราเคยแปะไปแล้วในครั้งก่อน เราก็เลยเอามาแปะในนี้อีกทีด้วยเลยแล้วกัน เพื่อความสะดวกในการใช้เป็น database

 

15.1 รายชื่อผู้กำกับหนังไทยที่อาจจะทำหนังเรื่องแรกในทศวรรษ 1940

Amnuay Klasnimi (Neramit)

Prince Anusorn Mongkolkarn

Promsin Sriboonruang (Pankham)

Prince Sukarawandis Diskul

Sunh Vasudhara

Tae Prakartwuttisarn

 

15.2 รายชื่อผู้กำกับหนังไทยที่อาจจะทำหนังเรื่องแรกในทศวรรษ 1950

Boonrat Chaiwises (the director of Tamone Prai, a film commonly attributed to his producer, Thamrong Rujanaphand)

Dokdin Kanyamarn

Noi Kamolwatin

Parinya Leelasorn

Payut Ngaokrachang

Rungsri Tasanapayak

Sanan Kraprayoon

So Asanajinda

Somkuan Krajangsat

Supan Buranapim

Thavi Na Bangchang (Khru Marut)

Ubol Yukol Na Ayudhya

Vichit Kounavudhi

Wasant Soonthornpaksin

 

15.3 รายชื่อผู้กำกับหนังไทยที่อาจจะทำหนังเรื่องแรกในทศวรรษ 1960 (รวมถึงหนังสั้น)

Banjong Kosallawat

Chalee Intharavijit

Chalong Pakdeevijit

Chaluay Srirattana

Charin Nantanakorn

Cherd Songsri

Chutima Suwannarat

Graiwat Sriwoothiwong (Ajcharapunt)

Pairach Gasiwat

Ruj Ronapop

 

15.4 รายชื่อผู้กำกับหนังไทยที่อาจจะทำหนังเรื่องแรกในทศวรรษ 1970

Apichat Phopairot

Chana Kraprayoon

Prince Chatrichalerm Yukol

Chumphorn Thepphithak

Jirawan Gampanartsaenyakorn (Saenyagorn)
Jon Ungpakorn

Kid Suwannasorn

Kom Akkadej

Krit Boonprapruek (Jazzsiam)

Mitr Chaibancha

Padej Pakdeevijit

Paijong Laisakul

Patravadi Mejudhon

Permpol Choei-arun

Pisan Akaraseranee

Pongsak Jantarookkha

Pornpoj Kanitthasen
Rassamee Paoleungthong

Rerngsiri Lim-aksorn

Sakka Jarujinda

Santa Pestonji

Sombat Metanee

Somboonsuk Niyomsiri (Pieak Poster)

Sompong Treebuppa

Sompote Saengduenchai

Surachai Chantimatorn
Surapong Pinijkhar

Surasee Patham

Thitisarn Suriyong

Prince Tipyachat Chatchai

Yutthana Mukdasanit

 

15.5 รายชื่อผู้กำกับหนังไทยที่อาจจะทำหนังเรื่องแรกในทศวรรษ 1980 (รวมถึงหนังสั้น)

Adirek Wattaleela

Apinan Poshyananda

Bhandit Rittakol

Itthisoontorn Vichailak

Jira Maligool

Manop Udomdej

Pakorn Prohmvitak

M.L. Pundhevanop Dhewakul

Rashane Limtrakul

Somching Srisupap

Somkiat Vithuranich

Sukhum Maythawanit

Supachai Surongsain

Tanit Jitnukul

Toranong Srichua

 

สรุปว่า ถ้าหากใครดู diagram ในนิตยสาร MARG1N issue 3 หน้า 62-63 แล้วรู้สึกงุนงงว่าผู้กำกับคนไหนอาจจะกำกับหนังเรื่องแรกในทศวรรษอะไร ก็ให้ยึด diagram ในรูปนี้เป็นหลักแทนแล้วกันนะครับ

https://web.facebook.com/photo?fbid=10246810086009081&set=a.10246698650463262

CHIIKAWA THE MOVIE: THE SECRET OF MERMAID ISLAND

 

Films seen on Sunday 1 November 2026

 

In my preferential order

 

1. CHIIKAWA THE MOVIE: THE SECRET OF MERMAID ISLAND (2026, Kei Oikawa, Japan, animation, 99min, A+30)

 

2. THE INTERN (2026, Kim Do-young, South Korea, 132min, A+30)

 

ถือเป็นหนังที่ rare มาก ๆ สำหรับเรา เพราะมันคือหนังรีเมคที่เราชอบมากกว่าหนังต้นฉบับ คือดูไปดูมาแล้วเราก็ชอบหนังเรื่องนี้มากกว่า THE INTERN (2015, Nancy Meyers, A+15) เสียอีก

 

3. THE CURSED WAR นาคี ๓ ครุฑา นาคี (2026, Pongpat Wachirabunjong, A)

 

เหมือนหนังมีตัวเปรียบเทียบที่ดีกว่าหนังเรื่องนี้ คือเราชอบ “การส่งเสริมสันติภาพ” ในหนังเรื่องนี้ แต่หนังเรื่องนี้ก็ด้อยกว่า PHRA RUANG: RISE OF THE EMPIRE (2025, Chartchai Ketnust, A+30) ที่นำเสนอเรื่องราวทำนองนี้ได้อย่างซับซ้อนและน่าสนใจกว่าในมุมมองของเรา

 

ความรักระหว่างตัวละครนักรบสองฝั่ง ใน THE CURSED WAR ก็เป็นสิ่งที่ดี แต่เราว่าหนังเรื่องนี้ด้อยกว่า CREATION OF THE GODS II: DEMON FORCE (2025, Wuershan, China, A+30) มาก ๆ เพราะว่าหนังจีนเรื่องนี้ก็นำเสนอพระเอกนางเอกที่เป็นนักรบสองฝั่งที่มารบกันเหมือนกัน (ถึงแม้จะไม่ได้รักกัน) แต่หนังจีนมันทำออกมาได้สนุกกว่า THE CURSED WAR หลายเท่า

 

สิ่งหนึ่งที่เสียดายมาก ๆ ใน THE CURSED WAR ก็คือว่า หนังใช้นักแสดงชายหลายคนที่หน้าตาดี แต่เราแยกตัวละครไม่ค่อยออก เหมือนตัวละครพวกเจ้าชายต่าง ๆ ทั้งในฝั่งครุฑและฝั่งนาค มันทำ look ออกมาคล้ายกันมากเกินไป จนเรางงไปหมดว่าใครเป็นใครกันแน่

+++

 

DOUBLE BILL FILM WISH LIST

CHIIKAWA THE MOVIE: THE SECRET OF MERMAID ISLAND (2026, Kei Oikawa, Japan, animation, 99min, A+30)

+ PROFOUND DESIRES OF THE GODS (1968, Shohei Imamura, A+30)

 

SPOILERS ALERT

--

--

--

--

--

เราอยากฉายหนังสองเรื่องนี้ควบกัน เพราะว่า

 

1. หนังทั้งสองเรื่องเป็นเรื่องของ “คนนอก” ที่เข้าไปยังเกาะแห่งหนึ่งเหมือนกัน

 

2. เกาะแห่งนั้นมีวัฒนธรรมประเพณีเป็นของตนเอง และมี “ความลับ” อะไรพวกนี้เหมือนกัน

 

3. ตัวละครในหนังทั้งสองเรื่องมัน “เทา ๆ” เหมือนกัน

 

4. ตอนจบของหนังทั้งสองเรื่อง มีอะไรที่คล้าย ๆ กัน แต่ก็ตรงข้ามกัน เพราะว่าตัวละครที่แอบหนีออกจากเกาะใน PROFOUND DESIRES OF THE GODS เป็นตัวละครที่ไม่ได้ทำอะไรผิด และเป็นตัวละครที่เราเอาใจช่วย แต่ตัวละครที่แอบหนีออกจากเกาะใน CHIIKAWA เป็นตัวละครที่ทำผิดอย่างร้ายแรง

+++

 

อยากดู MARTY (1955, Delbert Mann) และ THE HOSPITAL (1971, Arthur Hiller) มาก ๆ อยากให้มีคนนำหนังสองเรื่องนี้มาลงโรงฉายในไทยด้วย

 

MARTY ได้ออสการ์ 4 ตัวนะ หนังยอดเยี่ยม, ผู้กำกับ, ดารานำชาย (Ernest Borgnine) และบท

 

ส่วน THE HOSPITAL ได้รางวัลออสการ์บทดั้งเดิม และได้รางวัลหมีเงิน special jury prize จากเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลินด้วย ส่วนผู้ชนะรางวัลหมีทองคำในปีนั้นคือ THE CANTERBURY TALES (1972, Pier Paolo Pasolini, Italy/France)

+++

 

“บ้านเล็กในป่าใหญ่” LITTLE HOUSE ON THE PRAIRIE (1974-1983) นี่เป็นละครที่โด่งดังมากตอนเราเด็ก ๆ ดีใจที่ยังมีคนคิดถึงละครทีวีเรื่องนี้กันอยู่

 

อยากให้มีคนทำคลิปเอไอแบบนี้บ้าง เป็น TERMINATOR หลุดเข้ามาในหนังชุด “บ้านผีปอบ”

https://web.facebook.com/reel/2333489780523989

+++

 

วันนี้เราได้ดูหนังเรื่อง NETWORK (1976, Sidney Lumet, A+30) ที่ House แล้ว เราก็เลยอยากบอกว่า เราอยากดู BROADCAST NEWS (1987, James L. Brooks) ด้วยนะ 55555 เพราะว่า BROADCAST NEWS นำแสดงโดย Holly Hunter แล้วก็ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์ 7 สาขาด้วย ซึ่งได้แก่สาขา

 

1. หนังยอดเยี่ยม

แต่ผู้ชนะปีนั้นคือ THE LAST EMPEROR

 

2. นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม – William Hurt

แต่ผู้ชนะปีนั้นคือ Michael Douglas จาก WALL STREET

 

3. นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม – Holly Hunter

แต่ผู้ชนะปีนั้นคือ Cher จาก MOONSTRUCK

 

4. นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม – Albert Brooks

แต่ผู้ชนะปีนั้นคือ Sean Connery จาก THE UNTOUCHABLES

 

5. บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม – James L. Brooks

แต่ผู้ชนะปีนั้นคือ John Patrick Shanley จาก MOONSTRUCK

 

6. ถ่ายภาพ – Michael Ballhaus

แต่ผู้ชนะปีนั้นคือ Vittorio Storaro จาก THE LAST EMPEROR

 

7. ตัดต่อ

แต่ผู้ชนะปีนั้นคือ THE LAST EMPEROR

 

สรุปว่า ใครก็ได้ช่วยนำหนังเรื่อง BROADCAST NEWS มาลงโรงฉายในไทยด้วยนะ 555

+++

 

FAVORITE SOUNDTRACK: BATON – Mariko Nagai

 

เพลงนี้ใช้ในหนัง PATLABOR EZY: FILE 1 (2026, Yutaka Izubuchi, Japan, animation, A+30) และ PATLABOR EZY: FILE 2 (2026, Yutaka Izubuchi, Japan, animation, A+30) และถือเป็นหนึ่งในเพลง soundtrack ที่เราชอบมากที่สุดในปี 2026 ไปเลย ฟังแล้วน้ำตาจะไหล

 

 

ดีใจสุดขีดที่ Mariko Nagai ยังคงมีผลงานเพลงที่ดีสุดขีดขนาดนี้ออกมาในปี 2026 เราชอบเพลงของเธอมานาน 30 กว่าปีแล้ว เพลง WHITE COMMUNICATION กับเพลง MIRACLE GIRL ของเธอเคยติดอันดับเพลงประจำสัปดาห์ของเราในช่วงปลายทศวรรษ 1980 – ต้นทศวรรษ 1990 ด้วย ตามที่เราเคยโพสท์ไปแล้ว

 

BATON

https://youtu.be/CqvYD-adiC0?si=fvxgPWr75cV4oRUU

 

WHITE COMMUNICATION

https://youtu.be/el9rR-kaQjE?si=9Nnbrfu-f985Hi1n

 

++++

 

DOUBLE BILL FILM WISH LIST

CHIIKAWA THE MOVIE: THE SECRET OF MERMAID ISLAND (2026, Kei Oikawa, Japan, animation, 99min, A+30)

+ FORGOTTEN ISLAND (2026, Joel Crawford, Januel P. Mercado, USA/Japan, animation, A+30)

 

ตอนดู CHIIKAWA เราจะนึกเทียบกับ FORGOTTEN ISLAND (2026, Joel Crawford, Januel P. Mercado, USA/Japan, animation, A+30) ไปด้วย เพราะ

 

1. มันเป็น animation สำหรับเด็ก เกี่ยวกับเกาะที่มี “นางปีศาจร้าย” ประจำเกาะเหมือนกัน

 

2. เนื้อเรื่องเล่าผ่านตัวละครคนนอกที่เข้าไปในเกาะเหมือนกัน

 

3. ตัวละครหลาย ๆ ตัวต้องร่วมมือกันต่อสู้กับนางปีศาจร้ายเหมือนกัน

 

4. ตัวละคร “นางปีศาจร้าย” ประจำเกาะ ในหนังทั้งสองเรื่อง กลายเป็นนางปีศาจร้าย หรือเริ่มทำในสิ่งชั่วร้าย เพราะการกระทำของตัวละครบางตัวในเกาะเหมือนกัน

 

 ซึ่งเราก็ชอบ FORGOTTEN ISLAND มาก ๆ นะ แต่เราขอยกให้ CHIIKAWA ชนะในศึกนี้ เพราะเราชอบ CHIIKAWA มากกว่า

 

เรารู้สึกว่าความแตกต่างระหว่าง CHIIKAWA กับ FORGOTTEN ISLAND มันเหมือนความแตกต่างระหว่าง THE VANISHING (1988, George Sluizer, Netherlands) กับ THE VANISHING (1993, George Sluizer, USA) น่ะ

 

คือเราชอบ THE VANISHING ทั้งสองเวอร์ชั่นมาก ๆ นะ แต่เราก็ชอบเวอร์ชั่นดั้งเดิมของเนเธอร์แลนด์มากกว่าเวอร์ชั่นของฮอลลีวู้ด

 

เราว่า THE VANISHING เวอร์ชั่นของฮอลลีวู้ดมันคล้ายกับ FORGOTTEN ISLAND ในแง่ที่ว่า มันเลือกจบแบบ happy ending ไม่มีอะไรค้างคาใจคนดูน่ะ ซึ่งสิ่งนี้สะท้อนรสนิยมการสร้างหนังแบบฮอลลีวู้ดมาก ๆ

 

ส่วน CHIIKAWA กับ THE VANISHING (1988) มันเลือกตอนจบในแบบที่คนดูอย่างเรา ดูแล้ว “ลืมไม่ลงไปจนวันตาย” ของจริง

 

 

 

FOUR FAVORITE FEMALE CHARACTERS IN SCENE (2026)

 

สิ่งหนึ่งที่ฮามากคือว่าทั้งหนังเรื่อง DRISHYAM: THE CONCLUSION และ SCENE ต่างก็มี “การลักลอบขุดศพชายชาวคริสต์” เพื่อเอาไปใช้ประโยชน์เหมือน ๆ กัน 555

 

ชอบป้ารีดผ้ามาก ๆ เพราะว่า villainess ส่วนใหญ่ในหนังอินเดีย ชอบ “วางมาดเป็นเจ้าแม่” น่ะ ทั้งนางตัวร้ายใน JAILER 2 (2026, Nelson Dilipkumar, Tamil language), AWARANPAN 2 (2026, Nitin Kakkar) และ TOXIC (2026, Geethu Mohandas, Kannada language) ต่างก็เน้น “การวางมาด” เป็นหลัก

 

เราก็เลยชอบสุดขีดที่ SCENE มันนำเสนอตัวละครที่มีฤทธิ์เดชร้ายกาจจริง ๆ โดยไม่ต้องเน้น “การวางมาด”

+++

 

ซื้อหนังสือ BIRDWATCHING IN ART ประวัติศาสตร์ศิลป์ผ่านนกและสิ่งมีชีวิต ของคุณ ภาณุ ตรัยเวช มาให้ลูกหมีอ่าน

++++

 

Favorite Fighting Female Characters: 27. Maya (Nazriya Nazim) in SCENE (2026, Jithu Madhavan, India, Tamil version, 147min, A+30)

 

ชอบประวัติในวัยเด็กของตัวละครตัวนี้อย่างรุนแรงมาก เรามักจะชอบหนัง/ละครที่ปูชีวิตวัยเด็กตัวละครแบบนี้ นึกถึงการเล่าเรื่องวัยเด็กของตัวละครนำหญิงใน DOCTOR SLEEP (2019, Mike Flanagan), ปมวัยเด็กของตัวละครนางเอกใน RAGE OF ANGELS (1983, Buzz Kulik, miniseries, 189min) และวัยเด็กของตัวละคร “ฮึงลี้” ในดาบมังกรหยกของกิมย้ง

 

Favorite Fighting Female Characters: 28. Selvi Irudhayaraj (Anuradha Sridhar) in SCENE (2026, Jithu Madhavan, India, Tamil version, 147min, A+30)

 

ชอบตัวละครตัวนี้มาก ๆ นึกว่าเธอมาเพื่อตบกับ Clarice Starling (Jodie Foster) ใน THE SILENCE OF THE LAMBS (1991, Jonathan Demme) เพราะเธอเก่งพอ ๆ กัน

 

Favorite Fighting Female Characters: 29. คุณป้ารีดผ้า ใน SCENE (2026, Jithu Madhavan, India, Tamil version, 147min, A+30)

 

หนึ่งในตัวละครที่ชอบที่สุดในปี 2026 นึกว่าเป็นตัวละครที่หลุดออกมาจากโลกจินตนาการของเรา ไม่ทราบชีวิตอะไรอีกต่อไป ยกให้เธอชนะตัวละครหญิงร้ายทุกตัวใน JAILER 2 (2026, Nelson Dilipkumar, Tamil language), AWARANPAN 2 (2026, Nitin Kakkar) และ TOXIC (2026, Geethu Mohandas, Kannada language) ไปเลย กราบตีนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

 

สาวไร่อ้อย ใน SCENE (2026, Jithu Madhavan, India, Tamil version, 147min, A+30) คือหนึ่งในตัวละครที่เราชอบมากที่สุดในปีนี้

 

Spoilers alert

--

--

--

--

--

--

--

--

--

--

 

ดูหนังเรื่องนี้จบแล้วเราต้องอุทานว่า “นึกว่าไม่ทราบ” ของจริง ชอบตัวละครตัวนี้อย่างรุนแรงมาก ถึงแม้เธอจะโผล่มาแค่ราว ๆ 5 นาทีในหนัง สาเหตุส่วนนึงที่ชอบเธอมาก ๆ เพราะว่า

 

1. ตอนแรกเธอดูเป็น “สาวโง่ ๆ” แต่จริง ๆ แล้วเธอไม่โง่ พอถึงเวลาคับขันจริง ๆ เธอก็มีสัญชาตญาณการเอาตัวรอดสูงมาก ๆ

 

2. นอกจากเธอจะ “เอาตัวรอด” ได้เก่งมาก ๆ แล้ว พอสถานการณ์พลิกไปอีกทาง เธอก็ “ปรับตัวได้อย่างรวดเร็วสุดขีด” ให้เข้ากับสถานการณ์ใหม่ที่เปลี่ยนไป

 

3. ถึงแม้เธอจะโผล่มาแค่ 5 นาทีในหนังเรื่องนี้ แต่หนังก็แสดงให้เห็นว่า จริง ๆ แล้วเธอ “เงี่ยนผู้ชายอย่างรุนแรงมาก” 55555

 

คือหนังเรื่องนี้มีทั้งตัวละครที่เป็นฆาตกรต่อเนื่อง ฆ่าคนตายไปแล้วหลายสิบศพ และมีตัวละครที่เป็น “มือสังหาร” ที่ฆ่าคนตายไปแล้วกว่า 100 คน แต่ปรากฏว่า “สาวไร่อ้อย” รอดชีวิตมาได้จนถึงตอนจบในหนังเรื่องนี้ และเธอเหมือนกลายเป็น “ผู้ชนะอย่างแท้จริง” คนหนึ่งในตอนจบของหนังเรื่องนี้

 

เราก็เลยชอบตัวละครตัวนี้อย่างสุดขีดมาก คือตอนแรกเธอเหมือน “สาวโง่ ๆ” แต่ปรากฏว่าเธอสามารถมีชีวิตอยู่รอดได้ในหนังที่มีทั้ง “ฆาตกรต่อเนื่อง และกลุ่มมือสังหาร” ได้อย่างสบาย ๆ เธอเอาตัวรอดเก่งสุดขีด ปรับตัวเก่งสุดขีด เงี่ยนผู้ชายมาก ๆ และกลายเป็นเหมือนผู้ชนะคนหนึ่งในตอนจบของหนังเรื่องนี้ กราบตีนนนนนนนนนนนนนค่ะ

+++

 

แล้วมันมี Jun Ichikawa อีกคนด้วยนะ เป็นดาราหญิงที่เป็นนางเอกของหนังเรื่อง SINGING BEHIND SCREENS (2003, Ermanno Olmi, Italy, A+30) ที่เคยเข้ามาฉายที่ลิโด ก็เลยยิ่งสับสนกันเข้าไปใหญ่ 555

+++

 

THE MOTHER OF ALL LIES (2023, Asmae El Mourdir, Morocco, documentary, A+30)

 

ฉากคุณย่าทำงานกร่อย เพราะคุณย่าพูดประโยคนั้นออกมา เราขอยกให้ฉากนั้นเป็น “ฉากคลาสสิค” ไปเลย

+++

 

JUN HAMAMURA VS. JUN KUNIMURA

 

คุณ Warut Pornchaiprasartkul บอกว่า มีนักแสดงชายญี่ปุ่น 2 คนที่มีชื่อคล้ายกันจนจำสลับกัน ซึ่งก็คือสองคนนี้ เราก็เลยไปลองเช็คข้อมูลดู ก็ปรากฏว่าเราเคยดูหนังที่สองคนนี้แสดงหลายเรื่องด้วยกัน

 

JUN HAMAMURA (1906-1995)

 

เราเคยดูหนังที่เขาแสดงหลายเรื่อง เช่น

 

1. THE BURMESE HARP (1956, Kon Ichikawa)

2. CRUEL STORY OF YOUTH (1960, Nagisa Oshima)

3. HELL (1979, Tatsumi Kumashiro)

4. THE MAKIOKA SISTERS (1983, Kon Ichikawa)

5. TAKESHI: CHILDHOOD DAYS (1990, Masahiro Shinoda)

6. KAPPA (1994, Tatsuya Ishii)

7. SHARAKU (1995, Masahiro Shinoda)

 

JUN KUNIMURA

 

เราเคยดูหนังที่เขาแสดงหลายเรื่องมาก ๆ เช่น

 

1. SUZAKU (1997, Naomi Kawase)

2. AUDITION (1999, Takashi Miike)

3. SILK (2007, Francois Girard, Canada)

4. A STORY OF YONOSUKE (2013, Shuichi Okita)

5. WHY DON’T YOU PLAY IN HELL? (2013, Sion Sono)

6. ATTACK ON TITAN: PART 2 (2015, Shinji Higuchi)

7. MUMON: THE LAND OF STEALTH (2017, Yoshihiro Nakamura)

8. CHIHARAFUYU PART 3 (2018, Norihiro Koizumi)

9. MINAMATA (2020, Andrew Levitas)

10. SUICIDE FOREST VILLAGE (2021, Takashi Shimizu)

11. THE ROUNDUP: NO WAY OUT (2023, Lee Sang-yong, South Korea, A)

12. GODZILLA MINUS ZERO (2026, Takashi Yamazaki)

+++

 

นิทรรศการ ภาพอาถรรพณ์ ที่ CLOUD 11

 

(จริง ๆ แล้วเราไม่รู้ว่ามันชื่อนิทรรศการอะไร เราก็เลยเรียกมันว่า นิทรรศการ ภาพอาถรรพณ์ ตามชื่อนิยายของหม่อมหลวงศรีทอง ลดาวัลย์ 55555)

https://web.facebook.com/jit.phokaew/posts/pfbid0PjvgWGH3GgD7AycFBYZuBRT9QKkccpDx3FXERo9TPkbEuHiMeCKYtTmwj7svvx2Hl

+++

 

เพลงมังกรหยก 1976 เป็นหนึ่งในเพลงที่เราเคยได้ยินบ่อย ๆ ตอนเราเด็ก ๆ

https://web.facebook.com/reel/1507835034498236

 

SCENE (2026, Jithu Madhavan, India, Tamil version, 147min, A+30)

 

เห็นรูปแล้วนึกถึงอดีตมากมาย รุ่นเราเคยต้องไปเรียนในชั้นใต้ดินด้วย ไม่รู้ว่ารุ่นหลัง ๆ เขาได้ไปเรียนในชั้นใต้ดินด้วยหรือเปล่า

 

จำได้ว่าชั้นใต้หลังคาเป็นห้องสมุดนิยาย เราไม่เคยยืมนิยายจากห้องสมุดนี้ไปอ่าน แต่เราเคยเดินตามเพื่อนบางคนที่ขึ้นไปยืมนิยายจากห้องสมุดนี้ จำได้ว่ามีนกเยอะมาก ๆ ในชั้นใต้หลังคา เดินขึ้นไปในชั้นนี้แล้วนึกว่าอยู่ในหนัง John Woo 55555

 

อยากไปเดินในนิทรรศการนี้แล้วอยู่ดี ๆ ได้ย้อนเวลากลับไปใช้ชีวิตในปี 1991 ตอนเป็นนิสิตปีหนึ่งอีกครั้ง

https://web.facebook.com/hlblb/posts/pfbid02jhmbE2AAtp7uibZmLgqCPYxcPAJCoDyeVrqtrjXjyB4EtP3Cx2Zs4PDbUAfwPgewl

+++

 

I worship this film – THIS IS NORIKO (1981, Zenzo Matsuyama, Japan, 117min, A+30) เป็นหนังที่เอาคนคนนั้นจริง ๆ มารับบทเป็นตัวเองในหนัง ซึ่งสิ่งนี้เหมือนกับหนังเรื่อง CLOSE-UP (1990, Abbas Kiarostami, Iran), THE APPLE (1998, Samira Makhmalbaf, Iran) และ NOT ONE LESS (1999, Zhang Yimou, China)

+++

 

SCENE (2026, Jithu Madhavan, India, Tamil version, 147min, A+30)

 

1. ตายแล้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ชอบสุดขีดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด กราบตีนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ทำไมมันถูกจริตเรามากขนาดนี้

 

2. ปีนี้ถือเป็นปีทองของหนังตลกสำหรับเราจริง ๆ คือเพื่อน ๆ คงรู้อยู่แล้วว่า โดยปกติแล้วเราไม่อินและไม่ชอบหนังตลก แต่ปีนี้เราเจอหนังตลกหลายเรื่องที่เข้าทางเราอย่างสุดขีดมาก ๆ ไม่ว่าจะเป็น BLAISE (2026, Jean-Paul Guigue, Dimitri Planchon, France, animation), ORGANISING PRINCIPLES OF EXPERIENCE (2026, Gabriela Tropia, UK, 13min), ICE CREAM MAN (2026, Eli Roth), CHIIKAWA THE MOVIE: THE SECRET OF MERMAID ISLAND (2026, Kei Oikawa, Japan, animation), UDTA TEER (2026, Aakash Kaushik, India) และในที่สุดเราก็มาเจอ SCENE ซึ่งเป็นหนังตลกเกี่ยวกับมือสังหาร

 

3. รู้สึกตัวเองถูกโฉลกกับหนังเมนสตรีมของอินเดียมาก ๆ เหมือนคนเขียนบทหนังเมนสตรีมของอินเดียมันแม่นมาก ๆ ในการเร้าอารมณ์เรา และเราชอบมาก ๆ ที่หนังเมนสตรีมอินเดียหลายเรื่องมันชอบใส่รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ราวร้อยอย่างเข้ามาในช่วงแรก ๆ ของหนัง แล้วต่อมาหนังก็จะตลบกลับมาใช้ประโยชน์จากสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ราวร้อยอย่างที่แอบหยอดเข้ามาในช่วงแรกได้หมดเลยน่ะ ไม่รู้มันเขียนบทกันได้ยังไง กราบตีนมาก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

 

4. ความสุข + ความสนุกสุดขีด + ความรื่นรมย์ของเราในการดู SCENE นี่จริง ๆ แล้วคล้ายกับตอนที่เราดู DOCTOR SLEEP (2019, Mike Flanagan) คือเรารู้สึกอิน + ตื่นเต้น + สนุก และรู้สึกถูกโฉลกกับการดู DOCTOR SLEEP มาก ๆ เพราะว่า DOCTOR SLEEP มันเต็มไปด้วยตัวละครเฮี้ยน ๆ แรง ๆ ที่มีอิทธิฤทธิ์หลายตัว ทั้งตัวละครฝ่ายพระเอกและผู้ร้าย โดยตัวละครพระเอกและนางเอกของ DOCTOR SLEEP นั้นถือได้ว่าเป็นตัวละครที่ “เฮี้ยนมาตั้งแต่เด็ก” หรือ “สำแดงอิทธิฤทธิ์มาตั้งแต่เด็ก” ก่อนที่ตัวละครพระเอกกับนางเอกจะมาเจอกันในเวลาต่อมา

 

เราก็เลยชอบสุดขีดที่ SCENE ปูความเฮี้ยนของตัวละครนางเอกมาตั้งแต่วัยเด็ก คือหนังแสดงให้เห็นว่า เด็กหญิงคนนี้ไม่ใช่ขี้ ๆ แต่เธอมีฤทธิ์มาตั้งแต่เด็ก แล้วการปูเรื่องมาแบบนี้จะทำให้เราแอบลุ้นว่า ถ้าหากพระเอกกับนางเอกได้มาเจอกันในเวลาต่อมา แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้น

 

ซึ่งอะไรแบบนี้อาจจะเห็นได้ใน RRR (2022, S.S. Rajamouli) เช่นกัน ที่หนังปูมาในช่วงต้นเรื่องว่า พระเอกทั้ง 2 คนมีอิทธิฤทธิ์ยังไงบ้าง แล้วสิ่งนี้มันจะส่งผลให้เราแอบลุ้นว่า เมื่อพระเอกสองคนได้มาเจอกันแล้วมันจะเกิดอะไรขึ้น

 

5. แล้ว SCENE นี่คือเต็มไปด้วยตัวละครเฮี้ยน ๆ ที่เข้าทางเรามาก ๆ น่ะ คือหนังเต็มไปด้วยตัวละครชิบหาย ๆ เยอะมาก ทั้งพ่อพระเอก, แม่พระเอก, พ่อนางเอก, มือสังหาร และฆาตกรต่อเนื่อง

 

แต่สิ่งที่เราชอบสุดขีดก็คือว่า ตัวละครประกอบในหนังเรื่องนี้นี่มันแรงสุดตีนสำหรับเราจริง ๆ โดยเฉพาะตัวละคร “คุณป้ารีดผ้า” กับ “สาวเดินเข้าไร่อ้อย” คือตอนนี้เราตัดสินไม่ได้ว่า เราจะเลือกเป็นตัวละครตัวไหนในหนังเรื่องนี้ดี คือตัวละครนางเอกของหนังเรื่องนี้ก็แรงมาก เราชอบมาก ๆ แต่ตัวละคร “คุณป้ารีดผ้า” กับตัวละคร “สาวเดินเข้าไร่อ้อย” ในหนังเรื่องนี้นี่ติดอันดับ one of my most favorite characters of the year 2026 ไปเลย

 

คือตัวละครคุณป้ารีดผ้าในหนังเรื่องนี้นี่เราขอกราบตีนเธอจริง ๆ มันหนักมาก ๆ ชอบมาก ๆ ที่มีการสร้างตัวละครแบบนี้ออกมา นึกว่า instant classic

 

ส่วนตัวละคร “สาวเดินเข้าไร่อ้อย” ในหนังเรื่องนี้นี่ ถึงแม้บทเธอจะน้อย ออกมาทั้งเรื่องแค่ราว 5 นาที แต่พอดูหนังเรื่องนี้จบ กูก็ตบเข่าฉาด แล้วต้องอุทานว่า “นึกว่าไม่ทราบ” ให้กับตัวละคร “สาวเดินเข้าไร่อ้อย” ในหนังเรื่องนี้ทันที

 

คือการที่หนังมันใส่ใจตัวประกอบเล็ก ๆ น้อย ๆ ตัวประกอบที่โผล่มาแค่ 5 นาทีอะไรแบบนี้ มันทำให้หนังเรื่องนี้เข้าทางเราอย่างสุดขีดมาก ๆ

 

I WORSHIP THIS FILM ค่ะ SCENE หนังภาษาทมิฬ ขอกราบขอบพระคุณผู้ที่นำหนังเรื่องนี้มาลงโรงฉายในไทย เป็นบุญตาสำหรับเราจริง ๆ ที่ได้ดูหนังเรื่องนี้ในโรง

 

KING RAMA VII AS A FILM DIRECTOR

 

THAI FILM DIRECTORS IN OUR DIAGRAM IN MARG1N MAGAZINE

 

2. King Rama VII

ทศวรรษ 1920

 

เราเคยดูภาพยนตร์ที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสร้างอยู่ 2 เรื่องด้วยกัน ซึ่งก็คือ

 

1. เสด็จประพาศชะวา พ.ศ.๒๔๗๒ (1929, พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว, documentary, 257mins)

 

ความเห็นของเรา: ถือเป็นการบันทึกภาพอดีตเมื่อราว 100 ปีก่อนที่น่าจดจำมาก ๆ ในรูปแบบของ “ภาพเคลื่อนไหว” ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ช่วยให้ผู้ชมยุคปัจจุบันได้เห็นสภาพความเป็นจริงของหลายสิ่งหลายอย่างในอดีตที่ผู้ชมอาจจะแทบไม่เคยเห็นผ่านตามาก่อน โดยเฉพาะภาพของสิงคโปร์, มาเลเซีย และอินโดนีเซียในยุคอาณานิคม

 

หนังเรื่องนี้ได้ช่วยให้ผู้ชมได้เห็นสภาพบ้านเมืองเมื่อราว 100 ปีก่อน, ได้เห็นทัศนยีภาพอันสวยงามในชนบทของอินโดนีเซีย ซึ่งรวมถึงภูเขาไฟ, เห็นโบราณสถานและเทวสถานจำนวนมากในอินโดนีเซีย ที่เต็มไปด้วยประติมากรรมที่งดงามมากมาย, เห็นนาฏกรรมที่งดงามมากมายและเครื่องดนตรีต่าง ๆ ของอินโดนีเซีย, เห็นพิธีข้ามเส้นอีเควเตอร์, เห็นวัฒนธรรมร่วมกันระหว่างไทยและอินโดนีเซีย ซึ่งก็คือเรื่องอิเหนา

 

เห็นชีวิตของชนชั้นสูง ทั้งของไทย, อังกฤษ, เนเธอร์แลนด์ และชาวจีนในอินโดนีเซีย, ได้เห็นความเป็นอยู่ของประชาชนในเกาะต่าง ๆ ในอินโดนีเซีย, เห็นตลาดขายสินค้า, เห็นขบวนแห่เจ้าบ่าวเจ้าสาว, เห็นโรงพยาบาลคนตาบอด, สวนสัตว์, การเล่นว่าวขนาดยักษ์, การแข่งวัว

 

เห็นเทคโนโลยีต่าง ๆ ที่ใช้กันเมื่อ 100 ปีก่อน อย่างเช่น การโทรศัพท์ข้ามประเทศ, เห็นยานพาหนะในรูปแบบต่าง ๆ ในยุคนั้น ทั้งเรือ, รถไฟ, รถยนต์ และเครื่องบินเล็ก และเห็นอุตสาหกรรมที่น่าสนใจมากมายในยุคนั้น ทั้งอุตสาหกรรมยางพารา, การผลิตกระแสไฟฟ้าโดยใช้พลังงานน้ำ, การผลิตยาควินิน, การทำไร่ชา, อุตสาหกรรมกาแฟ, อุตสาหกรรมนมวัว, อุตสาหกรรมน้ำตาล, อุตสาหกรรมผ้าบาติก, บ่อน้ำมัน และการทำนาเกลือ

 

นอกจากนี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังสะท้อนชีวิตความเป็นอยู่ที่แตกต่างกันมากระหว่างเจ้าอาณานิคมกับชาวบ้านท้องถิ่น หรือระหว่างชนชั้นปกครองกับชีวิตคนธรรมดาที่อยู่ภายใต้การปกครองในอินโดนีเซียด้วย

 

ใครสนใจชมหนังเรื่องนี้ก็ลองติดต่อทางหอภาพยนตร์ดูได้นะครับ

 

2. แหวนวิเศษ (1929, 25นาที)

 

หนังเรื่องนี้มีให้ดูในยูทูบของหอภาพยนตร์นะ

 

นอกจากนี้ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ก็ทรงถ่ายหนังเรื่อง โสกันต์พระองค์เจ้าจิรศักดิ์สุประภาต (1928, 14 นาที) ด้วย แต่เรายังไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้

 

ภาพจากหนังเรื่อง เสด็จประพาศชะวา พ.ศ.๒๔๗๒ จากหนังสือขึ้นทะเบียนมรดกภาพยนตร์ของชาติ ครั้งที่ 15 ประจำปีพ.ศ. 2568

 

ข้อมูลเกี่ยวกับหนังเรื่องเสด็จประพาศชะวา พ.ศ.๒๔๗๒
https://web.facebook.com/photo/?fbid=1215846617235778&set=pcb.1215862520567521

 

ข้อมูลเกี่ยวกับหนังเรื่อง โสกันต์พระองค์เจ้าจิรศักดิ์สุประภาต

https://fapot.or.th/main/archive/812

 

แหวนวิเศษ

https://www.youtube.com/watch?v=hR7-HbftPVA

PRINCE SANBASSATRA

 

เราเคยดูหนังของ Kazuhiro Soda แค่ 3 เรื่อง ซึ่งก็คือ CAMPAIGN (2007), CAMPAIGN 2  (2013) และ THE CATS OF GOKOGU SHRINE (2024, Kazuhiro Soda, Japan, documentary, 119min) เราชอบหนังของเขามาก ๆ

+++

 

SOME DIRECTORS IN THE DIAGRAM IN MARG1N MAGAZINE

 

เรากะว่า ถ้าหากวันไหนเราว่าง เราอาจจะแปะข้อมูลเล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับผู้กำกับบางคนที่อยู่ใน diagram ของพวกเราไว้ด้วยแล้วกัน เพื่อใช้เป็นฐานข้อมูลของเราเอง

 

1. Prince Sanbassatra

ทศวรรษ 1900

 

เราไม่เคยดูหนังของ Prince Sanbassatra หรือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทองแถมถวัลยวงศ์ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ แต่เราก็ตัดสินใจใส่ท่านไว้ใน diagram ด้วย เพราะท่านเป็น  “พระบิดาแห่งภาพยนตร์สยาม”

 

ตอนแรกเราจะใส่ชื่อท่านไว้ในทศวรรษ 1890 เพราะ wikipedia บอกว่า

 

“พระองค์ได้ตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวประพาสประเทศสิงคโปร์ เมื่อ พ.ศ. 2439 และได้ทอดพระเนตรภาพยนตร์เป็นครั้งแรก ในปีต่อมา ทรงตามเสด็จประพาสยุโรปครั้งแรกในปี พ.ศ. 2440 ได้ทรงจัดซื้อเครื่องซีเนมาโตกราฟฟี ซึ่งเป็นทั้งกล้องถ่ายและเครื่องฉายภาพยนตร์ กลับมาเมืองไทยด้วย ภาพบันทึกเหตุการณ์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จประพาสยุโรป เมื่อปี พ.ศ. 2440 นับเป็นภาพยนตร์ม้วนแรกสุดในโลกที่ได้บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับชาติไทย”

 

คือ wikipedia ทำให้เราเข้าใจว่า ท่านเริ่มถ่ายหนังตั้งแต่ปี 1897 แต่พอเราเช็คข้อมูลดูแล้ว ก็พบว่า

 

1. หนังเรื่อง “พระเจ้ากรุงสยามเสด็จฯ ถึงกรุงเบิร์น (2440)” ที่อยู่ในยูทูบของหอภาพยนตร์ ถ่ายโดย François-Henri Lavanchy-Clarke โดยทางเพจของหอภาพยนตร์บอกว่า “ฟร็องซัวส์-อองรี ลาว็องชี-คลาร์ก ถือเป็นคนแรกที่ถ่ายหนังเกี่ยวกับคนไทย เมื่อเขาเป็นผู้ถ่ายภาพยนตร์การเสด็จประพาสกรุงเบิร์นของรัชกาลที่ 5 เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2440 และจัดฉายให้พระองค์ได้ทอดพระเนตรในอีก 5 วันต่อมา”

 

2. หนังเรื่อง “ร.5 เสด็จประพาสกรุงสต็อกโฮล์ม 2440” ที่อยู่ในยูทูบของหอภาพยนตร์ ถ่ายโดย Ernest Florman

 

ส่วนทางเพจของหอภาพยนตร์ ได้ลงข้อมูลไว้ว่า

“พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทองแถมถวัลยวงศ์ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ ทรงเป็นพระเจ้าน้องยาเธอในรัชกาลที่ 5 ประสูติเมื่อวันเสาร์ที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2400 ได้ตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวประพาสประเทศต่าง ๆ ในยุโรปครั้งที่ 1 เมื่อปี พ.ศ. 2440 และทรงซื้อกล้องถ่ายภาพยนตร์ยี่ห้อปาเต๊ะเข้ามาในสยาม แต่ไม่พบหลักฐานว่าทรงเริ่มถ่ายภาพยนตร์เมื่อไร จนกระทั่งปีพ.ศ. 2443 จึงพบหลักฐานว่าทรงเป็นช่างถ่ายทำภาพยนตร์ ”

 

เนื่องจากเพจของหอภาพยนตร์ บอกว่า พบหลักฐานว่า Prince Sanbassatra ทรงเป็นช่างถ่ายทำภาพยนตร์ในปี 1900 เราก็เลยใส่ชื่อท่านไว้ในทศวรรษ 1900 ครับ

 

ภาพนี้มาจากเพจของหอภาพยนตร์ครับ

 

ข้อมูลจากเพจนี้

https://web.facebook.com/photo/?fbid=2084899058226950&set=a.307044544782661

THE LINE IN THE DIAGRAM

 34. NEON GENESIS EVANGELION: DEATH & REBIRTH (1997, Hideaki Anno, Masayuki, Kazuya Tsurumaki, Japan, animation, 100min, A+30)

 

ตัวละคร Shinji Ikari พูดคำว่า TADAIMA ในหนังเรื่องนี้

+++

ตอบคำถามเรื่อง DIAGRAM

 

มีเพื่อนถามว่า “เส้น” ที่ลากแบ่งอยู่ตรงกลางระหว่างเส้น MOST CONVENTIONAL กับเส้น LEAST CONVENTIONAL มีความหมายอะไร คือเส้นนั้นมันเหมือนแบ่งรายชื่อผู้กำกับให้อยู่วงนอกกับวงใน

 

ผมก็เลยขอตอบว่า ผมเดาว่าเส้นนั้นมัน “ไม่มีความหมายอะไรทั้งสิ้น” ครับ เส้นนั้นอาจจะมีไว้เพื่อความสวยงามให้มันอยู่ตรงกลางภาพเท่านั้นครับ 55555

 

คือผมไม่ได้เป็นคนออกแบบ diagram ครับ แต่ผมเป็นคนป้อนข้อมูลให้ทาง MARG1N ซึ่งพอเอาข้อมูลที่ผมมีไปเทียบกับใน diagram ที่ได้รับการตีพิมพ์ออกมาแล้ว ก็พบว่า

 

1. ในทศวรรษ 1930 นั้น เส้นนั้นเหมือนใช้แบ่งระหว่างกลุ่ม 11.2 (MODERATELY CONVENTIONAL) กับกลุ่ม 11.3 (A LITTLE BIT CONVENTIONAL) เพราะว่าเราจัดให้ R.D. Pestonji อยู่ในกลุ่ม 11.3 และชื่อคุณรัตน์ เปสตันยีก็ปรากฏอยู่เหนือเส้นนั้น

 

2. ในทศวรรษ 1940 นั้น เส้นนั้นก็เหมือนใช้แบ่งระหว่างกลุ่ม 11.2 (MODERATELY CONVENTIONAL) กับกลุ่ม 11.3 (A LITTLE BIT CONVENTIONAL) เช่นกัน เพราะว่าเราจัดให้ Prince Anusorn Mongkolkarn อยู่ในกลุ่ม 11.3 และชื่อนี้ก็ปรากฏอยู่เหนือเส้นดังกล่าว

 

3. ในทศวรรษ 1950 และ 1960 นั้น เส้นนั้น “ไม่มีความหมายอะไรทั้งสิ้น” เพราะว่าจริง ๆ แล้วเราจัดให้ Payut Ngokrachang กับ Vichit Kounavudhi อยู่ในกลุ่ม 11.3 ของทศวรรษ 1950 แต่ปรากฏว่าชื่อของสองคนนี้กลับมาปรากฏอยู่ใต้เส้นดังกล่าว

 

ส่วนชื่อที่ปรากฏอยู่เหนือเส้นดังกล่าวคือ Sunh Vasudhara ซึ่งจริง ๆ แล้วเราจัดให้อยู่ในกลุ่ม 11.3 ของทศวรรษ 1940 และ Thavi Na Bangchang ซึ่งจริง ๆ แล้วเราจัดให้อยู่ในกลุ่ม 11.3 ของทศวรรษ 1950

 

เส้นนั้นก็เลยเหมือนไม่ได้แบ่งอะไรจริง ๆ ในทศวรรษ 1950 และ 1960

 

4. ในทศวรรษ 1970 เส้นนั้นก็ไม่ได้ตัดแบ่งอะไรทั้งสิ้นครับ เพราะว่า

 

4.1 เราจัดให้ Banjong Kosallawat กับ Cherd Songsri อยู่ในกลุ่ม 11.3 ของทศวรรษ 1960 เหมือนกันทั้งสองคน แต่ปรากฏว่า ชื่อ Banjong กลับไปอยู่เหนือเส้น แต่ชื่อ Cherd มาปรากฏอยู่ใต้เส้นในทศวรรษ 1970

 

4.2 เราจัดให้ Sakka Jarujinda กับ Krit Boonprapruek (Jazzsiam) อยู่ในกลุ่ม 11.2 ของทศวรรษ 1970 แต่ชื่อ Sakka กับ Krit กลับไปปรากฏอยู่เหนือเส้น

 

ก็เลยเหมือนกับว่า ชื่อที่อยู่เหนือเส้นในทศวรรษ 1970 มีทั้งกลุ่ม 11.2 + 11.3 + 11.4 (A LITTLE BIT UNCONVENTIONAL) ส่วนชื่อที่อยู่ใต้เส้นในทศวรรษ 1970 มีทั้งกลุ่ม 11.1 (VERY CONVENTIONAL) + 11.2 + 11.3 ครับ เส้นนั้นมันก็เลยเหมือนไม่มีความหมายอะไร

 

5. ในทศวรรษ 1980 เส้นนั้นก็ไม่มีความหมายอะไรครับ เพราะว่าชื่อของผู้กำกับที่อยู่ในกลุ่ม 11.2 มันปรากฏอยู่ทั้งเหนือเส้นและใต้เส้นครับ

 

คือชื่อผู้กำกับที่อยู่ใต้เส้นในทศวรรษ 1980 ส่วนใหญ่เป็นชื่อผู้กำกับที่อยู่ในกลุ่ม 11.1 ในทศวรรษ 1970 + 1980 แต่มี Chana Kraprayoon กับ Santa Pestonji หลุดมาอยู่ใต้เส้นนี้ด้วย ทั้งที่จริง ๆ แล้วเราจัดให้ Chana กับ Santa อยู่ในกลุ่ม 11.2 ของทศวรรษ 1970 ครับ

 

ส่วนชื่อผู้กำกับคนอื่น ๆ ที่อยู่ในกลุ่ม 11.2 ของทศวรรษ 1980 กลับไปปรากฏอยู่เหนือเส้นดังกล่าว ซึ่งก็คือ Adirek Wattaleela, Itthisoontorn Vichailak, Tanit Jitnukul, Supachai Surongsain, Toranong Srichua

 

เพราะฉะนั้นพอชื่อผู้กำกับในกลุ่ม 11.2 มาปรากฏอยู่ทั้งเหนือเส้นและใต้เส้นนั้น เส้นนั้นมันก็เลยเหมือนไม่มีความหมายอะไรจริง ๆ ในทศวรรษ 1980 ครับ

 

6. ในทศวรรษ 1990 เส้นนั้นก็ไม่มีความหมายอะไรจริง ๆ ครับ เพราะว่าชื่อผู้กำกับที่อยู่ในกลุ่ม 11.3 มาปรากฏอยู่ทั้งเหนือเส้นและใต้เส้นนั้นครับ

 

คือจริง ๆ แล้วเราจัดให้ Soraya Nakasuwan, Panu Aree, Navarutt Roongaroon, Patana Chirawong, Kongdej Jaturanrasamee, Jumpoth Ruayjaroensap อยู่ในกลุ่ม 11.3 เหมือนกันครับ แต่ปรากฏว่าชื่อคุณ Soraya ไปอยู่เหนือเส้น ส่วนชื่อคนอื่นๆ ไปอยู่ใต้เส้น เพราะฉะนั้นเส้นนั้นมันก็เหมือนไม่ได้มีความหมายอะไรจริง ๆ ครับ

 

7. ในทศวรรษ 2000 เส้นนั้นก็ยิ่งไม่มีความหมายอะไร เพราะว่าจริง ๆ แล้วเราจัดให้ Wisit Sasanatieng อยู่ในกลุ่ม 11.3 และ Vichart Somkaew อยู่ในกลุ่ม 11.4 แต่ปรากฏว่าชื่อคุณ Wisit มาปรากฏอยู่เหนือเส้น ส่วนชื่อคุณ Vichart มาปรากฏอยู่ใต้เส้น

 

ผู้กำกับหลาย ๆ คนที่เราจัดให้อยู่ในกลุ่ม 11.4 ก็มีชื่อมาปรากฏอยู่ใต้เส้นนั้นครับ ทั้ง The Professional Dry Cleaners, Nawapol Thamrongrattanarit, Lee Chatametikool, Mingmongkol Sonakul

 

เพราะฉะนั้นเส้นนี้ก็เลยเหมือนไม่มีความหมายอะไรจริง ๆ ในทศวรรษ 2000 เช่นกันครับ

 

8. ในทศวรรษ 2010 เส้นนั้นก็ไม่มีความหมายเช่นกันครับ เพราะว่ามีชื่อผู้กำกับหลายคนที่เราจัดให้อยู่ในกลุ่ม 11.4 กระจายกันอยู่ทั้งเหนือเส้นและใต้เส้นนั้นครับ คือผู้กำกับหลายคนควรจะอยู่ในกลุ่ม 11.4 เหมือน ๆ กัน แต่ชื่อของบางคนกลับไปอยู่เหนือเส้น และชื่อของบางคนกลับไปอยู่ใต้เส้นนั้นครับ

 

ผมก็เลยต้องกราบขออภัยเป็นอย่างยิ่งครับ ที่เส้นนั้นมันอาจจะก่อให้เกิดความสับสน งุนงง เพราะผมเองก็งงเหมือนกันครับ 555 แต่สรุปได้ว่า เส้นนั้นไม่ได้มีความหมายอะไรจริง ๆ ครับใน diagram นี้ มันไม่ได้ใช้ตัดแบ่งกลุ่มอะไรใด ๆ ครับ

 

(เผื่อคนงงกับชื่อกลุ่ม -- 11.1 คือ VERY CONVENTIONAL, 11.2 คือ MODERATELY CONVENTIONAL, 11.3 คือ A LITTLE BIT CONVENTIONAL, 11.4 คือ A LITTLE BIT UNCONVENTIONAL)

 

Edit เพิ่ม: เพื่อนบอกว่า เส้นนั้นน่าจะเอาไว้ลากตรงกลางเพื่อบอก timeline เฉย ๆ ครับ ไม่ได้มีความหมายอะไรมากไปกว่านั้นครับ