DRAWING PERFORMANCE BY PARINOT KUNAKORNWONG

 

TOXIC (2026, Geethu Mohandas, India, 192min) เวอร์ชั่นภาษา Kannada ตั๋วขายไปได้กว่าครึ่งโรงแล้วนะ กรี๊ดดดดด แต่หนังเรื่องนี้ในเวอร์ชั่นภาษา Hindi กับภาษา Tamil ยังมีที่ว่างเหลืออยู่เยอะ

 

ไม่รู้ว่านี่เป็นครั้งแรกในไทยหรือเปล่า ที่โรง cineplex แห่งเดียวกันฉายหนังเรื่องเดียวกันในวันเดียวกัน แต่ฉายแบบ 3 เวอร์ชั่น 3 ภาษา เพราะปกติเราจะเจอแต่แบบ 2 ภาษา คือเวอร์ชั่นพากย์ไทย กับเวอร์ชั่นเสียงต้นฉบับ แต่เราเหมือนไม่เคยเจอหนังเรื่องเดียวกันฉาย 3 เวอร์ชั่น 3 ภาษาในวันเดียวกันในโรง cineplex แห่งเดียวกันในไทย

+++

 

RIP IZURU NARUSHIMA (1961-2026)

 

เราเคยดูหนังที่เขากำกับ 3 เรื่อง ซึ่งได้แก่

 

1. CAPE NOSTALGIA (2014, A+30)

 

2. FATHER OF THE GALACTIC RAILROAD (2023, A+15)

 

3. 52-HERTZ WHALES (2024, A+30)

 

เราเคยเขียนถึง FATHER OF THE MILKY WAY RAILROAD (2023, Izuru Narushima, Japan, A+15) ไว้ดังนี้:

 

หนังเรื่องนี้พูดถึง Kenji Miyazawa เหมือนกับหนังเรื่อง NIGHT TRAIN TO THE STARS (1997, Kazuki Omori) ที่เคยมาฉายที่ Japan Foundation เป็นประจำ ซึ่งเราก็เคยดู NIGHT TRAIN TO THE STARS ไปแล้วรอบนึง ถ้าหากจำไม่ผิด หนังสองเรื่องนี้แตกต่างกันตรงที่ FATHER OF THE MILKY WAY RAILROAD ให้น้ำหนักกับตัวละครพ่อของ Kenji มากกว่าหนังเรื่อง NIGHT TRAIN TO THE STARS

++++

 

เราเคยเขียนเปรียบเทียบหนังเรื่อง LOST RIVER (2014, Ryan Gosling, A+20)

 กับ CAPE NOSTALGIA ไว้ดังนี้:

 

LOST RIVER มันมีองค์ประกอบบางอย่างที่คล้ายๆหนังญี่ปุ่นเรื่อง CAPE NOSTALGIA (2014, Izuru Narushima, A+30) ที่เราเพิ่งดูมาน่ะ เพราะในหนังสองเรื่องนี้ จะมีตัวละครหญิงสูงวัยที่หมกมุ่นกับผัวที่ตายไปแล้วเหมือนกัน และในเวลาต่อมา หญิงสูงวัยในหนังทั้งสองเรื่องนี้ก็ประสบปัญหาบ้านไฟไหม้เหมือนกัน และตัดสินใจไม่หนีออกจากบ้านไฟไหม้เหมือนๆกันเลย

 

แต่ปัจจัยสำคัญที่ทำให้เราชอบ CAPE NOSTALGIA ในระดับ A+30 แต่ชอบ LOST RIVER ในระดับ A+20 ก็คือว่า ใน CAPE NOSTALGIA นั้น หญิงสูงวัยคือนางเอกของเรื่อง ส่วนพระเอกคือหลานชายของเธอที่แอบหลงรักเธอ แต่ใน LOST RIVER นั้น พระเอกดันไปชอบหลานสาวของหญิงสูงวัยแทน เพราะฉะนั้น CAPE NOSTALGIA ก็เลยเข้าทางเรามากกว่า LOST RIVER อย่างเห็นได้ชัด

 

ภาพจาก CAPE NOSTALGIA

+++

 

เพิ่งฟัง podcast เรื่องการ์ตูนผู้หญิงตาหวานที่บรรยายโดยคุณ อรรถ บุนนาค ไปได้ครึ่งนึง พอฟังแล้วก็ทำให้อยากอ่านการ์ตูนเรื่อง THE POE CLAN ของ Hagio Moto มาก ๆ แต่พอเราเช็คในเว็บไซต์ของร้าน Kinokuniya เราก็พบว่าการ์ตูนเรื่องนี้มัน “หมดสต็อก” ไปแล้ว แต่ถึงมันมีอยู่ในสต็อก การ์ตูนเรื่องนี้ก็มีราคาถึง 2618 บาท รุนแรงมาก (มันมี 2 เล่มจบ เล่มละ 1309 บาท)

 

+++

 

วันนี้ได้ไปงาน DRAWING #3: -- UNDO “DRAWING PERFORMANCE” ที่ 100 Tonson Foundation ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของนิทรรศการ DRAWING ของ Parinot Kunakornwong

 

ในงานนี้มีการแสดงผลงานจิตรกรรมของ โชค สาโรจน์ หรือมาดี บุญชื่น และรถกระบะของเขาด้วย และมีการแสดงดนตรีที่เฮี้ยนมาก ๆ ของ Teerapat Parnmongkol, Nawitnan Poolkeao และ Pathompon Tesprateep (คนนี้เป็นผู้กำกับหนังสั้นไทยที่เป็นที่รู้จักกันดีในหมู่ cinephiles)

 

วิดีโอที่เราถ่ายไว้นี้เป็นเพียงแค่เสี้ยวเดียวของ performance นะ เราชอบที่ดนตรีมันทวีความเฮี้ยนขึ้นเรื่อย ๆ ในระหว่างการแสดง

 

ตอนแรกพอเห็นคำว่า drawing performance เราก็นึกว่าศิลปินจะโชว์วาดรูปสด ๆ แต่ปรากฏว่าจริง ๆ แล้วสิ่งที่ศิลปินทำก็คือการจัดวางแท่งเหล็กและเก้าอี้เหล็กให้เกี่ยวกระหวัดกันอย่างยุ่งเหยิง เหมือนตัวงานจัดวางกับเสียงดนตรีมันทวีความ complicated มากขึ้นเรื่อย ๆ ในระหว่างการแสดง

 

สิ่งที่สร้างขึ้นในระหว่างการแสดงอาจจะเรียกได้ว่าเป็น installation สองอัน (ไม่รู้ว่าเราใช้ศัพท์ถูกหรือเปล่า 555) อันนึงมีแต่แท่งเหล็ก ซึ่งเป็นสิ่งที่พอเกี่ยวกระหวัดกันแล้วก็สามารถทรงตัวได้ แต่ก็ทรงตัวได้ค่อนข้างยาก ส่วนอีกอันเป็นแท่งเหล็กกับเก้าอี้มีรู ซึ่งพอมีเก้าอี้มาเสริม มันก็เลยทรงตัวได้มั่นคงขึ้น สามารถตั้งเป็นกองสูงใหญ่ได้มากขึ้นเรื่อย ๆ

 

ส่วนครึ่งหลังของการแสดงก็เป็นการรื้อถอน installation นี้

 

เราแยกเรื่องนี้เป็นสองโพสท์นะ โพสท์นึงเป็นวิดีโอ ส่วนอีกโพสท์เป็นภาพถ่าย

 

โพสท์แรก

https://web.facebook.com/jit.phokaew/posts/pfbid02Eiz7Xd26Xfkq7bTigc2ryeAqAR56y8put5KnRV5mfRtygPqqNKkZMw3UHbd7Xbgjl

 

โพสท์ที่สอง

https://web.facebook.com/jit.phokaew/posts/pfbid0xsywEAvcJA9LzSzQqLkqLtguquXkCkpg69SFMGZY76q89yr8VZnEG2rCQy2FC3CQl