Showing posts with label HOLLYWOOD FILM. Show all posts
Showing posts with label HOLLYWOOD FILM. Show all posts

Thursday, December 10, 2015

IN THE HEART OF THE SEA (2015, Ron Howard, A+15)

IN THE HEART OF THE SEA (2015, Ron Howard, A+15)

--สมน้ำหน้าอีพวกมนุษย์ ทำโอหังนัก สะใจกูจริงๆ

--เคยดูหนังที่เกี่ยวข้องกับ Herman Melville อีก 3 เรื่อง ซึ่งได้แก่ BEAU TRAVAIL (1999, Claire Denis), POLA X (1999, Leos Carax) และ CAPTAIN AHAB (2007, Philippe Ramos) ซึ่งเป็นหนังฝรั่งเศสทั้ง 3 เรื่อง ถึงแม้ว่า Herman Melville จะเป็นคนอเมริกัน และแน่นอนว่าเราชอบ IN THE HEART OF THE SEA น้อยกว่าหนัง 3 เรื่องนี้ เพราะ IN THE HEART OF THE SEA มันเป็นหนังที่ดูสนุก spectacle งดงาม ก็จริง แต่พอดูจบแล้วมันไม่เหลือความรู้สึกรุนแรงอะไรบางอย่างทิ้งค้างไว้ให้เราแบบหนังอีก 3 เรื่องนั้น

--แต่ถ้าเทียบกับหนังฮอลลีวู้ดด้วยกันเองแล้ว เราว่า IN THE HEART OF THE SEA โอเคมากๆ เราว่ามันก็งดงามในความเป็นฮอลลีวู้ดของมันดี อารมณ์อะไรก็ทำได้ถึง ถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่อารมณ์แบบที่ติดค้างหลังจากดูหนังจบแบบหนังฝรั่งเศส คือถ้าเปรียบเทียบหนังเป็นอาหาร มันก็เหมือนกับว่า IN THE HEART OF THE SEA เป็นหนังที่ “อร่อยที่ลิ้น” น่ะ คือพอกินเข้าไปปุ๊บ พอมันแตะลิ้นปุ๊บ เราก็อร่อยปั๊บ แต่พอเรากลืนลงคอเข้าไปแล้ว เราก็ไม่ได้รับความรู้สึกอะไรอีกเลย คือมันอร่อยที่ลิ้นชั่วขณะหนึ่ง

ในขณะที่หนังอย่าง BEAU TRAVAIL มันเหมือนหนังที่อร่อยทั้งช่วงที่มันเคลื่อนผ่านลิ้น, คอ, กระเพาะ, ทวารหนัก และการบริโภคมันเข้าไปทำให้มันฝังสารเคมีบางอย่างเข้าไว้ในร่างกาย, เม็ดเลือด หรือเซลล์ดีเอ็นเอของเราตลอดไป

--ชอบมากๆที่ Ron Howard เลือกวิธีการที่เหมาะสมกับตัวเองในการนำเสนออะไรเกี่ยวกับ Herman Melville และ MOBY DICK คือเขาคงรู้ตัวดีว่าเขาไม่เหมาะพูดอะไรปรัชญาหรอก เขาก็เลยนำเสนอมันในแบบ action spectacle ไปเลย แต่ก็สามารถรักษาอารมณ์ของตัวละครต่างๆได้ดีด้วย

--ชอบ look ของหนังมากๆ มันเหมือนภาพในชุดหนังสือนิทานสำหรับเด็กที่สำนักพิมพ์ซีเอ็ดยูเคชั่นเคยพิมพ์ออกมาในทศวรรษ 1980


--ดูหนังเรื่องนี้ตอนหิว เพราะไปวิ่งบนลู่วิ่งในฟิตเนสมา 10 กิโลเมตร เสร็จแล้วก็กินแซนด์วิชไปชิ้นเดียวตอน 18.00 น. แล้วก็ไม่ได้กินอะไรอีกเลยตอนมาดูหนังเรื่องนี้รอบ 21.30 น. ตอนที่ดูก็เลยอินมากๆกับฉากที่ตัวละครต่างๆรู้สึกหิวโหยอย่างรุนแรง 555

Saturday, January 22, 2011

THE MOONLIGHT OF SEOUL (2008, Yoon Jong-bin)

This is my comment in Screenout webboard:
http://zaa.xq28.org/viewtopic.php?f=5&t=79&start=1075

ตอบน้อง ZM
ของผมเข้ามาดู xq28 ได้ปกติดีครับ ไม่มีปัญหาอะไร ขอให้น้องหายป่วยเร็วๆนะครับ

ตอบคุณ black forest

ชอบผู้ชายใน BODYGUARDS AND ASSASSINS กับ MONGA มากๆเหมือนกันจ้า ชอบที่ MONGA มีประเด็นเกย์ด้วย

ขอบคุณมากๆครับสำหรับรายชื่อนักกีฬาหนุ่มๆ

ผมก็ชอบ THE WOLFMAN, REMEMBER ME, VALENTINE'S DAY และ ROBIN HOOD มากๆเหมือนกัน ดีใจที่ได้รู้ว่าคุณอ้วนก็ชอบสามเรื่องแรกเหมือนกัน เพราะไม่ค่อยได้ยินว่าคนอื่นๆชอบสามเรื่องแรกเท่าไหร่

ผมชอบบรรยากาศใน THE WOLFMAN มากๆ ส่วน REMEMBER ME ชอบการหักมุมช่วงท้ายเรื่อง ในขณะที่ VALENTINE'S DAY ก็น่ารักมากๆ ทั้งๆที่โดยปกติแล้วผมไม่ค่อยอินกับหนังโรแมนติกสักเท่าไหร่ แต่เรื่องนี้เป็นข้อยกเว้น ส่วน ROBIN HOOD ผมชอบอารมณ์ทางการเมืองในหนัง

หนังอีกเรื่องที่คัดนักแสดงชายได้ดีคือหนังเกาหลีเรื่อง BEASTIE BOYS หรือ THE MOONLIGHT OF SEOUL (2008, Yoon Jong-bin) ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับกลุ่มผู้ชายขายตัว ผมว่าพระเอกของเรื่องไม่ค่อยหล่อเท่าไหร่ แต่กลุ่มนักแสดงชายทั้งเรื่องดูเพลิดเพลินตาดี



Monday, January 10, 2011

HEREAFTER (2010, Clint Eastwood, A+)

This is the photo of Marthe Keller who plays Dr. Rousseau in HEREAFTER. I like Marthe very much when she stars in THE AVIGNON PROPHECY (2007, David Delrieux, A+) as the high priestess of the "Servants of Sara" cult.

My most favorite scene in HEREAFTER may be the scene in which Matt Damon is eating alone in his room, because it reminds me of my own life. Why do eating scenes in films usually present more than one person in the scene? I have dinner alone in my room nearly every day in my life. Are there any other impressive scenes of a character eating alone in a room in any films, apart from the ones in HEREAFTER, AFTERNOON TIMES (2005, Tossapol Boonsinsukh), DINING TIME (2006, Shigeaki Iwai), NIGHTFALL (2008, Rouzbeh Rashidi), and, well, THE PHANTOM OF LIBERTY (1974, Luis Buñuel)?



Friday, July 18, 2008

KUNG FU PANDA (2008, Mark Osborne + John Stevenson, A)

This is my comment in Oliver’s blog:
http://riverdale-dreams.blogspot.com/2008/07/kung-fu-panda.html

หนูชอบหนังเรื่องนี้ในระดับ A ค่ะ ฉากที่ชอบมากๆในหนังเรื่องนี้คือฉากที่เสือสาวกำลังเล่าตำนานอะไรสักอย่างที่ฟังดูซึ้งๆให้แพนด้าฟัง แต่พอแพนด้าฟังเสร็จแล้วก็ทำหน้าตาทะเล้นใส่ เพราะว่าตอนนั้นเขาถูกสัตว์อีกตัว (จำไม่ได้ว่าตัวอะไร) จี้ไปโดนจุดอะไรสักอย่างเข้าที่ตัวเขา จนทำให้เขาต้องทำหน้าทะเล้นออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ ฉากนั้นเป็นฉากที่ฮามากๆ