MY EXPERIENCE ABOUT “OLD FILMS DIRECTED BY WOMEN”

 

MY EXPERIENCE ABOUT “OLD FILMS DIRECTED BY WOMEN”

 

1. เราได้ดูหนังเรื่อง DR. SAMSI (1952, Ratna Asmara, Indonesia, A+30) และ MERANGKAI RATNA ASMARA (2022, Ersya Ruswandono, Indonesia, documentary, A+30) ในวันที่ 20 มิ.ย.ที่ผ่านมา เราชอบหนังอินโดนีเซียทั้งสองเรื่องนี้มาก ๆ พอดูแล้วก็เลยคิดว่า เราควรจดบันทึกอะไรพวกนี้ไว้ด้วยดีกว่า

 

2. ถ้าหากเราจำไม่ผิด DR. SAMSI (1952, Ratna Asmara, Indonesia, A+30) นี่น่าจะเป็น “Film directed by Asian female filmmakers” ที่เก่าที่สุดที่เราเคยดูเลยนะ

 

คือ DR. SAMSI นี่น่าจะเป็นหนังที่เก่าที่สุดที่กำกับโดย Indonesian female filmmakers ที่สามารถหาดูได้ในตอนนี้ เพราะว่า SEDAP MALAM (1950, Ratna Asmara) กับ MUSIM BUNGA DI SELABINTANA (1952, Ratna Asmara) หายสาบสูญไปแล้ว

 

เพราะฉะนั้น DR. SAMSI ซึ่งเป็นหนังเรื่องที่ 3 ที่กำกับโดย Ratna Asmara ก็เลยครองตำแหน่ง Oldest surviving film which is directed by Indonesian female filmmakers และก็ถือเป็น “หนังที่เก่าที่สุดที่กำกับโดยผู้หญิงอินโดนีเซียที่เราเคยดู” ด้วย โดยทำลายสถิติเดิมที่หนังเรื่อง CA-BAU-KAN (2002, Nia Di Nata, Indonesia) เคยทำไว้

 

เราเคยดู CA-BAU-KAN ในวันที่ 22 ต.ค. 2003 ใน World Film Festival of Bangkok ของพี่วิคเตอร์ เกรียงศักดิ์ ศิลากอง ซึ่งตอนนี้หนังเรื่องนี้ก็น่าจะครองตำแหน่ง “หนังที่เก่าที่สุดเป็นอันดับสองที่กำกับโดยผู้หญิงอินโดนีเซียที่เราเคยดู”

 

3. พอคิดไปคิดมาแล้ว DR. SAMSI นี่นอกจากจะครองตำแหน่ง Oldest film made by Indonesian female filmmakers that I have seen แล้ว หนังเรื่องนี้น่าจะครองตำแหน่ง Oldest film made by Southeast Asian female filmmakers that I have seen และ Oldest film made by Asian female filmmakers that I have seen ด้วย เพราะว่า

 

3.1 สำหรับหนังไทยนั้น ผู้กำกับหญิงคนแรกน่าจะเป็น ประเทือง ศรีสุพรรณ ผู้มีชื่อกำกับเรื่อง ทาษรัก SLAVE OF LOVE (1953,  ร่วมกับ รังสี ทัศนพยัคฆ์) และ สุดที่รัก (1955) แต่หนังสองเรื่องนี้เหมือนมีสถานะหายสาบสูญในปัจจุบัน

 

หนังของผู้กำกับหญิงไทยที่เก่าที่สุดที่หลงเหลืออยู่ น่าจะเป็น ปักธงไชย (1957, หม่อมอุบล ยุคล ณ อยุธยา) แต่เรายังไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้

 

ส่วนหนังของผู้กำกับหญิงไทยที่เก่าที่สุดที่เราเคยดู น่าจะเป็น รักริษยา (1979, ภัทราวดี ศรีไตรรัตน์) และ ปีศาจ (1980, Supan Buranapim)

 

3.2 สำหรับประเทศอื่น ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้นั้น เราแทบไม่ได้ดูหนังเก่า ๆ ที่กำกับโดยผู้หญิงเลย หนังของผู้กำกับหญิงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่เราเคยดู ก็มีเช่น

 

3.2.1 SURNAME VIET GIVEN NAME NAM (1989, Trinh T. Minh Ha, USA, documentary)

หนังมีเครดิตเป็นหนังสหรัฐ แต่กำกับโดยผู้หญิงเวียดนาม และมีเนื้อหาเกี่ยวกับเวียดนาม

 

3.2.2 THE WHITE FUNERAL (1997, Sari Raissa Lluch Dalena, Phillippines, 30min)

 

3.2.3 JOSÉ RIZAL (1998, Marilou Diaz Abaya, Philippines, 178min)

 

3.2.4 THERE IS TREASURE EVERYWHERE (1999, Tan Chui Mui, Malaysia)

 

3.2.5 SINGAPORE GAGA (2005, Tan Pin Pin, Singapore, documentary)

 

3.2.6 A FARMER’S TALE (2007, Lay Thida, Myanmar, documentary, 18min)

หนังเรื่องนี้เคยมาฉายในเทศกาลหนังสั้นในปี 2010

 

3.2.7 CHANTHALY (2012, Mattie Do, Laos)

 

3.2.8 TWO GIRLS AGAINST THE RAIN (2012, Sao Sopheak, Cambodia, documentary)

 

เพราะฉะนั้น DR. SAMSI ก็เลยครองตำแหน่ง Oldest film made by Southeast Asian female filmmakers that I have seen ในตอนนี้

 

4. ในส่วนของประเทศอื่น ๆ ในเอเชียนั้น เราก็แทบไม่ได้ดูหนังเก่า ๆ ที่กำกับโดยผู้หญิงเช่นกัน หนังเก่า ๆ ของผู้กำกับหญิงเอเชียที่เราเคยดู ก็มีแค่ THE ARCH (1968, Shu Shuen Tong, Hong Kong), SALAAM BOMBAY! (1988, Mira Nair, India), SIAO YU (1995, Sylvia Chang, Taiwan) อะไรทำนองนี้

 

เรายังไม่เคยดูหนังที่กำกับโดย Kinuyo Tanaka, Huang Shuqin, Park Nam-ok, Hong Eun-won, Forugh Farrokhzad, etc.

 

เพราะฉะนั้น DR. SAMSI ก็เลยครองตำแหน่ง Oldest film made by Asian female filmmakers that I have seen ในตอนนี้

 

5. แต่ในส่วนของประเทศนอกเอเชียนั้น เราก็เคยดูหนังของผู้กำกับหญิงที่เก่ากว่า DR. SAMSI อยู่บ้างนะ อย่างเช่น

 

5.1 THE ADVENTURES OF PRINCE ACHMED (1926, Lotte Reiniger, Carl Koch, Germany, animation, 80min)

 

5.2 WHERE OLD PEOPLE LIVE (1931, Ella-Bergmann Michel, Germany, documentary, 13min)

 

5.3 DERAILED (1942, Bodil Ipsen + Lau Lauritzen Jr., Denmark)

 

5.4 MESHES OF THE AFTERNOON (1943, Maya Deren, Alexander Hammid, USA)

 

5.5 MELODY OF MURDER (1944, Bodil Ipsen, Denmark)

 

5.6 AT LAND (1944, Maya Deren, USA)

 

แต่เรายังไม่เคยดูหนังของ Alice Guy, Germaine Dulac, Esther Shub, Dorothy Arzner, Muriel Box, Wendy Toye, Jacqueline Audry, Ida Lupino, etc. นะ

+++

 

ช่วง บันทึกซวย

 

1. เราจองตั๋ว MABOROSI (1995, Hirokazu Koreeda, Japan) รอบวันอาทิตย์ที่ 21 มิ.ย. เอาไว้ แต่ก็ไม่ได้ไปดู เพราะวันนั้นเราป่วย เป็นคออักเสบ เพราะฉะนั้น MABOROSI ที่เรารอดูมานานราว 30 ปี ก็เลยยังคงเป็นหนังที่เราพลาดดูต่อไป

 

2. วันนี้พอเราดู CODE UNKNOWN (2000, Michael Haneke, France, A+30) ที่หอภาพยนตร์ ศาลายาเสร็จ เราก็รีบกลับเข้ากรุงเทพเพื่อมาดูหนังเกย์เรื่อง TO DANCE IS TO RESIST (2026, Julian Lautenbacher, Ukraine/Germany) ที่ Jim Thompson

 

ปรากฏว่า พอเราดูหนังเรื่องนี้ไปได้ราว 15 นาที เราก็ต้องรีบออกจากโรง เพราะเราปวดท้อง ท้องเสียค่ะ

 

เฮ้อ ช่วงนี้นึกว่าบุญมีแต่กรรมบังจริง ๆ มีโอกาสได้ดูหนังที่อยากดูมาก ๆ 2 เรื่อง แต่ก็ไม่ได้ดู เพราะแต้มบุญไม่ถึง

 

ชีวิตเราก็เท่านี้จริง ๆ ค่ะ

 

TO DANCE IS TO RESIST

https://www.imdb.com/title/tt38808637/?ref_=ext_shr_lnk

+++

 

AN UNFINISHED FILM เป็นหนังที่เคยเข้ามาฉายในเทศกาลภาพยนตร์ในกรุงเทพ แต่เราไม่ได้ไปดู เพราะจัดตารางไม่ลงตัว อยากดูมาก ๆ เหมือนกัน

+++

 

สลดหดหู่กับ comments ของหลาย ๆ คนในโพสท์นี้

 

จำได้ว่าหนังเรื่อง BLIND PIG WHO WANTS TO FLY (2008, Edwin, Indonesia) พูดถึงเหตุการณ์นี้ด้วยเหมือนกัน แต่นั่นคือหนังอินโดนีเซียเรื่องเดียวที่เราเคยดูที่พูดถึงเหตุการณ์นี้

+++

 

สำหรับเราแล้ว soft power นี่มีผลกับเรามากนะ เพราะพอเราเติบโตมากับการอ่านการ์ตูนญี่ปุ่น CANDY CANDY (1975-1979, Yumiko Igarashi) และเติบโตมากับการดูละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นอย่าง “ยอดหญิงชิงโอลิมปิก” MOERO ATTACK (1979, 71 episodes, A+30) ตั้งแต่เด็ก ๆ เราก็เลยมองคนญี่ปุ่นยุคนั้นในทางบวกมาก ๆ 55555