POEM OF THE SEA (1958, Yuliya Solntseva, Soviet Union,
95min) กับ STARS AT NOON (1959, Jacques Ertaud, Marcel
Ichac, France, 78min) น่าดูมาก ๆๆๆๆๆ
POEM OF THE SEA
https://www.imdb.com/title/tt0053177/?ref_=nm_flmg_job_1_accord_1_cdt_t_7
STARS AT NOON
https://www.imdb.com/title/tt0158393/?ref_=nm_knf_t_1
+++
TANZTODTAP (2026, Parinot Kunakornwong, video installation,
12:32mins)
+ TABLE TAPS (2025, Parinot Kunakornwong, IKEA table tops
tap-danced on by Darren Royston)
ชอบวิดีโอ TANZTODTAP มาก
ๆ ถ่ายสวยมาก ๆ ตัววิดีโอนี้เหมือนมีเนื้อหาแบ่งเป็นสองส่วน ส่วนนึงเป็นการจับภาพ Pitak
Court ซึ่งเป็นอาคารที่อยู่อาศัยย่านสาทรที่เหมือนมีอายุมานานหลายสิบปี
เราลองเอาชื่อ Pitak Court ไปกูเกิลดู แล้วก็พบว่า BK
Magazine เคยสัมภาษณ์ตากล้องคนนึงชื่อ Oliver Irvine เขาเล่าว่า นักข่าวต่างชาติหลายคนเคยมาพักอาศัยที่ Pitak Court ในยุคก่อน ๆ
เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่า Pitak Court นี่สร้างมานานกี่ปีแล้ว แต่พอเราเห็นสระว่ายน้ำในอาคารนี้
เราก็นึกถึงสระว่ายน้ำของสถาบันเกอเธ่ แล้วพอเราเห็นตัวอาคารของ Pitak
Court เราก็นึกถึงอาคารที่เคยเป็นที่ตั้งของ Project 304 ของคุณ Gridthiya Gaweewong เราก็เลยสงสัยว่า อาคาร,
สระว่ายน้ำพวกนี้ อาจจะมีอายุไล่เลี่ยกัน
คืออาคารแบบนี้มันอาจจะดูเป็น “สิ่งปกติ” ในยุค
30-40 ปีก่อน ซึ่งเป็นยุคที่เรายังเป็นเด็ก ๆ หรือวัยรุ่น แต่พอเรามา search
ข้อมูลเรื่องนี้ในปี 2026 แล้วได้อ่านบทสัมภาษณ์ของคุณ Oliver
Irvine เราก็เลยเพิ่งตระหนักว่า สิ่งที่เคยเป็น “อาคารธรรมดา” เมื่อ
40 ปีก่อน กำลังจะกลายเป็น “ของหายาก” ไปแล้วในยุคปัจจุบัน
ส่วนเนื้อหาอีกส่วนหนึ่งของวิดีโอ TANZTODTAP
นั้นเหมือนจับภาพการเต้นแท็ป
โดยผู้เต้นใส่หน้ากากที่ดูเหมือนมัจจุราช ส่วนนี้ถ่ายได้ทรงพลังมาก ๆ
ตัววิดีโอ TANZTODTAP นี้สัมพันธ์กับงาน
TABLE TAPS ที่วางไว้อีกจุดนึงในแกลเลอรี่ โดย TABLE
TAPS นั้นเราเข้าใจว่าเป็นพื้นโต๊ะที่เหลือร่องรอยจากการเต้นแท็ปบนนั้นเอาไว้
ซึ่งรวมถึงรอยบุ๋มบนโต๊ะด้วย ซึ่งน่าจะเกิดจากการเต้นแท็ปจนโต๊ะทะลุ
เราดูวิดีโอนี้ในนิทรรศการ DRAWING ที่ 100 Tonson Foundation
บทสัมภาษณ์ Oliver Irvine
++++
งาน video installation งานแรก
ๆ ที่เราเคยดูในชีวิต ก็น่าจะเป็นงาน SHOPPING ที่จัดที่ห้างสรรพสินค้า
Siam Discovery ในวันที่ 4-16 ธ.ค. 2001
เสียดายที่ตอนนั้นเราไม่ได้พกกล้องถ่ายรูปไปถ่ายภาพในงานนี้เก็บไว้ด้วย
เราจำได้แต่ว่า เราชอบงานวิดีโอของคุณ Michael Shaowanasai ในงานนี้มาก
ๆ ซึ่งถ้าหากเราจำไม่ผิด วิดีโอนี้นำเสนอฉาก 3 สาวเดินดูสินค้าต่าง ๆ
แต่สิ่งที่ฮามาก ๆ ก็คือ 3 สาวนี้เหมือนคอเคล็ดหรือคอหักอะไรทำนองนี้
พวกเธอก็เลยต้องสวมอุปกรณ์ทางการแพทย์สำหรับดามก้านคอเอาไว้ด้วย
งาน SHOPPING นี้นำเสนอ video
installations ของศิลปินต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
1. Chalida Uabumrungjit
2. Michael Shaowanasai
3. Noraset Vaisayakul
4. Patana Chirawong
5. Santiphap Inkong-ngam
6. Wit Pimkanchanapong
7. Kamol Phaosavasdi
8. Jakraphun Thanateeranon
9. Gregor Hutz & Julika Zobel
10. Volker Schreiner
11. James Verdon
ใครจำอะไรในงาน video installations นี้ได้บ้าง ก็มา comment กันได้นะคะ
++++
TWIN PEAKS (1990-1991) สมัยฉายทางช่อง 3
+ ตอนจบของละครโทรทัศน์ “สิงห์สาวนักสืบ ปี 3”
SUKEBAN DEKA III: NINJA GIRL ROMANCE (1986-1987) สมัยฉายทางช่อง 5
เราเปิดวิดีโอเทปเก่าดู แล้วก็พบว่า เราเคยอัด TWIN
PEAKS สมัยฉายทางช่อง 3 เอาไว้ราว 1 นาที เป็นเหมือนฉาก
“ทบทวนความเดิมตอนที่แล้ว” โดยมี David Duchovny ในบทกะเทยสาวเอฟบีไอ
กับ Joan Chen ปรากฏอยู่ในส่วนนี้ด้วย
หลังจากนั้นในคลิปนี้ก็จะมี “สิงห์สาวนักสืบ
ปีสอง” โผล่มาราว 1 นาที
แล้วก็จะเป็นตอนจบของสิงห์สาวนักสืบ ปีสาม
ซึ่งเป็นตอนจบที่ดูโง่มาก ๆ 55555
เราชอบสิงห์สาวนักสืบปีสอง อย่างรุนแรงที่สุด
ถือเป็น one of my most favorite TV-series of all time เลย
แต่เราไม่ชอบสิงห์สาวนักสืบปีสาม
ใน wikipedia บอกว่า
สิงห์สาวนักสืบปีสาม ได้รับแรงบันดาลใจส่วนนึงมาจาก STAR WARS ด้วย มิน่าล่ะ เราก็เลยไม่ชอบสิงห์สาวนักสืบภาคนี้ เพราะเราเองก็ไม่อินกับ
STAR WARS เหมือนกัน
เชิญทัศนาความโง่ในตอนจบของละครเรื่องนี้กันได้นะคะ
55555
https://web.facebook.com/jit.phokaew/videos/1382167060450367
+++
อยากรู้ว่า ถ้าหากภาพยนตร์เรื่อง “ไร้เสน่หา”
(1979, Chana Kraprayoon) มาฉายที่โรงภาพยนตร์ “ศาลา เสน่หา”
ตัวหนังกับตัวโรงภาพยนตร์มันจะเกิดการ negate พลังซึ่งกันและกันหรือเปล่า
(ล้อเล่นค่ะ 55555)
++++
NASI LEMAK WITH ISE, INA AND MAHEN (2026, Napat Vatanakuljaras,
video installation, 6min)
วิดีโอบันทึกภาพการทำอาหารของ Roslisham
Ismail หรือ Ise ศิลปินชาวมาเลเซียในเดือนมี.ค.
2017
วิดีโอนี้เป็นส่วนหนึ่งของนิทรรศการ SAKSI:
A PASSING THING หรือจักษุพยาน: บางสิ่งจะยังคงผ่านไป
ซึ่งเราเข้าใจว่าเป็นนิทรรศการที่จัดขึ้นเพื่อรำลึกถึง Ise
หลังจากเขาถึงแก่มรณกรรมในปี 2019 ขณะอายุ 46 ปี
THINK YOU LOOK GOOD THERE (2026, Anon Chaisansook, drawing +
computer programing + real-time audiovisual reactive)
เป็นการเอาภาพ drawing ของ
Roslisham Ismail หรือ Ise ศิลปินชาวมาเลเซีย
มาแปลงเป็น sound frequencies แล้วก็นำไปสร้างเป็น image
อีกที ถ้าหากเราเข้าใจไม่ผิด
เราชอบดูอะไรแบบนี้นะ สวยดี
ตัวงานอาจเรียกตัวเองว่าเป็น real-time audiovisual reactive แต่เราขอจดมันไว้ในลิสท์ video installation ที่เราได้ดูในปีนี้ด้วยแล้วกัน
วิดีโอนี้เป็นส่วนหนึ่งของนิทรรศการ SAKSI:
A PASSING THING หรือจักษุพยาน: บางสิ่งจะยังคงผ่านไป
ที่ Art Centre, Silpakorn University
OPERATION BANGKOK 2026 (2026, Surat Setsaeng, video
installation, 5min)
ฉากสุดท้ายที่เป็นเก้าอี้ที่ไม่มีคนนั่ง ตั้งอยู่ตัวเดียวกลางสนามหญ้า
เป็นฉากที่เศร้ามาก ๆ
วิดีโอนี้เป็นส่วนหนึ่งของนิทรรศการ SAKSI:
A PASSING THING หรือจักษุพยาน: บางสิ่งจะยังคงผ่านไป
ที่ Art Centre, Silpakorn University
ARTIST WALKTHROUGH (2026, Poomin Wongsing, video
installation)
หลอนมาก ๆ
วิดีโอนี้เป็นส่วนหนึ่งของนิทรรศการ SAKSI:
A PASSING THING หรือจักษุพยาน: บางสิ่งจะยังคงผ่านไป
ที่ Art Centre, Silpakorn University
MAFIA TABLE IN IMAGINARY MEMORY WITH “ISE” OUR BELOVED
FRIEND (2026, Natnaran Bualoy, video installation, 5min)
วิดีโอนี้เป็นส่วนหนึ่งของนิทรรศการ SAKSI:
A PASSING THING หรือจักษุพยาน: บางสิ่งจะยังคงผ่านไป
ที่ Art Centre, Silpakorn University
JUNKYARD (2014, Roslisham Ismail, color drawing on paper)
ภาพนี้เป็นส่วนหนึ่งของนิทรรศการ SAKSI:
A PASSING THING หรือจักษุพยาน: บางสิ่งจะยังคงผ่านไป
ที่ Art Centre, Silpakorn University
CODE UNKNOWN (2000, Michael Haneke, France/Germany/Romania,
A+30)
ในที่สุดเราก็ได้ดูหนังเรื่องนี้เสียที กราบขอบพระคุณหอภาพยนตร์ที่เอาหนังเรื่องนี้มาฉายในจอใหญ่ยักษ์ให้เราได้ดูเป็นบุญตา
ตอนนี้ก็ได้แต่หวังว่าจะมีคนนำหนังเรื่อง THE WHITE RIBBON (2009, Michael
Haneke, Germany/Austria) มาลงโรงฉายให้พวกเราได้ดูกันด้วยเป็นลำดับถัดไป
555
มีฉากนึงใน CODE UNKNOWN ที่แสดงให้เห็นว่า
หญิงขอทานชาวโรมาเนียถูกหญิงขอทานอีกคนแย่งที่ทำกินไป ซี่งเรารู้สึกไปเองว่า
ฉากนี้มันเป็นฉากที่โหดร้ายทางความรู้สึกสำหรับตัวละครหญิงโรมาเนียก็จริง
แต่มันแอบมีอารมณ์ขันแบบตลกร้ายอยู่ด้วย และเป็นอารมณ์ขันในแบบที่ใกล้เคียงกับหนังของ
Ruben Östlund
ในแง่นึงเราก็เลยรู้สึกว่า หนังของ Luis
Bunuel, Michael Haneke กับ Ruben Östlund มันเหมือนมีความแตกต่างกันในแบบที่น่าสนใจดี
เพราะเราว่าหนังของทั้งสามคนนี้มีความ “วิเคราะห์สังคม” และความ “จิกกัดชนชั้นกลาง
+ คนรวย” เหมือน ๆ กัน แต่ด้วยท่าทีที่แตกต่างกันออกไป
หนังของ Luis Bunuel จะมีอารมณ์ขันแบบเซอร์เรียล
หลุดโลก แต่สะท้อนมายาคติหลาย ๆ อย่างในโลกแห่งความเป็นจริงออกมาได้ดีมาก ๆ ส่วนของ
Michael Haneke (และผู้กำกับหนังออสเตรียอีกหลายคน)
จะออกไปในทาง “เย็นชา” เหมือน Robert Bresson
ส่วนหนังของ Ruben Östlund
เรารู้สึกว่ามันมีความ “หุยฮา” บางอย่างอยู่ในหนังของเขาน่ะ ซึ่งแตกต่างจากหนังของ
Haneke ที่มองสังคมด้วยสายตา “เย็นชา”
ซึ่งก่อนหน้านี้เราก็ไม่เคยโยงหนังของสองคนนี้เข้าด้วยกัน แต่พอเราเจอฉากหญิงขอทานถูกแย่งที่ใน
CODE UNKNOWN เราก็รู้สึกว่ามันแอบมีความฮาในฉากนี้ และเราก็เลยนึกถึงอารมณ์ขันแบบที่พบได้ในหนังของ
Ruben Östlund มันเหมือนฉากนี้คือจุด tangent ที่ทำให้วงกลม Michael Haneke กับวงกลม Ruben
Östlund มาแตะกันในความรู้สึกของเรา
เมื่อกี้เราเข้าไปดูในเว็บไซต์ Criterion
แล้วก็พบว่า Ruben Östlund เคยพูดถึง 10 หนังที่เขาชื่นชอบที่สุด
และปรากฏว่า THE DISCREET CHARM OF THE BOURGEOISIE (1972, Luis Bunuel) กับ CODE UNKNOWN ติดอยู่ในท็อปเทนของเขาด้วย ซึ่งก็ไม่น่าประหลาดใจ
มันเหมือนกับว่า Bunuel, Haneke, Östlund นี่มันสืบสายธารการจิกกัดสังคมเหมือน
ๆ กันจริง ๆ แต่ด้วยลีลาท่าทีที่แตกต่างจากกันมาก ๆ
Ruben Östlund’s Top Ten
https://www.criterion.com/current/top-10-lists/334-ruben-stlund-s-top-10
THE EGG RACK (2016, Kawita Vatanajyankur, six-channel video
installation)
วิดีโอนี้เป็นส่วนหนึ่งของนิทรรศการ TRACING
ที่ Nova
No comments:
Post a Comment