อยากให้มีคนฉาย HEIMAT (1984-2004,
Germany) ทั้ง 3 ภาครวมกันในโรงภาพยนตร์ ยาวแค่ 53 hours 14
mins หรือ 2 วัน 5 ชั่วโมง 14 นาทีเท่านั้นเอง
+++
หนึ่งในสิ่งที่เราอยากทำมานาน 36 ปีแล้ว
แต่ยังไม่ได้ทำ ก็คือการดูละคร MAHABHARAT (1988-1990, B.R. Chopra, Ravi
Chopra) ละครเรื่องนี้เคยมาฉายทางช่อง 3 ในช่วงราวปี 1988
แต่ช่วงนั้นเราไม่ได้ตามดู
ตอนนี้เวลาล่วงเลยผ่านมานาน 36 ปีแล้ว
เราเพิ่งสังเกตเห็นว่ามีคนนำละครเรื่องนี้มาลงในยูทูบด้วย เราก็เลยกะว่าถ้าหากว่าง
ๆ เมื่อไหร่ ก็จะค่อยตามดูละครเรื่องนี้ในยูทูบ
ละครเรื่องนี้มี 94 ตอน ตอนละประมาณ 45 นาที
เพราะฉะนั้นละครทั้งเรื่องก็เลยมีความยาวรวมกันเพียงแค่ราว 70 ชั่วโมงเท่านั้นเอง
หรือราว 2 วัน 22 ชั่วโมงเท่านั้นเอง
ส่วนมหาภารตะอีกเวอร์ชั่นนึงที่ทำออกมาในเวลาไล่เลี่ยกัน
ซึ่งก็คือ THE MAHABHARATA (1989-1990, Peter Brook, France/UK/USA) เราก็อยากให้มีคนนำมาลงโรงฉายในไทยมาก ๆ เวอร์ชั่นของ Peter Brook นี้มีความยาวเพียงแค่ 5 ชั่วโมง 18 นาที
เพราะฉะนั้นมันน่าจะฉายในโรงภาพยนตร์ได้สบาย ๆ เวอร์ชั่นนี้มี Jean-Claude
Carrière มาร่วมเขียนบทด้วย
และเหมือนเวอร์ชั่นนี้เพิ่งได้รับการบูรณะใหม่ด้วยนะ เพราะเห็นมันเข้าชิงรางวัล Best
Restored Film ในเทศกาลภาพยนตร์เวนิสปี 2024 แต่ปีนั้นหนังที่ชนะรางวัลคือ
BEHOLD THE BUMBLEBEE (1978, Nanni Moretti, Italy, 102min)
ดู MAHABHARAT (1988-1990, B.R. Chopra,
Ravi Chopra, India) ได้ที่
https://www.youtube.com/watch?v=HnXkv_ozPQw&list=PLGMZPOAWPZqPB-1JIlJomTESCDwKT0Bj_
ถือเป็นกรณีคลาสสิคสำหรับเราที่ “หนังที่ดี
กับหนังที่ชอบ ไม่ใช่หนังเรื่องเดียวกัน” เพราะเรารู้สึกว่า โปเยโปโลเย
เย้ยฟ้าแล้วก็ท้า A CHINESE GHOST STORY (1987, Ching Siu-tung) เป็น “หนังที่ดี” กว่าโอม สู้แล้วอย่าห้าม แต่เรา “ชอบ” โอม
สู้แล้วอย่าห้าม มากกว่าโปเยโปโลเย เพราะเรารู้สึกว่า
ตัวละครของหวังจู่เสียนในโปเยโปโลเย เหมือนเป็นตัวละคร
“หญิงสาวที่ถูกออกแบบมาให้ผู้ชายหลงรัก” แต่ตัวละครนางเอกของโอม สู้แล้วอย่าห้าม
เป็นตัวละคร “หญิงสาวที่ออกมารบราฆ่าฟันต่อสู้กับผู้คน” เราก็เลยชอบโอม
สู้แล้วอย่าห้ามมากกว่า
+++
PATLABOR EZY: FILE 1 (2026, Yutaka Izubuchi, Japan,
animation, 76min, A+30)
+ PATLABOR EZY: FILE 2 (2026, Yutaka Izubuchi, Japan,
animation, 70min, A+30)
1. Jean-Luc Godard wrote in 1964, "There are several
ways of making films. Like Jean Renoir and Robert Bresson, who make music. Like
Sergei Eisenstein, who paints. Like Stroheim, who wrote sound novels in silent
days. Like Alain Resnais, who sculpts. And like Socrates, Rossellini I mean,
who creates philosophy. The cinema, in other words, can be everything at once,
both judge and litigant.
Misunderstandings often arise from the failure to remember this truth. Renoir,
for instance, may be accused of being a bad painter, whereas no one would say
this of Mozart. Resnais may be accused of being a bad storyteller, whereas no
one would think of saying this of Giacometti. The whole, in other words, is
confused with the part, denying either one the right of exclusion as well as
inclusion.
This is where the trouble begins. Is the cinema catalogued as a whole or a
part? If you make a Western, no psychology; if you make a love-story no chases
or fights; if you make a light comedy, no adventures; and if you have adventures,
no character analysis
Woe unto me, then, since I have just made LA FEMME MARIÉE, a film where
subjects are seen as objects, where pursuits by taxi alternate with
ethnological interviews, where the spectacle of life finally mingles with its
analysis: a film, in short, where the cinema plays happily, delighted to be
only what it is."
2. เราไม่เคยดูละครและภาพยนตร์ชุด PATLABOR
อะไรมาก่อนเลย
และไม่เคยรับรู้ข้อมูลอะไรเกี่ยวกับละคร/หนังเรื่องนี้มาก่อนด้วย
เพราะฉะนั้นตอนที่เราเข้าไปดูหนังเรื่องนี้
เราก็เลยนึกว่ามันจะเป็นหนังบู๊แอคชั่นแนว GUNDAM + MASKED RIDER อะไรทำนองนี้
เพราะฉะนั้นพอเราเข้าไปดูจริง ๆ เราก็เลยช็อคมาก
ๆ กับหนังที่ได้ดู
เพราะมันเหมือนเป็นหนังเกี่ยวกับชีวิตตำรวจที่ไม่อยู่ภายใต้กรอบกฎเกณฑ์ของ genre
ใด ๆ เราก็เลยชอบหนังสองเรื่องนี้อย่างสุดขีดมาก ๆ มันตรงกับ concept
หนังในใจเรามาก ๆ
และมันก็เลยทำให้เรานึกถึง quote ข้างต้นของ Godard โดยไม่ได้ตั้งใจด้วย เพราะ
quote นั้นเหมือนจะพูดถึงปัญหาในการสร้างหนังในแต่ละ genre ที่ตัว genre กลายเป็นกรอบกฎเกณฑ์ข้อจำกัดไม่ให้ตัวภาพยนตร์ได้มีอิสระอย่างที่มันสมควรจะเป็น
ซึ่งเราก็เห็นด้วยกับ quote นั้นมาก ๆ เพราะเรามองว่าชีวิตมนุษย์และสิ่งต่าง ๆ
มากมายที่อยู่ล้อมรอบตัวเราและในจักรวาล
มันไม่ใช่สิ่งที่สามารถถูกจำกัดได้ด้วยกรอบกฎเกณฑ์ของ genre หนังน่ะ
เพราะฉะนั้นหนังที่พยายามปฏิบัติตัวตามสูตรสำเร็จของแต่ละ genre อย่างเคร่งครัด มันก็เลยเหมือนเป็นการลดทอนอะไรต่าง ๆ
ที่น่าสนใจเกี่ยวกับมนุษย์และจักรวาลอย่างน่าเสียดาย ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร และเราเองก็อาจจะชอบหนังสูตรสำเร็จหลายเรื่องที่เป็นแบบนั้น
ถ้าหากมันทำออกมาได้โดนใจเราจริง ๆ แต่การตัดทิ้งแง่มุมต่าง ๆ
ของมนุษย์และจักรวาลที่ไม่ตรงกับ genre หนังนั้น ๆ ออกไป
มันก็เลยเหมือนเป็นสาเหตุที่ทำให้เราหันไปสนใจพวกหนังทดลอง
หรือหนังบางเรื่องที่ไม่ค่อยแคร์สูตรสำเร็จมากกว่า
3. เพราะฉะนั้น PATLABOR EZY ทั้งสองภาค ก็เลยถือเป็นหนังที่ตรงกับ concept ในใจเรามาก
ๆ เพราะมันเหมือนเข้ากับประโยคของ Godard มาก ๆ ที่ว่า “The
cinema, in other words, can be everything at once,”
แน่นอนว่าเราอาจจะเข้าใจ Godard ผิดก็ได้นะ แต่เราก็มองว่า PATLABOR EZY มันถือเป็นหนึ่งในหนังที่พิสูจน์ว่า
cinema can be everything at once ในมุมมองของเราเองก็แล้วกัน
4. ใน PATLABOR EZY สองภาคนี้
เนื้อเรื่องเหมือนแบ่งเป็น 6 ตอนย่อยด้วยกัน แล้วแต่ละตอนมันเหมือนอยู่ใน genre
ที่แตกต่างกันไป ในขณะที่ตัวหนังโดยรวมทั้งสองภาค เราถือว่าเป็น SCI-FI
แต่เป็น SCI-FI แบบไร้ genre หรือไม่ก็แบบ slice of life
SPOILERS ALERT
--
--
--
--
--
4.1 ตอนแรกเหมือนเป็นแอคชั่น บู๊ ๆ มันส์ ๆ
แต่ปรากฏว่าจริง ๆ แล้วมันซึ้งและ touching มาก ๆ เรื่องของ
“แก๊งหญิงหนึ่งชายสอง” ที่เป็นเพื่อนรักกันมาตั้งแต่เด็ก จนกระทั่งทั้ง 3
คนเข้าสู่วัยชราแล้ว ชายทั้งสองก็ยังคงกลับมาช่วยเหลือผู้หญิงในแก๊ง
โดยผ่านทางการก่อเรื่องวุ่นวายเพื่อช่วยประชาสัมพันธ์ตลาดในทางอ้อม
ซึ่งเรามองว่าความสัมพันธ์ตั้งแต่เด็กจนเข้าสู่วัยชราของเพื่อนสามคนนี้มันซึ้งมาก
ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ คือขึ้นต้นเป็นหนังแอคชั่น แต่ลงท้ายกลายเป็นอะไรที่โคตร drama +
human
4.2 ตอนสองนี่คือกราบตีนที่สุดของจริง
เราเห็นด้วยกับคุณ Pass Patthanakumjon มาก ๆ ที่ว่า
ตอนสองมันคือ MYSTERIOUS OBJECT AT NOON (2000, Apichatpong Weerasethakul)
4.3 ตอนสามนี่ก็เหมือนผสม genre หนัง 3 กลุ่มเข้าด้วยกัน ซึ่งก็คือ
4.3.1 หนังซ้อนหนัง
4.3.2 หนังพีเรียดย้อนยุค
4.3.3 หนังไซไฟแอคชั่น
4.4 ตอนสี่นี่ก็กราบตีนมาก ๆ มันเป็น workplace
comedy + slice of life ที่โคตรละเอียดอ่อนมาก
ๆ ในความรู้สึกของเรา
4.5 ตอนห้ากลายเป็น “หนังผี” แต่ไม่ใช่ horror
นะ
4.6 ตอนหกก็ดี เหมือนเป็นการผสมกันระหว่าง
4.6.1 disaster film แบบเบา
ๆ
4.6.2 action film แบบเบา
ๆ
4.6.3
หนังดราม่าความสัมพันธ์ฉันมิตรระหว่างเพื่อนร่วมงานหนุ่มสาว ดูแล้วนึกถึงหนังของ Sho
Miyake มาก ๆ
เพราะว่ามันเป็นชายหนุ่มหญิงสาวที่ไม่ได้มารักใคร่โรแมนติกกัน
แต่เป็นความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ที่ดีงามมาก ๆ
เราก็เลยกราบ concept ของ PATLABOR
EZY ทั้งสองภาคมาก ๆ ชอบที่หนังสองภาคนี้มันมีความเป็นอิสระ
ไม่ถูกจำกัดโดยกรอบของ genre ใด ๆ
มันอยากจะเป็นอะไรก็เป็นได้
“a film, in short, where the cinema
plays happily, delighted to be only what it is."
5.
เพลงประกอบของหนังเรื่องนี้ ซึ่งก็คือเพลง BATON ของ Mariko
Nagai ติดอันดับหนึ่งในเพลง soundtrack
ที่เราชอบมากที่สุดตลอดกาลเพลงหนึ่งไปเลย
6. ชอบตัวละคร Kimika Saeki หัวหน้าหน่วยตำรวจนี้มาก ๆ ดูแล้วนึกถึงคุณชลิดา โดยไม่ได้ตั้งใจ 55555
โดยเฉพาะในตอนที่สองที่เป็น MYSTERIOUS OBJECT AT NOON
เราชอบมากที่ตัวละคร Kimika Saeki นี้ เป็นหัวหน้าที่ไม่วางมาด ไม่บ้าอำนาจ เป็นคนที่สุขุม ใจเย็น
และดูมีรัศมีของความเป็นเจ้าแม่กวนอิมแผ่ออกมาจากตัว
7. ตอนนี้เราก็เลยอยากดู PATLABOR: THE
MOVIE (1989, Mamoru Oshii), PATLABOR 2: THE MOVIE (1993, Mamoru Oshii) และ WXIII: PATLABOR THE MOVIE 3 (2002, Fumihiko Takayama) มาก ๆ หวังว่าจะมีคนนำหนัง 3 เรื่องนี้มาลงโรงฉายในไทยด้วยนะ
+++
เราว่า EBENEZER นี่เหมาะฉายควบกับ
IKIRU (1952, Akira Kurosawa) มาก ๆ
เราก็เคยดู A CHRISTMAS CAROL มาแล้วหลายเวอร์ชั่น แต่ตอนนี้เราไม่แน่ใจว่าเราเคยดู A DIVA’S
CHRISTMAS CAROL (2000, Richard Schenkman) ที่นำแสดงโดย Vanessa
Williams ด้วยหรือเปล่า เหมือนจะเคยดูนะ แต่พอมันผ่านมานาน 25
ปีแล้ว เราก็เลยไม่แน่ใจว่าเราเคยดูแล้วยัง
+++
น้องหมีที่ Emquartier
เมื่อวานกิน Phuket Wrap ที่ร้าน
Easy Health
ร้าน Easy Health ใน
Cloud 11 เน้นขายอาหารสุขภาพค่ะ มันมีเมนู Phuket Wrap ด้วย ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่ามันคือ Phuket อะไรยังไง
แต่น้ำที่ใส่ในอาหารจะเป็นน้ำสีเหลือง ๆ คล้าย ๆ น้ำสะเต๊ะ
+++
A TEDDY BEAR IN PARO, BHUTAN
https://www.instagram.com/p/DgCZid6RPeG/
ฉันรักเขา White-K จาก NOW
I MET HER (2025, Xiao Luxi, China, 121min, A- )
ALCHEMY-BREATH (2026, Jason Lim, Singapore, video of a
performance)