--ดูแล้วนึกถึง MONDOVINO (2004, Jonathan
Nossiter) ในแง่ที่ว่า มันเป็นสารคดีเกี่ยวกับการผลิตอาหารที่พาผู้ชมเดินทางไปทั่วโลกเหมือนๆกัน
--เราว่า STEAK (R)EVOLUTION เป็นสารคดีที่ดีมากนะ
มันให้ข้อมูลอัดแน่นมากๆ แต่สาเหตุที่เราชอบมันเพียงแค่ A+5 เป็นเพราะว่าโดยส่วนตัวแล้วเราไม่ใช่คนที่ชอบกินสเต็กน่ะ
เพราะฉะนั้นหนังเรื่องนี้จึงไม่ได้พูดถึงสิ่งที่เราสนใจ
เราก็เลยดูมันด้วยความรู้สึกชื่นชมคนทำหนังเรื่องนี้ แต่ไม่ได้อินกับมันเท่าไหร่
--การที่เราไม่ได้กิน “สเต็ก” บ่อยๆ
อาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้เราจินตนาการถึงรสชาติในหนังไม่ค่อยได้ด้วยมั้ง
คือเราว่าหนังเกี่ยวกับอาหารหลายๆเรื่อง มันน่าสนใจในแง่ที่ว่า
นอกจากมันจะกระตุ้นผู้ชมด้วย “ภาพ” และ “เสียง” แบบหนังทั่วๆไปแล้ว
มันยังทำให้ผู้ชมจินตนาการได้ถึง “กลิ่น”, “รส” และ “สัมผัส” ได้ด้วย
โดยเฉพาะหนังเรื่องนี้ที่พูดถึงสัมผัสของเนื้อสเต็กบ่อยมากๆ ว่าสเต็กร้านไหน “นุ่ม”
หรือ “นุ่มเกินไป” หรือ “สากๆลิ้น” อะไรทำนองนี้ และความที่มันเป็นอาหาร
เพราะฉะนั้นผู้ชมก็คงจินตนาการถึง “กลิ่น” และ “รส” ตามไปด้วยอยู่แล้ว
แต่พอเราไม่ได้กินสเต็กบ่อยๆ เราก็เลยไม่สามารถจินตนาการถึง “รส”, “กลิ่น”
และ “สัมผัส” ของเนื้อสเต็กแบบต่างๆในหนังได้ เราก็เลยเหมือนเป็น “คนพิการทางผัสสะ”
เมื่อเทียบกับผู้ชมคนอื่นๆในหนังเรื่องนี้
--จริงๆแล้วหนังมันอาจจะเข้าทางเรากว่านี้นะ
ถ้าหากมันเจาะไปที่ชีวิตคนเลี้ยงสัตว์เพียงแค่ 2-3 ครอบครัว เพราะเรามักจะอินกับหนังทำนองนั้นมากกว่าน่ะ
หนังที่จ้องมองวัวควายไปเรื่อยๆ แล้วเราก็จินตนาการถึง “สัมผัสของลม”
ขณะพัดผ่านใบหญ้าอะไรทำนองนี้ 555 คือมันเป็นเรื่องส่วนตัวแหละ
ว่าผู้ชมแต่ละคนมีความสุขกับจินตนาการแบบไหน
บางคนอาจจะรู้สึกว่าจินตนาการของตัวเองถูกกระตุ้นอย่างรุนแรงเมื่อได้เห็นภาพอาหาร
แต่สำหรับเราแล้ว เรารู้สึกว่าจินตนาการของตัวเองถูกกระตุ้นอย่างรุนแรงเมื่อได้เห็นภาพธรรมชาติท้องทุ่งอะไรพวกนั้นมากกว่า
--สรุปว่าชื่นชม “ข้อมูล” ในหนังเรื่องนี้มาก
แต่พอมันเป็นประเด็นที่เราไม่ค่อยสนใจ เราก็เลยไม่ได้อินกับมันเป็นการส่วนตัวจ้ะ
