SCENE (2026, Jithu Madhavan, India, Tamil version, 147min, A+30)

 

เห็นรูปแล้วนึกถึงอดีตมากมาย รุ่นเราเคยต้องไปเรียนในชั้นใต้ดินด้วย ไม่รู้ว่ารุ่นหลัง ๆ เขาได้ไปเรียนในชั้นใต้ดินด้วยหรือเปล่า

 

จำได้ว่าชั้นใต้หลังคาเป็นห้องสมุดนิยาย เราไม่เคยยืมนิยายจากห้องสมุดนี้ไปอ่าน แต่เราเคยเดินตามเพื่อนบางคนที่ขึ้นไปยืมนิยายจากห้องสมุดนี้ จำได้ว่ามีนกเยอะมาก ๆ ในชั้นใต้หลังคา เดินขึ้นไปในชั้นนี้แล้วนึกว่าอยู่ในหนัง John Woo 55555

 

อยากไปเดินในนิทรรศการนี้แล้วอยู่ดี ๆ ได้ย้อนเวลากลับไปใช้ชีวิตในปี 1991 ตอนเป็นนิสิตปีหนึ่งอีกครั้ง

https://web.facebook.com/hlblb/posts/pfbid02jhmbE2AAtp7uibZmLgqCPYxcPAJCoDyeVrqtrjXjyB4EtP3Cx2Zs4PDbUAfwPgewl

+++

 

I worship this film – THIS IS NORIKO (1981, Zenzo Matsuyama, Japan, 117min, A+30) เป็นหนังที่เอาคนคนนั้นจริง ๆ มารับบทเป็นตัวเองในหนัง ซึ่งสิ่งนี้เหมือนกับหนังเรื่อง CLOSE-UP (1990, Abbas Kiarostami, Iran), THE APPLE (1998, Samira Makhmalbaf, Iran) และ NOT ONE LESS (1999, Zhang Yimou, China)

+++

 

SCENE (2026, Jithu Madhavan, India, Tamil version, 147min, A+30)

 

1. ตายแล้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ชอบสุดขีดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด กราบตีนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ทำไมมันถูกจริตเรามากขนาดนี้

 

2. ปีนี้ถือเป็นปีทองของหนังตลกสำหรับเราจริง ๆ คือเพื่อน ๆ คงรู้อยู่แล้วว่า โดยปกติแล้วเราไม่อินและไม่ชอบหนังตลก แต่ปีนี้เราเจอหนังตลกหลายเรื่องที่เข้าทางเราอย่างสุดขีดมาก ๆ ไม่ว่าจะเป็น BLAISE (2026, Jean-Paul Guigue, Dimitri Planchon, France, animation), ORGANISING PRINCIPLES OF EXPERIENCE (2026, Gabriela Tropia, UK, 13min), ICE CREAM MAN (2026, Eli Roth), CHIIKAWA THE MOVIE: THE SECRET OF MERMAID ISLAND (2026, Kei Oikawa, Japan, animation), UDTA TEER (2026, Aakash Kaushik, India) และในที่สุดเราก็มาเจอ SCENE ซึ่งเป็นหนังตลกเกี่ยวกับมือสังหาร

 

3. รู้สึกตัวเองถูกโฉลกกับหนังเมนสตรีมของอินเดียมาก ๆ เหมือนคนเขียนบทหนังเมนสตรีมของอินเดียมันแม่นมาก ๆ ในการเร้าอารมณ์เรา และเราชอบมาก ๆ ที่หนังเมนสตรีมอินเดียหลายเรื่องมันชอบใส่รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ราวร้อยอย่างเข้ามาในช่วงแรก ๆ ของหนัง แล้วต่อมาหนังก็จะตลบกลับมาใช้ประโยชน์จากสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ราวร้อยอย่างที่แอบหยอดเข้ามาในช่วงแรกได้หมดเลยน่ะ ไม่รู้มันเขียนบทกันได้ยังไง กราบตีนมาก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

 

4. ความสุข + ความสนุกสุดขีด + ความรื่นรมย์ของเราในการดู SCENE นี่จริง ๆ แล้วคล้ายกับตอนที่เราดู DOCTOR SLEEP (2019, Mike Flanagan) คือเรารู้สึกอิน + ตื่นเต้น + สนุก และรู้สึกถูกโฉลกกับการดู DOCTOR SLEEP มาก ๆ เพราะว่า DOCTOR SLEEP มันเต็มไปด้วยตัวละครเฮี้ยน ๆ แรง ๆ ที่มีอิทธิฤทธิ์หลายตัว ทั้งตัวละครฝ่ายพระเอกและผู้ร้าย โดยตัวละครพระเอกและนางเอกของ DOCTOR SLEEP นั้นถือได้ว่าเป็นตัวละครที่ “เฮี้ยนมาตั้งแต่เด็ก” หรือ “สำแดงอิทธิฤทธิ์มาตั้งแต่เด็ก” ก่อนที่ตัวละครพระเอกกับนางเอกจะมาเจอกันในเวลาต่อมา

 

เราก็เลยชอบสุดขีดที่ SCENE ปูความเฮี้ยนของตัวละครนางเอกมาตั้งแต่วัยเด็ก คือหนังแสดงให้เห็นว่า เด็กหญิงคนนี้ไม่ใช่ขี้ ๆ แต่เธอมีฤทธิ์มาตั้งแต่เด็ก แล้วการปูเรื่องมาแบบนี้จะทำให้เราแอบลุ้นว่า ถ้าหากพระเอกกับนางเอกได้มาเจอกันในเวลาต่อมา แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้น

 

ซึ่งอะไรแบบนี้อาจจะเห็นได้ใน RRR (2022, S.S. Rajamouli) เช่นกัน ที่หนังปูมาในช่วงต้นเรื่องว่า พระเอกทั้ง 2 คนมีอิทธิฤทธิ์ยังไงบ้าง แล้วสิ่งนี้มันจะส่งผลให้เราแอบลุ้นว่า เมื่อพระเอกสองคนได้มาเจอกันแล้วมันจะเกิดอะไรขึ้น

 

5. แล้ว SCENE นี่คือเต็มไปด้วยตัวละครเฮี้ยน ๆ ที่เข้าทางเรามาก ๆ น่ะ คือหนังเต็มไปด้วยตัวละครชิบหาย ๆ เยอะมาก ทั้งพ่อพระเอก, แม่พระเอก, พ่อนางเอก, มือสังหาร และฆาตกรต่อเนื่อง

 

แต่สิ่งที่เราชอบสุดขีดก็คือว่า ตัวละครประกอบในหนังเรื่องนี้นี่มันแรงสุดตีนสำหรับเราจริง ๆ โดยเฉพาะตัวละคร “คุณป้ารีดผ้า” กับ “สาวเดินเข้าไร่อ้อย” คือตอนนี้เราตัดสินไม่ได้ว่า เราจะเลือกเป็นตัวละครตัวไหนในหนังเรื่องนี้ดี คือตัวละครนางเอกของหนังเรื่องนี้ก็แรงมาก เราชอบมาก ๆ แต่ตัวละคร “คุณป้ารีดผ้า” กับตัวละคร “สาวเดินเข้าไร่อ้อย” ในหนังเรื่องนี้นี่ติดอันดับ one of my most favorite characters of the year 2026 ไปเลย

 

คือตัวละครคุณป้ารีดผ้าในหนังเรื่องนี้นี่เราขอกราบตีนเธอจริง ๆ มันหนักมาก ๆ ชอบมาก ๆ ที่มีการสร้างตัวละครแบบนี้ออกมา นึกว่า instant classic

 

ส่วนตัวละคร “สาวเดินเข้าไร่อ้อย” ในหนังเรื่องนี้นี่ ถึงแม้บทเธอจะน้อย ออกมาทั้งเรื่องแค่ราว 5 นาที แต่พอดูหนังเรื่องนี้จบ กูก็ตบเข่าฉาด แล้วต้องอุทานว่า “นึกว่าไม่ทราบ” ให้กับตัวละคร “สาวเดินเข้าไร่อ้อย” ในหนังเรื่องนี้ทันที

 

คือการที่หนังมันใส่ใจตัวประกอบเล็ก ๆ น้อย ๆ ตัวประกอบที่โผล่มาแค่ 5 นาทีอะไรแบบนี้ มันทำให้หนังเรื่องนี้เข้าทางเราอย่างสุดขีดมาก ๆ

 

I WORSHIP THIS FILM ค่ะ SCENE หนังภาษาทมิฬ ขอกราบขอบพระคุณผู้ที่นำหนังเรื่องนี้มาลงโรงฉายในไทย เป็นบุญตาสำหรับเราจริง ๆ ที่ได้ดูหนังเรื่องนี้ในโรง