ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาไม่ค่อยสบาย เป็นหวัดค่ะ ถ้าหากตอบใครช้าไปบ้างก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ
ตอบน้องเก้าอี้มีพนัก
ตอนนี้เห็นที่ภัทราวดีเธียเตอร์กำลังจะเปิดเวิร์คช็อปสำหรับคนที่สนใจเล่นละครเวทีค่ะ ไม่รู้ว่าน้องสนใจหรือเปล่า ก็เลยก็อปปี้ข้อมูลมาให้อ่าน
http://www.patravaditheatre.com/index.php?option=com_events&task=view_detail&agid=10&year=2007&month=02&day=02&Itemid=0
Ciao everybody from Marco Luly!
Experienced Italian theatre director/actor/teacher Marco Lully welcomes everyone to join his workshop at Patravadi Theatre.
For Whom?
No matter you’re drama students, teachers, amateur or professional actors, or someone who feel a need to express yourself, want to try something new in arts, this workshop will provide a chance to take you from the very basics to the more specific aspects of Commedia dell’Arte (CdA) and benefited from Marco’s international teaching experience with students across different cultures.
What?
Based on Luly’s more than 30 years’ theatre experience, the workshop will cover techniques used and developed in the Commedia dell’ Arte (Italian Comedy), along with mask, mime, physical and street theatre. Objective of the workshop is to develop acting skills and to train actors, as well as improving self-awareness and participation in group work.
A series of activities designed to enhance participants’ creativity, body movement, expression, use of voice, improvisation, rhythm and collaboration will be used in the workshop. With the rich Comedia dell’Arte experience of Luly, the participants will explore the world of CdA, with a bit of historical background, presentation of the characters, movement of the main masks, basic physical training, study of lazzi (funny moments of interaction with the audience) (and canovacci (scenarios) , work on scenes and canovacci.
Typical activities in Luly’s workshops include:Awareness. Balance. Being part of a group.Body break out. Body expression. Body mastering. Body movement.Creativity. Decision taking.Expressing feelings. Feeling the body.Imitation. Group improvisation. Improvisation. Interaction.Making up a scene. Mastering movement. Mastering space. Mastering the body.Mimic improvisation. Observation. Paying attention. Paying close attention. Rhythm. Rhythm of action. Sharing the rhythm.Sense of humor. Space mastering.Synchronizing. Synchronizing movements. Timing.Voice break out. Voice modulation.Masks. Characters.
Where? When?
Time/Venue:2 Feb 7pm - 10pm Studio 1, Patravadi Theatre
3 Feb 1pm - 5.00pm Theatre-in-the-Garden, Patravadi Theatre
4 Feb 1pm - 5.00pm Studio 1, Patravadi Theatre
How much?
Price of the whole workshop is 3000bht.
How to join?
For booking of the workshop, please either:• Call 0 2412 7287-8 (Patravadi Theatre) for Toby (Eng) or Kong (Thai) to book a place
ตอบคุณ DR. SYNTAX
เพิ่งรู้สึกชอบลีโอนาร์โด ดิคาปริโออย่างจริงจังเป็นครั้งแรกจาก THE DEPARTED และ BLOOD DIAMOND เหมือนกัน ก่อนหน้านี้รู้สึกว่าเขาเป็นดาราที่น่ารักพอประมาณ แต่ไม่ใช่สเปคดิฉัน และเล่นหนังก็พอใช้ได้ แต่ในหนังสองเรื่องล่าสุดนี้ รู้สึกว่าทั้งเสน่ห์และฝีมือของเขามัน “ตกผลึก” แล้วจริงๆ
ภาพยนตร์ที่ได้ดูในช่วง 1 สัปดาห์ที่ผ่านมา
ภาพยนตร์ที่ได้ดูซ้ำ
1.INDIA SONG (1975, MARGUERITE DURAS, A+++++++)
ได้ดูหนังเรื่องนี้เป็นรอบที่ 7 และพอจะตั้งสมมุติฐานได้แล้วว่าเพราะเหตุใดการดูหนังเรื่องนี้หลายๆรอบถึงอาจจะทำให้ฉันไม่อยากออกไปเที่ยวกลางคืนอีก เพราะหนังเรื่องนี้มีนางเอก (ANNE MARIE STRETTER) ที่มีสภาพเหมือนกับ “ชีวิตในฝัน” ของดิฉัน นั่นก็คือเธอได้เต้นรำกับชายหนุ่มมากมายตลอดทั้งคืน (ซึ่งตรงกับความปรารถนาของดิฉันก่อนออกไปเที่ยวกลางคืน) แต่อยู่ดีๆนางเอกหนังเรื่องนี้ก็ฆ่าตัวตาย โดยที่ดิฉันไม่แน่ใจว่าเธอฆ่าตัวตายเพราะอะไรกันแน่ บางทีเธออาจจะเบื่อ ดิฉันก็เลยตั้งสมมุติฐานว่าบางทีเนื้อหาของหนังเรื่องนี้อาจจะส่งผลกระทบต่อจิตใต้สำนึกของดิฉันโดยไม่รู้ตัว เพราะมันอาจจะทำให้ดิฉันรู้สึกว่าการออกไปเที่ยวกลางคืนแล้วได้เต้นรำกับชายหนุ่มมากหน้าหลายตา มันก็แค่นั้นเอง และมันอาจจะต้องจบลงด้วยการฆ่าตัวตายโดยดูเหมือนไม่มีสาเหตุแบบ ANNE MARIE STRETTER
ย่อหน้าข้างบนเป็นแค่ความเพ้อเจ้อของดิฉันเท่านั้นเองค่ะ ฮ่าๆๆๆๆ ข้อเท็จจริงก็คือว่า ดิฉันเลิกเที่ยวกลางคืนตั้งแต่ปี 2000 หลังจากดูหนังเรื่อง INDIA SONG รอบที่สี่จริงๆ แต่สาเหตุเป็นเพราะว่าหลังจากปี 2000 ดิฉันก็อ้วนมาก จนไม่กล้าออกไปเที่ยวกลางคืนอีก คงจะไม่ได้เป็นเพราะว่า INDIA SONG ส่งผลกระทบต่อจิตใต้สำนึกของดิฉันแต่อย่างใด
2.AS IF (2000, CHRISTIAN NOYER, A+)
http://www.interfilm.de/verleih/filme_eng.php?film=270
ภาพยนตร์และละครเวทีที่ได้ดูเป็นครั้งแรกในรอบ 1 สัปดาห์ที่ผ่านมา
1.SUBURBS OF EMPTINESS (2003, THOMAS KOENER, A+++++++++++++++)
http://www.koener.de/bdv.html
http://www.koener.de/menu.html
http://www.koener.de/banlieue.jpg
อย่าจำหนังเรื่องนี้สลับกับ EMPTILESS LANDSCAPE (2003, NAT SATAYAMAS, A+++++)
2.BEACON (2002, CHRISTOPH GIRARDET + MATTHIAS MUELLER, A++++++++++)
http://www.artnet.com/artwork/424156205/matthias-muller--christoph-girardet-beacon.html
http://www.artnet.com/artwork_images_1042_145534_matthias-muller--christoph-girardet.jpg
3.THE 10TH DISTRICT COURT: MOMENTS OF TRIAL (2004, RAYMOND DEPARDON, A+++++)
4.IN (2004, PHILIPP HIRSCH, A+)
http://www.filmportal.de/df/33/Uebersicht,,,,,,,,9DA45F5E91E449E7B25BC62416BE4FB5,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,.html
ดาวน์โหลดตัวอย่างหนังเรื่อง IN มาดูได้จาก (รู้สึกว่าต้องใช้โปรแกรม iTunes ของแอปเปิลในการเปิดดู)
http://www.film-m.de/filmm02.html
ดูมิวสิควิดีโอ DON’T GO ANY FURTHER ของ DISILLUSION ที่ดิฉันเดาว่าน่าจะกำกับโดย PHILIPP HIRSCH ได้ที่
http://www.youtube.com/watch?v=GdYaPlJKavo
5.THE MAID ASLEEP (2001, CORINNA SCHNITT, A+)
http://web.mit.edu/shortfilm/page5/page5.html
In a single crane shot the viewer is shown a housing estate with
detached homes. The mass of lovely houses are laid out like a
pattern plate – clean and ideally arranged, but completely deserted
and eerie. Not until the end of the film is the charged
atmosphere interrupted by a voice speaking from an answering
machine.
6.NO DAMAGE (2002, CASPAR STRACKE, A+)
http://www.vdb.org/smackn.acgi$tapedetail?NODAMAGE
7.TAKESHIS’ (2005, TAKESHI KITANO, A+)
8.LIVING A BEAUTIFUL LIFE (2003, CORINNA SCHNITT, A+)
http://www.galerieolafstueber.de/sites/exhibitions/2003/schnitt/2003%20Living%20a%20beautiful%20life%20eng.htm
9.THE RETURN (2006, ASIF KAPADIA, A+)
10.THE WOODS (2006, LUCKY MCKEE, A+)
ดูจากดีวีดีที่คุณ VESPERTINE อนุเคราะห์ให้มา
11.JUST IN TIME (1999, KIRSTEN WINTER, A+)
In this film, Winter combines real-life footage of a train journey through the USA with oil paintings, scratched film material and computer-processed images.
KIRSTEN WINTER เคยมีผลงานหนังสั้นเรื่อง ESCAPE (2002, A+/A) มาเปิดฉายในกรุงเทพเมื่อต้นปี 2006 โดยรวมอยู่ในชุดหนังแอนิเมชั่นเยอรมนี
http://www.german-films.de/app/filmarchive/film_person_view.php?film_person_id=3429
12.ELSEWHERE (1999, EGBERT MITTELSTAEDT, A+/A)
http://www.flong.com/writings/lists/list_slit_scan.html
The artist writes: "A photo camera with a special photographic technology exposes film material continuously (without shutter). This photo camera captures the movements of the model and saves them like a scanner on the film-material. The resulting photograph is distorted. The images of a video film, recorded at the same moment as the photograph, are blended onto this photograph. The way in which video images and photography merge explains how the photograph derived from the real scene, as it is captured on the initial video images."
13.THE CRYING WIND (2004, YOICHI HIGASHI, A)
14.พายุพิโรธ (THE TEMPEST) (ละครเวทีกำกับโดย ปวิตร มหาสารินันทน์, A)
http://thaitempest.multiply.com/
15.CROFTON ROAD SE.5 (1989, GERD GOCKELL, A)
http://catalogue.lux.org.uk/themes/animation.html
Hundreds of photographs combined to form an animated Film exploring the reality of movement.
16.THE DAY SLOWS DOWN AS IT PROGRESSES (1999, THOMAS BARTELS, A/A-)
http://web.mit.edu/shortfilm/page5/page5.html
›The Day Slows Down as It Progresses‹ is a kaleidoscopic combination
of picturesque images from India and it’s about making
pictures. A woman squats in her doorway, letting fine powder
flow out of her hand to form a colourful ornamental pattern.
In a workshop in Bombay men paint large-scale cinema hoardings.
A photographer takes passport photographs in front of the
Baroda court house, developing them directly in his wooden box
camera.
The hand-crafted processes documented here reflect the way
the entire film is made. The original material which Thomas Bartels
shot on 16mm film in India was later re-shot frame by frame
with a rostrum camera, thereby altering it by enlarging details,
changing the tempo or assembling a moving collage using animation
techniques. The sound-track was created in a similar
manner, albeit digitally, by Wolfgang in der Wiesche. As source
material he used original sounds and musical fragments taken
from Hindi films and vocal recordings made by the Berlin-based
musician Nandkishor Muley.
17.WORDPLAY (2006, PATRICK CREADON, A/A-)
หนังเรื่องนี้มีเนื้อหาบางส่วนเกี่ยวกับเกย์
18.WANDERLOST (2001, TIMOTHEE INGEN-HOUSZ, A-)
http://www2.design.fh-aachen.de/menschen/lehrende/ingen.html
19.FULL MOON (1998, CARSTEN ASCHMANN, A-)
http://www.emaf.net/tour9900/v1_e.html
Full credit to “The Old Boat”, one of the greatest songs I have ever heard, and to the beautiful text of “Full Moon”, which accompanies the clip. You could say it’s just a music clip, but for me it is more than that. It makes me feel like Eden Abhez when he walked barefoot across the world. And nothing could change this power of walking, of looking ahead.
Monday, January 15, 2007
HIS MOTHER LOST ONE BREAST IN THE KOREAN WAR
ตอบคุณ THE AESTHETICS OF LONELINESS
http://celinejulie.blogspot.com/2007/01/technopolyclinic.html#comments
คุณทวยท้าวปัจจุบันเป็นอาจารย์ในโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งค่ะ ดิฉันอิจฉาเธอมากๆเพราะรายได้เธอดีกว่าดิฉันประมาณ 10 เท่า เธอสอนพิเศษเด็กๆมัธยมจนได้เงินเดือนละหลายแสนบาท
ส่วนจันดานนั้นไม่รู้ว่าปัจจุบันเป็นอย่างไรบ้าง รู้แต่ว่าพอจบมัธยมแล้วเธอก็ไปเรียนต่อสถาปัตย์ ลาดกระบัง เธอมาร่วมงานเลี้ยงรุ่นบ้างเป็นบางครั้ง ได้ข่าวว่าเธออ้วนมาก
รู้สึกผิดเหมือนกันที่ตอนเด็กๆเคยแกล้งจันดานไว้เยอะ ทำให้นึกถึงหนังเรื่อง FLATLINERS (1990, JOEL SCHUMACHER, A-/B+) ที่ตัวละครตัวนึงเคยแกล้งเด็กผู้หญิงผิวดำในวัยเด็ก และถูกบาปกรรมตามหลอกหลอนเพราะความผิดในครั้งนั้น
จำได้ว่ามีครั้งนึงจันดานเคยถูกเพื่อนๆใช้ไม้กวาดตบหน้ากลางห้องเรียนด้วย จันดานโมโหมากจนประกาศก้องกลางห้องว่า “ชั้นจะไปฟ้องกิจการนักเรียน” เพื่อนๆก็เลยตอบว่า “เชิญเลย แกจะไปฟ้องศาลคดีเด็กและเยาวชนหรือศาลพระภูมิที่ไหน แกก็ไปฟ้องเลย” แต่ในที่สุดจันดานก็ไม่ได้ไปฟ้องใคร
ตอนอยู่มัธยม ดิฉันกับเพื่อนๆก็เคยเป็นฝ่ายถูกแกล้ง และเคยเป็นฝ่ายแกล้งคนอื่นๆเหมือนกัน ในตอนนั้น ดิฉันไม่ได้รู้สึกผิดอะไร เพราะเห็นว่าเพื่อนๆที่ตัวเองสนิทด้วยแกล้งกันอย่างสนุกสนาน ก็เลยร่วมแกล้งอย่างสนุกสนานไปด้วย
แต่หลังจากจบมัธยม และได้อ่านนิยายเรื่อง LORD OF THE FLIES ของ WILLIAM GOLDING ดิฉันก็ช็อคสุดขีดเมื่อได้ตระหนักว่าจริงๆแล้วตัวเองชั่วช้าสารเลวมากเพียงใด และทำให้หลังจากนั้นดิฉันก็เลยแทบไม่กล้าแกล้งเพื่อนอีก และทำให้ LORD OF THE FLIES ติดอันดับนิยายที่ดิฉันชอบที่สุดในชีวิตไปด้วย
ใน LORD OF THE FLIES มีอยู่ฉากนึง ที่ตัวละครพระเอก ซึ่งมีพื้นฐานจิตใจดี ร่วมมือกับเพื่อนๆกลุ่มใหญ่ในการฆ่าเด็กผู้บริสุทธิ์อีกคนนึงด้วยความคึกคะนอง ฉากนั้นทำให้ดิฉันช็อคมากๆเพราะมันทำให้ดิฉันพบว่า การที่ตัวเองทำตามอย่างเพื่อนๆ เห็นว่าเพื่อนสนิทของเราทำอะไร เราก็ทำตามนั้น โดยไม่รู้จักใช้ “สามัญสำนึก” ของตัวเอง มันเป็นสิ่งที่อาจนำมาซึ่งความชั่วร้ายอย่างมากๆ
พูดถึงเรื่องการแกล้งเพื่อน ก็เลยทำให้นึกถึงฟอร์เวิร์ดเมล์ที่เพิ่งได้รับจากเพื่อนคนนึงเมื่อไม่นานมานี้ ฟอร์เวิร์ดเมล์อันนั้นเล่าเรื่องของคุณครูโรงเรียนมัธยมคนนึงที่พบว่าเด็กนักเรียนคนนึงรู้สึกอับอายแม่ของตัวเองเป็นอย่างมาก เขาไม่อยากให้แม่ของเขามาพบคุณครูที่โรงเรียน เพราะแม่ของเขาแขนด้วนข้างนึง และถ้าแม่ของเขามาโรงเรียน เพื่อนๆก็จะพากันล้อเขาที่เขามีแม่แขนด้วนข้างนึง
คุณครูคนนี้ได้คุยกับคุณแม่คนนั้น และก็พบว่าสาเหตุที่คุณแม่คนนั้นแขนด้วนเป็นเพราะคุณแม่คนนั้นเคยช่วยลูกชายคนนี้จากอุบัติเหตุจนส่งผลให้คุณแม่ต้องแขนด้วน แต่การเสียสละแขนข้างนึงของคุณแม่ก็ช่วยให้ลูกชายรอดชีวิตมาได้ คุณครูคนนี้จึงนำความจริงนี้มาเล่าให้นักเรียนทุกคนในห้องฟัง และให้นักเรียนทุกคนที่เคยล้อเลียนเพื่อนคนนี้ลุกขึ้นมาสารภาพผิดที่ตัวเองเคยล้อเลียน นักเรียนที่ได้ฟังเรื่องนี้ต่างก็รู้สึกผิดกับการล้อเลียนเพื่อน และเพื่อนคนนั้นก็เลิกอายคุณแม่ของตัวเองอีกต่อไป และในที่สุดเรื่องนี้ก็จบลงอย่างแฮปปี้เอนดิ้ง
ดิฉันพยายามกลับไปหาฟอร์เวิร์ดเมล์อันนี้ แต่หาไม่เจอ สงสัยว่าตัวเองคงเผลอลบทิ้งไปแล้ว รู้สึกเสียดายเมล์นี้มากเหมือนกัน ไม่น่าลบทิ้งไปเลย เพราะเรื่องราวของคุณแม่คนนี้น่าเศร้าและน่าซาบซึ้งใจมากๆ และมันทำให้ดิฉันรู้สึกผิดที่เคยล้อเลียนเพื่อนคนนึงในแบบคล้ายๆกันนี้สมัยเรียนมัธยม
สมัยเรียนมัธยม ดิฉันกับเพื่อนๆในชั้นเรียนเคยล้อเพื่อนคนนึง สมมุติว่าชื่อ “กีบนภา” เพื่อนๆในชั้นเรียนพากันล้อกีบนภาที่แม่ของเขามีนมแค่ข้างเดียว โดยเพื่อนๆบอกต่อๆกันมาว่าที่แม่ของกีบนภามีนมข้างเดียว เป็นเพราะแม่ของกีบนภาเคยไปรบในสงครามเกาหลี แล้วต้องคลานลอดลวดหนามจนลวดหนามเกี่ยวนมข้างนึงขาด และส่งผลให้แม่ของกีบนภาเหลือนมแค่ข้างเดียว
“แม่แกไปรบในสงครามเกาหลี” “แม่แกถูกลวดหนามเกี่ยวนมขาดข้างนึง” เป็นประโยคที่ดิฉันและเพื่อนๆนำมาล้อเลียนกีบนภาบ่อยๆสมัยมัธยม โดยไม่ได้สำนึกเลยว่าการทำเช่นนั้นมันเป็นสิ่งที่เลวร้ายเพียงใด และมันอาจสร้างความเจ็บปวดใจให้แก่กีบนภาอย่างไรบ้าง
หลังจากจบมัธยม ดิฉันได้มีโอกาสคุยกับกีบนภาอีกครั้ง และถามว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือเปล่าที่แม่ของกีบนภามีนมแค่ข้างเดียวเพราะไปรบในสงครามเกาหลีจนถูกลวดหนามเกี่ยวนมขาด กีบนภาตอบว่าแม่ของเขามีนมข้างเดียวจริงๆ เพราะแม่ของเขาเคยเป็นมะเร็งเต้านม แต่สามารถรักษาได้ด้วยการตัดนมทิ้งไปข้างนึง
พอได้ฟังอย่างนี้แล้ว ดิฉันก็รู้สึกสงสารกีบนภามากๆ และรู้สึกผิดที่ตัวเองเคยล้อเลียนกีบนภา อย่างไรก็ดี หลังจากนั้นดิฉันก็ลืมเรื่องนี้ไป จนกระทั่งได้อ่านฟอร์เวิร์ดเมล์จากเพื่อนเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ดิฉันก็เลยหวนนึกถึงเรื่องของคุณแม่ของกีบนภากับลวดหนามในสงครามเกาหลีขึ้นมาได้อีกครั้ง แต่ก็อดรู้สึกขำไม่ได้ ที่ตอนเด็กๆดิฉันกับเพื่อนๆทั้งชั้นเรียนเคยเชื่อกันเป็นตุเป็นตะว่าคุณแม่ของกีบนภาไปรบในสงครามเกาหลีจนเสียนมข้างนึงจริงๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าต้นกำเนิดของข่าวลือผิดๆนี้มันมาจากใคร (บางทีอาจจะมาจากคุณทวยท้าว ฮ่าๆๆๆ)
http://celinejulie.blogspot.com/2007/01/technopolyclinic.html#comments
คุณทวยท้าวปัจจุบันเป็นอาจารย์ในโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งค่ะ ดิฉันอิจฉาเธอมากๆเพราะรายได้เธอดีกว่าดิฉันประมาณ 10 เท่า เธอสอนพิเศษเด็กๆมัธยมจนได้เงินเดือนละหลายแสนบาท
ส่วนจันดานนั้นไม่รู้ว่าปัจจุบันเป็นอย่างไรบ้าง รู้แต่ว่าพอจบมัธยมแล้วเธอก็ไปเรียนต่อสถาปัตย์ ลาดกระบัง เธอมาร่วมงานเลี้ยงรุ่นบ้างเป็นบางครั้ง ได้ข่าวว่าเธออ้วนมาก
รู้สึกผิดเหมือนกันที่ตอนเด็กๆเคยแกล้งจันดานไว้เยอะ ทำให้นึกถึงหนังเรื่อง FLATLINERS (1990, JOEL SCHUMACHER, A-/B+) ที่ตัวละครตัวนึงเคยแกล้งเด็กผู้หญิงผิวดำในวัยเด็ก และถูกบาปกรรมตามหลอกหลอนเพราะความผิดในครั้งนั้น
จำได้ว่ามีครั้งนึงจันดานเคยถูกเพื่อนๆใช้ไม้กวาดตบหน้ากลางห้องเรียนด้วย จันดานโมโหมากจนประกาศก้องกลางห้องว่า “ชั้นจะไปฟ้องกิจการนักเรียน” เพื่อนๆก็เลยตอบว่า “เชิญเลย แกจะไปฟ้องศาลคดีเด็กและเยาวชนหรือศาลพระภูมิที่ไหน แกก็ไปฟ้องเลย” แต่ในที่สุดจันดานก็ไม่ได้ไปฟ้องใคร
ตอนอยู่มัธยม ดิฉันกับเพื่อนๆก็เคยเป็นฝ่ายถูกแกล้ง และเคยเป็นฝ่ายแกล้งคนอื่นๆเหมือนกัน ในตอนนั้น ดิฉันไม่ได้รู้สึกผิดอะไร เพราะเห็นว่าเพื่อนๆที่ตัวเองสนิทด้วยแกล้งกันอย่างสนุกสนาน ก็เลยร่วมแกล้งอย่างสนุกสนานไปด้วย
แต่หลังจากจบมัธยม และได้อ่านนิยายเรื่อง LORD OF THE FLIES ของ WILLIAM GOLDING ดิฉันก็ช็อคสุดขีดเมื่อได้ตระหนักว่าจริงๆแล้วตัวเองชั่วช้าสารเลวมากเพียงใด และทำให้หลังจากนั้นดิฉันก็เลยแทบไม่กล้าแกล้งเพื่อนอีก และทำให้ LORD OF THE FLIES ติดอันดับนิยายที่ดิฉันชอบที่สุดในชีวิตไปด้วย
ใน LORD OF THE FLIES มีอยู่ฉากนึง ที่ตัวละครพระเอก ซึ่งมีพื้นฐานจิตใจดี ร่วมมือกับเพื่อนๆกลุ่มใหญ่ในการฆ่าเด็กผู้บริสุทธิ์อีกคนนึงด้วยความคึกคะนอง ฉากนั้นทำให้ดิฉันช็อคมากๆเพราะมันทำให้ดิฉันพบว่า การที่ตัวเองทำตามอย่างเพื่อนๆ เห็นว่าเพื่อนสนิทของเราทำอะไร เราก็ทำตามนั้น โดยไม่รู้จักใช้ “สามัญสำนึก” ของตัวเอง มันเป็นสิ่งที่อาจนำมาซึ่งความชั่วร้ายอย่างมากๆ
พูดถึงเรื่องการแกล้งเพื่อน ก็เลยทำให้นึกถึงฟอร์เวิร์ดเมล์ที่เพิ่งได้รับจากเพื่อนคนนึงเมื่อไม่นานมานี้ ฟอร์เวิร์ดเมล์อันนั้นเล่าเรื่องของคุณครูโรงเรียนมัธยมคนนึงที่พบว่าเด็กนักเรียนคนนึงรู้สึกอับอายแม่ของตัวเองเป็นอย่างมาก เขาไม่อยากให้แม่ของเขามาพบคุณครูที่โรงเรียน เพราะแม่ของเขาแขนด้วนข้างนึง และถ้าแม่ของเขามาโรงเรียน เพื่อนๆก็จะพากันล้อเขาที่เขามีแม่แขนด้วนข้างนึง
คุณครูคนนี้ได้คุยกับคุณแม่คนนั้น และก็พบว่าสาเหตุที่คุณแม่คนนั้นแขนด้วนเป็นเพราะคุณแม่คนนั้นเคยช่วยลูกชายคนนี้จากอุบัติเหตุจนส่งผลให้คุณแม่ต้องแขนด้วน แต่การเสียสละแขนข้างนึงของคุณแม่ก็ช่วยให้ลูกชายรอดชีวิตมาได้ คุณครูคนนี้จึงนำความจริงนี้มาเล่าให้นักเรียนทุกคนในห้องฟัง และให้นักเรียนทุกคนที่เคยล้อเลียนเพื่อนคนนี้ลุกขึ้นมาสารภาพผิดที่ตัวเองเคยล้อเลียน นักเรียนที่ได้ฟังเรื่องนี้ต่างก็รู้สึกผิดกับการล้อเลียนเพื่อน และเพื่อนคนนั้นก็เลิกอายคุณแม่ของตัวเองอีกต่อไป และในที่สุดเรื่องนี้ก็จบลงอย่างแฮปปี้เอนดิ้ง
ดิฉันพยายามกลับไปหาฟอร์เวิร์ดเมล์อันนี้ แต่หาไม่เจอ สงสัยว่าตัวเองคงเผลอลบทิ้งไปแล้ว รู้สึกเสียดายเมล์นี้มากเหมือนกัน ไม่น่าลบทิ้งไปเลย เพราะเรื่องราวของคุณแม่คนนี้น่าเศร้าและน่าซาบซึ้งใจมากๆ และมันทำให้ดิฉันรู้สึกผิดที่เคยล้อเลียนเพื่อนคนนึงในแบบคล้ายๆกันนี้สมัยเรียนมัธยม
สมัยเรียนมัธยม ดิฉันกับเพื่อนๆในชั้นเรียนเคยล้อเพื่อนคนนึง สมมุติว่าชื่อ “กีบนภา” เพื่อนๆในชั้นเรียนพากันล้อกีบนภาที่แม่ของเขามีนมแค่ข้างเดียว โดยเพื่อนๆบอกต่อๆกันมาว่าที่แม่ของกีบนภามีนมข้างเดียว เป็นเพราะแม่ของกีบนภาเคยไปรบในสงครามเกาหลี แล้วต้องคลานลอดลวดหนามจนลวดหนามเกี่ยวนมข้างนึงขาด และส่งผลให้แม่ของกีบนภาเหลือนมแค่ข้างเดียว
“แม่แกไปรบในสงครามเกาหลี” “แม่แกถูกลวดหนามเกี่ยวนมขาดข้างนึง” เป็นประโยคที่ดิฉันและเพื่อนๆนำมาล้อเลียนกีบนภาบ่อยๆสมัยมัธยม โดยไม่ได้สำนึกเลยว่าการทำเช่นนั้นมันเป็นสิ่งที่เลวร้ายเพียงใด และมันอาจสร้างความเจ็บปวดใจให้แก่กีบนภาอย่างไรบ้าง
หลังจากจบมัธยม ดิฉันได้มีโอกาสคุยกับกีบนภาอีกครั้ง และถามว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือเปล่าที่แม่ของกีบนภามีนมแค่ข้างเดียวเพราะไปรบในสงครามเกาหลีจนถูกลวดหนามเกี่ยวนมขาด กีบนภาตอบว่าแม่ของเขามีนมข้างเดียวจริงๆ เพราะแม่ของเขาเคยเป็นมะเร็งเต้านม แต่สามารถรักษาได้ด้วยการตัดนมทิ้งไปข้างนึง
พอได้ฟังอย่างนี้แล้ว ดิฉันก็รู้สึกสงสารกีบนภามากๆ และรู้สึกผิดที่ตัวเองเคยล้อเลียนกีบนภา อย่างไรก็ดี หลังจากนั้นดิฉันก็ลืมเรื่องนี้ไป จนกระทั่งได้อ่านฟอร์เวิร์ดเมล์จากเพื่อนเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ดิฉันก็เลยหวนนึกถึงเรื่องของคุณแม่ของกีบนภากับลวดหนามในสงครามเกาหลีขึ้นมาได้อีกครั้ง แต่ก็อดรู้สึกขำไม่ได้ ที่ตอนเด็กๆดิฉันกับเพื่อนๆทั้งชั้นเรียนเคยเชื่อกันเป็นตุเป็นตะว่าคุณแม่ของกีบนภาไปรบในสงครามเกาหลีจนเสียนมข้างนึงจริงๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าต้นกำเนิดของข่าวลือผิดๆนี้มันมาจากใคร (บางทีอาจจะมาจากคุณทวยท้าว ฮ่าๆๆๆ)
MY MOST IMPORTANT OBSTACLE IS MYSELF
ตอบคุณ “ใครบางคน”
http://celinejulie.blogspot.com/2007/01/battle-of-wits-jacob-cheung.html#comments
ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่าภาพทะเลในตอนจบของหนังเรื่อง BLUE (2001, HIROSHI ANDO, A+) หมายถึงอะไร
อยากรู้จังเลยว่าคุณ “ใครบางคน” เป็นใคร ไม่แน่ใจว่าเป็นใครบางคนใน SCREENOUT ปลอมตัวมาหรือเปล่า ฮ่าๆๆๆๆ แต่ถ้าไม่ใช่ ก็ขออภัยด้วยค่ะ
อ่านบทวิจารณ์หนังเรื่อง BLUE ของน้อง merveillesxx ได้ที่
http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=merveillesxx&month=10-2006&date=06&group=1&blog=1
>>อย่างไรก็ตามดูเหมือนคำว่า Blue จะถูกเน้นย้ำมากที่ในตอนจบของเรื่องในวิดีโอที่เอ็นโด้ส่งให้คิริชิม่า (ที่อาจทำให้หนังดู ‘จงใจ’ ไปหน่อย) ภาพในเทปนี้คือ ทะเลที่เอ็นโด้เคยพาคิริชิม่าไป ภาพในตอนแรกก็ยังเป็นหาดทรายที่เอ็นโด้เหยียบย่ำไปเรื่อย แต่อยู่ดีๆ เอ็นโด้ก็กดซูมภาพทะเลตรงหน้า จนจอภาพเต็มไปด้วยสีฟ้า (อันชวนให้คิดถึงหนังเรื่อง Blue ของดีเร็ค จาร์แมน)
มีคำถามมากมายเกิดขึ้นว่า เอ็นโด้ทำแบบนี้เพื่ออะไร ...บางทีเธออาจจะไปที่นั่นเพื่อแค่ต้องการถ่ายวิดีโอส่งให้คิริชิม่า หรือบางทีเธออาจจะไปฆ่าตัวตายก็ได้ ในจุดนี้หนังไม่มีคำตอบให้เราชัดเจน แต่สำหรับผมแล้ววิดีโอนี้น่าจะบอกกับเราสองอย่าง อย่างแรกก็คือ ข้อความในจดหมายที่เอ็นโด้เขียนว่า “ฉันทำได้เพียงเท่านี้” มันเป็นส่วนขยายต่อจากที่เธอเคยพูดอยู่เสมอว่า “ฉันมันทำอะไรไม่ได้ดีสักอย่าง” แต่อย่างน้อยที่สุดนี่ก็น่าจะเป็นสิ่งที่เธอได้ตั้งใจทำแล้ว
อย่างที่สองก็คือ เอ็นโด้พูดอยู่บ่อยๆ ว่า “ฉันอยากไปไกลๆ จากที่นี่” และทั้งสองคนก็ชอบพูดกับอีกฝ่ายว่า “เธอนั่นแหละจะเป็นคนจากไป ฉันต่างหากที่ต้องอยู่ที่นี่” และสุดท้ายคนที่ไปก็คือ คิริชิม่า (เธอไปเรียนต่อมหาลัยที่โตเกียว) แต่หากเอ็นโด้ยังคงยืนยันที่จะ ‘ไปไกลๆ’ จากที่ที่เธอเคยอยู่ บางทีภาพในวิดีโอนั่นเองที่เป็นจุดหมายของเธอเธอคงอยากจะไปที่สุดขอบฟ้า ขอบทะเล และบางทีเธอคงจะไปที่ที่ไกลแสนไกลของเธอแล้ว<<
อ่านบทวิจารณ์หนังเรื่อง BLUE ของคุณวิวัฒน์ เลิศวิวัฒน์วงศาได้ที่
http://www.onopen.com/2007/02/1348
>>หนังปิดฉากลงอย่างเศร้าสร้อย เมื่อเอนโดถ่ายภาพเส้นขอบฟ้ามาให้คายาโกะ ภาพสีฟ้าของท้องฟ้าตัดกับสีฟ้าของน้ำทะเล เส้นขอบฟ้านั้นช่างเวิ้งว้างว่างเปล่าสิ้นดี ยิ่งไกลออกไป ไกลออกไป ทุกสรรพสิ่งก็เลือนหายกลายเป็นสีฟ้า อันเป็นสีของความเศร้า<<
ความเห็นส่วนตัวของดิฉันเกี่ยวกับหนังเรื่อง BLUE
ถึงแม้ดิฉันจะตอบไม่ได้ว่าทะเลใน BLUE หมายถึงอะไร และไม่รู้ว่าในที่สุดแล้วเอนโดฆ่าตัวตายหรือเปล่า แต่ดิฉันก็ชอบหนังเรื่องนี้มากค่ะ สาเหตุหนึ่งเพราะว่ามันทำให้คิดถึงชีวิตของตัวเอง
ต้องขออภัยคุณ “ใครบางคน” ด้วยค่ะที่ดิฉันไม่สามารถตอบคำถามของคุณได้ แต่ไหนๆก็พูดถึงเรื่อง BLUE แล้ว ดิฉันก็ขอสาธยายต่อแล้วกันนะคะว่าดูหนังเรื่อง BLUE แล้วมันทำให้คิดถึงชีวิตของดิฉันเองอย่างไรบ้าง
(ดิฉันเป็นนักดูหนังประเภทที่ไม่สนใจค่ะว่าหนังเรื่องนั้นสื่อถึงอะไร แต่ความสนใจหลักจะมุ่งไปยังประเด็นที่ว่าหนังเรื่องนั้นทำให้ดิฉันรู้สึกอย่างไรมากกว่า และเวลาที่ดิฉันเขียนถึง “หนัง” แต่ละเรื่อง จริงๆแล้วดิฉันไม่ได้เขียนถึงหนังเรื่องนั้น แต่ดิฉันกำลังเขียนถึงชีวิตของตัวเองและความคิดของตัวเอง)
ดิฉันอาจจะไม่ได้คล้ายตัวละครเอนโด แต่ชีวิตของดิฉันก็มีจุดนึงคล้ายกับตัวละครตัวนี้ นั่นก็คือดิฉันแทบไม่เคยได้ไปไหนไกลเลย ดิฉันได้แต่จมปลักอยู่ในกรุงเทพตลอดชีวิต 33 ปีของดิฉัน ดิฉันไม่เคยไปต่างประเทศ ยกเว้นเคยเดินเข้าไปในพม่าประมาณ 1 กิโลเมตร ไม่เคยขึ้นเครื่องบิน และแทบไม่เคยไปต่างจังหวัดเกินปีละ 2 ครั้ง
สาเหตุสำคัญที่ดิฉันไม่เคยไปต่างประเทศ เป็นเพราะว่าดิฉันไม่มีเงินเพียงพอ ส่วนสาเหตุสำคัญที่ดิฉันแทบไม่เคยไปต่างจังหวัด เพราะดิฉันขี้เกียจท่องเที่ยว และแทบไม่มีเพื่อนที่จะไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆ
ในบางเวลา ดิฉันก็เคยรู้สึกอิจฉาเพื่อนๆเหมือนกันที่พวกเขาได้ไปเรียนต่อต่างประเทศหรือได้ไปตั้งต้นชีวิตใหม่ที่ต่างประเทศ แต่ดิฉันก็ไม่ได้อิจฉาพวกเขาจนรู้สึก “เป็นทุกข์” แต่อย่างใด เพราะดิฉันเกิดมาจน เพราะฉะนั้นจึงรู้ตัวดีตั้งแต่เด็กๆว่าตัวเองคงแทบไม่มีโอกาสมีเงินพอเดินทางไปเมืองนอกแน่ๆ
แต่เพื่อนบางคนก็ทำให้ดิฉันรู้ว่า “ความจน” ไม่ใช่ข้อแก้ตัวได้เสมอไป เพราะเพื่อนๆหลายคนที่ดิฉันรู้จักก็เกิดมาจนเหมือนดิฉัน แต่พวกเขาใช้ความสามารถของตัวเองจนได้ไปตั้งต้นชีวิตใหม่ที่เมืองนอกกันอย่างสุขเกษมเปรมปรีดิ์ เพื่อนๆกลุ่มนี้คือเพื่อนๆที่ดิฉันเคยรู้จักสมัยทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟในบาร์เกย์แห่งหนึ่งค่ะ ดิฉันเคยทำงานในบาร์เกย์อยู่ราว 3 เดือน และได้รู้จักกับเด็กเสิร์ฟกลุ่มหนึ่งในนั้น และต่อมาดิฉันก็พบว่าเด็กเสิร์ฟหลายๆคนที่เคยเป็นเพื่อนร่วมงานของดิฉัน ต่างก็ได้ฝรั่งพาไปตั้งต้นชีวิตใหม่ที่เมืองนอกกันอย่างมีความสุข พวกเขาได้ทั้งสามีฝรั่ง, ได้ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ยุโรป ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นอังกฤษกับเยอรมนี และสามีของพวกเขาก็ส่งเสียให้พวกเขาได้เรียนต่อระดับปริญญาตรี ปริญญาโทกันด้วย
ดิฉันขอยอมรับตามตรงค่ะว่า ในแง่หนึ่งดิฉันนับถือเพื่อนๆกลุ่มนี้มากกว่าเพื่อนๆบางคนที่ดิฉันรู้จักในมหาลัยเสียอีก เพราะเพื่อนๆเด็กเสิร์ฟในบาร์เกย์นี้พวกเขาไม่ได้คาบช้อนเงินช้อนทองมาตั้งแต่เกิด ไม่ได้มีพ่อแม่ขับรถมาส่งที่โรงเรียน ไม่ได้มีพ่อแม่ใส่เงินในบัญชีธนาคารหรือทำบัตรเครดิตให้ เพื่อนๆกลุ่มนี้ต้องทำงานหามรุ่งหามค่ำเพื่อส่งเสียตัวเองเรียนหนังสือ และต้องใช้ความสามารถอย่างสุดขีดกว่าจะหาผัวฝรั่งดีๆได้สักคน ลำพังตัวดิฉันเองนั้น กว่าจะหาคู่นอนฝรั่งดีๆได้สักคนก็ยากลำบากเลือดตาแทบกระเด็นแล้วค่ะ ไม่ต้องพูดไปถึงการหาแฟนเป็นฝรั่ง หรือการหาฝรั่งสักคนที่มีฐานะดีพอที่จะเลี้ยงดูเรา, เต็มใจเลี้ยงดูเรา หรือรักเรามากพอที่จะพาเราไปอยู่กินด้วยกันที่เมืองนอก เรื่องอย่างนี้มันไม่สามารถพึ่งดวงได้อย่างเดียว มันต้องใช้ความพยายาม, วิริยะอุตสาหะ, ฉันทะวิริยะจิตตะวิมังสา เรื่องอย่างนี้ “ความสามารถ” และ “ความพยายามอย่างเต็มที่”คือองค์ประกอบสำคัญที่จะนำไปสู่ความสำเร็จ (ผัวฝรั่งฐานะดี) ค่ะ แต่น่าเสียดายที่ดิฉันไม่มีคุณสมบัติเหล่านี้
การได้ดูเพื่อนๆคนแล้วคนเล่าเดินทางไปเมืองนอกในช่วง 10 กว่าปีที่ผ่านมา ทั้งเพื่อนมัธยม, เพื่อนมหาลัย, เพื่อนที่ทำงาน, และเพื่อนๆเด็กเสิร์ฟในบาร์เกย์ มันทำให้ดิฉันรู้สึกเศร้าเล็กน้อยและรู้สึกอิจฉาค่ะ และมันทำให้ดิฉันนึกถึงเอนโดในฉากจบของเรื่อง BLUE ดิฉันรู้สึกว่าตัวเองมีปัญหาทางสภาพจิตบางอย่างที่ทำให้ตัวเองขาดแรงกระตุ้นในการจะพาตัวเองออกไปจากประเทศนี้อย่างจริงจัง แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคืออะไร บางทีถ้าหากดิฉันเข้าใจหนังเรื่อง BLUE หรือเข้าใจตัวละครเอนโดมากกว่านี้ ดิฉันอาจจะเข้าใจตัวเองมากกว่านี้ และอาจจะหาทางแก้ไขข้อเสียในตัวเองได้มากยิ่งขึ้น (มันเกี่ยวกันหรือเปล่าเนี่ย)
เพื่อนๆของดิฉันมักจะคะยั้นคะยอให้ดิฉันสอบชิงทุนไปเมืองนอก ดิฉันก็เลยทำตามเพื่อนๆยุจนกระทั่งดิฉันสอบชิงทุนของมหาลัยแห่งหนึ่งในไทยได้เมื่อราว 10 ปีก่อน มหาลัยแห่งนั้นจะส่งดิฉันไปเรียนต่อปริญญาโทที่เมืองนอก เพื่อให้ดิฉันกลับมาทำงานเป็นอาจารย์ที่มหาลัยแห่งนั้น โดยใช้ทุนเป็นเวลา 3 เท่าของเวลาที่ไปเรียนต่อ อย่างเช่นถ้าหากดิฉันไปเรียนต่อปริญญาโท 1 ปี ดิฉันก็จะต้องกลับมาทำงานเป็นอาจารย์มหาลัยเป็นเวลา 3 ปี
แต่ในที่สุดดิฉันก็ปฏิเสธทุนนั้นไป ด้วยสาเหตุสำคัญก็คือดิฉันรู้สึกไม่อยากไป และมั่นใจว่าสภาพจิตตัวเองคงไม่พร้อมที่จะไปเรียนต่อได้ หรือบางทีอาจจะเป็นเพราะดิฉันขี้เกียจ ดิฉันก็ไม่รู้แน่เหมือนกันว่าเพราะอะไรกันแน่ แต่ดิฉันก็ปฏิเสธทุนที่ได้รับมา เพราะไม่อยากไป และดิฉันก็ได้รับบทเรียนว่าต่อไปนี้ดิฉันจะไม่ทำตามสิ่งที่เพื่อนๆยุอีก เพราะถ้าหากมันไม่ใช่สิ่งที่ดิฉัน “อยากทำจริงๆ” ต่อให้เพื่อนๆเห็นว่าดิฉัน “ควรทำ” มันมากแค่ไหน ดิฉันก็คงจะไม่มีวันทำมันได้สำเร็จ เพราะสภาพจิตดิฉันไม่แข็งแกร่งพอจะอดทนทำในสิ่งที่ตัวเองไม่อยากทำได้
บางทีดิฉันก็สงสัยเหมือนกันว่าถ้าหากดิฉันเลือกทางเดินชีวิตในอดีตได้ใหม่อีกครั้ง ชีวิตมันจะเป็นอย่างไรบ้างนะ ถ้าหากดิฉันไม่ปฏิเสธทุนไปเรียนต่อเมืองนอกเมื่อ 10 ปีก่อน ชีวิตหลังจากนั้นมันจะเป็นอย่างไรบ้าง และดิฉันก็ค่อนข้างมั่นใจว่าดิฉันคงจะเรียนต่อไม่สำเร็จแน่ๆ คงจะต้องเลิกเรียนกลางคันอย่างแน่นอน เพราะสภาพจิตดิฉันไม่แข็งแกร่งพอที่จะทำได้
http://celinejulie.blogspot.com/2007/01/battle-of-wits-jacob-cheung.html#comments
ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่าภาพทะเลในตอนจบของหนังเรื่อง BLUE (2001, HIROSHI ANDO, A+) หมายถึงอะไร
อยากรู้จังเลยว่าคุณ “ใครบางคน” เป็นใคร ไม่แน่ใจว่าเป็นใครบางคนใน SCREENOUT ปลอมตัวมาหรือเปล่า ฮ่าๆๆๆๆ แต่ถ้าไม่ใช่ ก็ขออภัยด้วยค่ะ
อ่านบทวิจารณ์หนังเรื่อง BLUE ของน้อง merveillesxx ได้ที่
http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=merveillesxx&month=10-2006&date=06&group=1&blog=1
>>อย่างไรก็ตามดูเหมือนคำว่า Blue จะถูกเน้นย้ำมากที่ในตอนจบของเรื่องในวิดีโอที่เอ็นโด้ส่งให้คิริชิม่า (ที่อาจทำให้หนังดู ‘จงใจ’ ไปหน่อย) ภาพในเทปนี้คือ ทะเลที่เอ็นโด้เคยพาคิริชิม่าไป ภาพในตอนแรกก็ยังเป็นหาดทรายที่เอ็นโด้เหยียบย่ำไปเรื่อย แต่อยู่ดีๆ เอ็นโด้ก็กดซูมภาพทะเลตรงหน้า จนจอภาพเต็มไปด้วยสีฟ้า (อันชวนให้คิดถึงหนังเรื่อง Blue ของดีเร็ค จาร์แมน)
มีคำถามมากมายเกิดขึ้นว่า เอ็นโด้ทำแบบนี้เพื่ออะไร ...บางทีเธออาจจะไปที่นั่นเพื่อแค่ต้องการถ่ายวิดีโอส่งให้คิริชิม่า หรือบางทีเธออาจจะไปฆ่าตัวตายก็ได้ ในจุดนี้หนังไม่มีคำตอบให้เราชัดเจน แต่สำหรับผมแล้ววิดีโอนี้น่าจะบอกกับเราสองอย่าง อย่างแรกก็คือ ข้อความในจดหมายที่เอ็นโด้เขียนว่า “ฉันทำได้เพียงเท่านี้” มันเป็นส่วนขยายต่อจากที่เธอเคยพูดอยู่เสมอว่า “ฉันมันทำอะไรไม่ได้ดีสักอย่าง” แต่อย่างน้อยที่สุดนี่ก็น่าจะเป็นสิ่งที่เธอได้ตั้งใจทำแล้ว
อย่างที่สองก็คือ เอ็นโด้พูดอยู่บ่อยๆ ว่า “ฉันอยากไปไกลๆ จากที่นี่” และทั้งสองคนก็ชอบพูดกับอีกฝ่ายว่า “เธอนั่นแหละจะเป็นคนจากไป ฉันต่างหากที่ต้องอยู่ที่นี่” และสุดท้ายคนที่ไปก็คือ คิริชิม่า (เธอไปเรียนต่อมหาลัยที่โตเกียว) แต่หากเอ็นโด้ยังคงยืนยันที่จะ ‘ไปไกลๆ’ จากที่ที่เธอเคยอยู่ บางทีภาพในวิดีโอนั่นเองที่เป็นจุดหมายของเธอเธอคงอยากจะไปที่สุดขอบฟ้า ขอบทะเล และบางทีเธอคงจะไปที่ที่ไกลแสนไกลของเธอแล้ว<<
อ่านบทวิจารณ์หนังเรื่อง BLUE ของคุณวิวัฒน์ เลิศวิวัฒน์วงศาได้ที่
http://www.onopen.com/2007/02/1348
>>หนังปิดฉากลงอย่างเศร้าสร้อย เมื่อเอนโดถ่ายภาพเส้นขอบฟ้ามาให้คายาโกะ ภาพสีฟ้าของท้องฟ้าตัดกับสีฟ้าของน้ำทะเล เส้นขอบฟ้านั้นช่างเวิ้งว้างว่างเปล่าสิ้นดี ยิ่งไกลออกไป ไกลออกไป ทุกสรรพสิ่งก็เลือนหายกลายเป็นสีฟ้า อันเป็นสีของความเศร้า<<
ความเห็นส่วนตัวของดิฉันเกี่ยวกับหนังเรื่อง BLUE
ถึงแม้ดิฉันจะตอบไม่ได้ว่าทะเลใน BLUE หมายถึงอะไร และไม่รู้ว่าในที่สุดแล้วเอนโดฆ่าตัวตายหรือเปล่า แต่ดิฉันก็ชอบหนังเรื่องนี้มากค่ะ สาเหตุหนึ่งเพราะว่ามันทำให้คิดถึงชีวิตของตัวเอง
ต้องขออภัยคุณ “ใครบางคน” ด้วยค่ะที่ดิฉันไม่สามารถตอบคำถามของคุณได้ แต่ไหนๆก็พูดถึงเรื่อง BLUE แล้ว ดิฉันก็ขอสาธยายต่อแล้วกันนะคะว่าดูหนังเรื่อง BLUE แล้วมันทำให้คิดถึงชีวิตของดิฉันเองอย่างไรบ้าง
(ดิฉันเป็นนักดูหนังประเภทที่ไม่สนใจค่ะว่าหนังเรื่องนั้นสื่อถึงอะไร แต่ความสนใจหลักจะมุ่งไปยังประเด็นที่ว่าหนังเรื่องนั้นทำให้ดิฉันรู้สึกอย่างไรมากกว่า และเวลาที่ดิฉันเขียนถึง “หนัง” แต่ละเรื่อง จริงๆแล้วดิฉันไม่ได้เขียนถึงหนังเรื่องนั้น แต่ดิฉันกำลังเขียนถึงชีวิตของตัวเองและความคิดของตัวเอง)
ดิฉันอาจจะไม่ได้คล้ายตัวละครเอนโด แต่ชีวิตของดิฉันก็มีจุดนึงคล้ายกับตัวละครตัวนี้ นั่นก็คือดิฉันแทบไม่เคยได้ไปไหนไกลเลย ดิฉันได้แต่จมปลักอยู่ในกรุงเทพตลอดชีวิต 33 ปีของดิฉัน ดิฉันไม่เคยไปต่างประเทศ ยกเว้นเคยเดินเข้าไปในพม่าประมาณ 1 กิโลเมตร ไม่เคยขึ้นเครื่องบิน และแทบไม่เคยไปต่างจังหวัดเกินปีละ 2 ครั้ง
สาเหตุสำคัญที่ดิฉันไม่เคยไปต่างประเทศ เป็นเพราะว่าดิฉันไม่มีเงินเพียงพอ ส่วนสาเหตุสำคัญที่ดิฉันแทบไม่เคยไปต่างจังหวัด เพราะดิฉันขี้เกียจท่องเที่ยว และแทบไม่มีเพื่อนที่จะไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆ
ในบางเวลา ดิฉันก็เคยรู้สึกอิจฉาเพื่อนๆเหมือนกันที่พวกเขาได้ไปเรียนต่อต่างประเทศหรือได้ไปตั้งต้นชีวิตใหม่ที่ต่างประเทศ แต่ดิฉันก็ไม่ได้อิจฉาพวกเขาจนรู้สึก “เป็นทุกข์” แต่อย่างใด เพราะดิฉันเกิดมาจน เพราะฉะนั้นจึงรู้ตัวดีตั้งแต่เด็กๆว่าตัวเองคงแทบไม่มีโอกาสมีเงินพอเดินทางไปเมืองนอกแน่ๆ
แต่เพื่อนบางคนก็ทำให้ดิฉันรู้ว่า “ความจน” ไม่ใช่ข้อแก้ตัวได้เสมอไป เพราะเพื่อนๆหลายคนที่ดิฉันรู้จักก็เกิดมาจนเหมือนดิฉัน แต่พวกเขาใช้ความสามารถของตัวเองจนได้ไปตั้งต้นชีวิตใหม่ที่เมืองนอกกันอย่างสุขเกษมเปรมปรีดิ์ เพื่อนๆกลุ่มนี้คือเพื่อนๆที่ดิฉันเคยรู้จักสมัยทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟในบาร์เกย์แห่งหนึ่งค่ะ ดิฉันเคยทำงานในบาร์เกย์อยู่ราว 3 เดือน และได้รู้จักกับเด็กเสิร์ฟกลุ่มหนึ่งในนั้น และต่อมาดิฉันก็พบว่าเด็กเสิร์ฟหลายๆคนที่เคยเป็นเพื่อนร่วมงานของดิฉัน ต่างก็ได้ฝรั่งพาไปตั้งต้นชีวิตใหม่ที่เมืองนอกกันอย่างมีความสุข พวกเขาได้ทั้งสามีฝรั่ง, ได้ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ยุโรป ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นอังกฤษกับเยอรมนี และสามีของพวกเขาก็ส่งเสียให้พวกเขาได้เรียนต่อระดับปริญญาตรี ปริญญาโทกันด้วย
ดิฉันขอยอมรับตามตรงค่ะว่า ในแง่หนึ่งดิฉันนับถือเพื่อนๆกลุ่มนี้มากกว่าเพื่อนๆบางคนที่ดิฉันรู้จักในมหาลัยเสียอีก เพราะเพื่อนๆเด็กเสิร์ฟในบาร์เกย์นี้พวกเขาไม่ได้คาบช้อนเงินช้อนทองมาตั้งแต่เกิด ไม่ได้มีพ่อแม่ขับรถมาส่งที่โรงเรียน ไม่ได้มีพ่อแม่ใส่เงินในบัญชีธนาคารหรือทำบัตรเครดิตให้ เพื่อนๆกลุ่มนี้ต้องทำงานหามรุ่งหามค่ำเพื่อส่งเสียตัวเองเรียนหนังสือ และต้องใช้ความสามารถอย่างสุดขีดกว่าจะหาผัวฝรั่งดีๆได้สักคน ลำพังตัวดิฉันเองนั้น กว่าจะหาคู่นอนฝรั่งดีๆได้สักคนก็ยากลำบากเลือดตาแทบกระเด็นแล้วค่ะ ไม่ต้องพูดไปถึงการหาแฟนเป็นฝรั่ง หรือการหาฝรั่งสักคนที่มีฐานะดีพอที่จะเลี้ยงดูเรา, เต็มใจเลี้ยงดูเรา หรือรักเรามากพอที่จะพาเราไปอยู่กินด้วยกันที่เมืองนอก เรื่องอย่างนี้มันไม่สามารถพึ่งดวงได้อย่างเดียว มันต้องใช้ความพยายาม, วิริยะอุตสาหะ, ฉันทะวิริยะจิตตะวิมังสา เรื่องอย่างนี้ “ความสามารถ” และ “ความพยายามอย่างเต็มที่”คือองค์ประกอบสำคัญที่จะนำไปสู่ความสำเร็จ (ผัวฝรั่งฐานะดี) ค่ะ แต่น่าเสียดายที่ดิฉันไม่มีคุณสมบัติเหล่านี้
การได้ดูเพื่อนๆคนแล้วคนเล่าเดินทางไปเมืองนอกในช่วง 10 กว่าปีที่ผ่านมา ทั้งเพื่อนมัธยม, เพื่อนมหาลัย, เพื่อนที่ทำงาน, และเพื่อนๆเด็กเสิร์ฟในบาร์เกย์ มันทำให้ดิฉันรู้สึกเศร้าเล็กน้อยและรู้สึกอิจฉาค่ะ และมันทำให้ดิฉันนึกถึงเอนโดในฉากจบของเรื่อง BLUE ดิฉันรู้สึกว่าตัวเองมีปัญหาทางสภาพจิตบางอย่างที่ทำให้ตัวเองขาดแรงกระตุ้นในการจะพาตัวเองออกไปจากประเทศนี้อย่างจริงจัง แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคืออะไร บางทีถ้าหากดิฉันเข้าใจหนังเรื่อง BLUE หรือเข้าใจตัวละครเอนโดมากกว่านี้ ดิฉันอาจจะเข้าใจตัวเองมากกว่านี้ และอาจจะหาทางแก้ไขข้อเสียในตัวเองได้มากยิ่งขึ้น (มันเกี่ยวกันหรือเปล่าเนี่ย)
เพื่อนๆของดิฉันมักจะคะยั้นคะยอให้ดิฉันสอบชิงทุนไปเมืองนอก ดิฉันก็เลยทำตามเพื่อนๆยุจนกระทั่งดิฉันสอบชิงทุนของมหาลัยแห่งหนึ่งในไทยได้เมื่อราว 10 ปีก่อน มหาลัยแห่งนั้นจะส่งดิฉันไปเรียนต่อปริญญาโทที่เมืองนอก เพื่อให้ดิฉันกลับมาทำงานเป็นอาจารย์ที่มหาลัยแห่งนั้น โดยใช้ทุนเป็นเวลา 3 เท่าของเวลาที่ไปเรียนต่อ อย่างเช่นถ้าหากดิฉันไปเรียนต่อปริญญาโท 1 ปี ดิฉันก็จะต้องกลับมาทำงานเป็นอาจารย์มหาลัยเป็นเวลา 3 ปี
แต่ในที่สุดดิฉันก็ปฏิเสธทุนนั้นไป ด้วยสาเหตุสำคัญก็คือดิฉันรู้สึกไม่อยากไป และมั่นใจว่าสภาพจิตตัวเองคงไม่พร้อมที่จะไปเรียนต่อได้ หรือบางทีอาจจะเป็นเพราะดิฉันขี้เกียจ ดิฉันก็ไม่รู้แน่เหมือนกันว่าเพราะอะไรกันแน่ แต่ดิฉันก็ปฏิเสธทุนที่ได้รับมา เพราะไม่อยากไป และดิฉันก็ได้รับบทเรียนว่าต่อไปนี้ดิฉันจะไม่ทำตามสิ่งที่เพื่อนๆยุอีก เพราะถ้าหากมันไม่ใช่สิ่งที่ดิฉัน “อยากทำจริงๆ” ต่อให้เพื่อนๆเห็นว่าดิฉัน “ควรทำ” มันมากแค่ไหน ดิฉันก็คงจะไม่มีวันทำมันได้สำเร็จ เพราะสภาพจิตดิฉันไม่แข็งแกร่งพอจะอดทนทำในสิ่งที่ตัวเองไม่อยากทำได้
บางทีดิฉันก็สงสัยเหมือนกันว่าถ้าหากดิฉันเลือกทางเดินชีวิตในอดีตได้ใหม่อีกครั้ง ชีวิตมันจะเป็นอย่างไรบ้างนะ ถ้าหากดิฉันไม่ปฏิเสธทุนไปเรียนต่อเมืองนอกเมื่อ 10 ปีก่อน ชีวิตหลังจากนั้นมันจะเป็นอย่างไรบ้าง และดิฉันก็ค่อนข้างมั่นใจว่าดิฉันคงจะเรียนต่อไม่สำเร็จแน่ๆ คงจะต้องเลิกเรียนกลางคันอย่างแน่นอน เพราะสภาพจิตดิฉันไม่แข็งแกร่งพอที่จะทำได้
Monday, January 08, 2007
A BATTLE OF WITS (JACOB CHEUNG, A+)
วันนี้ได้ดู
1.A BATTLE OF WITS (2006, JACOB CHEUNG, A+)
JACOB CHEUNG เคยกำกับ MIDNIGHT FLY (2001, A) ที่นำแสดงโดยเหมยเยี่ยนฟางกับเยิ่นต๊ะหัว
2.GHOST TRAIN (2006, TAKESHI FURUSAWA, B+)
http://www.imdb.com/title/tt0819839/
--ข้อความข้างล่างนี้ก็อปปี้มาจากบล็อก LIVE FROM CALARTS
http://livefromcalarts.blogspot.com/2007/01/tag.html
พูดถึงหนังที่ส่งผลกระทบต่อชีวิตเรามากๆแล้ว เราก็มักจะนึกถึง
1. THE COLOR OF MONEY (1986, MARTIN SCORSESE, A+)
http://www.imdb.com/title/tt0090863/
เป็นหนังเรื่องแรกในชีวิตที่ออกไปดูในโรงคนเดียว ตอนนั้นอายุประมาณ 14ปี สาเหตุที่ออกไปดูเป็นเพราะตอนนั้นอยากเป็นภรรยาของทอม ครุยส์อย่างมากๆ ผลจากการออกไปดูหนังในโรงคนเดียวครั้งนั้นทำให้รู้สึกติดใจมาก และก็เลยมักจะดูหนังคนเดียวมาโดยตลอดตั้งแต่อายุ 14 ปีเป็นต้นมา
2. THE MISSION (1986, ROLAND JOFFE, A+++++++++++)
เป็นหนึ่งในหนังที่ชอบที่สุดในชีวิต และเป็นประสบการณ์การดูหนังในโรงครั้งแรกที่ร้องห่มร้องไห้อย่างรุนแรง ผลจากการได้ดูหนังเรื่องนี้ทำให้ตระหนักว่าหนังมันสามารถส่งผลกระทบต่อตัวเราได้อย่างรุนแรงมากเพียงใด เพราะหลังจากดูหนังเรื่องนี้ไปแล้วประมาณ 10ปี ทุกครั้งที่คิดถึงหนังเรื่องนี้หรือเพลงประกอบหนังเรื่องนี้ก็จะรู้สึกอยากร้องไห้แทบทุกครั้ง
3. MIDNIGHT OFFERINGS (1981, ROD HOLCOMB, A++++++++)
http://www.imdb.com/title/tt0082745/
ได้ดูหนังเรื่องนี้ที่ช่อง 3 ตอนเด็กๆ ดูแล้วทำให้ตัวเองเปลี่ยนศาสนา เลิกนับถือศาสนาพุทธ แล้วหันมานับถือเจ้าแม่ HECATE แทน (ฮ่าๆๆๆๆ) ช่วงนั้นทุกคืนวันเพ็ญเราจะออกมาประกอบพิธีกรรมของเราที่ลานหน้าบ้านตอนดึกๆหลังเที่ยงคืน ตอนนั้นคนในบ้านเราหลับหมดแล้ว แต่จำได้ว่าเพื่อนบ้านของเรายังไม่หลับ พอเขาเห็นเราทำพิธีกรรมอยู่หน้าบ้าน เขาก็มายืนจ้องดู แต่เราก็ไม่สนใจสายตาของเพื่อนบ้าน เรายังคงประกอบพิธีกรรมของเราต่อไป (พิธีกรรมของเราไม่มีอะไรมาก แค่นั่งท่าสวยๆในกองอิฐที่เรียงเป็นรูปดาว และจ้องพระจันทร์วันเพ็ญไปเรื่อยๆ)
คิดว่าหนังเรื่อง MIDNIGHT OFFERINGS ตอบสนองความต้องการของตัวเองตอนเป็นวัยรุ่นได้ดีมาก เพราะมันทำให้เรารู้สึกว่าเราอาจจะไม่ใช่วัยรุ่นธรรมดาๆที่ดาษดื่นเกลื่อนกลาดพบได้ตามท้องถนนทั่วไป แต่เราอาจจะเพิ่มความเป็นคนพิเศษให้ตัวเองได้ด้วยการพยายามศึกษาหาความรู้ด้านไสยาศาสตร์ ซึ่งนั่นจะช่วยให้เราออกห่างจากความเป็นคนธรรมดามากยิ่งขึ้น เราไปซื้อตำราไสยาศาสตร์ภาษาอังกฤษมา แต่อ่านไม่ค่อยออก ในที่สุดเราก็เลยเลิกอ่าน
ประเด็นเรื่อง “ความไม่ต้องการเป็นคนธรรมดาๆ” นี้ เราคิดว่าเป็นประเด็นที่น่าสนใจดี และมันเป็นแรงผลักดันให้คนเราทำในสิ่งที่ดีมากๆหรือชั่วช้าเลวทรามมากๆก็ได้
เพิ่งอ่านบทวิจารณ์ภาพยนตร์ของ NICOLE ARMOUR ใน FILM COMMENT เขาก็พูดถึงเรื่องนี้ด้วยเหมือนกัน เพราะประเด็นนี้พบได้ในหนังเรื่อง REQUIEM (2006, HANS-CHRISTIAN SCHMID) และ DAY NIGHT DAY NIGHT (2006, JULIA LOKTEV) หนังทั้งสองเรื่องนี้พูดถึงหญิงสาววัยรุ่นที่เพิ่มความเป็นคนพิเศษหรือความเป็นคนสำคัญให้แก่ตัวเอง โดยนางเอกของ REQUIEM ปฏิเสธว่าตัวเองอาจจะป่วยเป็นโรคจิต เธอคิดว่าตัวเองมีอะไรบางอย่างคล้ายนักบุญแคทเธอรีน และคิดว่าตัวเองมีความสำคัญมากจนถึงขั้นที่ปีศาจจะพยายามครอบครองวิญญาณของเธอ ส่วนนางเอกของ DAY NIGHT DAY NIGHT นั้นต้องการจะเพิ่มความพิเศษหรือเพิ่มคุณค่าให้แก่ชีวิตตัวเองด้วยการทำงานเป็นมือระเบิดพลีชีพ
NICOLE ARMOUR พูดถึง REQUIEM และ DAY NIGHT DAY NIGHT ว่า “Both narratives ultimately express a human need to append mystery and significance to otherwise average lives.”
ประเด็นเรื่อง “ความไม่ต้องการเป็นคนธรรมดาๆ” นี้ อาจจะพบได้ในหนังเรื่อง PERFUME: THE STORY OF A MURDERER (2006, TOM TYKWER, A+) ด้วยเหมือนกัน
อ่านบทวิจารณ์ PERFUME ได้ที่
http://www.onopen.com/2007/02/1379
4. CLASS ENEMY (1983, PETER STEIN, A++++++++++++++)
http://www.imdb.com/title/tt0085800/
เป็นหนึ่งในหนังเรื่องแรกๆในชีวิตที่ได้ดูทางสถาบัน ไม่ได้ดูตามโรงทั่วไป ก่อนหน้านั้นเคยไปดูหนัง 2-3 เรื่องที่สมาคมฝรั่งเศส ถ.สาทรใต้ แต่ไม่ได้ประทับใจกับหนังที่ฉายที่นั่นในระดับ A+ จนกระทั่งได้มาดูหนังเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่สถาบันเกอเธ่ ในปี 1995 ขณะที่ได้ดูหนังเรื่องนี้รู้สึกตกตะลึงจังงังมาก เพราะรู้สึกว่าหนังมันทรงพลัง และมันโดนใจเราสุดๆในแบบที่ยากจะหาได้ตามหนังโรงทั่วไป พลังอันเปี่ยมล้นจากหนังเรื่องนี้ทำให้เรากลายเป็นสาวกของหนังสถาบันเกอเธ่ตลอดช่วง 11 ปีที่ผ่านมา ถ้าหากไม่มีหนังเรื่องนี้ ป่านนี้ชีวิตเราอาจจะแตกต่างไปจากนี้อย่างสิ้นเชิงแล้วก็ได้
5. INDIA SONG (1975, MARGUERITE DURAS, A++++++++++++)
นี่คือหนึ่งในหนังที่ชอบที่สุดในชีวิต ขณะที่เราดูหนังเรื่องนี้ เราแทบไม่กล้าขยับตัวเลย ไม่กล้าขยับแม้แต่ปลายนิ้วก้อย ไม่กล้าแม้แต่หายใจแรงๆ เพราะหนังมันมีพลังตรึงเราอย่างรุนแรงจริงๆ
นี่เป็นหนังที่เราดูมากรอบที่สุดในชีวิต เราได้ดูหนังเรื่องนี้ไปแล้ว 6 รอบ และได้ดูทางโรงหนังทุกรอบ เพราะหนังเรื่องนี้หาซื้อไม่ได้ในแบบวิดีโอหรือในรูปแบบอื่นๆ
ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร แต่หลังจากเราดูหนังเรื่อง INDIA SONG รอบที่สี่จบในช่วงปลายปี 2000 เราก็ไม่รู้สึกอยากไปเที่ยวกลางคืนอีก บางทีสองเหตุการณ์นี้มันอาจจะไม่เกี่ยวข้องกันเลย หรือบางที INDIA SONG ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการฆ่าตัวตายอาจจะมีอิทธิพลบางอย่างต่อจิตใต้สำนึกของเราโดยที่เราไม่เข้าใจ แต่ที่แน่ๆก็คือมันส่งผลดีกับเรา เพราะเรารู้สึกอยู่ในใจว่าเรามีความสุขมากพอแล้วโดยไม่จำเป็นต้องออกไปเที่ยวกลางคืนอีก
ตอบคุณตี๋หล่อมีเสน่ห์
--แหะ แหะ เสียใจด้วยค่ะที่ดิฉันเป็นผู้ชาย
--ชอบพระเอกของ PERFUME เหมือนกันค่ะ เขาเล่นได้ถูกใจมากๆ ดิฉันชอบผู้หญิงหลายๆคนในหนังเรื่องนี้ด้วย
--BLOOD DIAMOND (A+/A) เป็นหนังเซอร์ไพรส์เรื่องนึงของดิฉัน เพราะดิฉันไม่ค่อยชอบ THE LAST SAMURAI (EDWARD ZWICK, B-) เท่าไหร่ ก่อนจะเข้าไปดู BLOOD DIAMOND ดิฉันก็เลยเผื่อใจไว้แล้วว่าหนังเรื่องนี้อาจจะได้แค่ B- เท่านั้น แต่ปรากฏว่า BLOOD DIAMOND ไม่ทำให้ดิฉันรู้สึก “ต่อต้าน” หรือหมั่นไส้เหมือนอย่างตอนที่ดู THE LAST SAMURAI ดิฉันก็เลยพบว่าบางทีความรู้สึกไม่ดีที่ดิฉันมีต่อ THE LAST SAMURAI อาจจะไม่ได้มีต้นเหตุมาจาก EDWARD ZWICK แต่อาจจะเป็นความผิดของ TOM CRUISE
มีหลายฉากใน BLOOD DIAMOND เหมือนกันที่ดิฉันรู้สึกว่ามันจงใจเร้าอารมณ์มากไปหน่อย แต่ก็พอทนได้เพราะเข้าใจว่ามันเป็นหนังฮอลลีวู้ด และสิ่งที่ดีสิ่งนึงก็คือตอนจบของหนังเรื่องนี้ที่ไม่มี SPEECH นี่ถ้าหากหนังยาวกว่านี้อีกสัก 5นาที และปล่อยให้ตัวละครได้กล่าวสุนทรพจน์แล้วล่ะก็ ดิฉันคงจะชอบหนังเรื่องนี้น้อยลงกว่านี้เยอะ
--ชอบ BYE BYE BLACKBIRD อย่างสุดๆเลยค่ะ โดยเฉพาะตอนจบของหนังที่ให้ความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก มันไม่ใช่ความรู้สึกสะใจ, เศร้าใจ, ดีใจ, หรือเสียใจ แต่มันเป็นความรู้สึกที่ฝังใจในแบบแปลกๆ
--WOMAN IN THE MIRROR หลอนจริงๆด้วยค่ะ และหนังก็ใช้ประโยชน์จากประตูบ้านแบบญี่ปุ่นได้อย่างทรงพลังจริงๆด้วย
--สำหรับดิฉันแล้ว THE BLACK DAHLIA จัดเป็นหนังที่สนุกสุดขีดเรื่องนึงค่ะ แต่สิ่งที่ทำให้แต่ละคนรู้สึกสนุกคงแตกต่างกันไป เพราะหลายคนก็บอกว่า THE BLACK DAHLIA น่าเบื่อมากเหมือนกัน ในขณะที่ดิฉันเองกลับรู้สึกว่าหนังอย่าง “องค์บาก” เป็นหนังที่น่าเบื่อที่สุดในชีวิตเรื่องนึง
ปัจจัยนึงที่ทำให้ตัวเองรู้สึกสนุกมากๆกับ THE BLACK DAHLIA ก็คือการที่ตัวละครเอกต้องรับมือกับฆาตกรหรืออาชญากรที่อาจแปลงสภาพเป็นฆาตกรหลายๆคดีในเวลาเดียวกัน เขาต้องรับมือกับหลายๆปัญหาในเวลาเดียว อย่างเช่น
1.ตามหาฆาตกรที่ฆ่า ELIZABETH SHORT
2.จัดการกับอาชญากรที่ชอบข่มขืนผู้หญิงผิวดำและทำร้ายคนแก่
3.รับมือกับอาชญากรอีกคนที่เพิ่งพ้นโทษจากคุกและเคยทรมานนางเอกอย่างรุนแรง
4.คลี่คลายปริศนาประวัติชีวิตของ SCARLETT JOHANSSON + AARON ECKHART
5.ตัวพระเอกเองก็มีชนักติดหลังเพราะเคยล้มมวยและมีพ่อที่เป็นโรคจิต
ปกติแล้ว เวลาดิฉันดูหนังแนวทริลเลอร์ พระเอกในเรื่องมักจะต้องรับมือกับฆาตกรเพียงแค่คดีเดียว และต้องทุ่มเทความสนใจไปที่คดีเพียงคดีเดียวเท่านั้น แต่ใน THE BLACK DAHLIA นี้ พระเอกอาจจะต้องรับมือกับศัตรูถึง 4 ทิศทางในเวลาเดียวกัน ทั้งฆาตกรลึกลับ, อาชญากรนักปล้น, อาชญากรที่เพิ่งพ้น
โทษและต้องการจะแก้แค้น และเพื่อนร่วมงานกับภรรยาของเพื่อนร่วมงานก็ดูเหมือนไม่ใช่คนดี ดิฉันก็เลยรู้สึกว่าการดู THE BLACK DAHLIA นี้ ให้ความสนุกแก่ดิฉันมากกว่าการดูหนังทริลเลอร์ทั่วๆไปหลายเท่า แต่ความสนุกนี้ไม่ใช่ความสนุกแบบลุ้นระทึก แต่เป็นความสนุกในแบบที่มันทำให้นึกถึงชีวิตจริงของตัวเองที่ว่า “เราต้องรับมือกับหลายปัญหาในเวลาเดียวกันในชีวิตจริงๆของเรา” เราต้องรับมือกับทั้งมิส เอ, มิส บี, มิส ซีในที่ทำงาน, เราต้องรับมือกับมิส อีที่อาศัยอยู่ในอพาร์ทเมนท์เดียวกับเราและทำตัวน่าตบ, เราต้องรับมือกับมิส เอฟ ที่เป็นสมาชิกครอบครัวเดียวกับเราที่ทำตัวน่าตบ, เราต้องรับมือกับมิส จี ที่เคยเป็นเพื่อนเราแต่ตอนนี้กลับมาทำตัวเป็นศัตรูของเรา แถมเรายังต้องระวังตัวจากระเบิดในกรุงเทพอีกด้วย
การที่ THE BLACK DAHLIA ไม่ได้มุ่งความสนใจทั้งหมดไปที่คดีของอลิซาเบธ ชอร์ต แต่ให้ความสำคัญกับปัญหาชีวิตอีกมากมายหลายรอบด้านของตัวเอก นอกเหนือไปจากคดีอลิซาเบธ คือหนึ่งในสิ่งที่ทำให้ดิฉันชอบหนังเรื่องนี้อย่างสุดๆค่ะ และก็รู้สึกชอบมากๆที่หนังเรื่องนี้แสดงให้เห็นว่า เมื่อใดก็ตามที่ตัวเอกให้ความสำคัญกับคดีของอลิซาเบธ ชอร์ตมากเกินไป ปัญหาในด้านอื่นๆของชีวิตก็จะทวีความรุนแรงขึ้นจนส่งผลร้ายต่อชีวิตของเขาและส่งผลให้ผู้บริสุทธิ์ต้องตายไป (คำว่าผู้บริสุทธิ์ในที่นี้ดิฉันหมายถึงคนจีนกับลูกสาวหรือหลานสาวที่ถูกยิงตายในการปล้น)
สิ่งที่โดนใจดิฉันมากที่สุดใน THE BLACK DAHLIA ไม่ใช่ประเด็นที่ว่าใครฆ่าอลิซาเบธ ชอร์ต แต่เป็นประเด็นเรื่อง “ความหมกมุ่น” ของตัวละครที่มีต่อคดีนี้ เพราะความหมกมุ่นที่มากเกินไปจนทำให้ชีวิตเสียสมดุลอาจจะสร้างความชิบหายต่อชีวิตของตัวเองและคนบริสุทธิ์คนอื่นๆได้ จุดนี้มันทำให้นึกถึงชีวิตของดิฉันเองที่มักมีปัญหากับการ “จัดแบ่งเวลา” ในการทำงานต่างๆค่ะ ถ้าหากดิฉันจัดแบ่งเวลาในการทำงานเพื่อเอาใจมิสเตอร์เอมากเกินไป ดิฉันก็จะมีเวลาในการทำงานเพื่อมิสเตอร์บีน้อยเกินไป และมันก็จะสร้างปัญหาให้กับทั้งดิฉันและมิสเตอร์บี อย่างนี้เป็นต้น
อย่างไรก็ดี น่าเสียดายที่ THE BLACK DAHLIA ไม่ได้ให้ความสำคัญกับประเด็นที่ดิฉันชอบนี้มากนัก และดิฉันก็รู้สึกว่าหนังมันดูเฟคๆยังไงไม่รู้ รู้สึกนักวิจารณ์บางคนจะเรียกหนังของ BRIAN DE PALMA ว่า JUNK ART ส่วนในความเห็นของดิฉันนั้น ดิฉันรู้สึกว่าหนังของไบรอัน เดอ พัลมาอาจจะเป็นจังค์ฟู๊ด แต่มันก็เป็นจังค์ฟู๊ดที่อร่อยถูกปากดิฉันดีค่ะ
ตอบคุณ FILMSICK
เคยดู MARNIE ทางช่อง7 ชอบฉากเปิดของหนังเรื่องนี้อย่างสุดๆ ที่เป็นนางเอกเดินถือกระเป๋า
อย่าจำหนังเรื่องนี้สลับกับ MARTY (1955, DELBERT MANN)
http://www.imdb.com/title/tt0048356/
ตอนเด็กๆจำได้ว่าเคยมีคนบอกว่า ดาราหญิงผมบลอนด์มักจะไม่ค่อยได้รับบทเป็นคนฉลาดๆเท่าไหร่นัก แต่มีดาราหญิงคนนึงที่ทำได้สำเร็จ นั่นก็คือ LONI ANDERSON ที่ได้รับบทเป็นสาวผมบลอนด์ฉลาดๆในละครทีวีเรื่อง WKRP IN CINCINNATI (1978-1982) ที่เคยมาฉายทางช่อง3
http://www.imdb.com/title/tt0077097/
ความเห็นของผู้ชมที่มีต่อ WKRP IN CINCINNATI
http://www.rateitall.com/showitem.aspx?itemid=14851&show=all
I like the fact that WKRP didn't condescend by making Loni Anderson (Jennifer) into a dumb blonde (like we see in other shows), but made her into the smartest person at the station (along with Jan Smithers (Bailey). The show thus demonstrated respect for women
1.A BATTLE OF WITS (2006, JACOB CHEUNG, A+)
JACOB CHEUNG เคยกำกับ MIDNIGHT FLY (2001, A) ที่นำแสดงโดยเหมยเยี่ยนฟางกับเยิ่นต๊ะหัว
2.GHOST TRAIN (2006, TAKESHI FURUSAWA, B+)
http://www.imdb.com/title/tt0819839/
--ข้อความข้างล่างนี้ก็อปปี้มาจากบล็อก LIVE FROM CALARTS
http://livefromcalarts.blogspot.com/2007/01/tag.html
พูดถึงหนังที่ส่งผลกระทบต่อชีวิตเรามากๆแล้ว เราก็มักจะนึกถึง
1. THE COLOR OF MONEY (1986, MARTIN SCORSESE, A+)
http://www.imdb.com/title/tt0090863/
เป็นหนังเรื่องแรกในชีวิตที่ออกไปดูในโรงคนเดียว ตอนนั้นอายุประมาณ 14ปี สาเหตุที่ออกไปดูเป็นเพราะตอนนั้นอยากเป็นภรรยาของทอม ครุยส์อย่างมากๆ ผลจากการออกไปดูหนังในโรงคนเดียวครั้งนั้นทำให้รู้สึกติดใจมาก และก็เลยมักจะดูหนังคนเดียวมาโดยตลอดตั้งแต่อายุ 14 ปีเป็นต้นมา
2. THE MISSION (1986, ROLAND JOFFE, A+++++++++++)
เป็นหนึ่งในหนังที่ชอบที่สุดในชีวิต และเป็นประสบการณ์การดูหนังในโรงครั้งแรกที่ร้องห่มร้องไห้อย่างรุนแรง ผลจากการได้ดูหนังเรื่องนี้ทำให้ตระหนักว่าหนังมันสามารถส่งผลกระทบต่อตัวเราได้อย่างรุนแรงมากเพียงใด เพราะหลังจากดูหนังเรื่องนี้ไปแล้วประมาณ 10ปี ทุกครั้งที่คิดถึงหนังเรื่องนี้หรือเพลงประกอบหนังเรื่องนี้ก็จะรู้สึกอยากร้องไห้แทบทุกครั้ง
3. MIDNIGHT OFFERINGS (1981, ROD HOLCOMB, A++++++++)
http://www.imdb.com/title/tt0082745/
ได้ดูหนังเรื่องนี้ที่ช่อง 3 ตอนเด็กๆ ดูแล้วทำให้ตัวเองเปลี่ยนศาสนา เลิกนับถือศาสนาพุทธ แล้วหันมานับถือเจ้าแม่ HECATE แทน (ฮ่าๆๆๆๆ) ช่วงนั้นทุกคืนวันเพ็ญเราจะออกมาประกอบพิธีกรรมของเราที่ลานหน้าบ้านตอนดึกๆหลังเที่ยงคืน ตอนนั้นคนในบ้านเราหลับหมดแล้ว แต่จำได้ว่าเพื่อนบ้านของเรายังไม่หลับ พอเขาเห็นเราทำพิธีกรรมอยู่หน้าบ้าน เขาก็มายืนจ้องดู แต่เราก็ไม่สนใจสายตาของเพื่อนบ้าน เรายังคงประกอบพิธีกรรมของเราต่อไป (พิธีกรรมของเราไม่มีอะไรมาก แค่นั่งท่าสวยๆในกองอิฐที่เรียงเป็นรูปดาว และจ้องพระจันทร์วันเพ็ญไปเรื่อยๆ)
คิดว่าหนังเรื่อง MIDNIGHT OFFERINGS ตอบสนองความต้องการของตัวเองตอนเป็นวัยรุ่นได้ดีมาก เพราะมันทำให้เรารู้สึกว่าเราอาจจะไม่ใช่วัยรุ่นธรรมดาๆที่ดาษดื่นเกลื่อนกลาดพบได้ตามท้องถนนทั่วไป แต่เราอาจจะเพิ่มความเป็นคนพิเศษให้ตัวเองได้ด้วยการพยายามศึกษาหาความรู้ด้านไสยาศาสตร์ ซึ่งนั่นจะช่วยให้เราออกห่างจากความเป็นคนธรรมดามากยิ่งขึ้น เราไปซื้อตำราไสยาศาสตร์ภาษาอังกฤษมา แต่อ่านไม่ค่อยออก ในที่สุดเราก็เลยเลิกอ่าน
ประเด็นเรื่อง “ความไม่ต้องการเป็นคนธรรมดาๆ” นี้ เราคิดว่าเป็นประเด็นที่น่าสนใจดี และมันเป็นแรงผลักดันให้คนเราทำในสิ่งที่ดีมากๆหรือชั่วช้าเลวทรามมากๆก็ได้
เพิ่งอ่านบทวิจารณ์ภาพยนตร์ของ NICOLE ARMOUR ใน FILM COMMENT เขาก็พูดถึงเรื่องนี้ด้วยเหมือนกัน เพราะประเด็นนี้พบได้ในหนังเรื่อง REQUIEM (2006, HANS-CHRISTIAN SCHMID) และ DAY NIGHT DAY NIGHT (2006, JULIA LOKTEV) หนังทั้งสองเรื่องนี้พูดถึงหญิงสาววัยรุ่นที่เพิ่มความเป็นคนพิเศษหรือความเป็นคนสำคัญให้แก่ตัวเอง โดยนางเอกของ REQUIEM ปฏิเสธว่าตัวเองอาจจะป่วยเป็นโรคจิต เธอคิดว่าตัวเองมีอะไรบางอย่างคล้ายนักบุญแคทเธอรีน และคิดว่าตัวเองมีความสำคัญมากจนถึงขั้นที่ปีศาจจะพยายามครอบครองวิญญาณของเธอ ส่วนนางเอกของ DAY NIGHT DAY NIGHT นั้นต้องการจะเพิ่มความพิเศษหรือเพิ่มคุณค่าให้แก่ชีวิตตัวเองด้วยการทำงานเป็นมือระเบิดพลีชีพ
NICOLE ARMOUR พูดถึง REQUIEM และ DAY NIGHT DAY NIGHT ว่า “Both narratives ultimately express a human need to append mystery and significance to otherwise average lives.”
ประเด็นเรื่อง “ความไม่ต้องการเป็นคนธรรมดาๆ” นี้ อาจจะพบได้ในหนังเรื่อง PERFUME: THE STORY OF A MURDERER (2006, TOM TYKWER, A+) ด้วยเหมือนกัน
อ่านบทวิจารณ์ PERFUME ได้ที่
http://www.onopen.com/2007/02/1379
4. CLASS ENEMY (1983, PETER STEIN, A++++++++++++++)
http://www.imdb.com/title/tt0085800/
เป็นหนึ่งในหนังเรื่องแรกๆในชีวิตที่ได้ดูทางสถาบัน ไม่ได้ดูตามโรงทั่วไป ก่อนหน้านั้นเคยไปดูหนัง 2-3 เรื่องที่สมาคมฝรั่งเศส ถ.สาทรใต้ แต่ไม่ได้ประทับใจกับหนังที่ฉายที่นั่นในระดับ A+ จนกระทั่งได้มาดูหนังเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่สถาบันเกอเธ่ ในปี 1995 ขณะที่ได้ดูหนังเรื่องนี้รู้สึกตกตะลึงจังงังมาก เพราะรู้สึกว่าหนังมันทรงพลัง และมันโดนใจเราสุดๆในแบบที่ยากจะหาได้ตามหนังโรงทั่วไป พลังอันเปี่ยมล้นจากหนังเรื่องนี้ทำให้เรากลายเป็นสาวกของหนังสถาบันเกอเธ่ตลอดช่วง 11 ปีที่ผ่านมา ถ้าหากไม่มีหนังเรื่องนี้ ป่านนี้ชีวิตเราอาจจะแตกต่างไปจากนี้อย่างสิ้นเชิงแล้วก็ได้
5. INDIA SONG (1975, MARGUERITE DURAS, A++++++++++++)
นี่คือหนึ่งในหนังที่ชอบที่สุดในชีวิต ขณะที่เราดูหนังเรื่องนี้ เราแทบไม่กล้าขยับตัวเลย ไม่กล้าขยับแม้แต่ปลายนิ้วก้อย ไม่กล้าแม้แต่หายใจแรงๆ เพราะหนังมันมีพลังตรึงเราอย่างรุนแรงจริงๆ
นี่เป็นหนังที่เราดูมากรอบที่สุดในชีวิต เราได้ดูหนังเรื่องนี้ไปแล้ว 6 รอบ และได้ดูทางโรงหนังทุกรอบ เพราะหนังเรื่องนี้หาซื้อไม่ได้ในแบบวิดีโอหรือในรูปแบบอื่นๆ
ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร แต่หลังจากเราดูหนังเรื่อง INDIA SONG รอบที่สี่จบในช่วงปลายปี 2000 เราก็ไม่รู้สึกอยากไปเที่ยวกลางคืนอีก บางทีสองเหตุการณ์นี้มันอาจจะไม่เกี่ยวข้องกันเลย หรือบางที INDIA SONG ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการฆ่าตัวตายอาจจะมีอิทธิพลบางอย่างต่อจิตใต้สำนึกของเราโดยที่เราไม่เข้าใจ แต่ที่แน่ๆก็คือมันส่งผลดีกับเรา เพราะเรารู้สึกอยู่ในใจว่าเรามีความสุขมากพอแล้วโดยไม่จำเป็นต้องออกไปเที่ยวกลางคืนอีก
ตอบคุณตี๋หล่อมีเสน่ห์
--แหะ แหะ เสียใจด้วยค่ะที่ดิฉันเป็นผู้ชาย
--ชอบพระเอกของ PERFUME เหมือนกันค่ะ เขาเล่นได้ถูกใจมากๆ ดิฉันชอบผู้หญิงหลายๆคนในหนังเรื่องนี้ด้วย
--BLOOD DIAMOND (A+/A) เป็นหนังเซอร์ไพรส์เรื่องนึงของดิฉัน เพราะดิฉันไม่ค่อยชอบ THE LAST SAMURAI (EDWARD ZWICK, B-) เท่าไหร่ ก่อนจะเข้าไปดู BLOOD DIAMOND ดิฉันก็เลยเผื่อใจไว้แล้วว่าหนังเรื่องนี้อาจจะได้แค่ B- เท่านั้น แต่ปรากฏว่า BLOOD DIAMOND ไม่ทำให้ดิฉันรู้สึก “ต่อต้าน” หรือหมั่นไส้เหมือนอย่างตอนที่ดู THE LAST SAMURAI ดิฉันก็เลยพบว่าบางทีความรู้สึกไม่ดีที่ดิฉันมีต่อ THE LAST SAMURAI อาจจะไม่ได้มีต้นเหตุมาจาก EDWARD ZWICK แต่อาจจะเป็นความผิดของ TOM CRUISE
มีหลายฉากใน BLOOD DIAMOND เหมือนกันที่ดิฉันรู้สึกว่ามันจงใจเร้าอารมณ์มากไปหน่อย แต่ก็พอทนได้เพราะเข้าใจว่ามันเป็นหนังฮอลลีวู้ด และสิ่งที่ดีสิ่งนึงก็คือตอนจบของหนังเรื่องนี้ที่ไม่มี SPEECH นี่ถ้าหากหนังยาวกว่านี้อีกสัก 5นาที และปล่อยให้ตัวละครได้กล่าวสุนทรพจน์แล้วล่ะก็ ดิฉันคงจะชอบหนังเรื่องนี้น้อยลงกว่านี้เยอะ
--ชอบ BYE BYE BLACKBIRD อย่างสุดๆเลยค่ะ โดยเฉพาะตอนจบของหนังที่ให้ความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก มันไม่ใช่ความรู้สึกสะใจ, เศร้าใจ, ดีใจ, หรือเสียใจ แต่มันเป็นความรู้สึกที่ฝังใจในแบบแปลกๆ
--WOMAN IN THE MIRROR หลอนจริงๆด้วยค่ะ และหนังก็ใช้ประโยชน์จากประตูบ้านแบบญี่ปุ่นได้อย่างทรงพลังจริงๆด้วย
--สำหรับดิฉันแล้ว THE BLACK DAHLIA จัดเป็นหนังที่สนุกสุดขีดเรื่องนึงค่ะ แต่สิ่งที่ทำให้แต่ละคนรู้สึกสนุกคงแตกต่างกันไป เพราะหลายคนก็บอกว่า THE BLACK DAHLIA น่าเบื่อมากเหมือนกัน ในขณะที่ดิฉันเองกลับรู้สึกว่าหนังอย่าง “องค์บาก” เป็นหนังที่น่าเบื่อที่สุดในชีวิตเรื่องนึง
ปัจจัยนึงที่ทำให้ตัวเองรู้สึกสนุกมากๆกับ THE BLACK DAHLIA ก็คือการที่ตัวละครเอกต้องรับมือกับฆาตกรหรืออาชญากรที่อาจแปลงสภาพเป็นฆาตกรหลายๆคดีในเวลาเดียวกัน เขาต้องรับมือกับหลายๆปัญหาในเวลาเดียว อย่างเช่น
1.ตามหาฆาตกรที่ฆ่า ELIZABETH SHORT
2.จัดการกับอาชญากรที่ชอบข่มขืนผู้หญิงผิวดำและทำร้ายคนแก่
3.รับมือกับอาชญากรอีกคนที่เพิ่งพ้นโทษจากคุกและเคยทรมานนางเอกอย่างรุนแรง
4.คลี่คลายปริศนาประวัติชีวิตของ SCARLETT JOHANSSON + AARON ECKHART
5.ตัวพระเอกเองก็มีชนักติดหลังเพราะเคยล้มมวยและมีพ่อที่เป็นโรคจิต
ปกติแล้ว เวลาดิฉันดูหนังแนวทริลเลอร์ พระเอกในเรื่องมักจะต้องรับมือกับฆาตกรเพียงแค่คดีเดียว และต้องทุ่มเทความสนใจไปที่คดีเพียงคดีเดียวเท่านั้น แต่ใน THE BLACK DAHLIA นี้ พระเอกอาจจะต้องรับมือกับศัตรูถึง 4 ทิศทางในเวลาเดียวกัน ทั้งฆาตกรลึกลับ, อาชญากรนักปล้น, อาชญากรที่เพิ่งพ้น
โทษและต้องการจะแก้แค้น และเพื่อนร่วมงานกับภรรยาของเพื่อนร่วมงานก็ดูเหมือนไม่ใช่คนดี ดิฉันก็เลยรู้สึกว่าการดู THE BLACK DAHLIA นี้ ให้ความสนุกแก่ดิฉันมากกว่าการดูหนังทริลเลอร์ทั่วๆไปหลายเท่า แต่ความสนุกนี้ไม่ใช่ความสนุกแบบลุ้นระทึก แต่เป็นความสนุกในแบบที่มันทำให้นึกถึงชีวิตจริงของตัวเองที่ว่า “เราต้องรับมือกับหลายปัญหาในเวลาเดียวกันในชีวิตจริงๆของเรา” เราต้องรับมือกับทั้งมิส เอ, มิส บี, มิส ซีในที่ทำงาน, เราต้องรับมือกับมิส อีที่อาศัยอยู่ในอพาร์ทเมนท์เดียวกับเราและทำตัวน่าตบ, เราต้องรับมือกับมิส เอฟ ที่เป็นสมาชิกครอบครัวเดียวกับเราที่ทำตัวน่าตบ, เราต้องรับมือกับมิส จี ที่เคยเป็นเพื่อนเราแต่ตอนนี้กลับมาทำตัวเป็นศัตรูของเรา แถมเรายังต้องระวังตัวจากระเบิดในกรุงเทพอีกด้วย
การที่ THE BLACK DAHLIA ไม่ได้มุ่งความสนใจทั้งหมดไปที่คดีของอลิซาเบธ ชอร์ต แต่ให้ความสำคัญกับปัญหาชีวิตอีกมากมายหลายรอบด้านของตัวเอก นอกเหนือไปจากคดีอลิซาเบธ คือหนึ่งในสิ่งที่ทำให้ดิฉันชอบหนังเรื่องนี้อย่างสุดๆค่ะ และก็รู้สึกชอบมากๆที่หนังเรื่องนี้แสดงให้เห็นว่า เมื่อใดก็ตามที่ตัวเอกให้ความสำคัญกับคดีของอลิซาเบธ ชอร์ตมากเกินไป ปัญหาในด้านอื่นๆของชีวิตก็จะทวีความรุนแรงขึ้นจนส่งผลร้ายต่อชีวิตของเขาและส่งผลให้ผู้บริสุทธิ์ต้องตายไป (คำว่าผู้บริสุทธิ์ในที่นี้ดิฉันหมายถึงคนจีนกับลูกสาวหรือหลานสาวที่ถูกยิงตายในการปล้น)
สิ่งที่โดนใจดิฉันมากที่สุดใน THE BLACK DAHLIA ไม่ใช่ประเด็นที่ว่าใครฆ่าอลิซาเบธ ชอร์ต แต่เป็นประเด็นเรื่อง “ความหมกมุ่น” ของตัวละครที่มีต่อคดีนี้ เพราะความหมกมุ่นที่มากเกินไปจนทำให้ชีวิตเสียสมดุลอาจจะสร้างความชิบหายต่อชีวิตของตัวเองและคนบริสุทธิ์คนอื่นๆได้ จุดนี้มันทำให้นึกถึงชีวิตของดิฉันเองที่มักมีปัญหากับการ “จัดแบ่งเวลา” ในการทำงานต่างๆค่ะ ถ้าหากดิฉันจัดแบ่งเวลาในการทำงานเพื่อเอาใจมิสเตอร์เอมากเกินไป ดิฉันก็จะมีเวลาในการทำงานเพื่อมิสเตอร์บีน้อยเกินไป และมันก็จะสร้างปัญหาให้กับทั้งดิฉันและมิสเตอร์บี อย่างนี้เป็นต้น
อย่างไรก็ดี น่าเสียดายที่ THE BLACK DAHLIA ไม่ได้ให้ความสำคัญกับประเด็นที่ดิฉันชอบนี้มากนัก และดิฉันก็รู้สึกว่าหนังมันดูเฟคๆยังไงไม่รู้ รู้สึกนักวิจารณ์บางคนจะเรียกหนังของ BRIAN DE PALMA ว่า JUNK ART ส่วนในความเห็นของดิฉันนั้น ดิฉันรู้สึกว่าหนังของไบรอัน เดอ พัลมาอาจจะเป็นจังค์ฟู๊ด แต่มันก็เป็นจังค์ฟู๊ดที่อร่อยถูกปากดิฉันดีค่ะ
ตอบคุณ FILMSICK
เคยดู MARNIE ทางช่อง7 ชอบฉากเปิดของหนังเรื่องนี้อย่างสุดๆ ที่เป็นนางเอกเดินถือกระเป๋า
อย่าจำหนังเรื่องนี้สลับกับ MARTY (1955, DELBERT MANN)
http://www.imdb.com/title/tt0048356/
ตอนเด็กๆจำได้ว่าเคยมีคนบอกว่า ดาราหญิงผมบลอนด์มักจะไม่ค่อยได้รับบทเป็นคนฉลาดๆเท่าไหร่นัก แต่มีดาราหญิงคนนึงที่ทำได้สำเร็จ นั่นก็คือ LONI ANDERSON ที่ได้รับบทเป็นสาวผมบลอนด์ฉลาดๆในละครทีวีเรื่อง WKRP IN CINCINNATI (1978-1982) ที่เคยมาฉายทางช่อง3
http://www.imdb.com/title/tt0077097/
ความเห็นของผู้ชมที่มีต่อ WKRP IN CINCINNATI
http://www.rateitall.com/showitem.aspx?itemid=14851&show=all
I like the fact that WKRP didn't condescend by making Loni Anderson (Jennifer) into a dumb blonde (like we see in other shows), but made her into the smartest person at the station (along with Jan Smithers (Bailey). The show thus demonstrated respect for women
CAUGHT IN THE ACTS (A+++++)
หนังที่ได้ดูในช่วงนี้
1.CAUGHT IN THE ACTS (1994, RAYMOND DEPARDON, A++++++)
http://www.imdb.com/title/tt0109697/
หนังสารคดีเรื่องนี้ฉายที่สมาคมฝรั่งเศส ถ.สาทรใต้เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา โดยเป็นการบันทึกภาพผู้ช่วยอัยการขณะสอบสวนผู้ต้องหาราวสิบกว่าคน
หนังเรื่องนี้มีอะไรฮาๆซ่อนอยู่เยอะมาก เพราะผู้ต้องหาหลายคนดูเหมือนจะพยายามโกหกอย่างโง่ๆจนถูกอัยการไล่ต้อนอย่างน่าขัน และผู้ช่วยอัยการคนหนึ่งก็ดูฮาๆคล้าย SABINE AZEMA ในขณะที่ผู้ช่วยอัยการบางคนก็ดูเหมือนเป็นเกย์
สิ่งหนึ่งที่ชอบสุดๆใน CAUGHT IN THE ACTS คือการที่ดิฉันไม่รู้ว่าควรจะ “รู้สึก” อย่างไรดีกับผู้ต้องหาแต่ละคนในหนังเรื่องนี้ เพราะผู้ต้องหาส่วนใหญ่ในหนังเรื่องนี้ “ดูเหมือน” น่าสงสาร แต่ดิฉันก็บอกไม่ได้ว่าเขาน่าสงสารจริงๆหรือเขาพยายามทำให้ตัวเองดูน่าสงสารต่อหน้าผู้ช่วยอัยการ และหนังสารคดีเรื่องนี้ก็ไม่ได้ “บอก” เราแต่อย่างใดว่าเราควรรู้สึกอย่างไรกับผู้ต้องหาแต่ละคน หนังเรื่องนี้ไม่ได้พยายามโน้มนำเราเลยว่าผู้ต้องหาคนนี้น่าสงสารจริงๆนะ หรือบอกเราว่าจริงๆแล้วผู้ต้องหาคนนี้เจ้าเล่ห์เพทุบายนะ
ถ้าหากหนังเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง ก็มีความเป็นไปได้สูงมากที่หนังจะพยายามบอกคนดูว่าควรรู้สึกเข้าข้างหรือเอาใจช่วยผู้ต้องหามากเพียงใด แต่หนังเรื่องนี้ไม่ได้พยายามเจาะลึกเข้าไปในชีวิตผู้ต้องหาแต่ละคนเลย เราได้รู้จักผู้ต้องหาแต่ละคนในเวลาเพียงไม่กี่นาที ซึ่งก็คงจะใกล้เคียงกับช่วงระยะเวลาอันแสนสั้นที่ผู้ช่วยอัยการได้พบปะพูดคุยกับผู้ต้องหาเหล่านี้
ความรู้สึกที่ “ก้ำกึ่ง” ที่มีต่อผู้ต้องหาในหนังเรื่องนี้ เป็นสิ่งที่ดิฉันแทบไม่ค่อยได้พบในการชมภาพยนตร์เท่าใดนัก เพราะภาพยนตร์ส่วนใหญ่มักจะมีบทเฉลยอยู่แล้วว่าผู้ต้องหาคนนั้นทำผิดจริงหรือไม่, เขามีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีอยู่ในใจมากเพียงใด, เขาทำเลวเพราะสาเหตุอะไร และเขาสมควรได้รับการให้อภัยหรือไม่ แต่หนังเรื่องนี้ไม่ได้บอกเราอย่างนั้นเลย ผู้ชมต้องรับรู้และรับฟังคำให้การของผู้ต้องหาแต่ละคน โดยไม่สามารถด่วนสรุปได้เลยว่าตัวเองควรรู้สึกอย่างไรกันแน่กับผู้ต้องหาคนนั้น และดิฉันก็คิดว่าปฏิกิริยาที่ดิฉันมีต่อผู้ต้องหาแต่ละคนในหนังเรื่องนี้ ใกล้เคียงเป็นอย่างมากกับสิ่งที่ดิฉันต้องทำกับคนต่างๆที่ได้พบเจอในชีวิตจริง นั่นก็คือเราต้องไม่มองเขาในด้านดีเกินไปหรือในด้านเลวเกินไป เราต้องไม่ด่วนสรุปว่าการที่เขาทำเลว เป็นเพราะเขาเป็นคนชั่ว เพราะบางทีเขาอาจจะทำเลวเพราะเขามีความจำเป็นจริงๆก็เป็นได้ แต่ในขณะเดียวกัน เราก็ต้องไม่ไว้วางใจเขามากเกินไป เพราะถึงแม้เขาอาจจะดูน่าสงสารเห็นใจอย่างมาก นั่นก็อาจจะเป็นเพียงแค่ “การแสดง” ของเขาเท่านั้น
2.PERFUME: THE STORY OF A MURDERER (2006, TOM TYKWER, A+)
ชอบช่วงท้ายๆของหนังเรื่องนี้เป็นอย่างมาก
BIRGIT MINICHMAYR (HOTEL, YOU BET YOUR LIFE, THE FAREWELL, DOWNFALL) ดาราหญิงในดวงใจของดิฉันรับบทเป็นแม่ของพระเอกในหนังเรื่องนี้
http://www.imdb.com/name/nm0591352/
ผลงานล่าสุดของ BIRGIT MINICHMAYR คือ FALLING (2006, BARBARA ALBERT) ซึ่งรู้สึกว่าจะได้รับคำชมมากพอสมควรจาก NICOLE ARMOUR ใน FILM COMMENT เล่มเดือน NOV/DEC 2006
3.THE BLACK DAHLIA (2006, BRIAN DE PALMA, A+/A)
รู้สึกชอบบางจุดในหนังเรื่องนี้อย่างสุดๆ แต่ก็มีบางจุดที่ไม่ชอบเช่นกัน สิ่งที่ชอบมากๆในหนังเรื่องนี้ก็รวมถึง
3.1--ความเลวของตัวละครแต่ละตัว ตัดสินได้ยากมากๆว่าใครเลวกว่าใคร
3.2--การแสดงของ FIONA SHAW ที่สุดเดชมากๆในฉากโต๊ะกินข้าว
3.3--ฉากที่ HILARY SWANK ปะทะกับ SCARLET JOHANSSON ซึ่งดูเหมือนจะมีแค่ฉากเดียวในหนัง แต่รู้สึกว่ารัศมีของดาราสองคนนี้มันปะทะกันรุนแรงมาก
(บทวิจารณ์หนังเรื่องนี้ใน REVERSE SHOT พูดถึงการใช้ผู้หญิงผมสีทองปะทะกับผมสีเข้มว่าเป็นสิ่งที่พบในหนังของ ALFRED HITCHCOCK ด้วยเหมือนกัน)
http://www.reverseshot.com/article/shot_black_dahlia
A period where k.d. lang officiates (in a top hat and tails get-up straight out of von Sternberg’s Morocco) over a lesbian bar sideshow that sets the stage for the exemplary drag-queen entrance of mannish Dahlia wannabe—and Bleichert seductress—Madeleine Linscott (Hilary Swank), her name as much a reference to Proust’s aromatic recollections as to Hitchcock’s obsessive blond/brunette dichotomies.
3.4-- look ของหนังที่ดูเหมือนหนังยุคเก่าๆดี
3.5--ฉากภาพหลอนติดตาตอนจบเป็นฉากที่หลอนติดตาดิฉันมากๆ ตอนที่ดูหนังเรื่องนี้ ดิฉันรู้สึกว่าหนังเรื่องนี้สนุกมากๆในระดับ A+ แต่พอดูหนังจบไปได้ระยะหนึ่ง ก็รู้สึกว่าหนังมีจุดที่ไม่ชอบอยู่หลายจุดเหมือนกัน ก็เลยลดระดับความชอบหนังเรื่องนี้ลงมาอยู่แค่ A แต่พอเวลาผ่านไปอีกสักระยะ ก็รู้สึกว่าบางอย่างในหนังเรื่องนี้มันฝังตาฝังใจมากๆ ตอนนี้ความชอบเลยเขยิบขึ้นมาอยู่ที่ A+/A
แต่ส่วนที่ไม่ชอบในหนังเรื่องนี้ก็คือการที่ตัวละครเลวๆบางตัวถูกกำจัดอย่างง่ายดายไปหน่อย ไม่รู้เหมือนกันว่านิยายต้นฉบับของหนังเรื่องนี้มันเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วหรือเปล่า
ดู THE BLACK DAHLIA แล้วเลยทำให้รู้สึกอยากดูหนังเรื่อง THE MAN WHO LAUGHS (1928, PAUL LENI) ที่ถูกอ้างอิงถึงใน THE BLACK DAHLIA ตามไปด้วย
http://www.imdb.com/title/tt0019130/
Gwynplaine, son of Lord Clancharlie, has a permanent smile carved on his face by the King, in revenge for Gwynplaine's father's treachery. Gwynplaine is adopted by a travelling showman and becomes a popular idol. He falls in love with the blind Dea. The king dies, and his evil jester tries to destroy or corrupt Gwynplaine. Unlike in the original story by Victor Hugo, the lovers escape to France.
http://ec2.images-amazon.com/images/P/B0000B1A1J.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V1059583361_.jpg
4.BLOOD DIAMOND (2006, EDWARD ZWICK, A+/A)
5.GLASS RABBIT (2005, SETSUKO SHIBUICHI, A-/B+)
http://www.jfbkk.or.th/event/Theater_200701_eg.html
ดูที่มูลนิธิญี่ปุ่น สิ่งที่ชอบมากในหนังการ์ตูนเรื่องนี้คือการที่หนังไม่ได้แสดงให้เห็นแต่เพียงความเลวร้ายโดยตรงของสงครามที่ชาวบ้านในญี่ปุ่นได้รับเท่านั้น แต่หนังยังแสดงให้เห็นถึงความโหดร้ายเลวทรามที่ผู้หญิงญี่ปุ่นกระทำต่อผู้หญิงญี่ปุ่นด้วยกันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองด้วย
หนังเรื่องนี้เล่าเรื่องเร็วมากจนแทบตามเนื้อเรื่องไม่ทัน ดิฉันเดาว่าหนังการ์ตูนเรื่องนี้คงสร้างขึ้นเพื่อผู้ชมกลุ่มเป้าหมายหลักที่เป็นเด็กๆญี่ปุ่นในยุคปัจจุบันที่ต้องการดูหนังที่ดำเนินเนื้อเรื่องรวดเร็วทันใจ
เห็นเด็กๆญี่ปุ่นหลายคนมานั่งดูหนังเรื่องนี้ในโรง ซึ่งหนังก็ค่อนข้างเครียดมาก รู้สึกว่าเด็กๆจะนั่งนิ่งเงียบ ไม่โยเย และไม่มีเสียงหัวเราะหลุดออกมาเลย ไม่รู้เหมือนกันว่าเด็กคนไหนจะเกิดอาการ TRAUMA เพราะหนังเรื่องนี้บ้างหรือเปล่า
รู้สึกว่าหนังเรื่องนี้เล่าเรื่องที่ซ้ำซากและเดาง่าย แต่ก็ไม่รู้สึกแย่กับจุดนี้มากนัก เพราะผู้ชมกลุ่มเป้าหมายหลักของหนังเรื่องนี้คือเด็กๆยุคใหม่ หนังก็เลยต้องสื่อทุกอย่างให้ง่ายๆเข้าไว้ และสิ่งหนึ่งที่ชอบที่สุดในหนังเรื่องนี้ก็คือ “เจตนา” ของผู้สร้างหนัง ที่คงไม่ค่อยเห็นด้วยกับกระแสชาตินิยมในญี่ปุ่นยุคนี้มากนัก
ตอบคุณปีศาจความฝัน
ไม่ค่อยมีหนังที่ได้ต่ำกว่า C+ สักเท่าไหร่ค่ะ เพราะส่วนใหญ่หนังที่ดิฉันคิดว่าไม่ค่อยเข้าทางตัวเอง ดิฉันก็จะไม่เข้าไปดูอยู่แล้ว
หนังที่ได้เกรดต่ำมากๆจากดิฉันก็มีเช่น
1.สุริยะฆาต (2004, อนัต ยวงเงิน + กิตติพงษ์ ปัญญาทวีทรัพย์, C)
อนัต ยวงเงินได้กำกับ โคตรเพชฌฆาต (A-) ที่ดิฉันชอบมากๆด้วย
2.แก้วขนเหล็ก (2003, สุทัศน์ อินทรานุปกรณ์, C)
3.ไฉไล (2006, พจน์ อานนท์, C)
4.เดอะ ปาร์ค สวนสนุกมรณะ (2003, ANDREW LAU, C)
มันเป็นไปได้อย่างไรกัน ที่ผู้กำกับหนังเรื่องนี้คือคนๆเดียวกับที่กำกับ INFERNAL AFFAIRS ภาคสองและภาคสาม
5.ฮวงจุ้ย ฟ้าดินคนมรณะ (2003, บุญถิ่น ทวยแก้ว, C)
6.องค์บาก (C-)
7.โบอา งูยักษ์ (2006, ชนินทร เมืองสุวรรณ, C-)
8.จังหวัด 77 (2003, สมิธ ทิมสวัสดิ์, C-)
9.DESPERATE BUT NOT SERIOUS (1999, BILL FISHMAN, C-)
http://www.imdb.com/title/tt0160182/
10.ULTRAVIOLET (2006, KURT WIMMER, C-)
KURT WIMMER เคยกำกับ EQUILIBRIUM (2002, A-)
11.THEODORE REX (1995, JONATHAN R. BETUEL, F)
http://www.imdb.com/title/tt0114658/
12.มอแปด (2006, ยงยุทธ พินิจพงศ์, F)
1.CAUGHT IN THE ACTS (1994, RAYMOND DEPARDON, A++++++)
http://www.imdb.com/title/tt0109697/
หนังสารคดีเรื่องนี้ฉายที่สมาคมฝรั่งเศส ถ.สาทรใต้เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา โดยเป็นการบันทึกภาพผู้ช่วยอัยการขณะสอบสวนผู้ต้องหาราวสิบกว่าคน
หนังเรื่องนี้มีอะไรฮาๆซ่อนอยู่เยอะมาก เพราะผู้ต้องหาหลายคนดูเหมือนจะพยายามโกหกอย่างโง่ๆจนถูกอัยการไล่ต้อนอย่างน่าขัน และผู้ช่วยอัยการคนหนึ่งก็ดูฮาๆคล้าย SABINE AZEMA ในขณะที่ผู้ช่วยอัยการบางคนก็ดูเหมือนเป็นเกย์
สิ่งหนึ่งที่ชอบสุดๆใน CAUGHT IN THE ACTS คือการที่ดิฉันไม่รู้ว่าควรจะ “รู้สึก” อย่างไรดีกับผู้ต้องหาแต่ละคนในหนังเรื่องนี้ เพราะผู้ต้องหาส่วนใหญ่ในหนังเรื่องนี้ “ดูเหมือน” น่าสงสาร แต่ดิฉันก็บอกไม่ได้ว่าเขาน่าสงสารจริงๆหรือเขาพยายามทำให้ตัวเองดูน่าสงสารต่อหน้าผู้ช่วยอัยการ และหนังสารคดีเรื่องนี้ก็ไม่ได้ “บอก” เราแต่อย่างใดว่าเราควรรู้สึกอย่างไรกับผู้ต้องหาแต่ละคน หนังเรื่องนี้ไม่ได้พยายามโน้มนำเราเลยว่าผู้ต้องหาคนนี้น่าสงสารจริงๆนะ หรือบอกเราว่าจริงๆแล้วผู้ต้องหาคนนี้เจ้าเล่ห์เพทุบายนะ
ถ้าหากหนังเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง ก็มีความเป็นไปได้สูงมากที่หนังจะพยายามบอกคนดูว่าควรรู้สึกเข้าข้างหรือเอาใจช่วยผู้ต้องหามากเพียงใด แต่หนังเรื่องนี้ไม่ได้พยายามเจาะลึกเข้าไปในชีวิตผู้ต้องหาแต่ละคนเลย เราได้รู้จักผู้ต้องหาแต่ละคนในเวลาเพียงไม่กี่นาที ซึ่งก็คงจะใกล้เคียงกับช่วงระยะเวลาอันแสนสั้นที่ผู้ช่วยอัยการได้พบปะพูดคุยกับผู้ต้องหาเหล่านี้
ความรู้สึกที่ “ก้ำกึ่ง” ที่มีต่อผู้ต้องหาในหนังเรื่องนี้ เป็นสิ่งที่ดิฉันแทบไม่ค่อยได้พบในการชมภาพยนตร์เท่าใดนัก เพราะภาพยนตร์ส่วนใหญ่มักจะมีบทเฉลยอยู่แล้วว่าผู้ต้องหาคนนั้นทำผิดจริงหรือไม่, เขามีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีอยู่ในใจมากเพียงใด, เขาทำเลวเพราะสาเหตุอะไร และเขาสมควรได้รับการให้อภัยหรือไม่ แต่หนังเรื่องนี้ไม่ได้บอกเราอย่างนั้นเลย ผู้ชมต้องรับรู้และรับฟังคำให้การของผู้ต้องหาแต่ละคน โดยไม่สามารถด่วนสรุปได้เลยว่าตัวเองควรรู้สึกอย่างไรกันแน่กับผู้ต้องหาคนนั้น และดิฉันก็คิดว่าปฏิกิริยาที่ดิฉันมีต่อผู้ต้องหาแต่ละคนในหนังเรื่องนี้ ใกล้เคียงเป็นอย่างมากกับสิ่งที่ดิฉันต้องทำกับคนต่างๆที่ได้พบเจอในชีวิตจริง นั่นก็คือเราต้องไม่มองเขาในด้านดีเกินไปหรือในด้านเลวเกินไป เราต้องไม่ด่วนสรุปว่าการที่เขาทำเลว เป็นเพราะเขาเป็นคนชั่ว เพราะบางทีเขาอาจจะทำเลวเพราะเขามีความจำเป็นจริงๆก็เป็นได้ แต่ในขณะเดียวกัน เราก็ต้องไม่ไว้วางใจเขามากเกินไป เพราะถึงแม้เขาอาจจะดูน่าสงสารเห็นใจอย่างมาก นั่นก็อาจจะเป็นเพียงแค่ “การแสดง” ของเขาเท่านั้น
2.PERFUME: THE STORY OF A MURDERER (2006, TOM TYKWER, A+)
ชอบช่วงท้ายๆของหนังเรื่องนี้เป็นอย่างมาก
BIRGIT MINICHMAYR (HOTEL, YOU BET YOUR LIFE, THE FAREWELL, DOWNFALL) ดาราหญิงในดวงใจของดิฉันรับบทเป็นแม่ของพระเอกในหนังเรื่องนี้
http://www.imdb.com/name/nm0591352/
ผลงานล่าสุดของ BIRGIT MINICHMAYR คือ FALLING (2006, BARBARA ALBERT) ซึ่งรู้สึกว่าจะได้รับคำชมมากพอสมควรจาก NICOLE ARMOUR ใน FILM COMMENT เล่มเดือน NOV/DEC 2006
3.THE BLACK DAHLIA (2006, BRIAN DE PALMA, A+/A)
รู้สึกชอบบางจุดในหนังเรื่องนี้อย่างสุดๆ แต่ก็มีบางจุดที่ไม่ชอบเช่นกัน สิ่งที่ชอบมากๆในหนังเรื่องนี้ก็รวมถึง
3.1--ความเลวของตัวละครแต่ละตัว ตัดสินได้ยากมากๆว่าใครเลวกว่าใคร
3.2--การแสดงของ FIONA SHAW ที่สุดเดชมากๆในฉากโต๊ะกินข้าว
3.3--ฉากที่ HILARY SWANK ปะทะกับ SCARLET JOHANSSON ซึ่งดูเหมือนจะมีแค่ฉากเดียวในหนัง แต่รู้สึกว่ารัศมีของดาราสองคนนี้มันปะทะกันรุนแรงมาก
(บทวิจารณ์หนังเรื่องนี้ใน REVERSE SHOT พูดถึงการใช้ผู้หญิงผมสีทองปะทะกับผมสีเข้มว่าเป็นสิ่งที่พบในหนังของ ALFRED HITCHCOCK ด้วยเหมือนกัน)
http://www.reverseshot.com/article/shot_black_dahlia
A period where k.d. lang officiates (in a top hat and tails get-up straight out of von Sternberg’s Morocco) over a lesbian bar sideshow that sets the stage for the exemplary drag-queen entrance of mannish Dahlia wannabe—and Bleichert seductress—Madeleine Linscott (Hilary Swank), her name as much a reference to Proust’s aromatic recollections as to Hitchcock’s obsessive blond/brunette dichotomies.
3.4-- look ของหนังที่ดูเหมือนหนังยุคเก่าๆดี
3.5--ฉากภาพหลอนติดตาตอนจบเป็นฉากที่หลอนติดตาดิฉันมากๆ ตอนที่ดูหนังเรื่องนี้ ดิฉันรู้สึกว่าหนังเรื่องนี้สนุกมากๆในระดับ A+ แต่พอดูหนังจบไปได้ระยะหนึ่ง ก็รู้สึกว่าหนังมีจุดที่ไม่ชอบอยู่หลายจุดเหมือนกัน ก็เลยลดระดับความชอบหนังเรื่องนี้ลงมาอยู่แค่ A แต่พอเวลาผ่านไปอีกสักระยะ ก็รู้สึกว่าบางอย่างในหนังเรื่องนี้มันฝังตาฝังใจมากๆ ตอนนี้ความชอบเลยเขยิบขึ้นมาอยู่ที่ A+/A
แต่ส่วนที่ไม่ชอบในหนังเรื่องนี้ก็คือการที่ตัวละครเลวๆบางตัวถูกกำจัดอย่างง่ายดายไปหน่อย ไม่รู้เหมือนกันว่านิยายต้นฉบับของหนังเรื่องนี้มันเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วหรือเปล่า
ดู THE BLACK DAHLIA แล้วเลยทำให้รู้สึกอยากดูหนังเรื่อง THE MAN WHO LAUGHS (1928, PAUL LENI) ที่ถูกอ้างอิงถึงใน THE BLACK DAHLIA ตามไปด้วย
http://www.imdb.com/title/tt0019130/
Gwynplaine, son of Lord Clancharlie, has a permanent smile carved on his face by the King, in revenge for Gwynplaine's father's treachery. Gwynplaine is adopted by a travelling showman and becomes a popular idol. He falls in love with the blind Dea. The king dies, and his evil jester tries to destroy or corrupt Gwynplaine. Unlike in the original story by Victor Hugo, the lovers escape to France.
http://ec2.images-amazon.com/images/P/B0000B1A1J.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V1059583361_.jpg
4.BLOOD DIAMOND (2006, EDWARD ZWICK, A+/A)
5.GLASS RABBIT (2005, SETSUKO SHIBUICHI, A-/B+)
http://www.jfbkk.or.th/event/Theater_200701_eg.html
ดูที่มูลนิธิญี่ปุ่น สิ่งที่ชอบมากในหนังการ์ตูนเรื่องนี้คือการที่หนังไม่ได้แสดงให้เห็นแต่เพียงความเลวร้ายโดยตรงของสงครามที่ชาวบ้านในญี่ปุ่นได้รับเท่านั้น แต่หนังยังแสดงให้เห็นถึงความโหดร้ายเลวทรามที่ผู้หญิงญี่ปุ่นกระทำต่อผู้หญิงญี่ปุ่นด้วยกันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองด้วย
หนังเรื่องนี้เล่าเรื่องเร็วมากจนแทบตามเนื้อเรื่องไม่ทัน ดิฉันเดาว่าหนังการ์ตูนเรื่องนี้คงสร้างขึ้นเพื่อผู้ชมกลุ่มเป้าหมายหลักที่เป็นเด็กๆญี่ปุ่นในยุคปัจจุบันที่ต้องการดูหนังที่ดำเนินเนื้อเรื่องรวดเร็วทันใจ
เห็นเด็กๆญี่ปุ่นหลายคนมานั่งดูหนังเรื่องนี้ในโรง ซึ่งหนังก็ค่อนข้างเครียดมาก รู้สึกว่าเด็กๆจะนั่งนิ่งเงียบ ไม่โยเย และไม่มีเสียงหัวเราะหลุดออกมาเลย ไม่รู้เหมือนกันว่าเด็กคนไหนจะเกิดอาการ TRAUMA เพราะหนังเรื่องนี้บ้างหรือเปล่า
รู้สึกว่าหนังเรื่องนี้เล่าเรื่องที่ซ้ำซากและเดาง่าย แต่ก็ไม่รู้สึกแย่กับจุดนี้มากนัก เพราะผู้ชมกลุ่มเป้าหมายหลักของหนังเรื่องนี้คือเด็กๆยุคใหม่ หนังก็เลยต้องสื่อทุกอย่างให้ง่ายๆเข้าไว้ และสิ่งหนึ่งที่ชอบที่สุดในหนังเรื่องนี้ก็คือ “เจตนา” ของผู้สร้างหนัง ที่คงไม่ค่อยเห็นด้วยกับกระแสชาตินิยมในญี่ปุ่นยุคนี้มากนัก
ตอบคุณปีศาจความฝัน
ไม่ค่อยมีหนังที่ได้ต่ำกว่า C+ สักเท่าไหร่ค่ะ เพราะส่วนใหญ่หนังที่ดิฉันคิดว่าไม่ค่อยเข้าทางตัวเอง ดิฉันก็จะไม่เข้าไปดูอยู่แล้ว
หนังที่ได้เกรดต่ำมากๆจากดิฉันก็มีเช่น
1.สุริยะฆาต (2004, อนัต ยวงเงิน + กิตติพงษ์ ปัญญาทวีทรัพย์, C)
อนัต ยวงเงินได้กำกับ โคตรเพชฌฆาต (A-) ที่ดิฉันชอบมากๆด้วย
2.แก้วขนเหล็ก (2003, สุทัศน์ อินทรานุปกรณ์, C)
3.ไฉไล (2006, พจน์ อานนท์, C)
4.เดอะ ปาร์ค สวนสนุกมรณะ (2003, ANDREW LAU, C)
มันเป็นไปได้อย่างไรกัน ที่ผู้กำกับหนังเรื่องนี้คือคนๆเดียวกับที่กำกับ INFERNAL AFFAIRS ภาคสองและภาคสาม
5.ฮวงจุ้ย ฟ้าดินคนมรณะ (2003, บุญถิ่น ทวยแก้ว, C)
6.องค์บาก (C-)
7.โบอา งูยักษ์ (2006, ชนินทร เมืองสุวรรณ, C-)
8.จังหวัด 77 (2003, สมิธ ทิมสวัสดิ์, C-)
9.DESPERATE BUT NOT SERIOUS (1999, BILL FISHMAN, C-)
http://www.imdb.com/title/tt0160182/
10.ULTRAVIOLET (2006, KURT WIMMER, C-)
KURT WIMMER เคยกำกับ EQUILIBRIUM (2002, A-)
11.THEODORE REX (1995, JONATHAN R. BETUEL, F)
http://www.imdb.com/title/tt0114658/
12.มอแปด (2006, ยงยุทธ พินิจพงศ์, F)
POST-TRAUMATIC FILMS
เพิ่งอ่านข่าววันนี้แล้วก็รู้สึกกลัวมาก ไม่รู้เหมือนกันว่าคดีนี้จะถูกสร้างเป็นหนังหรือเปล่า แต่ตอนนี้ตำรวจอินเดียเพิ่งจับกุมตัวผู้ชายสองคนในเมืองไฮเดอราบัด หลังจากที่ผู้ชายสองคนนี้ข่มขืนแล้วฆ่าผู้ชายไปแล้ว 11 คน โดยส่วนใหญ่เหยื่อผู้ชายที่ถูกข่มขืนจะเป็นคนงาน (labourers)
ผู้ชายสองคนนี้เป็นสมาชิกของแก๊งๆหนึ่งที่มักจะล่อลวงคนงานชายไปข่มขืน
เมืองไฮเดอราบัดเป็นเมืองทางใต้ของอินเดียที่เป็นที่ตั้งของสำนักงานบริษัทชื่อดังในธุรกิจเทคโนโลยีสารสนเทศ อย่างเช่นบริษัทไมโครซอฟท์, ไอบีเอ็ม, เดลล์, ออราเคิล และกูเกิล
อ่านข่าวนี้ได้ที่
http://www.cnn.com/2007/WORLD/asiapcf/01/07/india.sexmurders.reut/index.html
แผนที่เมืองไฮเดอราบัด
http://archives.cnn.com/2000/ASIANOW/south/08/27/india.floods.ap/india.hyderabad.andhra.pra.gif
ตอบน้อง merveillesxx ต่อจากกระทู้ 51161
http://www.bioscopemagazine.com/web2006/webboard/index-in.php?id=51161
รู้สึกว่ากระทู้เก่าจะโดน spam ถล่มไปแล้ว ก็เลยย้ายมาตั้งกระทู้ใหม่เลยแล้วกัน
ไม่รู้ว่าหนังแนว POST-TRAUMATIC ที่น้อง merveillesxx ชอบคือหนังแนวยังไง แต่ถ้าหากพูดถึงหนังที่มีตัวละครที่ฝังใจกับเหตุการณ์เลวร้ายในอดีต หรือเพิ่งรอดชีวิตจากเหตุการณ์เลวร้าย ก็จะนึกถึงหนังเรื่อง
1.CARLA’S SONG (1997, KEN LOACH, A++++++++++)
In 1987 a Glasgow bus driver meets an emotionally scarred Nicaraguan dancer and helps her confront her traumatic past and the war continuing in her homeland.
http://www.channel4.com/film/reviews/film.jsp?id=101817
2.SOPHIE’S CHOICE (1982, ALAN J. PAKULA, A+++++)
Sophie is the survivor of Nazi concentration camps, who has found a reason to live in Nathan, a sparkling if unsteady American Jew obsessed with the Holocaust. They befriend Stingo, the movie's narrator, a young American writer new to New York City. But the happiness of Sophie and Nathan is endangered by her ghosts and his obsessions.
http://ec1.images-amazon.com/images/P/0784011710.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V1118897524_.jpg
3.HIROSHIMA MON AMOUR (1959, ALAIN RESNAIS, A+++++)
http://www.dvdbeaver.com/film/DVDReview/hiroshima/2.jpg
http://www.dvdbeaver.com/film/DVDReview/hiroshima/3.jpg
http://www.dvdbeaver.com/film/DVDReview/hiroshima/4.jpg
http://www.dvdbeaver.com/film/DVDReview/hiroshima/5.jpg
4.WOMEN IN THE MIRROR (2002, YOSHISHIGE YOSHIDA, A+)
5.LANDSCAPE AFTER BATTLE (1970, ANDRZEJ WAJDA, A+)
Film opens with the mad rush of haphazard freedom as the concentration camps are liberated. Men are trying to grab food, change clothes, bury their tormentors they find alive. Then they are herded into other camps as the Allies try to devise policy to control the situation. A young poet who cannot quite find himself in this new situation, meets a headstrong Jewish young girl who wants him to run off with her, to the West. He cannot cope with her growing demands for affection, while still harboring the hatred for the Germans and disdain for his fellow men who quickly revert to petty enmities.
http://ec1.images-amazon.com/images/P/B00009QG5Z.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V1064530317_.jpg
6.ALMOST PEACEFUL (2002, MICHEL DEVILLE, A+)
เรื่องราวของกลุ่มคนยิวที่พยายามตั้งต้นชีวิตใหม่ในฝรั่งเศสหลังสงครามโลกครั้งที่สอง โดยตัวละครในเรื่องนี้ไม่ค่อยแสดงความทุกข์ทรมานออกมาตรงๆมากนัก
http://ec1.images-amazon.com/images/P/B0006SSR3I.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V1102970667_.jpg
7.DON’T LOOK NOW (1974, NICOLAS ROEG, A+)
เรื่องของสองสามีภรรยาที่ไปเที่ยวเวนิซหลังจากลูกตาย
Following the drowning of their child in England, Laura (Julie Christie) and John Baxter (Donald Sutherland) have come to dank, eternally dying Venice, where he is supervising the restoration of a moldering church and she is either slipping into or climbing out of madness with the help of a pair of creepy spinster sisters, one of whom can "see" even though blind. John may share this psychic power, though he resists accepting it as the canals fill with murder victims, surface realities turn shimmery as water, and a red-coated figure--the daughter's ghost?--keeps flickering in the corner of our vision. Though surreal and perplexing, the film does eventually add up, and the ending remains a real throat-grabber.
http://ec2.images-amazon.com/images/P/B000069I0A.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V1056717228_.jpg
8.BEYOND RANGOON (1995, JOHN BOORMAN, A)
นางเอกหนังเรื่องนี้พบว่าครอบครัวเธอถูกฆ่าตายเกือบหมดครอบครัว เธอก็เลยมาเที่ยวประเทศไทยและพม่าเพื่อจะได้ใช้เวลาทำใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น (เนื้อหาตรงส่วนที่นางเอกเดินเข้าบ้านแล้วเจอคนทั้งบ้านถูกฆ่าตายทำให้นึกถึงมิสะ มิสะใน DEATH NOTE 2: THE LAST NAME)
http://ec1.images-amazon.com/images/P/0780622375.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V1056486574_.jpg
9.TRAUMA (1993, DARIO ARGENTO, A)
http://www.imdb.com/title/tt0104053/
A young man tries to help a teenage European girl whom escaped from a clinic hospital after witnessing the murder of her parents by a serial killer and they try to find the killer before the killer finds them.
http://ec1.images-amazon.com/images/P/B0009RQRT2.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V1121104827_.jpg
10.RHAPSODY IN AUGUST (AKIRA KUROSAWA, B+)
11.FEARLESS (1993, PETER WEIR, B+)
A man's personality is dramatically changed after surviving a major airline crash.
ตอบน้องเก้าอี้มีพนัก
--ได้ข่าวว่าตอนนี้ KEN RUSSELL เจ้าพ่อหนังเฮี้ยนของอังกฤษได้ไปร่วมเล่นรายการโทรทัศน์ BIG BROTHER ด้วย ตายแล้ว งานนี้ REALITY SHOW อาจจะเฮี้ยนตามไปด้วยได้นะคะ
KEN RUSSELL เคยกำกับหนังเรื่อง
http://www.imdb.com/name/nm0001692/
1.MAHLER (1974, A++++++++++)
2.GOTHIC (1986, A+)
3.ALTERED STATES (1980, A+)
4.THE LAIR OF THE WHITE WORM (1988, A)
อ่านข่าว KEN RUSSELL กับ BIG BROTHER ได้ที่
http://film.guardian.co.uk/News_Story/Guardian/0,,1982558,00.html
คู่แข่งคนสำคัญที่ KEN RUSSELL ต้องอาศัยอยู่ร่วมด้วยในบ้าน BIG BROTHER คือ DANIELLE LLOYD ซึ่งเคยเป็นนางงามตำแหน่ง MISS GREAT BRITAIN แต่ถูกปลดจากตำแหน่งเพราะมีเซ็กส์กับกรรมการตัดสินรางวัล
ผู้ชายสองคนนี้เป็นสมาชิกของแก๊งๆหนึ่งที่มักจะล่อลวงคนงานชายไปข่มขืน
เมืองไฮเดอราบัดเป็นเมืองทางใต้ของอินเดียที่เป็นที่ตั้งของสำนักงานบริษัทชื่อดังในธุรกิจเทคโนโลยีสารสนเทศ อย่างเช่นบริษัทไมโครซอฟท์, ไอบีเอ็ม, เดลล์, ออราเคิล และกูเกิล
อ่านข่าวนี้ได้ที่
http://www.cnn.com/2007/WORLD/asiapcf/01/07/india.sexmurders.reut/index.html
แผนที่เมืองไฮเดอราบัด
http://archives.cnn.com/2000/ASIANOW/south/08/27/india.floods.ap/india.hyderabad.andhra.pra.gif
ตอบน้อง merveillesxx ต่อจากกระทู้ 51161
http://www.bioscopemagazine.com/web2006/webboard/index-in.php?id=51161
รู้สึกว่ากระทู้เก่าจะโดน spam ถล่มไปแล้ว ก็เลยย้ายมาตั้งกระทู้ใหม่เลยแล้วกัน
ไม่รู้ว่าหนังแนว POST-TRAUMATIC ที่น้อง merveillesxx ชอบคือหนังแนวยังไง แต่ถ้าหากพูดถึงหนังที่มีตัวละครที่ฝังใจกับเหตุการณ์เลวร้ายในอดีต หรือเพิ่งรอดชีวิตจากเหตุการณ์เลวร้าย ก็จะนึกถึงหนังเรื่อง
1.CARLA’S SONG (1997, KEN LOACH, A++++++++++)
In 1987 a Glasgow bus driver meets an emotionally scarred Nicaraguan dancer and helps her confront her traumatic past and the war continuing in her homeland.
http://www.channel4.com/film/reviews/film.jsp?id=101817
2.SOPHIE’S CHOICE (1982, ALAN J. PAKULA, A+++++)
Sophie is the survivor of Nazi concentration camps, who has found a reason to live in Nathan, a sparkling if unsteady American Jew obsessed with the Holocaust. They befriend Stingo, the movie's narrator, a young American writer new to New York City. But the happiness of Sophie and Nathan is endangered by her ghosts and his obsessions.
http://ec1.images-amazon.com/images/P/0784011710.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V1118897524_.jpg
3.HIROSHIMA MON AMOUR (1959, ALAIN RESNAIS, A+++++)
http://www.dvdbeaver.com/film/DVDReview/hiroshima/2.jpg
http://www.dvdbeaver.com/film/DVDReview/hiroshima/3.jpg
http://www.dvdbeaver.com/film/DVDReview/hiroshima/4.jpg
http://www.dvdbeaver.com/film/DVDReview/hiroshima/5.jpg
4.WOMEN IN THE MIRROR (2002, YOSHISHIGE YOSHIDA, A+)
5.LANDSCAPE AFTER BATTLE (1970, ANDRZEJ WAJDA, A+)
Film opens with the mad rush of haphazard freedom as the concentration camps are liberated. Men are trying to grab food, change clothes, bury their tormentors they find alive. Then they are herded into other camps as the Allies try to devise policy to control the situation. A young poet who cannot quite find himself in this new situation, meets a headstrong Jewish young girl who wants him to run off with her, to the West. He cannot cope with her growing demands for affection, while still harboring the hatred for the Germans and disdain for his fellow men who quickly revert to petty enmities.
http://ec1.images-amazon.com/images/P/B00009QG5Z.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V1064530317_.jpg
6.ALMOST PEACEFUL (2002, MICHEL DEVILLE, A+)
เรื่องราวของกลุ่มคนยิวที่พยายามตั้งต้นชีวิตใหม่ในฝรั่งเศสหลังสงครามโลกครั้งที่สอง โดยตัวละครในเรื่องนี้ไม่ค่อยแสดงความทุกข์ทรมานออกมาตรงๆมากนัก
http://ec1.images-amazon.com/images/P/B0006SSR3I.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V1102970667_.jpg
7.DON’T LOOK NOW (1974, NICOLAS ROEG, A+)
เรื่องของสองสามีภรรยาที่ไปเที่ยวเวนิซหลังจากลูกตาย
Following the drowning of their child in England, Laura (Julie Christie) and John Baxter (Donald Sutherland) have come to dank, eternally dying Venice, where he is supervising the restoration of a moldering church and she is either slipping into or climbing out of madness with the help of a pair of creepy spinster sisters, one of whom can "see" even though blind. John may share this psychic power, though he resists accepting it as the canals fill with murder victims, surface realities turn shimmery as water, and a red-coated figure--the daughter's ghost?--keeps flickering in the corner of our vision. Though surreal and perplexing, the film does eventually add up, and the ending remains a real throat-grabber.
http://ec2.images-amazon.com/images/P/B000069I0A.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V1056717228_.jpg
8.BEYOND RANGOON (1995, JOHN BOORMAN, A)
นางเอกหนังเรื่องนี้พบว่าครอบครัวเธอถูกฆ่าตายเกือบหมดครอบครัว เธอก็เลยมาเที่ยวประเทศไทยและพม่าเพื่อจะได้ใช้เวลาทำใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น (เนื้อหาตรงส่วนที่นางเอกเดินเข้าบ้านแล้วเจอคนทั้งบ้านถูกฆ่าตายทำให้นึกถึงมิสะ มิสะใน DEATH NOTE 2: THE LAST NAME)
http://ec1.images-amazon.com/images/P/0780622375.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V1056486574_.jpg
9.TRAUMA (1993, DARIO ARGENTO, A)
http://www.imdb.com/title/tt0104053/
A young man tries to help a teenage European girl whom escaped from a clinic hospital after witnessing the murder of her parents by a serial killer and they try to find the killer before the killer finds them.
http://ec1.images-amazon.com/images/P/B0009RQRT2.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V1121104827_.jpg
10.RHAPSODY IN AUGUST (AKIRA KUROSAWA, B+)
11.FEARLESS (1993, PETER WEIR, B+)
A man's personality is dramatically changed after surviving a major airline crash.
ตอบน้องเก้าอี้มีพนัก
--ได้ข่าวว่าตอนนี้ KEN RUSSELL เจ้าพ่อหนังเฮี้ยนของอังกฤษได้ไปร่วมเล่นรายการโทรทัศน์ BIG BROTHER ด้วย ตายแล้ว งานนี้ REALITY SHOW อาจจะเฮี้ยนตามไปด้วยได้นะคะ
KEN RUSSELL เคยกำกับหนังเรื่อง
http://www.imdb.com/name/nm0001692/
1.MAHLER (1974, A++++++++++)
2.GOTHIC (1986, A+)
3.ALTERED STATES (1980, A+)
4.THE LAIR OF THE WHITE WORM (1988, A)
อ่านข่าว KEN RUSSELL กับ BIG BROTHER ได้ที่
http://film.guardian.co.uk/News_Story/Guardian/0,,1982558,00.html
คู่แข่งคนสำคัญที่ KEN RUSSELL ต้องอาศัยอยู่ร่วมด้วยในบ้าน BIG BROTHER คือ DANIELLE LLOYD ซึ่งเคยเป็นนางงามตำแหน่ง MISS GREAT BRITAIN แต่ถูกปลดจากตำแหน่งเพราะมีเซ็กส์กับกรรมการตัดสินรางวัล
THE RETURN OF PASCALE FERRAN
http://www.bioscopemagazine.com/web2006/webboard/index-in.php?id=51488
ตอบน้อง merveillesxx
--ซื้อนิตยสาร FILM COMMENT มาในเย็นวันที่ 30 ธ.ค.ค่ะ ก่อนจะเกิดเหตุการณ์ระเบิด
หลังเกิดเหตุระเบิด ดิฉันกับเพื่อนๆก็ไปปักหลักอยู่แถวสยามสแควร์, พารากอน กับถนนข้าวสารในวันที่ 1-2 ม.ค. โชคดีที่ไม่มีเหตุร้ายแรงอะไรเกิดขึ้น และก็รู้สึกดีใจที่ได้อยู่กับเพื่อนๆ ทำให้รู้สึกหายกังวลเรื่องระเบิดไปได้บ้าง จำได้ว่าคืนวันที่ 31 ธ.ค.ดิฉันอยู่คนเดียวในอพาร์ทเมนท์ รู้สึกเครียดมาก แต่พอออกมาเจอเพื่อนๆในวันที่ 1 ม.ค. ก็หายเครียด
--SYNDROMES AND A CENTURY ติดอันดับ top ten ประจำปีของ ACQUARELLO นักวิจารณ์ในดวงใจของดิฉันด้วย
ดูอันดับของเขาได้ที่
http://filmref.com/journal/
อันดับของ ACQUARELLO ประจำปี 2006 (เรียงตามลำดับความชอบ)
1.Paprika (Satoshi Kon, 2006)
2.Dias de campo (Days in the Country, Raoul Ruiz, 2004)
3.Coeurs (Private Fears in Public Places, Alain Resnais, 2006)
4.Iklimer (Climates, Nuri Bilge Ceylan, 2006)
5.Inland Empire (David Lynch, 2006)
6.Woman on the Beach (Hong Sang-soo, 2006)
7.Syndromes and a Century (Apichatpong Weerasethakul, 2006)
8.L'Enfer (Danis Tanovic, 2005)
9.Honor de Cavalleria (Quixotic, Albert Serra, 2006)
http://filmref.com/journal/archives/2006/12/honor_de_cavalleria_2006.html
หนังเรื่องนี้ได้รับคำวิจารณ์ว่าคล้ายกับ DON QUIXOTE + WAITING FOR GODOT (SAMUEL BECKETT) + THE TREE OF WOODEN CLOGS (ERMANNO OLMI)
What Serra does in the film is really turn this heroic myth upside down to erase any kind of romanticism or exoticism or nobility about this quest. So you don't even get the sympathy factor, the purity of idealism, that Quixote is usually associated with. Instead, you get a broken, possibly senile old man, painfully aware of his mortality, and yet he continues the ritual. In the same way that Waiting for Godot is about the absurdity of continuing on even in the face of nothingness and absence of meaning, Quixote continues on with the ritual only because he's not dead. That's the saddest of all commentaries about the human condition because there's not even the chance of glory, enlightenment, or transcendence associated with it, there's only the rejection of the alternative.
http://a69.g.akamai.net/n/69/10688/v1/img5.allocine.fr/acmedia/medias/nmedia/18/60/15/86/18628278.jpg
http://a69.g.akamai.net/n/69/10688/v1/img5.allocine.fr/acmedia/medias/nmedia/18/60/15/86/18628292.jpg
http://a69.g.akamai.net/n/69/10688/v1/img5.allocine.fr/acmedia/medias/nmedia/18/60/15/86/18628291.jpg
http://a69.g.akamai.net/n/69/10688/v1/img5.allocine.fr/acmedia/medias/nmedia/18/60/15/86/18628288.jpg
http://a69.g.akamai.net/n/69/10688/v1/img5.allocine.fr/acmedia/medias/nmedia/18/60/15/86/18628290.jpg
รู้สึกว่าช่วงนี้มีอะไรเกี่ยวกับ DON QUIXOTE ออกมาเยอะ เพราะนอกจากหนังเรื่อง QUIXOTIC แล้ว เรื่องราวของ DON QUIXOTE ยังถูกพูดถึงใน
9.1 ละครเวทีเรื่อง “ความฝันกลางเดือนหนาว” (2006, คำรณ คุณะดิลก, A+) ของพระจันทร์เสี้ยวการละคร ที่นำเสนอเรื่องของ DON QUIXOTE โดยเน้นไปที่แง่มุมทางการเมือง
9.2 ละครเวทีเรื่อง BE LOVED หรือ เธอ...ที่รัก (2006, วรรณศักดิ์ ศิริหล้า, A+) ที่เล่าเรื่องของ DON QUIXOTE โดยผ่านทางตัวละครหญิง
9.3 บทความใน PRACHATAI ที่พูดถึงนวมทอง ไพรวัลย์ คนขับแท็กซี่พลีชีพโดยเปรียบเทียบกับดอน กีโฆเต้
Visible Man 2006#3 : 'นวมทอง' อัศวินผู้ควบ ‘แท็กซี่’ ประดุจม้า..ปะทะ ‘รถถัง’ ราวกับประดาบกับกังหันลม
http://www.prachatai.com/05web/th/home/page2.php?mod=mod_ptcms&ContentID=6439&SystemModuleKey=HilightNews&SystemLanguage=Thai
10.Batalla en el cielo (Battle in Heaven, Carlos Reygadas, 2005)
Honorable mentions (เรียงตามลำดับตัวอักษร)
1. Bamako (Abderrahmane Sissako, 2006)
2.Belle Toujours (Manoel de Oliveira, 2006)
3.Camden 28 (Anthony Giacchino, 2006)
หนังสารคดีเกี่ยวกับกลุ่ม CATHOLIC LEFT ที่ต่อต้านสงครามเวียดนามในสหรัฐ โดยทางกลุ่มนี้ถูกสายลับของ FBI หลอกให้บุกรุกเข้าไปในอาคารราชการ เพื่อที่ทาง FBI จะได้ใช้เป็นข้ออ้างในการจับตัวนักบวชเหล่านี้มาขึ้นศาล
http://filmref.com/journal/archives/2006/06/camden_28_2006.html
4. Iraq in Fragments (James Longley, 2006)
5.Kinetta (Giorgos Lanthimos, 2005)
6.Pan's Labyrinth (Guillermo del Toro, 2006)
7.Saratan (Ernest Abdyjaparov, 2005)
8.United 93 (Paul Greengrass, 2006)
9.Unser taglich Brot (Our Daily Bread, Nikolaus Geyrhalter, 2005)
http://filmref.com/journal/archives/2006/10/our_daily_bread_2006.html
หนังสารคดีเกี่ยวกับการผลิตอาหารในยุคปัจจุบัน หนังเรื่องนี้ได้รับการเปรียบเทียบกับภาพยนตร์ของ HARUN FAROCKI + CHANTAL AKERMAN
Evoking the aesthetics of Harun Farocki's antiseptic images of production crossed with Chantal Akerman's structuralist ruminations on organic landscape, Nikolaus Geyrhalter's Our Daily Bread is a bracing, surreal, sobering, and strangely transfixing exposition into the dehumanized technologies and industrially engendered process efficiencies intrinsic in the mass commerce of industrial-scale food production.
http://www.ourdailybread.at/jart/projects/utb/images/img-db/1131278738585-498x280-top-left.jpeg
http://www.ourdailybread.at/jart/projects/utb/images/img-db/1132770640349-498x280-top-left.jpeg
http://www.ourdailybread.at/jart/projects/utb/images/img-db/1131118060165-498x280-top-left.jpeg
http://www.ourdailybread.at/jart/projects/utb/images/img-db/1131118060161-498x280-top-left.jpeg
http://www.ourdailybread.at/jart/projects/utb/images/img-db/1131278738582-498x280-top-left.jpeg
สำหรับ HARUN FAROCKI ที่ถูกนำมาเปรียบเทียบกับ NIKOLAUS GEYRHALTER นั้น ผู้สนใจสามารถอ่านบทความของคุณ FILMSICK เกี่ยวกับหนังเรื่อง AN IMAGE ของ HARUN FAROCKI ได้ที่
http://filmsick.exteen.com/20061112/an-introduction-to-harun-farocki
10.When the Levees Broke (Spike Lee, 2006
--รู้สึกว่า SYNDROMES AND A CENTURY จะติดอันดับประจำปี 2006 ของ PAT GRAHAM จาก CHICAGO READER ด้วยเหมือนกัน
http://blogs.chicagoreader.com/film/
1.THREE TIMES, Hou Hsiao-hsien, Taiwan
2.THE INTRUDER, Claire Denis, France
3.THE THREE BURIALS OF MELQUIADES ESTRADA. Tommy Lee Jones, USA
4.LADY VENGEANCE, Chan-wook Park, South Korea
5.THE FORSAKEN LAND, Vimukthi Jayasundara, Sri Lanka
6.CAFE LUMIERE, Hou Hsiao-hsien, Taiwan/Japan
7.BATTLE IN HEAVEN, Carlos Reygadas, Mexico
8.SUMMER PALACE, Lou Ye, China
9.L’ENFANT, Jean-Pierre and Luc Dardenne, Belgium
10.CHILDREN OF MEN, Alfonso Cuaron, UK/USA
11.A PRAIRIE HOME COMPANION, Robert Altman, USA
12.CACHE (HIDDEN), Michael Haneke, France/Austria
13.A SCANNER DARKLY, Richard Linklater, USA
14.LUNACY, Jan Svankmajer, Czech Republic
15.THE SCIENCE OF SLEEP, Michel Gondry, France
16.COMEDY OF POWER, Claude Chabrol, France
17.BELLE TOUJOURS, Manoel de Oliveira, Portugal/France
18.HAPPY FEET, George Miller, Australia
19.SYNDROMES AND A CENTURY, Apichatpong Weerasethakul, Thailand
20.CLIMATES, Nuri Bilge Ceylan, Turkey
http://www.bioscopemagazine.com/web2006/webboard/index-in.php?id=52280
--อ่านบทวิจารณ์ SYNDROMES AND A CENTURY โดย JEFF REICHERTได้ที่
http://www.reverseshot.com/article/syndromes
Somehow his brand of warm, honest humanism straddles a fine line—never really in fashion, while never quite going out of style for the discerning. A majority of film students might steal from the likes of more overtly cinematic directors like Martin Scorsese or Sam Peckinpah, but the ones to watch out for—the real talents—are going to be those expert in early Renoir.
--ชอบ THE SUN กับ CAPOTE มากค่ะ และดีใจมากๆที่ CAPOTE ติดอันดับในครั้งนี้
--ดีใจสุดขีดที่ได้เห็นชื่อของ PASCALE FERRAN อีกครั้ง เพราะไม่ได้เห็นชื่อเธอมาเกือบ 10 ปีแล้ว
http://www.imdb.com/name/nm0273863/
หนังของ PASCALE FERRAN เคยมาเปิดฉายในกรุงเทพสองเรื่อง ซึ่งได้แก่
1.COMING TO TERMS WITH THE DEAD (1994, A++++++++++)
หนังเรื่องนี้แบ่งเป็นตอนย่อยๆ 3 ตอนที่แต่ละตอนมีส่วนเกี่ยวข้องกันเล็กน้อย โดยตัวละครนำของทั้งสามเรื่องนี้มาวนเวียนอยู่ที่ชายหาดแห่งเดียวกัน
2.L’AGE DES POSSIBLES (1995, A-)
หนังเรื่องนี้เกี่ยวกับชีวิตวัยรุ่นราว 10 คนใน STRASBOURG ที่แต่ละคนต่างก็มีปัญหาของตัวเอง หนังเรื่องนี้อาจจะมีโครงสร้างบางส่วนใกล้เคียงกับหนังของ ROBERT ALTMAN
--อ่านบทวิจารณ์ THE MEETING (2006, JEAN-MARIE STRAUB + DANIELE HUILLET) โดย OLAF MOELLER ใน CINEMA SCOPE ได้ที่
http://www.cinema-scope.com/cs29/spot_moller_queiloro.html
รูปจาก THE MEETING
http://www.cinema-scope.com/images/cs29_index_r1_c2.jpg
--สถานการณ์บ้านเมืองในประเทศไทยตอนนี้ ทำให้นึกถึงฉากจบของ THE CAIMAN (2006, NANNI MORETTI, A+) ที่บ้านเมืองลุกเป็นไฟ
--J. HOBERMAN นักวิจารณ์ของ VILLAGE VOICE เผยอันดับ TOP 10 ของเขาแล้วเช่นกัน อ่านได้ที่
http://villagevoice.com/film/0701,hoberman,75441,20.html
From a purely subjective point of view, the film event that affected me most deeply would be the two-day screening of Jacques Rivette's 14-hour Out 1 at the Museum of the Moving Image.
อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับ OUT 1 (1971, JACQUES RIVETTE) ซึ่งเป็นหนังในดวงใจของ J. HOBERMAN ได้ที่
http://www.reverseshot.com/article/rivette_out_1_volume_1
http://www.reverseshot.com/article/strong_rivette_out_1_strong_volume_2
--ส่วนอันดับท็อปเทนของ NATHAN LEE จาก VILLAGE VOICE อ่านได้ที่
http://villagevoice.com/film/0701,lee,75436,20.html
Fears that New York screens will go without the latest Apichatpong Weera-sethakul or Tsai Ming-liang, however, are premature. The ever invaluable Strand Releasing picked up the latest from both of these masters for upcoming theatrical release; keep an eye out for Weera-sethakul's Syndromes and a Century, far and away the best film I saw in 2006 and sure to head my 2007 Top 10 list.
ดีใจมากที่ NATHAN LEE ให้ ODETE หรือ TWO DRIFTERS (2005, JOAO PEDRO RODRIGUES, A+) ติดอันดับ 6 ในปีนี้
Two Drifters [Joao Pedro Rodrigues, Portugal]
Ten years from now, everyone will be talking about this brazen Portuguese cineaste. For now, the freshest voice in highbrow faggotry finds his cult slightly engorged with this uncompromisingly ambivalent metaphysical melodrama. Motored by paradox, discomfiting sincerity, and a ferocious performance by Ana Cristina De Oliveira, this odd saga of hysterical pregnancy and the transmigration of souls bitch-slaps Almodovar for the timid bourgeois he's become.
ตอบน้อง merveillesxx
--ซื้อนิตยสาร FILM COMMENT มาในเย็นวันที่ 30 ธ.ค.ค่ะ ก่อนจะเกิดเหตุการณ์ระเบิด
หลังเกิดเหตุระเบิด ดิฉันกับเพื่อนๆก็ไปปักหลักอยู่แถวสยามสแควร์, พารากอน กับถนนข้าวสารในวันที่ 1-2 ม.ค. โชคดีที่ไม่มีเหตุร้ายแรงอะไรเกิดขึ้น และก็รู้สึกดีใจที่ได้อยู่กับเพื่อนๆ ทำให้รู้สึกหายกังวลเรื่องระเบิดไปได้บ้าง จำได้ว่าคืนวันที่ 31 ธ.ค.ดิฉันอยู่คนเดียวในอพาร์ทเมนท์ รู้สึกเครียดมาก แต่พอออกมาเจอเพื่อนๆในวันที่ 1 ม.ค. ก็หายเครียด
--SYNDROMES AND A CENTURY ติดอันดับ top ten ประจำปีของ ACQUARELLO นักวิจารณ์ในดวงใจของดิฉันด้วย
ดูอันดับของเขาได้ที่
http://filmref.com/journal/
อันดับของ ACQUARELLO ประจำปี 2006 (เรียงตามลำดับความชอบ)
1.Paprika (Satoshi Kon, 2006)
2.Dias de campo (Days in the Country, Raoul Ruiz, 2004)
3.Coeurs (Private Fears in Public Places, Alain Resnais, 2006)
4.Iklimer (Climates, Nuri Bilge Ceylan, 2006)
5.Inland Empire (David Lynch, 2006)
6.Woman on the Beach (Hong Sang-soo, 2006)
7.Syndromes and a Century (Apichatpong Weerasethakul, 2006)
8.L'Enfer (Danis Tanovic, 2005)
9.Honor de Cavalleria (Quixotic, Albert Serra, 2006)
http://filmref.com/journal/archives/2006/12/honor_de_cavalleria_2006.html
หนังเรื่องนี้ได้รับคำวิจารณ์ว่าคล้ายกับ DON QUIXOTE + WAITING FOR GODOT (SAMUEL BECKETT) + THE TREE OF WOODEN CLOGS (ERMANNO OLMI)
What Serra does in the film is really turn this heroic myth upside down to erase any kind of romanticism or exoticism or nobility about this quest. So you don't even get the sympathy factor, the purity of idealism, that Quixote is usually associated with. Instead, you get a broken, possibly senile old man, painfully aware of his mortality, and yet he continues the ritual. In the same way that Waiting for Godot is about the absurdity of continuing on even in the face of nothingness and absence of meaning, Quixote continues on with the ritual only because he's not dead. That's the saddest of all commentaries about the human condition because there's not even the chance of glory, enlightenment, or transcendence associated with it, there's only the rejection of the alternative.
http://a69.g.akamai.net/n/69/10688/v1/img5.allocine.fr/acmedia/medias/nmedia/18/60/15/86/18628278.jpg
http://a69.g.akamai.net/n/69/10688/v1/img5.allocine.fr/acmedia/medias/nmedia/18/60/15/86/18628292.jpg
http://a69.g.akamai.net/n/69/10688/v1/img5.allocine.fr/acmedia/medias/nmedia/18/60/15/86/18628291.jpg
http://a69.g.akamai.net/n/69/10688/v1/img5.allocine.fr/acmedia/medias/nmedia/18/60/15/86/18628288.jpg
http://a69.g.akamai.net/n/69/10688/v1/img5.allocine.fr/acmedia/medias/nmedia/18/60/15/86/18628290.jpg
รู้สึกว่าช่วงนี้มีอะไรเกี่ยวกับ DON QUIXOTE ออกมาเยอะ เพราะนอกจากหนังเรื่อง QUIXOTIC แล้ว เรื่องราวของ DON QUIXOTE ยังถูกพูดถึงใน
9.1 ละครเวทีเรื่อง “ความฝันกลางเดือนหนาว” (2006, คำรณ คุณะดิลก, A+) ของพระจันทร์เสี้ยวการละคร ที่นำเสนอเรื่องของ DON QUIXOTE โดยเน้นไปที่แง่มุมทางการเมือง
9.2 ละครเวทีเรื่อง BE LOVED หรือ เธอ...ที่รัก (2006, วรรณศักดิ์ ศิริหล้า, A+) ที่เล่าเรื่องของ DON QUIXOTE โดยผ่านทางตัวละครหญิง
9.3 บทความใน PRACHATAI ที่พูดถึงนวมทอง ไพรวัลย์ คนขับแท็กซี่พลีชีพโดยเปรียบเทียบกับดอน กีโฆเต้
Visible Man 2006#3 : 'นวมทอง' อัศวินผู้ควบ ‘แท็กซี่’ ประดุจม้า..ปะทะ ‘รถถัง’ ราวกับประดาบกับกังหันลม
http://www.prachatai.com/05web/th/home/page2.php?mod=mod_ptcms&ContentID=6439&SystemModuleKey=HilightNews&SystemLanguage=Thai
10.Batalla en el cielo (Battle in Heaven, Carlos Reygadas, 2005)
Honorable mentions (เรียงตามลำดับตัวอักษร)
1. Bamako (Abderrahmane Sissako, 2006)
2.Belle Toujours (Manoel de Oliveira, 2006)
3.Camden 28 (Anthony Giacchino, 2006)
หนังสารคดีเกี่ยวกับกลุ่ม CATHOLIC LEFT ที่ต่อต้านสงครามเวียดนามในสหรัฐ โดยทางกลุ่มนี้ถูกสายลับของ FBI หลอกให้บุกรุกเข้าไปในอาคารราชการ เพื่อที่ทาง FBI จะได้ใช้เป็นข้ออ้างในการจับตัวนักบวชเหล่านี้มาขึ้นศาล
http://filmref.com/journal/archives/2006/06/camden_28_2006.html
4. Iraq in Fragments (James Longley, 2006)
5.Kinetta (Giorgos Lanthimos, 2005)
6.Pan's Labyrinth (Guillermo del Toro, 2006)
7.Saratan (Ernest Abdyjaparov, 2005)
8.United 93 (Paul Greengrass, 2006)
9.Unser taglich Brot (Our Daily Bread, Nikolaus Geyrhalter, 2005)
http://filmref.com/journal/archives/2006/10/our_daily_bread_2006.html
หนังสารคดีเกี่ยวกับการผลิตอาหารในยุคปัจจุบัน หนังเรื่องนี้ได้รับการเปรียบเทียบกับภาพยนตร์ของ HARUN FAROCKI + CHANTAL AKERMAN
Evoking the aesthetics of Harun Farocki's antiseptic images of production crossed with Chantal Akerman's structuralist ruminations on organic landscape, Nikolaus Geyrhalter's Our Daily Bread is a bracing, surreal, sobering, and strangely transfixing exposition into the dehumanized technologies and industrially engendered process efficiencies intrinsic in the mass commerce of industrial-scale food production.
http://www.ourdailybread.at/jart/projects/utb/images/img-db/1131278738585-498x280-top-left.jpeg
http://www.ourdailybread.at/jart/projects/utb/images/img-db/1132770640349-498x280-top-left.jpeg
http://www.ourdailybread.at/jart/projects/utb/images/img-db/1131118060165-498x280-top-left.jpeg
http://www.ourdailybread.at/jart/projects/utb/images/img-db/1131118060161-498x280-top-left.jpeg
http://www.ourdailybread.at/jart/projects/utb/images/img-db/1131278738582-498x280-top-left.jpeg
สำหรับ HARUN FAROCKI ที่ถูกนำมาเปรียบเทียบกับ NIKOLAUS GEYRHALTER นั้น ผู้สนใจสามารถอ่านบทความของคุณ FILMSICK เกี่ยวกับหนังเรื่อง AN IMAGE ของ HARUN FAROCKI ได้ที่
http://filmsick.exteen.com/20061112/an-introduction-to-harun-farocki
10.When the Levees Broke (Spike Lee, 2006
--รู้สึกว่า SYNDROMES AND A CENTURY จะติดอันดับประจำปี 2006 ของ PAT GRAHAM จาก CHICAGO READER ด้วยเหมือนกัน
http://blogs.chicagoreader.com/film/
1.THREE TIMES, Hou Hsiao-hsien, Taiwan
2.THE INTRUDER, Claire Denis, France
3.THE THREE BURIALS OF MELQUIADES ESTRADA. Tommy Lee Jones, USA
4.LADY VENGEANCE, Chan-wook Park, South Korea
5.THE FORSAKEN LAND, Vimukthi Jayasundara, Sri Lanka
6.CAFE LUMIERE, Hou Hsiao-hsien, Taiwan/Japan
7.BATTLE IN HEAVEN, Carlos Reygadas, Mexico
8.SUMMER PALACE, Lou Ye, China
9.L’ENFANT, Jean-Pierre and Luc Dardenne, Belgium
10.CHILDREN OF MEN, Alfonso Cuaron, UK/USA
11.A PRAIRIE HOME COMPANION, Robert Altman, USA
12.CACHE (HIDDEN), Michael Haneke, France/Austria
13.A SCANNER DARKLY, Richard Linklater, USA
14.LUNACY, Jan Svankmajer, Czech Republic
15.THE SCIENCE OF SLEEP, Michel Gondry, France
16.COMEDY OF POWER, Claude Chabrol, France
17.BELLE TOUJOURS, Manoel de Oliveira, Portugal/France
18.HAPPY FEET, George Miller, Australia
19.SYNDROMES AND A CENTURY, Apichatpong Weerasethakul, Thailand
20.CLIMATES, Nuri Bilge Ceylan, Turkey
http://www.bioscopemagazine.com/web2006/webboard/index-in.php?id=52280
--อ่านบทวิจารณ์ SYNDROMES AND A CENTURY โดย JEFF REICHERTได้ที่
http://www.reverseshot.com/article/syndromes
Somehow his brand of warm, honest humanism straddles a fine line—never really in fashion, while never quite going out of style for the discerning. A majority of film students might steal from the likes of more overtly cinematic directors like Martin Scorsese or Sam Peckinpah, but the ones to watch out for—the real talents—are going to be those expert in early Renoir.
--ชอบ THE SUN กับ CAPOTE มากค่ะ และดีใจมากๆที่ CAPOTE ติดอันดับในครั้งนี้
--ดีใจสุดขีดที่ได้เห็นชื่อของ PASCALE FERRAN อีกครั้ง เพราะไม่ได้เห็นชื่อเธอมาเกือบ 10 ปีแล้ว
http://www.imdb.com/name/nm0273863/
หนังของ PASCALE FERRAN เคยมาเปิดฉายในกรุงเทพสองเรื่อง ซึ่งได้แก่
1.COMING TO TERMS WITH THE DEAD (1994, A++++++++++)
หนังเรื่องนี้แบ่งเป็นตอนย่อยๆ 3 ตอนที่แต่ละตอนมีส่วนเกี่ยวข้องกันเล็กน้อย โดยตัวละครนำของทั้งสามเรื่องนี้มาวนเวียนอยู่ที่ชายหาดแห่งเดียวกัน
2.L’AGE DES POSSIBLES (1995, A-)
หนังเรื่องนี้เกี่ยวกับชีวิตวัยรุ่นราว 10 คนใน STRASBOURG ที่แต่ละคนต่างก็มีปัญหาของตัวเอง หนังเรื่องนี้อาจจะมีโครงสร้างบางส่วนใกล้เคียงกับหนังของ ROBERT ALTMAN
--อ่านบทวิจารณ์ THE MEETING (2006, JEAN-MARIE STRAUB + DANIELE HUILLET) โดย OLAF MOELLER ใน CINEMA SCOPE ได้ที่
http://www.cinema-scope.com/cs29/spot_moller_queiloro.html
รูปจาก THE MEETING
http://www.cinema-scope.com/images/cs29_index_r1_c2.jpg
--สถานการณ์บ้านเมืองในประเทศไทยตอนนี้ ทำให้นึกถึงฉากจบของ THE CAIMAN (2006, NANNI MORETTI, A+) ที่บ้านเมืองลุกเป็นไฟ
--J. HOBERMAN นักวิจารณ์ของ VILLAGE VOICE เผยอันดับ TOP 10 ของเขาแล้วเช่นกัน อ่านได้ที่
http://villagevoice.com/film/0701,hoberman,75441,20.html
From a purely subjective point of view, the film event that affected me most deeply would be the two-day screening of Jacques Rivette's 14-hour Out 1 at the Museum of the Moving Image.
อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับ OUT 1 (1971, JACQUES RIVETTE) ซึ่งเป็นหนังในดวงใจของ J. HOBERMAN ได้ที่
http://www.reverseshot.com/article/rivette_out_1_volume_1
http://www.reverseshot.com/article/strong_rivette_out_1_strong_volume_2
--ส่วนอันดับท็อปเทนของ NATHAN LEE จาก VILLAGE VOICE อ่านได้ที่
http://villagevoice.com/film/0701,lee,75436,20.html
Fears that New York screens will go without the latest Apichatpong Weera-sethakul or Tsai Ming-liang, however, are premature. The ever invaluable Strand Releasing picked up the latest from both of these masters for upcoming theatrical release; keep an eye out for Weera-sethakul's Syndromes and a Century, far and away the best film I saw in 2006 and sure to head my 2007 Top 10 list.
ดีใจมากที่ NATHAN LEE ให้ ODETE หรือ TWO DRIFTERS (2005, JOAO PEDRO RODRIGUES, A+) ติดอันดับ 6 ในปีนี้
Two Drifters [Joao Pedro Rodrigues, Portugal]
Ten years from now, everyone will be talking about this brazen Portuguese cineaste. For now, the freshest voice in highbrow faggotry finds his cult slightly engorged with this uncompromisingly ambivalent metaphysical melodrama. Motored by paradox, discomfiting sincerity, and a ferocious performance by Ana Cristina De Oliveira, this odd saga of hysterical pregnancy and the transmigration of souls bitch-slaps Almodovar for the timid bourgeois he's become.
actresses in 1970's
http://xq28.net/s/viewtopic.php?p=197401#197401
คุณ FILMSICK เขียนวิจารณ์หนังเกี่ยวกับสาวโรคจิตเรื่อง MURDER IN A BLUE WORLD (1973, ELOY DE LA IGLESIA) ไว้ที่นี่ค่ะ
http://filmsick.exteen.com/20070106/murder-in-a-blue-world
MURDER IN A BLUE WORLD นำแสดงโดย SUE LYON ซึ่งท่าทางน่าจะเป็นดาราหญิงที่น่าสนใจดี เธอโด่งดังมาจากบทนางเอกอื้อฉาวใน LOLITA (1962, STANLEY KUBRICK) และเคยแต่งงานกับคนผิวดำในปี 1970 แต่การแต่งงานของเธอได้รับการต่อต้านอย่างมากในยุคนั้นซึ่งเป็นยุคที่ยังคงมีการเหยียดผิวอย่างรุนแรง
http://www.hollywoodfiveo.com/archive/issue2/exclusive/harris/images/sue_lyon2.jpg
ผลงานการแสดงของ SUE LYON รวมถึงเรื่อง
1.THE NIGHT OF THE IGUANA (1964)
2.TONY ROME (1967)
http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/B0007QS24I/imdb-button/
http://ec2.images-amazon.com/images/P/B0007QS24I.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V53783648_.jpg
นำแสดงโดย FRANK SINATRA + JILL ST. JOHN
Tony Rome, a tough Miami PI living on a houseboat, is hired by a local millionaire to find jewelry stolen from his daughter, and in the process has several encounters with local hoods as well as the Miami Beach PD.
3.EVEL KNIEVEL (1971, MARVIN J. CHOMSKY)
http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/B0000639ED/imdb-button/
http://ec2.images-amazon.com/images/P/B0000639ED.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V1056708631_.jpg
Biography of the famed motorcycle daredevil, much of which was filmed in his home town of Butte, Montana. The film depicts Knievel reflecting on major events in his life just before a big jump.
4.INVISIBLE STRANGLER (1976, JOHN FLOREA)
ELKE SOMMER + STEFANIE POWERS ร่วมแสดงในหนังเรื่องนี้
http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/B00014WA08/imdb-button/
http://ec2.images-amazon.com/images/P/6304942036.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V1056622620_.jpg
A convicted strangler, studying the paranormal in his jail cell, learns to make himself invisible. As an invisible man, he escapes from prison to stalk and strangle the five women who testified against him at his trial. Robert Foxworth plays the police lieutenant assigned to protect them, and to catch the invisible strangler.
5.ALLIGATOR (1980, LEWIS TEAGUE)
http://g-ec2.images-amazon.com/images/G/01/ciu/ed/b3/5681b2c008a015204821b010.L.jpg
เห็น SUE LYON แล้วนึกถึงดาราหญิงหลายคนในทศวรรษ 1960-1970 ที่โด่งดังตั้งแต่วัยแรกแย้ม อย่างเช่น
1.MELANIE GRIFFITH
เกิดปี 1957 และได้รับบทนำในหนังเรื่อง NIGHT MOVES (1975, ARTHUR PENN, A)
http://www.imdb.com/title/tt0073453/
2.MARIEL HEMINGWAY
เธอเกิดปี 1961 และเป็นหลานสาวของ ERNEST HEMINGWAY เธอโด่งดังจากหนังเกี่ยวกับการข่มขืนเรื่อง LIPSTICK (1976, LAMONT JOHNSON, A-)
http://www.imdb.com/title/tt0074802/
http://www.preferredspeakers.com/speakerSearch/photos/mariel.jpg
3.TATUM O’NEAL
เธอเกิดปี 1963 และโด่งดังจากการเล่นหนังเรื่อง PAPER MOON (1973, PETER BOGDANOVICH, A+)
http://www.imdb.com/title/tt0070510/
http://www.classicmoviekids.com/images/o/onealtatum/tatumoneal302.jpg
4.LINDA BLAIR
เธอเกิดปี 1959 และโด่งดังเป็นพลุแตกจาก THE EXORCIST (1973, WILLIAM FRIEDKIN)
http://www.imdb.com/title/tt0070047/
http://www.the-exorcist.co.uk/pictures/pics/exorcist.jpg
5. JODIE FOSTER
เธอเกิดปี 1962 และโด่งดังเป็นพลุแตกจาก TAXI DRIVER (1976, MARTIN SCORSESE, A)
คุณ FILMSICK เขียนวิจารณ์หนังเกี่ยวกับสาวโรคจิตเรื่อง MURDER IN A BLUE WORLD (1973, ELOY DE LA IGLESIA) ไว้ที่นี่ค่ะ
http://filmsick.exteen.com/20070106/murder-in-a-blue-world
MURDER IN A BLUE WORLD นำแสดงโดย SUE LYON ซึ่งท่าทางน่าจะเป็นดาราหญิงที่น่าสนใจดี เธอโด่งดังมาจากบทนางเอกอื้อฉาวใน LOLITA (1962, STANLEY KUBRICK) และเคยแต่งงานกับคนผิวดำในปี 1970 แต่การแต่งงานของเธอได้รับการต่อต้านอย่างมากในยุคนั้นซึ่งเป็นยุคที่ยังคงมีการเหยียดผิวอย่างรุนแรง
http://www.hollywoodfiveo.com/archive/issue2/exclusive/harris/images/sue_lyon2.jpg
ผลงานการแสดงของ SUE LYON รวมถึงเรื่อง
1.THE NIGHT OF THE IGUANA (1964)
2.TONY ROME (1967)
http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/B0007QS24I/imdb-button/
http://ec2.images-amazon.com/images/P/B0007QS24I.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V53783648_.jpg
นำแสดงโดย FRANK SINATRA + JILL ST. JOHN
Tony Rome, a tough Miami PI living on a houseboat, is hired by a local millionaire to find jewelry stolen from his daughter, and in the process has several encounters with local hoods as well as the Miami Beach PD.
3.EVEL KNIEVEL (1971, MARVIN J. CHOMSKY)
http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/B0000639ED/imdb-button/
http://ec2.images-amazon.com/images/P/B0000639ED.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V1056708631_.jpg
Biography of the famed motorcycle daredevil, much of which was filmed in his home town of Butte, Montana. The film depicts Knievel reflecting on major events in his life just before a big jump.
4.INVISIBLE STRANGLER (1976, JOHN FLOREA)
ELKE SOMMER + STEFANIE POWERS ร่วมแสดงในหนังเรื่องนี้
http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/B00014WA08/imdb-button/
http://ec2.images-amazon.com/images/P/6304942036.01._SS500_SCLZZZZZZZ_V1056622620_.jpg
A convicted strangler, studying the paranormal in his jail cell, learns to make himself invisible. As an invisible man, he escapes from prison to stalk and strangle the five women who testified against him at his trial. Robert Foxworth plays the police lieutenant assigned to protect them, and to catch the invisible strangler.
5.ALLIGATOR (1980, LEWIS TEAGUE)
http://g-ec2.images-amazon.com/images/G/01/ciu/ed/b3/5681b2c008a015204821b010.L.jpg
เห็น SUE LYON แล้วนึกถึงดาราหญิงหลายคนในทศวรรษ 1960-1970 ที่โด่งดังตั้งแต่วัยแรกแย้ม อย่างเช่น
1.MELANIE GRIFFITH
เกิดปี 1957 และได้รับบทนำในหนังเรื่อง NIGHT MOVES (1975, ARTHUR PENN, A)
http://www.imdb.com/title/tt0073453/
2.MARIEL HEMINGWAY
เธอเกิดปี 1961 และเป็นหลานสาวของ ERNEST HEMINGWAY เธอโด่งดังจากหนังเกี่ยวกับการข่มขืนเรื่อง LIPSTICK (1976, LAMONT JOHNSON, A-)
http://www.imdb.com/title/tt0074802/
http://www.preferredspeakers.com/speakerSearch/photos/mariel.jpg
3.TATUM O’NEAL
เธอเกิดปี 1963 และโด่งดังจากการเล่นหนังเรื่อง PAPER MOON (1973, PETER BOGDANOVICH, A+)
http://www.imdb.com/title/tt0070510/
http://www.classicmoviekids.com/images/o/onealtatum/tatumoneal302.jpg
4.LINDA BLAIR
เธอเกิดปี 1959 และโด่งดังเป็นพลุแตกจาก THE EXORCIST (1973, WILLIAM FRIEDKIN)
http://www.imdb.com/title/tt0070047/
http://www.the-exorcist.co.uk/pictures/pics/exorcist.jpg
5. JODIE FOSTER
เธอเกิดปี 1962 และโด่งดังเป็นพลุแตกจาก TAXI DRIVER (1976, MARTIN SCORSESE, A)
Sunday, January 07, 2007
TECHNOPOLYCLINIC
ได้รับ BLOG TAG มาจากคุณ FILMSICK
http://filmsick.exteen.com/20070106/tag
และคุณ TETE
http://tete.exteen.com/20070107/tag
blog tag ในที่นี้คือการบอกอะไรเกี่ยวกับตัวเองมา 5 อย่างแล้วเอาไป tag คนอื่นต่อ เหมือนเป็นจดหมายลูกโซ่ประเภทหนึ่ง
ดูร่องรอยของ BLOG TAG ได้ที่
http://www.keng.ws/files/blog-tag_trace.html
(รู้สึกว่าเขาจะสะกดชื่อเว็บบล็อกเราผิด ฮ่าๆๆ)
ข้อมูลเกี่ยวกับตัวเอง
1.มีเพื่อนสนิทผู้หญิงคนหนึ่งสมัยเรียนมหาวิทยาลัย พอดีได้อ่านหนังสือรุ่นของเธอสมัยที่เธอเรียนอยู่มัธยมที่สาธิตจุฬา แล้วชอบข้อความที่ใช้บรรยายตัวเธอในหนังสือรุ่นมากๆ ก็เลยขอคัดลอกข้อความบรรยายเพื่อนสนิทคนนี้มาให้อ่านกัน เพราะได้อ่านคุณสมบัติของเธอแล้วก็เลยไม่ประหลาดใจที่เธอกล้าคบเราเป็นเพื่อนสนิท
“เธอเป็นสาวอารมณ์แตก เธอเพริดไปกับสิ่งต่างๆที่มากระทบตัวเธอ เธอเริงเมืองมาก เธอคร่าน เธอจวกชวา เธอชอบกินปลาชะโดและยำแหด เธอคือวิโนนา ไรเดอร์เถื่อน เธอฝันสนุก อารมณ์ของเธอมักเบลอๆ บางคนเรียกเธอว่าเจ้าแม่คันทวย กระบวยตักเหียก เธอมีลูกมะขวิดคู่ใจ จะเรียกให้มาก็มา จะให้ไปก็ไป เธอขยันเรียกมาก และยังเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ โอบอ้อมอารีมีน้ำใจ เป็นคนมีจิตใจดี เมตตาการุนย์ โดยเฉพาะกับแมลงขี เธอเป็นคนมีสาระและชอบแต่งตัวปร้าวปรี๋ สิ่งที่เธอไม่เคยปฏิบัติคือทำตัวชำร่วย ไม่เลือกฤดูกาล คุณสมบัติที่เด่นที่สุดของเธอคือ เธอเป็นผู้ดีอาถรรพณ์”
2. เหตุการณ์หนึ่งที่ประทับใจในสมัยมัธยมคือการที่เพื่อนคนนึง สมมุติว่าชื่อ “ทวยท้าว” เธอด่าเพื่อนที่ชื่อ “จันดาน” โดยการใช้อุปมาอุปไมยได้ดีมาก อย่างเช่น
2.1 สาเหตุที่มหาสมุทรเกิดคลื่นเป็นเพราะว่าแม่ของจันดานใช้ลิ้นไปเลียผัวที่อยู่คนละทวีป
2.2 สาเหตุที่ภูเขาไฟระเบิดเป็นเพราะว่าแม่ของจันดานเอาน้ำรักของสามีไปต้มในภูเขาไฟ จนมันระเบิดเป็นลาวาออกมา
2.3 จำนวนสามีของแม่ของจันดานมากเท่ากับจำนวนเม็ดทราย
2.4 ถ้าหากจะมีการจัดการแข่งขันกีฬาระหว่าง “กลุ่มสามีของแม่ของจันดาน” กับ “กลุ่มสามีของจันดาน” สถานที่เดียวในสุริยจักรวาลที่ใหญ่พอจะใช้เป็นสนามกีฬาของงานนี้ได้คือดาวพฤหัสบดี เพราะมันเป็นดาวที่ใหญ่ที่สุดในระบบสุริยจักรวาล และจะต้องใช้วงแหวนของดาวพฤหัสบดีเป็นอัฒจันทร์ เพราะจำนวนสามีของแม่ลูกคู่นี้เยอะมาก
2.5 สาเหตุที่คลองประปาเหม็นเน่าเป็นเพราะแม่ของจันดานแอบเอาน้ำรักของสามีมาระบายทิ้งไว้
3.คำคุณศัพท์ที่เพื่อนๆใช้พูดเป็นประจำสมัยมัธยมคือ “อิเล็กทริค”, “อิเล็กโทรนิก” (ขั้นกว่า) และ “อีเล็กโทนโอลามีน” (ขั้นสูงสุด) ซึ่งจนถึงบัดนี้ดิฉันก็ไม่รู้ว่าจะ DEFINE ความหมายของคำสามคำนี้ว่ายังไง แต่ทั้งผู้พูดและผู้ฟังสามารถเข้าใจกันได้เองว่ามันหมายความว่ายังไง อย่างเช่น
“ฉันไปต่อแถวสมัครสอบเอนท์มาเมื่อกี้ มันอิเล็กทริคมากเลยล่ะแก”
“หนังเรื่องเมื่อกี้มันอีเลคโทนโอลามีนมากๆ”
4.เคยไปเที่ยวเธคครั้งแรกที่ ROME CLUB ในสีลมซอยสี่ ช่วงต้นทศวรรษ 1990 ตอนแรกไม่กล้าลงไปเต้น ก็เลยยืนอยู่เฉยๆบนชั้นสอง และปล่อยให้เพื่อนๆลงไปเต้นกันที่ชั้นล่าง แต่ต่อมาทาง ROME CLUB ก็เปิดเพลงๆนึงที่ทำให้ทนไม่ไหว ต้องลงไปเต้นที่ชั้นล่างในที่สุด และเพลงๆนั้นก็คือ I’M GONNA GET YOU (1992) ของวง BIZARRE INC.
http://www.youtube.com/watch?v=KHYxX7qdFoU
5. เคยเขียนเรียงความเกี่ยวกับนักร้องในจินตนาการคนนึง นักร้องคนนี้โด่งดังมาจากเพลงชื่อ “TECHNOPOLYCLINIC” จำได้ว่าอาจารย์ฝรั่งที่ตรวจเรียงความชิ้นนี้บอกว่าเขาชอบชื่อเพลงสมมุติเพลงนี้มากๆ (ยุคนั้นวง TECHNOTRONIC กำลังดังมาก)
--ขอส่ง TAG ต่อให้แค่สองคนข้างล่างนี้แล้วกันนะ เพราะคนที่เรารู้จักส่วนใหญ่โดน “เขียนเป็น ส่งตาย” กันไปหมดแล้ว
1.OLIVER
http://riverdale-dreams.blogspot.com
2.BOAT
http://livefromcalarts.blogspot.com
http://filmsick.exteen.com/20070106/tag
และคุณ TETE
http://tete.exteen.com/20070107/tag
blog tag ในที่นี้คือการบอกอะไรเกี่ยวกับตัวเองมา 5 อย่างแล้วเอาไป tag คนอื่นต่อ เหมือนเป็นจดหมายลูกโซ่ประเภทหนึ่ง
ดูร่องรอยของ BLOG TAG ได้ที่
http://www.keng.ws/files/blog-tag_trace.html
(รู้สึกว่าเขาจะสะกดชื่อเว็บบล็อกเราผิด ฮ่าๆๆ)
ข้อมูลเกี่ยวกับตัวเอง
1.มีเพื่อนสนิทผู้หญิงคนหนึ่งสมัยเรียนมหาวิทยาลัย พอดีได้อ่านหนังสือรุ่นของเธอสมัยที่เธอเรียนอยู่มัธยมที่สาธิตจุฬา แล้วชอบข้อความที่ใช้บรรยายตัวเธอในหนังสือรุ่นมากๆ ก็เลยขอคัดลอกข้อความบรรยายเพื่อนสนิทคนนี้มาให้อ่านกัน เพราะได้อ่านคุณสมบัติของเธอแล้วก็เลยไม่ประหลาดใจที่เธอกล้าคบเราเป็นเพื่อนสนิท
“เธอเป็นสาวอารมณ์แตก เธอเพริดไปกับสิ่งต่างๆที่มากระทบตัวเธอ เธอเริงเมืองมาก เธอคร่าน เธอจวกชวา เธอชอบกินปลาชะโดและยำแหด เธอคือวิโนนา ไรเดอร์เถื่อน เธอฝันสนุก อารมณ์ของเธอมักเบลอๆ บางคนเรียกเธอว่าเจ้าแม่คันทวย กระบวยตักเหียก เธอมีลูกมะขวิดคู่ใจ จะเรียกให้มาก็มา จะให้ไปก็ไป เธอขยันเรียกมาก และยังเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ โอบอ้อมอารีมีน้ำใจ เป็นคนมีจิตใจดี เมตตาการุนย์ โดยเฉพาะกับแมลงขี เธอเป็นคนมีสาระและชอบแต่งตัวปร้าวปรี๋ สิ่งที่เธอไม่เคยปฏิบัติคือทำตัวชำร่วย ไม่เลือกฤดูกาล คุณสมบัติที่เด่นที่สุดของเธอคือ เธอเป็นผู้ดีอาถรรพณ์”
2. เหตุการณ์หนึ่งที่ประทับใจในสมัยมัธยมคือการที่เพื่อนคนนึง สมมุติว่าชื่อ “ทวยท้าว” เธอด่าเพื่อนที่ชื่อ “จันดาน” โดยการใช้อุปมาอุปไมยได้ดีมาก อย่างเช่น
2.1 สาเหตุที่มหาสมุทรเกิดคลื่นเป็นเพราะว่าแม่ของจันดานใช้ลิ้นไปเลียผัวที่อยู่คนละทวีป
2.2 สาเหตุที่ภูเขาไฟระเบิดเป็นเพราะว่าแม่ของจันดานเอาน้ำรักของสามีไปต้มในภูเขาไฟ จนมันระเบิดเป็นลาวาออกมา
2.3 จำนวนสามีของแม่ของจันดานมากเท่ากับจำนวนเม็ดทราย
2.4 ถ้าหากจะมีการจัดการแข่งขันกีฬาระหว่าง “กลุ่มสามีของแม่ของจันดาน” กับ “กลุ่มสามีของจันดาน” สถานที่เดียวในสุริยจักรวาลที่ใหญ่พอจะใช้เป็นสนามกีฬาของงานนี้ได้คือดาวพฤหัสบดี เพราะมันเป็นดาวที่ใหญ่ที่สุดในระบบสุริยจักรวาล และจะต้องใช้วงแหวนของดาวพฤหัสบดีเป็นอัฒจันทร์ เพราะจำนวนสามีของแม่ลูกคู่นี้เยอะมาก
2.5 สาเหตุที่คลองประปาเหม็นเน่าเป็นเพราะแม่ของจันดานแอบเอาน้ำรักของสามีมาระบายทิ้งไว้
3.คำคุณศัพท์ที่เพื่อนๆใช้พูดเป็นประจำสมัยมัธยมคือ “อิเล็กทริค”, “อิเล็กโทรนิก” (ขั้นกว่า) และ “อีเล็กโทนโอลามีน” (ขั้นสูงสุด) ซึ่งจนถึงบัดนี้ดิฉันก็ไม่รู้ว่าจะ DEFINE ความหมายของคำสามคำนี้ว่ายังไง แต่ทั้งผู้พูดและผู้ฟังสามารถเข้าใจกันได้เองว่ามันหมายความว่ายังไง อย่างเช่น
“ฉันไปต่อแถวสมัครสอบเอนท์มาเมื่อกี้ มันอิเล็กทริคมากเลยล่ะแก”
“หนังเรื่องเมื่อกี้มันอีเลคโทนโอลามีนมากๆ”
4.เคยไปเที่ยวเธคครั้งแรกที่ ROME CLUB ในสีลมซอยสี่ ช่วงต้นทศวรรษ 1990 ตอนแรกไม่กล้าลงไปเต้น ก็เลยยืนอยู่เฉยๆบนชั้นสอง และปล่อยให้เพื่อนๆลงไปเต้นกันที่ชั้นล่าง แต่ต่อมาทาง ROME CLUB ก็เปิดเพลงๆนึงที่ทำให้ทนไม่ไหว ต้องลงไปเต้นที่ชั้นล่างในที่สุด และเพลงๆนั้นก็คือ I’M GONNA GET YOU (1992) ของวง BIZARRE INC.
http://www.youtube.com/watch?v=KHYxX7qdFoU
5. เคยเขียนเรียงความเกี่ยวกับนักร้องในจินตนาการคนนึง นักร้องคนนี้โด่งดังมาจากเพลงชื่อ “TECHNOPOLYCLINIC” จำได้ว่าอาจารย์ฝรั่งที่ตรวจเรียงความชิ้นนี้บอกว่าเขาชอบชื่อเพลงสมมุติเพลงนี้มากๆ (ยุคนั้นวง TECHNOTRONIC กำลังดังมาก)
--ขอส่ง TAG ต่อให้แค่สองคนข้างล่างนี้แล้วกันนะ เพราะคนที่เรารู้จักส่วนใหญ่โดน “เขียนเป็น ส่งตาย” กันไปหมดแล้ว
1.OLIVER
http://riverdale-dreams.blogspot.com
2.BOAT
http://livefromcalarts.blogspot.com
Thursday, January 04, 2007
TEOREMA
http://www.bioscopemagazine.com/web2006/webboard/index-in.php?id=52072
ลืมเรื่องเจลลดไข้ไปเลย จำได้ว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นช่วงที่หนังเรื่อง SLITHER (2006, JAMES GUNN, A) กำลังจะเข้าฉายในไทยพอดี ดิฉันก็เลยรู้สึกกลัวเหตุการณ์นี้มาก (ก่อนที่จะรู้ว่ามันเป็นเจลลดไข้)
หวัดดีปีใหม่ค่ะคุณ KIT, TARENCE, BOSS
เนื่องจากช่วงนี้ยังไม่ค่อยว่าง ก็เลยขอมาแปะรายชื่อหนังที่ได้ดูในช่วงก่อนปีใหม่ไว้ก่อนนะคะ
1.TEOREMA (1968, PIER PAOLO PASOLINI, A+++++)
2.คนไฟบิน (FIRE WARRIORS) (2006, เฉลิม วงศ์พิมพ์, A+)
3.GOOD MORNING (2006, MONSAK HINPRAKOB, A+)
ดูทางดีวีดี
4.WHOEVER TELLS THE TRUTH SHALL DIE (1981, PHILO BREGSTEIN, A+)
http://www.imdb.com/title/tt0083327/
5.BIG BANG LOVE, JUVENILE A (2006, TAKASHI MIIKE, A+)
6.THE HOLIDAY (2006, NANCY MEYERS, A+)
7.JEAN COCTEAU: SELF-PORTRAIT OF A MAN UNKNOWN (1985, EDGARDO COZARINSKY, A)
http://www.imdb.com/title/tt0089367/
8.TOWERS OPEN FIRE (1963, ANTONY BALCH + WILLIAM S. BURROUGHS, A)
http://www.imdb.com/title/tt0057597/
9.ระหว่างทาง (ON MY WAY) (2006, RUTT JUMPAMULE, A)
ดูทางดีวีดี
10.THE NATIVITY STORY (2006, CATHERINE HARDWICKE, B+)
11.AN AMERICAN HAUNTING (2005, COURTNEY SOLOMON, B+)
12.ARANG (2006, AHN SANG-HOON, B)
http://www.imdb.com/title/tt0826031/
13.SANTA’S SLAY (2005, DAVID STEIMAN, B)
http://www.imdb.com/title/tt0393685/
ส่วนในช่วงหลังปีใหม่นั้น ได้ดูหนังไปแค่เรื่องเดียว ซึ่งก็คือ NIGHT AT THE MUSEUM (2006, SHAWN LEVY, B)
ลืมเรื่องเจลลดไข้ไปเลย จำได้ว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นช่วงที่หนังเรื่อง SLITHER (2006, JAMES GUNN, A) กำลังจะเข้าฉายในไทยพอดี ดิฉันก็เลยรู้สึกกลัวเหตุการณ์นี้มาก (ก่อนที่จะรู้ว่ามันเป็นเจลลดไข้)
หวัดดีปีใหม่ค่ะคุณ KIT, TARENCE, BOSS
เนื่องจากช่วงนี้ยังไม่ค่อยว่าง ก็เลยขอมาแปะรายชื่อหนังที่ได้ดูในช่วงก่อนปีใหม่ไว้ก่อนนะคะ
1.TEOREMA (1968, PIER PAOLO PASOLINI, A+++++)
2.คนไฟบิน (FIRE WARRIORS) (2006, เฉลิม วงศ์พิมพ์, A+)
3.GOOD MORNING (2006, MONSAK HINPRAKOB, A+)
ดูทางดีวีดี
4.WHOEVER TELLS THE TRUTH SHALL DIE (1981, PHILO BREGSTEIN, A+)
http://www.imdb.com/title/tt0083327/
5.BIG BANG LOVE, JUVENILE A (2006, TAKASHI MIIKE, A+)
6.THE HOLIDAY (2006, NANCY MEYERS, A+)
7.JEAN COCTEAU: SELF-PORTRAIT OF A MAN UNKNOWN (1985, EDGARDO COZARINSKY, A)
http://www.imdb.com/title/tt0089367/
8.TOWERS OPEN FIRE (1963, ANTONY BALCH + WILLIAM S. BURROUGHS, A)
http://www.imdb.com/title/tt0057597/
9.ระหว่างทาง (ON MY WAY) (2006, RUTT JUMPAMULE, A)
ดูทางดีวีดี
10.THE NATIVITY STORY (2006, CATHERINE HARDWICKE, B+)
11.AN AMERICAN HAUNTING (2005, COURTNEY SOLOMON, B+)
12.ARANG (2006, AHN SANG-HOON, B)
http://www.imdb.com/title/tt0826031/
13.SANTA’S SLAY (2005, DAVID STEIMAN, B)
http://www.imdb.com/title/tt0393685/
ส่วนในช่วงหลังปีใหม่นั้น ได้ดูหนังไปแค่เรื่องเดียว ซึ่งก็คือ NIGHT AT THE MUSEUM (2006, SHAWN LEVY, B)
Monday, January 01, 2007
TEN MOVIE-WORTHY EVENTS IN 2006 PART 2
6. หนุ่มเพิ่งถูกล็อตเตอรี่รางวัลที่ 1 เสียชีวิตในน้ำท่วมเมืองลับแล
http://www.dailynews.co.th/dailynews/pages/front_th/popup_news/Default.aspx?ColumnId=22253&NewsType=2&Template=1
สกู๊ปหน้า 1 : ฉากมรณะเมืองลับแล 'นาทีชีวิต' วิปโยค 'น้ำซัด-ดินซ้ำ'
--เดลินิวส์ ฉบับวันที่ 29 พ.ค. 2549--
เหตุการณ์ “น้ำป่าไหลหลาก-น้ำท่วม-ดินโคลนถล่ม” ในพื้นที่ภาคเหนือที่เกิดขึ้นเมื่อหลายวันก่อนนั้น “อุตรดิตถ์” ก็เป็นหนึ่งในจังหวัดที่เสียหายอย่างหนัก ทั้งทรัพย์สิน และชีวิต
และจากนี้คือ “นาทีชีวิต” ของคนอุตรดิตถ์...
นาทีที่ตลอดชีวิตของคนกลุ่มนี้...“ยากที่จะลืม !!”
...“บ้านผมสร้างอยู่ใกล้ลำห้วย เป็นแอ่ง เป็นที่ต่ำ หลังได้ยินเสียงโคลนถล่มชาวบ้านก็ร้องตะโกนบอกกัน ผมก็ตกใจ และจะวิ่งหนีขึ้นที่สูง แต่คิดได้ว่าลูกสาวอายุ 14 ปี ยังนอนหลับไม่รู้เรื่องอยู่ ก็รีบไปที่ห้องนอนของลูกสาวก่อนเพื่อจะปลุกให้ตื่นแล้วค่อยหนีออกจากบ้านไปพร้อมกัน พอไปถึงห้อง ลองเปิดดูปรากฏว่าห้องล็อก...
ก็พยายามเคาะเรียกให้ลูกสาวตื่นออกมา เรียกอยู่นานก็ไม่ยอมตื่น ไม่รู้จะทำยังไงดี พอโคลนใกล้เข้ามาก็ต้องตัดสินใจวิ่งหนีออกจากบ้านไปอยู่ที่สูง พอรู้ว่าตัวเองรอด หันกลับไปดูบ้านอีกครั้ง ก็เห็นว่าบ้านหายไปกับโคลน พร้อม กับลูกสาวที่ยังนอนอยู่ในห้องแล้ว...”
...เป็นคำบอกเล่า-เป็นนาทีชีวิต จากปากของชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง ซึ่งเป็นชาวบ้านในพื้นที่ประสบเหตุ แกบอกกับทีมข่าว “เดลินิวส์” ด้วยเสียง เศร้าสร้อยระคนสับสน
และก็อย่างที่ทราบว่านี่มิใช่แค่รายเดียวที่ต้องสูญเสีย
ฉลาด แสนศรี กำนันตำบลแม่พูล จ.อุตรดิตถ์ เล่าย้อนให้ฟังว่า... หลังจากที่มีฝนตกมากตั้งแต่ต้นเดือน พ.ค. ชาวสวนหลายคนก็เริ่มหวาดระแวง เพราะเริ่มสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติในลำห้วยว่าน้ำไม่มีความใสจนเห็นตัวปลาอย่าง ที่เคย “ก็เริ่มคาดเดาแล้วว่าน้ำอาจกำลังพาโคลนลงมาด้วย !!”
ก่อนพลบค่ำวันที่ 22 พ.ค. ที่ฝนตกหนักมาก กลุ่มผู้นำท้องถิ่นก็ได้ประกาศทางหอกระจายข่าวเพื่อเตือนภัยให้ชาวบ้านระมัดระวังภัยจากน้ำป่าที่อาจจะไหลหลากลงมาเมื่อไหร่ก็ได้ และให้อพยพไปอยู่ยังที่สูง
“ชาวบ้านบางคนก็เชื่อ แต่บางคนก็ไม่เชื่อ ชาวบ้านหลายคนคิดว่าบ้านที่ตนเองอยู่ ปลูกมาเป็นเวลานาน ไม่เคยมีปรากฏการณ์อย่างที่มีการเตือน ให้ระวัง”
กำนันตำบลแม่พูลเล่าต่อไปว่า...หลังจากที่เฝ้าสังเกตการณ์ตั้งแต่ช่วงเย็น จนมาถึงเวลาประมาณ 5 ทุ่มชาวบ้านก็ได้ยินเสียงคลื่นยักษ์จากภูเขาสูงไหลลื่นลงมาแต่ไกล ในเวลาไม่นานมันก็เริ่มใกล้เข้ามา ๆ ต่างคนจึงต่างช่วยกันตะโกนบอกให้เพื่อน ๆ ในหมู่บ้านที่กำลังนอนหลับอยู่ ให้ตื่นขึ้นมา และให้หนี !!
แต่...มันสายเกินไป กว่าที่จะทำอะไรได้ทัน บางคนนึกว่าฝัน แต่พอ ได้สติน้ำโคลนที่มาพร้อม ๆ กันก็ถึงตัวแล้ว บางครอบครัวจับมือกันวิ่งหนีได้ทัน แต่ “บางคนก็เห็นญาติพี่น้อง เห็นลูกหลานตัวเอง หลุดมือหายไปกับ โคลนต่อหน้าต่อตา” ตอนที่กำลังจะวิ่งหนีเอาตัวรอดกัน ท่ามกลางเสียงหวีด ร้องของผู้คนที่ดังระงมแข่งกับเสียงพายุโคลน เพิ่มเสียงดังเสมือนเสียงพญา มัจจุราชมากวาดต้อนเอาชีวิตผู้เคราะห์ร้ายไป
“บางคนขับรถหนี แต่ก็ไม่พ้น เสียชีวิตคารถ”...เป็นอีกคำบอกเล่า “นาทีชีวิต” จากกำนันฉลาด
จากรายงานข่าว เหตุการณ์น้ำป่าไหลหลาก-น้ำท่วม-ดินโคลนถล่มในครั้งนี้ แม้แต่กับคนที่เพิ่งจะโชคดีถูกลอตเตอรี่รางวัลที่ 1 ก็ยังไม่พ้นโชคร้ายจนต้องเสียชีวิตไป ซึ่งก็อยู่ที่ ต.แม่พูล จ.อุตรดิตถ์ โดย สนอง เสริมสกุล ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 6 ต.แม่พูล เล่าผ่านทีมข่าว “เดลินิวส์” ว่า...ครอบครัวของ อุดมทรัพย์ บุญรัตน์ อายุ 55 ปี คนที่ถูกลอตเตอรี่รางวัลที่ 1 งวดวันที่ 1 เม.ย. 49 ที่ผ่านมา ได้สร้างบ้านใหม่อยู่ริมลำธาร อยู่กัน 2 คนกับภรรยา
วันที่เกิดเหตุการณ์ วันนั้นเป็นวันที่น้ำในลำห้วยสูงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว และได้ยินเสียงดินที่พังลงมาจากบนเขาเป็นระยะ ๆ ทั้งคู่ต่างก็พากันวิ่งหนีตายกันออกมาจากบ้าน แต่ก็มีเหตุให้ต้องเกิดการสูญเสีย
ผู้ใหญ่สนองบอกว่า...ทั้งคู่พากันวิ่งมาถึงสะพานที่จะข้ามห้วย แต่ตัวสามีคิดได้ว่ามีเอกสารสำคัญอยู่ในรถ แล้ววิ่งกลับไปเอา พอไปถึงก็ไม่มีกุญแจไขรถ เพราะลืมกุญแจไว้ในบ้าน จึงตัดสินใจใช้ท่อนไม้ทุบกระจกรถ จนแตก
“พอเอื้อมมือเข้าไปหยิบเอกสาร ทั้งน้ำ ทั้งดินโคลน และท่อนไม้ ก็มาถึงตัวเขาแล้ว จนไม่สามารถที่จะหนีไปไหนได้ ส่วนภรรยารอดชีวิต แต่ ก็บาดเจ็บ รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล”
...ผู้ใหญ่สนองถ่ายทอดเรื่องราว “นาทีชีวิต” ของผู้เคราะห์ร้ายอีกหนึ่งครอบครัว
ขณะที่ครอบครัวของ ออน ฟองฟู อายุ 65 ปี ชาวบ้านหมู่ที่ 11 บ้านมหาราช ต.แม่พูล นี่ก็อีกรายที่สูญเสียทั้งบ้าน และชีวิตของคนใกล้ตัว คือหลานสาว ไปกับเหตุการณ์ “วิปโยค” ในครั้งนี้
ชายสูงวัยรายนี้เล่าว่า...“วันนั้นประมาณ 4 ทุ่มกว่า ก็เริ่มรู้ว่าน้ำใน ห้วยสูงขึ้นจากใต้ถุนบ้านจนถึงชั้นบนอย่างเร็วผิดปกติ เห็นท่าไม่ดีจึงเคาะประตูเรียกหลานสาวให้ออกมาจากบ้าน เรียกอยู่หลายครั้งก็ยังไม่ออกมา น้ำ ก็สูงขึ้นเรื่อย ๆ จนต้องรีบปีนขึ้นไปบนสันห้วยก่อน พอปีนขึ้นไปแล้วหันมองลงไปที่บ้าน ก็เห็นโคลนพัดเอาบ้านพร้อมหลานไปต่อหน้าต่อตาเลย”... ลุงออนย้อน “นาทีชีวิต” ที่ไม่อาจจะลืมจนวันตาย...
“เมืองลับแล...อุตรดิตถ์” ได้ชื่อว่าเป็นเมืองมีมนต์เสน่ห์
ทว่า...วันนี้กลับเต็มไปด้วยเรื่องราว “วิปโยค...โศกสลด”
นี่เพราะธรรมชาติพิโรธ...หรือน้ำมือมนุษย์กันแน่ ????.
7. เหตุระเบิดทั่วกรุงเทพในวันส่งท้ายปีเก่า
8.สนามบินสุวรรณภูมิ
"ถ้ำมอง-ข่มขืน"...ภัยสุวรรณภูมิ ระวัง!!!...ขวาก็เสี่ยงซ้ายก็อันตราย
17 พ.ย.--แนวหน้า
นับจากวันที่ 28 กันยายน ที่ผ่านมา เป็นเวลาเกือบ 3 เดือนแล้ว ที่มีการเปิดใช้ "สนามบินสุวรรณภูมิ" อย่างเป็นทางการ.....เป็นตลอด 3 เดือน ที่มากไปด้วย "ปัญหา" โดยเฉพาะเรื่องของ "มลพิษ" ที่ "คุกคาม" บรรดา "คนชายขอบ" รอบ "สนามบินทอง" แห่งนี้....."ปัญหา" ของสนามบินสุวรรณภูมิ ยัง "โผล่" ออกมาไม่หยุดหย่อน และไม่ได้มีเฉพาะ "ชาวบ้าน" เท่านั้นที่กลายเป็น "เหยื่อ" ของสนามบินแห่งนี้....."แม่บ้าน-แอร์ ฯลฯ" คือ "เหยื่อ" กลุ่มล่าสุดที่ได้รับผลกระทบจากสนามบินแห่งนี้.....เป็นผลกระทบที่จากการถูก "คุกคามทางเพศ" ด้วยฝีมือของ "คนงาน" บางกลุ่มที่ยังทำงานสร้างอาคารบางส่วนที่ยังไม่แล้วเสร็จ โดยการถูก "คุกคามทางเพศ" ที่ว่ามีหลายรูปแบบ.....อย่างเบาก็แค่ "ถ้ำมอง".....หนักสุดรุนแรงถึงขั้น "ข่มขืน"!!!"การทำงานในสุวรรณภูมิไม่เคยปลอดภัยเลย จะเดินไปไหนมาไหนต้องระวังตัวตลอดเวลา เพราะไม่ทราบจะเกิดเหตุร้ายกับตัวเองวันไหน โดยจุดอันตรายที่สุด คือ ห้องรับรองผู้โดยสาร เพราะมีช่องทางเดินเล็กและเปลี่ยว ไม่มีแสงสว่างเพียงพอ และมีมุ่งอับหลายจุด ส่วนกลุ่มที่เสี่ยงถูกทำร้ายมากที่สุดจะเป็นกลุ่มพนักงานภายในห้องพักผู้โดยสาร และกลุ่มพนักงานต้อนรับของแต่ละสายการบิน เพราะต้องรอรับผู้โดยสารเวลาลงเครื่องบินเข้าสู่ตัวอาคาร" เนตรชุกร อรรถเวทยวรวุฒิ พนักงานจำหน่ายตั๋วในสนามบินสุวรรณภูมิ กล่าวถึง "ความเสี่ยง" ในสุวรรณภูมิเธอบอกด้วยว่า "บุคคลอันตราย" ของพนักงานในสุวรรณภูมิ คือ "คนงานก่อสร้าง" โดยพวกนี้ชอบตะโกน "แซว" พนักงานต้อนรับ แต่ตรงนี้มันแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น ที่ "หนัก" และน่า "หวั่นใจ" คือ ช่วงกลางคืนที่พนักงานต้อนรับต้องเดินไปรอรับผู้โดยสารที่ประตูทาง-ออกขึ้นเครื่อง ซึ่งตรงนี้ "เปลี่ยว" และ "เสี่ยง" ต่อการถูก "ข่มขืน" มาก เพราะการรักษาความปลอดภัยไปไม่ถึง จึงเป็น "จุดอันตราย" ที่พนักงานต้อง "ระวัง" ตัวเพิ่มมากขึ้น"แอร์สาว" อีกรายหนึ่ง ให้ข้อมูลว่า ก่อนหน้านี้มีข่าวออกมาบ่อยครั้งว่ามี "พนักงานทำความสะอาด" ถูก "ข่มขืน" จากกลุ่ม "คนงานก่อสร้าง" ด้วย เรื่องนี้ทำให้พนักงานผู้หญิง "กลัว" กันมากและพากันระมัดระวังตัวอย่างเต็มที่ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะ "รอด" หรือไม่ เพราะระบบรักษาความปลอดภัยที่นี่ยังไม่รัดกุม-ทั่วถึง ทั้งนี้กลุ่มพนักงานที่ "เสี่ยงที่สุด" เป็นพนักงานต้อนรับสาว เพราะในห้องรับรองผู้โดยสารมี "จุดอับ" หลายจุด และทางเดินบางช่วง "เปลี่ยวมาก" อีกทั้งยังมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยน้อยมาก.....ที่สำคัญ คือ ยังมี "คนงานก่อสร้าง" ทำงานอยู่ในห้องรับรองผู้โดยสารตลอดทั้งคืนด้วย"ถ้าเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นกับสาวพนักงานต้อนรับ จะไม่มีใครเห็นเลย เพราะห้องรับรองผู้โดยสารจะไม่อนุญาตให้คนภายนอกเข้าไปเด็ดขาด นอกจากเจ้าหน้าที่ ผู้โดยสารรอขึ้นเครื่อง หรือผู้ที่มีบัตรอนุญาตพิเศษ ซึ่งกลุ่มคนงานก่อสร้างก็ได้รับบัตรอนุญาตพิเศษนี้ด้วย" แอร์สาวรายนี้ กล่าว
ขณะที่ "ชนิดา" พนักงานสายการบินแห่งหนึ่ง เล่าให้ฟังว่า หลังมีข่าวว่าพนักงานทำความสะ อาด และพนักงานศูนย์ดิวตี้ฟรี ถูกกลุ่มคนงานก่อสร้างชาว "พม่า" ข่มขืนภายในตัวอาคารสนามบินสุ วรรณภูมิ ทาง บมจ.ท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย ก็ปิดข่าวมาตลอด จนกระทั่งทาง "สหภาพแรงงาน" ได้รับเรื่องร้องทุกข์เกี่ยวกับพฤติกรรมของกลุ่มคนงานก่อสร้าง ที่คุมคามแอร์โฮสเตส หรือพนักงานส่วนอื่นๆ จึงได้ทำแผ่นใบปลิวแจกให้กับพนักงานทุกคนได้ระวังตัว ทำให้ได้รู้ความจริงว่าภายในตัวอาคารผู้โดยสารสุวรรณภูมิมีเหตุการณ์ที่เลวร้ายขึ้น"ถ้ามีพนักงานถูกข่มขืนในห้องน้ำ จะไม่มีใครช่วยได้เลย เพราะประตูสร้างด้วยเหล็ก หนักมาก ทุกวันนี้พนักงานหญิงจะเดินไปมาไหนภายในตัวอาคารสนามบินจะต้องไปเป็นคู่ตลอด พนัก งานทุกทำงานด้วยความลำบากใจมาก เพราะสนามบินไม่มีความปลอดภัย" ชนิดา กล่าวด้าน "อรรถ ศรีพร" เจ้าหน้าที่สหภาพรัฐวิสาหกิจ บมจ.การบินไทย กล่าวว่า คนทำงานอยู่ภายในสนามบินสุวรรณภูมิส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง ทำงานเข้า "เช้า" และ "ดึก" จึงเป็นห่วงความปลอดภัย ยิ่งบริเวณ "ห้องรับรองผู้โดยสาร-ลานจอดรถ-บัดไดหนีไฟ-ชั้นใต้ดิน" ช่วงหลังเวลา 01.00 น. เป็นต้นไป จะไม่ค่อยมีคน จะมีเพียงกลุ่มคนงานก่อสร้างที่ทำงานตลอด 24 ชั่วโมง ซึ่งในช่วงดึกคนงานก่อสร้างจะเดินย้อนมาในห้องรับรองผู้โดยสารขาออกได้ และเป็นเส้นทางที่สาวพนักงานต้อนรับเดินอยู่เป็นประจำ จึงไม่ปลอดภัยกับพนักงานหญิงนอกจากนี้บริเวณเส้นทางระหว่างประตูขึ้นเครื่อง จนถึงห้องผู้โดยสารยังมีระยะทางไกล และไม่ค่อยมีคน แสงสว่างไม่ค่อยมาก พนักงานจึงถูกคุกคามตลอด และได้รับเรื่องร้องเรียนในเรื่องพนัก งานถูกคนงานก่อสร้างคุกคามทางเพศบ่อยครั้ง
"บริเวณบันไดหนีไฟเชื่อมโยงได้หลายเส้นทาง เช่น เส้นทางชั้นใต้ดินที่กำลังมีการก่อสร้างสถานีรถไฟใต้ดินสุวรรณภูมิ หากใครไม่ทราบเส้นทางจะหลงทางได้ง่าย และเสี่ยงต่อการถูกข่มขืน ส่วนลานจอดรถช่วงดึกจะมืดและเปลี่ยวมาก ระหว่างที่เดินไปลานจอดเป็นระยะทางที่ไกล หากเกิดอะไรขึ้น และเรียกให้ใครช่วยจะไม่มีใครได้ยินเลย และยิ่งช่วงเวลา 02.00 น.เป็นต้นไป จะไม่ค่อยมีเจ้าหน้ารักษาความปลอดภัย จึงเป็นอีกจุดที่พนักงานหญิงเสี่ยงต่อการถูกข่มขืนได้" อรรถ กล่าวด้านเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยรายหนึ่ง ให้ข้อมูลที่น่าสนใจว่า วันที่ 15 กันยายน ที่ผ่านมา ซึ่งเป็นวันทดสอบการนำเครื่องบินลงจอดรันเวย์สนามบินสุวรรณภูมิเป็นครั้งแรก ได้เกิดเหตุการณ์พนักงานถูกคนงานก่อสร้างชาวพม่าข่มขืน 2 ราย โดยคนแรกเป็น "พนักงานทำความสะอาด" ที่ถูกข่มขืนขณะเดินลงเป็นบริเวณชั้นใต้ดิน ที่มีคนงานก่อสร้างชาวพม่ากำลังทำงานสร้างสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินสุวรรณภูมิอยู่ ส่วนอีกรายเป็น "พนักงานสาว" บริษัทแห่งหนึ่ง ที่เดินหลงเข้าไปชั้นใต้ดินเหมือนกัน เลยถูกคนงานชาวพม่าข่มขืน ซึ่งคนร้ายกลุ่มนี้ยังคง....."ลอยนวล"!!!
ทั้งหมดข้างต้นคือเรื่องราวความ "เสี่ยง" ในสนามบินสุวรรณภูมิ ซึ่งถ้ายังไม่มีการแก้ไขอย่างเป็นรูปธรรม ก็ไม่รู้ว่า....."ใครจะเป็นเหยื่อรายต่อไป"!!!
9.การแก้ไขกฎหมายปากีสถาน
http://www.thaipost.net/index.asp?bk=tabloid&post_date=1/Oct/2549&news_id=130855&cat_id=220500
10.การวางยาฆ่าสายลับรัสเซีย
http://www.clicksurepass.com/news.php?ID=00001438&PHPSESSID=ea004790cbf7582153928b065a7c746d
บินผู้ดีเจอรังสีนุก พัวพันคดีวางยา
1 ธ.ค.--โพสต์ทูเดย์
ลอนดอน/มอสโก (เอเอฟพี/เอพี) —บริติช แอร์เวย์ส พบสารกัมมันตภาพรังสีบนเครื่อง หลังคนติดต่อสปายรัสเซียขึ้นเครื่อง ขณะแพทย์ชี้อดีตผู้นำรัสเซีย อาจถูกวางยาพิษจริง
หนังสือพิมพ์กอมเมอร์ซันต์ ของรัสเซีย รายงานเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายนว่า อังเดร ลูโกวอย นักธุรกิจชาวรัสเซีย 1 ใน 2 คน ที่ได้พบกับ อเล็กซานเดอร์ ลิตวิเนนโก อดีตสายลับรัสเซีย ซึ่งเสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายนที่ผ่านมา ได้ขึ้นเครื่องบินของสายการบินบริติช แอร์เวย์ส เพื่อเดินทางกลับกรุงมอสโกในวันที่ 3 พฤศจิกายน และเครื่องบินลำดังกล่าวถูกตรวจพบว่ามีร่องรอยของสารกัมมันตภาพรังสีในเวลาต่อมา หลังจากเจ้าหน้าที่เข้าตรวจสอบเครื่องบินในฐานะส่วนหนึ่งของการสืบสวนคดี
ทั้งนี้ ลูโกวอย และ ดิมิทรี คอฟตัน หุ้นส่วนทางธุรกิจ ได้พบกับ ลิตวิเนนโก อดีตสายลับรัสเซีย และผู้วิพากษ์วิจารณ์การบริหารประเทศของประธานาธิบดี วลาดิมีร์ ปูติน อย่างรุนแรง ในวันที่ 1 พฤศจิกายน ที่โรงแรมแห่งหนึ่งใจกลางกรุงลอนดอน ก่อนที่ ลิตวิเนนโก จะล้มป่วยในวันนั้นและเสียชีวิต เนื่องจากร่างกายเต็มไปด้วยสารกัมมันตภาพรังสี หายากที่มีชื่อว่า “โปโลเนียม-210”
เครื่องบินลำดังกล่าวเป็นเครื่องบินลำที่ 3 ที่ถูกตรวจพบสารกัมมันตภาพรังสี หลังจากก่อนหน้านี้สายการบินบริติช แอร์เวย์ส ได้ชี้แจงแล้วว่า ตรวจพบร่องรอยของสารกัมมันตภาพรังสีบนเครื่องบิน 2 ใน 3 ลำ ที่เดินทางระหว่างกรุงลอนดอนและกรุงมอสโกในช่วง 3 สัปดาห์ที่ผ่าน มา และทั้ง 2 ลำ อยู่ในระหว่างการตรวจพิสูจน์หลักฐาน โดยระบุว่า ความเสี่ยงที่สาธารณชนจะสัมผัสกับสารกัมมันตภาพรังสีมีน้อยมาก
อย่างไรก็ตาม นอกจากเครื่องบิน ทั้งหมดจะเดินทางระหว่างกรุงลอนดอนและกรุงมอสโกแล้ว ยังมีเส้นทางบินภายในยุโรปด้วย โดยคาดการณ์ว่าเครื่องบินทั้ง 3 ลำ มีกำหนดการบินถึง 221 เที่ยวบิน และมีผู้โดยสารถึง 33,000 ราย ที่ใช้บริการเครื่องบินดังกล่าวในช่วงระยะเวลาที่เกิดเหตุ และทางสายการบินเตรียมเรียกตัวผู้โดยสารทั้งหมดมาตรวจร่างกายแล้ว อีกทั้งมีรายงานว่าพบเครื่องบินต้องสงสัยว่าอาจมีร่องรอยของสารกัมมันตภาพรังสีอีก 2 ลำจากรัสเซียด้วย
ขณะเดียวกันมีรายงานว่า ยังไม่มีความชัดเจนว่าเหตุใดร่องรอยของสารกัมมันตภาพรังสีดังกล่าวจึงไปอยู่บนเครื่องบินได้ พร้อมกันนี้เจ้าหน้าที่ทางการยังปฏิเสธที่จะระบุว่าสารกัมมันตภาพรังสีที่พบเป็นโปโลเนียม-210 หรือไม่
ก่อนหน้านี้ ร่องรอยของสารโปโลเนียม-210 ถูกพบในสถานที่ต่างๆ ที่ ลิตวิเนนโก เข้าไปติดต่อ ขณะที่เพื่อนและครอบครัวของลิตวิเนนโก ล้วนได้รับการตรวจสุขภาพแล้ว และพบว่าทุกคนสุขภาพสมบูรณ์ดี ส่วนบุคคลอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องหรือติดต่อกับลิตวิเนนโก จะทราบผลตรวจสุขภาพในสัปดาห์หน้า
ด้านคณะแพทย์ที่รักษาอดีตนายกรัฐมนตรี เยกอร์ ไกดาร์ ของรัสเซีย ซึ่งป่วยเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายนระหว่างร่วมการประชุมในไอร์แลนด์ เชื่อว่า ไกดาร์ อาจจะถูกวางยาพิษจริง ท่ามกลางข้อกังขาว่าคดีนี้จะเกี่ยวพันกับการเสียชีวิตของ ลิตวิเนนโก และผู้สื่อข่าวรัสเซียเมื่อเร็วๆ นี้
--กระทู้ที่โปรดปราน
30 หนุ่มน่ากอดแห่งปี
http://xq28.net/s/viewtopic.php?t=15781
http://www.dailynews.co.th/dailynews/pages/front_th/popup_news/Default.aspx?ColumnId=22253&NewsType=2&Template=1
สกู๊ปหน้า 1 : ฉากมรณะเมืองลับแล 'นาทีชีวิต' วิปโยค 'น้ำซัด-ดินซ้ำ'
--เดลินิวส์ ฉบับวันที่ 29 พ.ค. 2549--
เหตุการณ์ “น้ำป่าไหลหลาก-น้ำท่วม-ดินโคลนถล่ม” ในพื้นที่ภาคเหนือที่เกิดขึ้นเมื่อหลายวันก่อนนั้น “อุตรดิตถ์” ก็เป็นหนึ่งในจังหวัดที่เสียหายอย่างหนัก ทั้งทรัพย์สิน และชีวิต
และจากนี้คือ “นาทีชีวิต” ของคนอุตรดิตถ์...
นาทีที่ตลอดชีวิตของคนกลุ่มนี้...“ยากที่จะลืม !!”
...“บ้านผมสร้างอยู่ใกล้ลำห้วย เป็นแอ่ง เป็นที่ต่ำ หลังได้ยินเสียงโคลนถล่มชาวบ้านก็ร้องตะโกนบอกกัน ผมก็ตกใจ และจะวิ่งหนีขึ้นที่สูง แต่คิดได้ว่าลูกสาวอายุ 14 ปี ยังนอนหลับไม่รู้เรื่องอยู่ ก็รีบไปที่ห้องนอนของลูกสาวก่อนเพื่อจะปลุกให้ตื่นแล้วค่อยหนีออกจากบ้านไปพร้อมกัน พอไปถึงห้อง ลองเปิดดูปรากฏว่าห้องล็อก...
ก็พยายามเคาะเรียกให้ลูกสาวตื่นออกมา เรียกอยู่นานก็ไม่ยอมตื่น ไม่รู้จะทำยังไงดี พอโคลนใกล้เข้ามาก็ต้องตัดสินใจวิ่งหนีออกจากบ้านไปอยู่ที่สูง พอรู้ว่าตัวเองรอด หันกลับไปดูบ้านอีกครั้ง ก็เห็นว่าบ้านหายไปกับโคลน พร้อม กับลูกสาวที่ยังนอนอยู่ในห้องแล้ว...”
...เป็นคำบอกเล่า-เป็นนาทีชีวิต จากปากของชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง ซึ่งเป็นชาวบ้านในพื้นที่ประสบเหตุ แกบอกกับทีมข่าว “เดลินิวส์” ด้วยเสียง เศร้าสร้อยระคนสับสน
และก็อย่างที่ทราบว่านี่มิใช่แค่รายเดียวที่ต้องสูญเสีย
ฉลาด แสนศรี กำนันตำบลแม่พูล จ.อุตรดิตถ์ เล่าย้อนให้ฟังว่า... หลังจากที่มีฝนตกมากตั้งแต่ต้นเดือน พ.ค. ชาวสวนหลายคนก็เริ่มหวาดระแวง เพราะเริ่มสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติในลำห้วยว่าน้ำไม่มีความใสจนเห็นตัวปลาอย่าง ที่เคย “ก็เริ่มคาดเดาแล้วว่าน้ำอาจกำลังพาโคลนลงมาด้วย !!”
ก่อนพลบค่ำวันที่ 22 พ.ค. ที่ฝนตกหนักมาก กลุ่มผู้นำท้องถิ่นก็ได้ประกาศทางหอกระจายข่าวเพื่อเตือนภัยให้ชาวบ้านระมัดระวังภัยจากน้ำป่าที่อาจจะไหลหลากลงมาเมื่อไหร่ก็ได้ และให้อพยพไปอยู่ยังที่สูง
“ชาวบ้านบางคนก็เชื่อ แต่บางคนก็ไม่เชื่อ ชาวบ้านหลายคนคิดว่าบ้านที่ตนเองอยู่ ปลูกมาเป็นเวลานาน ไม่เคยมีปรากฏการณ์อย่างที่มีการเตือน ให้ระวัง”
กำนันตำบลแม่พูลเล่าต่อไปว่า...หลังจากที่เฝ้าสังเกตการณ์ตั้งแต่ช่วงเย็น จนมาถึงเวลาประมาณ 5 ทุ่มชาวบ้านก็ได้ยินเสียงคลื่นยักษ์จากภูเขาสูงไหลลื่นลงมาแต่ไกล ในเวลาไม่นานมันก็เริ่มใกล้เข้ามา ๆ ต่างคนจึงต่างช่วยกันตะโกนบอกให้เพื่อน ๆ ในหมู่บ้านที่กำลังนอนหลับอยู่ ให้ตื่นขึ้นมา และให้หนี !!
แต่...มันสายเกินไป กว่าที่จะทำอะไรได้ทัน บางคนนึกว่าฝัน แต่พอ ได้สติน้ำโคลนที่มาพร้อม ๆ กันก็ถึงตัวแล้ว บางครอบครัวจับมือกันวิ่งหนีได้ทัน แต่ “บางคนก็เห็นญาติพี่น้อง เห็นลูกหลานตัวเอง หลุดมือหายไปกับ โคลนต่อหน้าต่อตา” ตอนที่กำลังจะวิ่งหนีเอาตัวรอดกัน ท่ามกลางเสียงหวีด ร้องของผู้คนที่ดังระงมแข่งกับเสียงพายุโคลน เพิ่มเสียงดังเสมือนเสียงพญา มัจจุราชมากวาดต้อนเอาชีวิตผู้เคราะห์ร้ายไป
“บางคนขับรถหนี แต่ก็ไม่พ้น เสียชีวิตคารถ”...เป็นอีกคำบอกเล่า “นาทีชีวิต” จากกำนันฉลาด
จากรายงานข่าว เหตุการณ์น้ำป่าไหลหลาก-น้ำท่วม-ดินโคลนถล่มในครั้งนี้ แม้แต่กับคนที่เพิ่งจะโชคดีถูกลอตเตอรี่รางวัลที่ 1 ก็ยังไม่พ้นโชคร้ายจนต้องเสียชีวิตไป ซึ่งก็อยู่ที่ ต.แม่พูล จ.อุตรดิตถ์ โดย สนอง เสริมสกุล ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 6 ต.แม่พูล เล่าผ่านทีมข่าว “เดลินิวส์” ว่า...ครอบครัวของ อุดมทรัพย์ บุญรัตน์ อายุ 55 ปี คนที่ถูกลอตเตอรี่รางวัลที่ 1 งวดวันที่ 1 เม.ย. 49 ที่ผ่านมา ได้สร้างบ้านใหม่อยู่ริมลำธาร อยู่กัน 2 คนกับภรรยา
วันที่เกิดเหตุการณ์ วันนั้นเป็นวันที่น้ำในลำห้วยสูงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว และได้ยินเสียงดินที่พังลงมาจากบนเขาเป็นระยะ ๆ ทั้งคู่ต่างก็พากันวิ่งหนีตายกันออกมาจากบ้าน แต่ก็มีเหตุให้ต้องเกิดการสูญเสีย
ผู้ใหญ่สนองบอกว่า...ทั้งคู่พากันวิ่งมาถึงสะพานที่จะข้ามห้วย แต่ตัวสามีคิดได้ว่ามีเอกสารสำคัญอยู่ในรถ แล้ววิ่งกลับไปเอา พอไปถึงก็ไม่มีกุญแจไขรถ เพราะลืมกุญแจไว้ในบ้าน จึงตัดสินใจใช้ท่อนไม้ทุบกระจกรถ จนแตก
“พอเอื้อมมือเข้าไปหยิบเอกสาร ทั้งน้ำ ทั้งดินโคลน และท่อนไม้ ก็มาถึงตัวเขาแล้ว จนไม่สามารถที่จะหนีไปไหนได้ ส่วนภรรยารอดชีวิต แต่ ก็บาดเจ็บ รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล”
...ผู้ใหญ่สนองถ่ายทอดเรื่องราว “นาทีชีวิต” ของผู้เคราะห์ร้ายอีกหนึ่งครอบครัว
ขณะที่ครอบครัวของ ออน ฟองฟู อายุ 65 ปี ชาวบ้านหมู่ที่ 11 บ้านมหาราช ต.แม่พูล นี่ก็อีกรายที่สูญเสียทั้งบ้าน และชีวิตของคนใกล้ตัว คือหลานสาว ไปกับเหตุการณ์ “วิปโยค” ในครั้งนี้
ชายสูงวัยรายนี้เล่าว่า...“วันนั้นประมาณ 4 ทุ่มกว่า ก็เริ่มรู้ว่าน้ำใน ห้วยสูงขึ้นจากใต้ถุนบ้านจนถึงชั้นบนอย่างเร็วผิดปกติ เห็นท่าไม่ดีจึงเคาะประตูเรียกหลานสาวให้ออกมาจากบ้าน เรียกอยู่หลายครั้งก็ยังไม่ออกมา น้ำ ก็สูงขึ้นเรื่อย ๆ จนต้องรีบปีนขึ้นไปบนสันห้วยก่อน พอปีนขึ้นไปแล้วหันมองลงไปที่บ้าน ก็เห็นโคลนพัดเอาบ้านพร้อมหลานไปต่อหน้าต่อตาเลย”... ลุงออนย้อน “นาทีชีวิต” ที่ไม่อาจจะลืมจนวันตาย...
“เมืองลับแล...อุตรดิตถ์” ได้ชื่อว่าเป็นเมืองมีมนต์เสน่ห์
ทว่า...วันนี้กลับเต็มไปด้วยเรื่องราว “วิปโยค...โศกสลด”
นี่เพราะธรรมชาติพิโรธ...หรือน้ำมือมนุษย์กันแน่ ????.
7. เหตุระเบิดทั่วกรุงเทพในวันส่งท้ายปีเก่า
8.สนามบินสุวรรณภูมิ
"ถ้ำมอง-ข่มขืน"...ภัยสุวรรณภูมิ ระวัง!!!...ขวาก็เสี่ยงซ้ายก็อันตราย
17 พ.ย.--แนวหน้า
นับจากวันที่ 28 กันยายน ที่ผ่านมา เป็นเวลาเกือบ 3 เดือนแล้ว ที่มีการเปิดใช้ "สนามบินสุวรรณภูมิ" อย่างเป็นทางการ.....เป็นตลอด 3 เดือน ที่มากไปด้วย "ปัญหา" โดยเฉพาะเรื่องของ "มลพิษ" ที่ "คุกคาม" บรรดา "คนชายขอบ" รอบ "สนามบินทอง" แห่งนี้....."ปัญหา" ของสนามบินสุวรรณภูมิ ยัง "โผล่" ออกมาไม่หยุดหย่อน และไม่ได้มีเฉพาะ "ชาวบ้าน" เท่านั้นที่กลายเป็น "เหยื่อ" ของสนามบินแห่งนี้....."แม่บ้าน-แอร์ ฯลฯ" คือ "เหยื่อ" กลุ่มล่าสุดที่ได้รับผลกระทบจากสนามบินแห่งนี้.....เป็นผลกระทบที่จากการถูก "คุกคามทางเพศ" ด้วยฝีมือของ "คนงาน" บางกลุ่มที่ยังทำงานสร้างอาคารบางส่วนที่ยังไม่แล้วเสร็จ โดยการถูก "คุกคามทางเพศ" ที่ว่ามีหลายรูปแบบ.....อย่างเบาก็แค่ "ถ้ำมอง".....หนักสุดรุนแรงถึงขั้น "ข่มขืน"!!!"การทำงานในสุวรรณภูมิไม่เคยปลอดภัยเลย จะเดินไปไหนมาไหนต้องระวังตัวตลอดเวลา เพราะไม่ทราบจะเกิดเหตุร้ายกับตัวเองวันไหน โดยจุดอันตรายที่สุด คือ ห้องรับรองผู้โดยสาร เพราะมีช่องทางเดินเล็กและเปลี่ยว ไม่มีแสงสว่างเพียงพอ และมีมุ่งอับหลายจุด ส่วนกลุ่มที่เสี่ยงถูกทำร้ายมากที่สุดจะเป็นกลุ่มพนักงานภายในห้องพักผู้โดยสาร และกลุ่มพนักงานต้อนรับของแต่ละสายการบิน เพราะต้องรอรับผู้โดยสารเวลาลงเครื่องบินเข้าสู่ตัวอาคาร" เนตรชุกร อรรถเวทยวรวุฒิ พนักงานจำหน่ายตั๋วในสนามบินสุวรรณภูมิ กล่าวถึง "ความเสี่ยง" ในสุวรรณภูมิเธอบอกด้วยว่า "บุคคลอันตราย" ของพนักงานในสุวรรณภูมิ คือ "คนงานก่อสร้าง" โดยพวกนี้ชอบตะโกน "แซว" พนักงานต้อนรับ แต่ตรงนี้มันแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น ที่ "หนัก" และน่า "หวั่นใจ" คือ ช่วงกลางคืนที่พนักงานต้อนรับต้องเดินไปรอรับผู้โดยสารที่ประตูทาง-ออกขึ้นเครื่อง ซึ่งตรงนี้ "เปลี่ยว" และ "เสี่ยง" ต่อการถูก "ข่มขืน" มาก เพราะการรักษาความปลอดภัยไปไม่ถึง จึงเป็น "จุดอันตราย" ที่พนักงานต้อง "ระวัง" ตัวเพิ่มมากขึ้น"แอร์สาว" อีกรายหนึ่ง ให้ข้อมูลว่า ก่อนหน้านี้มีข่าวออกมาบ่อยครั้งว่ามี "พนักงานทำความสะอาด" ถูก "ข่มขืน" จากกลุ่ม "คนงานก่อสร้าง" ด้วย เรื่องนี้ทำให้พนักงานผู้หญิง "กลัว" กันมากและพากันระมัดระวังตัวอย่างเต็มที่ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะ "รอด" หรือไม่ เพราะระบบรักษาความปลอดภัยที่นี่ยังไม่รัดกุม-ทั่วถึง ทั้งนี้กลุ่มพนักงานที่ "เสี่ยงที่สุด" เป็นพนักงานต้อนรับสาว เพราะในห้องรับรองผู้โดยสารมี "จุดอับ" หลายจุด และทางเดินบางช่วง "เปลี่ยวมาก" อีกทั้งยังมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยน้อยมาก.....ที่สำคัญ คือ ยังมี "คนงานก่อสร้าง" ทำงานอยู่ในห้องรับรองผู้โดยสารตลอดทั้งคืนด้วย"ถ้าเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นกับสาวพนักงานต้อนรับ จะไม่มีใครเห็นเลย เพราะห้องรับรองผู้โดยสารจะไม่อนุญาตให้คนภายนอกเข้าไปเด็ดขาด นอกจากเจ้าหน้าที่ ผู้โดยสารรอขึ้นเครื่อง หรือผู้ที่มีบัตรอนุญาตพิเศษ ซึ่งกลุ่มคนงานก่อสร้างก็ได้รับบัตรอนุญาตพิเศษนี้ด้วย" แอร์สาวรายนี้ กล่าว
ขณะที่ "ชนิดา" พนักงานสายการบินแห่งหนึ่ง เล่าให้ฟังว่า หลังมีข่าวว่าพนักงานทำความสะ อาด และพนักงานศูนย์ดิวตี้ฟรี ถูกกลุ่มคนงานก่อสร้างชาว "พม่า" ข่มขืนภายในตัวอาคารสนามบินสุ วรรณภูมิ ทาง บมจ.ท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย ก็ปิดข่าวมาตลอด จนกระทั่งทาง "สหภาพแรงงาน" ได้รับเรื่องร้องทุกข์เกี่ยวกับพฤติกรรมของกลุ่มคนงานก่อสร้าง ที่คุมคามแอร์โฮสเตส หรือพนักงานส่วนอื่นๆ จึงได้ทำแผ่นใบปลิวแจกให้กับพนักงานทุกคนได้ระวังตัว ทำให้ได้รู้ความจริงว่าภายในตัวอาคารผู้โดยสารสุวรรณภูมิมีเหตุการณ์ที่เลวร้ายขึ้น"ถ้ามีพนักงานถูกข่มขืนในห้องน้ำ จะไม่มีใครช่วยได้เลย เพราะประตูสร้างด้วยเหล็ก หนักมาก ทุกวันนี้พนักงานหญิงจะเดินไปมาไหนภายในตัวอาคารสนามบินจะต้องไปเป็นคู่ตลอด พนัก งานทุกทำงานด้วยความลำบากใจมาก เพราะสนามบินไม่มีความปลอดภัย" ชนิดา กล่าวด้าน "อรรถ ศรีพร" เจ้าหน้าที่สหภาพรัฐวิสาหกิจ บมจ.การบินไทย กล่าวว่า คนทำงานอยู่ภายในสนามบินสุวรรณภูมิส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง ทำงานเข้า "เช้า" และ "ดึก" จึงเป็นห่วงความปลอดภัย ยิ่งบริเวณ "ห้องรับรองผู้โดยสาร-ลานจอดรถ-บัดไดหนีไฟ-ชั้นใต้ดิน" ช่วงหลังเวลา 01.00 น. เป็นต้นไป จะไม่ค่อยมีคน จะมีเพียงกลุ่มคนงานก่อสร้างที่ทำงานตลอด 24 ชั่วโมง ซึ่งในช่วงดึกคนงานก่อสร้างจะเดินย้อนมาในห้องรับรองผู้โดยสารขาออกได้ และเป็นเส้นทางที่สาวพนักงานต้อนรับเดินอยู่เป็นประจำ จึงไม่ปลอดภัยกับพนักงานหญิงนอกจากนี้บริเวณเส้นทางระหว่างประตูขึ้นเครื่อง จนถึงห้องผู้โดยสารยังมีระยะทางไกล และไม่ค่อยมีคน แสงสว่างไม่ค่อยมาก พนักงานจึงถูกคุกคามตลอด และได้รับเรื่องร้องเรียนในเรื่องพนัก งานถูกคนงานก่อสร้างคุกคามทางเพศบ่อยครั้ง
"บริเวณบันไดหนีไฟเชื่อมโยงได้หลายเส้นทาง เช่น เส้นทางชั้นใต้ดินที่กำลังมีการก่อสร้างสถานีรถไฟใต้ดินสุวรรณภูมิ หากใครไม่ทราบเส้นทางจะหลงทางได้ง่าย และเสี่ยงต่อการถูกข่มขืน ส่วนลานจอดรถช่วงดึกจะมืดและเปลี่ยวมาก ระหว่างที่เดินไปลานจอดเป็นระยะทางที่ไกล หากเกิดอะไรขึ้น และเรียกให้ใครช่วยจะไม่มีใครได้ยินเลย และยิ่งช่วงเวลา 02.00 น.เป็นต้นไป จะไม่ค่อยมีเจ้าหน้ารักษาความปลอดภัย จึงเป็นอีกจุดที่พนักงานหญิงเสี่ยงต่อการถูกข่มขืนได้" อรรถ กล่าวด้านเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยรายหนึ่ง ให้ข้อมูลที่น่าสนใจว่า วันที่ 15 กันยายน ที่ผ่านมา ซึ่งเป็นวันทดสอบการนำเครื่องบินลงจอดรันเวย์สนามบินสุวรรณภูมิเป็นครั้งแรก ได้เกิดเหตุการณ์พนักงานถูกคนงานก่อสร้างชาวพม่าข่มขืน 2 ราย โดยคนแรกเป็น "พนักงานทำความสะอาด" ที่ถูกข่มขืนขณะเดินลงเป็นบริเวณชั้นใต้ดิน ที่มีคนงานก่อสร้างชาวพม่ากำลังทำงานสร้างสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินสุวรรณภูมิอยู่ ส่วนอีกรายเป็น "พนักงานสาว" บริษัทแห่งหนึ่ง ที่เดินหลงเข้าไปชั้นใต้ดินเหมือนกัน เลยถูกคนงานชาวพม่าข่มขืน ซึ่งคนร้ายกลุ่มนี้ยังคง....."ลอยนวล"!!!
ทั้งหมดข้างต้นคือเรื่องราวความ "เสี่ยง" ในสนามบินสุวรรณภูมิ ซึ่งถ้ายังไม่มีการแก้ไขอย่างเป็นรูปธรรม ก็ไม่รู้ว่า....."ใครจะเป็นเหยื่อรายต่อไป"!!!
9.การแก้ไขกฎหมายปากีสถาน
http://www.thaipost.net/index.asp?bk=tabloid&post_date=1/Oct/2549&news_id=130855&cat_id=220500
10.การวางยาฆ่าสายลับรัสเซีย
http://www.clicksurepass.com/news.php?ID=00001438&PHPSESSID=ea004790cbf7582153928b065a7c746d
บินผู้ดีเจอรังสีนุก พัวพันคดีวางยา
1 ธ.ค.--โพสต์ทูเดย์
ลอนดอน/มอสโก (เอเอฟพี/เอพี) —บริติช แอร์เวย์ส พบสารกัมมันตภาพรังสีบนเครื่อง หลังคนติดต่อสปายรัสเซียขึ้นเครื่อง ขณะแพทย์ชี้อดีตผู้นำรัสเซีย อาจถูกวางยาพิษจริง
หนังสือพิมพ์กอมเมอร์ซันต์ ของรัสเซีย รายงานเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายนว่า อังเดร ลูโกวอย นักธุรกิจชาวรัสเซีย 1 ใน 2 คน ที่ได้พบกับ อเล็กซานเดอร์ ลิตวิเนนโก อดีตสายลับรัสเซีย ซึ่งเสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายนที่ผ่านมา ได้ขึ้นเครื่องบินของสายการบินบริติช แอร์เวย์ส เพื่อเดินทางกลับกรุงมอสโกในวันที่ 3 พฤศจิกายน และเครื่องบินลำดังกล่าวถูกตรวจพบว่ามีร่องรอยของสารกัมมันตภาพรังสีในเวลาต่อมา หลังจากเจ้าหน้าที่เข้าตรวจสอบเครื่องบินในฐานะส่วนหนึ่งของการสืบสวนคดี
ทั้งนี้ ลูโกวอย และ ดิมิทรี คอฟตัน หุ้นส่วนทางธุรกิจ ได้พบกับ ลิตวิเนนโก อดีตสายลับรัสเซีย และผู้วิพากษ์วิจารณ์การบริหารประเทศของประธานาธิบดี วลาดิมีร์ ปูติน อย่างรุนแรง ในวันที่ 1 พฤศจิกายน ที่โรงแรมแห่งหนึ่งใจกลางกรุงลอนดอน ก่อนที่ ลิตวิเนนโก จะล้มป่วยในวันนั้นและเสียชีวิต เนื่องจากร่างกายเต็มไปด้วยสารกัมมันตภาพรังสี หายากที่มีชื่อว่า “โปโลเนียม-210”
เครื่องบินลำดังกล่าวเป็นเครื่องบินลำที่ 3 ที่ถูกตรวจพบสารกัมมันตภาพรังสี หลังจากก่อนหน้านี้สายการบินบริติช แอร์เวย์ส ได้ชี้แจงแล้วว่า ตรวจพบร่องรอยของสารกัมมันตภาพรังสีบนเครื่องบิน 2 ใน 3 ลำ ที่เดินทางระหว่างกรุงลอนดอนและกรุงมอสโกในช่วง 3 สัปดาห์ที่ผ่าน มา และทั้ง 2 ลำ อยู่ในระหว่างการตรวจพิสูจน์หลักฐาน โดยระบุว่า ความเสี่ยงที่สาธารณชนจะสัมผัสกับสารกัมมันตภาพรังสีมีน้อยมาก
อย่างไรก็ตาม นอกจากเครื่องบิน ทั้งหมดจะเดินทางระหว่างกรุงลอนดอนและกรุงมอสโกแล้ว ยังมีเส้นทางบินภายในยุโรปด้วย โดยคาดการณ์ว่าเครื่องบินทั้ง 3 ลำ มีกำหนดการบินถึง 221 เที่ยวบิน และมีผู้โดยสารถึง 33,000 ราย ที่ใช้บริการเครื่องบินดังกล่าวในช่วงระยะเวลาที่เกิดเหตุ และทางสายการบินเตรียมเรียกตัวผู้โดยสารทั้งหมดมาตรวจร่างกายแล้ว อีกทั้งมีรายงานว่าพบเครื่องบินต้องสงสัยว่าอาจมีร่องรอยของสารกัมมันตภาพรังสีอีก 2 ลำจากรัสเซียด้วย
ขณะเดียวกันมีรายงานว่า ยังไม่มีความชัดเจนว่าเหตุใดร่องรอยของสารกัมมันตภาพรังสีดังกล่าวจึงไปอยู่บนเครื่องบินได้ พร้อมกันนี้เจ้าหน้าที่ทางการยังปฏิเสธที่จะระบุว่าสารกัมมันตภาพรังสีที่พบเป็นโปโลเนียม-210 หรือไม่
ก่อนหน้านี้ ร่องรอยของสารโปโลเนียม-210 ถูกพบในสถานที่ต่างๆ ที่ ลิตวิเนนโก เข้าไปติดต่อ ขณะที่เพื่อนและครอบครัวของลิตวิเนนโก ล้วนได้รับการตรวจสุขภาพแล้ว และพบว่าทุกคนสุขภาพสมบูรณ์ดี ส่วนบุคคลอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องหรือติดต่อกับลิตวิเนนโก จะทราบผลตรวจสุขภาพในสัปดาห์หน้า
ด้านคณะแพทย์ที่รักษาอดีตนายกรัฐมนตรี เยกอร์ ไกดาร์ ของรัสเซีย ซึ่งป่วยเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายนระหว่างร่วมการประชุมในไอร์แลนด์ เชื่อว่า ไกดาร์ อาจจะถูกวางยาพิษจริง ท่ามกลางข้อกังขาว่าคดีนี้จะเกี่ยวพันกับการเสียชีวิตของ ลิตวิเนนโก และผู้สื่อข่าวรัสเซียเมื่อเร็วๆ นี้
--กระทู้ที่โปรดปราน
30 หนุ่มน่ากอดแห่งปี
http://xq28.net/s/viewtopic.php?t=15781
TEN MOVIE-WORTHY EVENTS IN 2006
10 เหตุการณ์ในปี 2006 ที่อยากให้เอามาสร้างเป็นภาพยนตร์
ปี 2006 เป็นปีที่มีเหตุการณ์น่าสนใจเกิดขึ้นมากมาย และบางเหตุการณ์ก็ได้เป็นแรงบันดาลใจต่อภาพยนตร์บางเรื่องไปแล้ว อย่างเช่นเหตุการณ์รัฐประหารในไทย ซึ่งได้รับการนำเสนอในภาพยนตร์เรื่อง SILENCE WILL SPEAK (2006, PUNLOP HORHARIN, A++++++++++) และเหตุการณ์การฆ่าตัวตายของนายนวมทอง ไพรวัลย์ ที่ต่อต้านการรัฐประหาร ซึ่งได้รับการนำเสนอในภาพยนตร์เรื่อง “จดหมายจากความเงียบ” (2006, ปราปต์ บุนปาน)
http://www.bioscopemagazine.com/web2006/webboard/index-in.php?id=50807
นอกจากสองเหตุการณ์ข้างบนนี้แล้ว ก็ยังมีเหตุการณ์ที่น่าสนใจอื่นๆอีกมากมายที่อยากให้มีการนำมาดัดแปลงสร้างเป็นภาพยนตร์ เพราะบางเหตุการณ์อาจจะเป็นอุทธาหรณ์สอนใจผู้ชมได้ดี และอาจจะช่วยป้องกันไม่ให้ “ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย” อีกในอนาคต
ไม่รู้ว่าเพื่อนๆแต่ละคนคิดถึงเหตุการณ์อะไรกันบ้าง สำหรับสิบเหตุการณ์ในใจดิฉันนั้นมีดังต่อไปนี้ค่ะ
1.ครูจูหลิง ปงกันมูล และครูศิรินาถ ถาวรสุข
2.ทหารมะกันฆ่ายกครัว-ข่มขืนฆ่าหญิงอิรัก
http://www.prachatai.com/05web/th/home/page2.php?mod=mod_ptcms&ContentID=4246&SystemModuleKey=HilightNews&SystemLanguage=Thai
3.ยามยิงคนไม่ยอมเข้าคิว
http://www.komchadluek.net/news/2006/02-10/p1-19886195.html
รปภ.เลือดร้อน ฉุนนศ.สาวท้ายิงทะลุปอด!
รปภ.ธนาคารกรุงเทพ สาขาเดอะมอลล์งามวงศ์วาน ก่อเหตุยิงนักศึกษาสาวปี 4 ม.ศรีปทุม อาการปางตาย พนักงานประจำสาขาถูกลูกหลงเจ็บ 1 มือยิงเผยชนวนมาจากมีปากเสียงกับลูกค้าที่ไม่ยอมเข้าแถวรอคิว ทั้งยังมาท้าทายกลับว่ามีปืนกล้ายิงหรือเปล่า สุดท้ายตัดใจลั่นกระสุนเข้าใส่
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของธนาคาร ก่อเหตุใช้ปืนยิงลูกค้าขณะเข้าไปใช้บริการจนได้รับบาดเจ็บสาหัส เปิดเผยขึ้นเมื่อเวลา 14.00 น. วันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ต.ต.เจตน์สฤษฎิ์ แพ่งศรีสาร สารวัตรเวร สภ.อ.เมืองนนทบุรี สาขาย่อยมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ (ม.ธบ.) ได้รับแจ้งจากเจ้าหน้าที่แผนกรักษาความปลอดภัย ห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์ สาขางามวงศ์วาน ต.บางเขน อ.เมือง จ.นนทบุรี ว่ามีเหตุยิงกันภายในห้างดังกล่าวและมีผู้ได้รับบาดเจ็บจำนวน 2 คน สามารถควบคุมตัวผู้ก่อเหตุไว้ได้ หลังรับแจ้งจึงพร้อมด้วย พ.ต.อ.วิทยา ประยงค์พันธุ์ รอง ผบก.รักษาการแทน ผกก.สภ.อ.เมืองนนทบุรี พ.ต.ต.วิทยา บวรศิขริน สว.สส.สภ.อ.เมืองนนทบุรี และกำลังอีกจำนวนหนึ่งเดินทางไปสอบสวน
ที่เกิดเหตุอยู่หน้าธนาคารกรุงเทพ สาขาย่อยเดอะมอลล์ ชั้นล่าง ติดกับทางเข้าออกลานจอดรถ โดยกลุ่มประชาชนยืนจับกลุ่มวิพากษ์วิจารณ์เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นจำนวนมาก ในเบื้องต้นพบว่าที่ด้านหน้าเคาน์เตอร์มีรอยเลือดหยดเป็นทาง ส่วนผู้ได้รับบาดเจ็บ ถูกนำส่งโรงพยาบาลนนทเวช ซึ่งตั้งอยู่ติดกับห้างเป็นการด่วน ทราบชื่อคือ น.ส.ภัทธิรา แซ่เตีย อายุ 25 ปี นักศึกษามหาวิทยาลัยศรีปทุม ปี 4 อยู่บ้านเลขที่ 44/23 หมู่ 1 ต.บางเดื่อ อ.เมือง จ.ปทุมธานี ถูกยิงด้วยปืนลูกโม่ .38 เข้าที่ไหปลาร้า ด้านซ้ายกระสุนทะลุปอด และ น.ส.นภวรรณ กันสุข อายุ 25 ปี เจ้าหน้าที่อำนวยบริการประจำธนาคารกรุงเทพ อยู่บ้านเลขที่ 18/199 ซอยงามวงศ์วาน 18 ต.บางเขน อ.เมือง จ.นนทบุรี ถูกยิงด้วยปืนเข้าที่โคนขาขวา
ส่วนมือปืนที่ก่อเหตุคือ นายทองอาน นาลาด อายุ 37 ปี อยู่บ้านเลขที่ 44 หมู่ 7 ต.พรสำราญ อ.คูเมือง จ.บุรีรัมย์ ซึ่งทำงานเป็น รปภ.ของธนาคารสาขาที่เกิดเหตุ โดยหลังเกิดเหตุได้ถือปืนรอมอบตัว เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงได้ควบคุมตัวไว้ โดยนายทองอานให้
การรับสารภาพว่า เนื่องจากวันนี้เครื่องรับบัตรคิวเสีย จึงมาทำหน้าที่ยืนคอยอำนวยความสะดวกให้แก่ลูกค้าเพื่อให้เข้าแถวเป็นระเบียบ ระหว่างนั้นขณะที่กำลังทำหน้าที่อยู่ได้มี น.ส.ภัทธิรา เดินเข้ามาใช้บริการแต่ไม่ยอมเข้าคิวเหมือนคนอื่น จึงเดินเข้าไปแนะนำให้ปฏิบัติตามกฎ สร้างความไม่พอใจให้ น.ส.ภัทธิรา เป็นอย่างมาก
ระหว่างที่กำลังจะเดินกลับไปทำหน้าที่ต่อ แขนไปโดนไหล่ของน.ส.ภัทธิรา โดยที่ไม่ได้ตั้งใจ แต่ น.ส.ภัทธิรากลับหาว่าตนแกล้ง และใช้มือทุบหลังตนอย่างแรงหนึ่งที ตนจึงได้พูดไปว่าทำอย่างนี้ได้อย่างไร จากนั้นก็เกิดการโต้เถียงกันอย่างรุนแรง ก่อนที่ น.ส.ภัทธิราจะพูดท้าทายเพราะเห็นว่าตนมีปืนพกประจำตัวอยู่ว่า มีปืนพกแล้วกล้ายิงหรือเปล่า ซึ่งเมื่อถูกท้าทายประกอบกับความโมโห ตนจึงชักปืนออกมายิงเข้าไป 2 นัด โดยที่ไม่รู้ว่าจะยิงถูกหรือไม่
"หลังก่อเหตุแล้วก็ยืนรอมอบตัวต่อเจ้าหน้าที่ เพราะรู้สึกเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ผมไม่น่าใจร้อนเลย เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเพราะถูกท้าทาย โดยปกติแล้วผมใจเย็น ไม่เคยโมโหใครง่ายๆ ขอให้ไปเช็คประวัติดูได้ ส่วนอาวุธปืนที่ใช้ก่อเหตุเป็นของบริษัทกรุงเทพรักษาความปลอดภัย ต้นสังกัดที่รับผิดชอบธนาคารกรุงเทพ ทุกสาขา ผมได้เข้าทำงานกับบริษัทดังกล่าวมาตั้งแต่ปี 2540 และถูกส่งมาประจำที่สาขานี้ เมื่อเดือน พฤศจิกายน 2548" นายทองอาน กล่าว
เจ้าหน้าที่จึงได้ควบคุมตัวนายทองอาน ผู้ก่อเหตุไว้พร้อมกับแจ้งข้อหาพยายามฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาไว้ก่อน
4.นาตาชา คัมพุช
สารคดีใต้ฟ้า : "นาตาชา คัมพุช" เหยื่อล่าสุดของสต็อคโฮล์ม ซินโดรม
http://www.komchadluek.net/2006/09/25/g001_50256.php?news_id=50256
25 ก.ย. 2549
คดีลักพาตัวกระฉ่อนโลกในออสเตรียที่จบลงด้วยการที่คนร้าย วูล์ฟกัง พริคโลพิล ช่างเทคนิคด้านไอที กระโดดให้รถไฟทับหลังจากที่ นาตาชา คัมพุช เหยื่อสาวที่ถูกกักขังมานานถึง 8 ปีสามารถหนีออกมาได้ แต่สำหรับเด็กสาวที่ถูกลักพาตัวระหว่างเดินไปโรงเรียนเมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2541 ขณะมีอายุได้เพียง 10 ขวบ ความโกลาหลเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น
เรื่องราวของนาตาชากลายเป็นที่สนใจของสื่อที่กระหายข่าว พวกเขาอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้างในช่วง 8 ปีที่ถูกกักขัง โดยเฉพาะในประเด็นที่ว่าทำไมถึงเพิ่งจะคิดหนีเอาตอนนี้ ขณะที่อีริค สเว็ตต์ลอร์ เจ้าหน้าที่สืบสวนในคดีนี้บอกว่าเป็นไปได้ที่นาตาชาจะเป็น โรคสต็อคโฮล์ม ซินโดรม หรืออาการที่ตัวประกันซึ่งอยู่กับคนร้ายเป็นเวลานานเกิดการเห็นอกเห็นใจ หรืออาจหลงรักกันขึ้น
ล่าสุดกำลังมีการยื่นขออำนาจศาลให้นาตาชาได้สิทธิในการเป็นเจ้าของบ้านราคา 120,000 ปอนด์ (ราว 8,500,000 บาท) ของวูล์ฟกัง ซึ่งอยู่ที่เมืองสตรัสส์ฮอฟ ใกล้กรุงเวียนนา ก็ยิ่งทำให้ดูเหมือนว่าเธอพยายามยึดติดกับอดีตที่ในสายตาคนภายนอกแล้วไม่น่าจดจำเลยแม้แต่น้อย
ถึงแม้ว่าการกระทำของวูล์ฟกังจะไม่ต่างจากสัตว์ร้ายในคราบมนุษย์ ผู้เชี่ยวชาญกลับสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างก่อตัวขึ้นในใจของนาตาชาที่ตอนนี้อยู่ในวัย 18 ปีแล้ว เป็นความรู้สึกผูกพัน และเป็นไปได้ว่าเธออาจจะรักวูล์ฟกังด้วยซ้ำ
เพื่อนบ้านใกล้เคียง เล่าว่า นาตาชาไม่ได้มีท่าทีน่าเวทนาเวลาอยู่กับวูล์ฟกัง แถมยังเห็นสาวน้อยเดินอยู่ในสวนบ่อยครั้งเมื่อปีที่แล้ว และยังนั่งรถออกไปข้างนอกกับวูล์ฟกังซึ่งทุกครั้งเธอจะหันมาโบกมือให้ด้วย ส่วนวูล์ฟกังจะอ้างกับเพื่อนบ้านว่านาตาชาเป็นผู้ช่วยแม่บ้านชาวยูโกสลาเวียที่เขาไปขอยืมตัวจากวิทยาลัยมาช่วยงาน แต่ไม่ใช่แฟน กระนั้น เพื่อนบ้านก็สังเกตเห็นว่านาตาชาดูซีดเซียว และมักจะเข้าบ้านทางโรงรถโดยไม่มีใครรู้ว่าที่นั่นมีบันไดลับนำไปสู่ห้องขังที่อยู่ชั้นใต้ดิน
ดร.เรนฮาร์ด ฮอลเลอร์ นักจิตวิทยาที่ได้รับมอบหมายให้เข้ามาดูแลคดีนี้ให้ความเห็นว่าความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ซับซ้อน วูล์ฟกังไม่ใช่แค่คนร้ายลักพาตัว หรือคนที่มีอิทธิพลเหนือตัวนาตาชาเท่านั้น แต่ยังสวมบทพ่อ เพื่อน และเป็นไปได้ว่าจะเป็นคนรักของเธอด้วย โดยคำอธิบายเรื่องนี้มีขึ้นหลังมีการเปิดเผยว่า นาตาชากำลังตั้งท้องลูกของวูล์ฟกังวัย 44 ปี และเธอได้เขียนจดหมายเปิดผนึกที่สร้างความประหลาดใจไปทั่วว่า รู้สึกเศร้าเสียใจเมื่อรู้ว่าวูลฟ์กังกระโดดให้รถไฟทับหลังจากเธอหนีรอดเงื้อมมือของเขามาได้
นาตาชาเป็นผู้หญิงสวยน่ารัก ทั้งยังฉลาด และเปี่ยมไปด้วยสติปัญญา หลังจากที่เก็บตัวเงียบมานาน ในที่สุดนาตาชาก็ยอมปรากฏตัวต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกในการให้สัมภาษณ์สถานีโทรทัศน์แห่งชาติออสเตรเลียเมื่อต้นเดือนกันยายน เธอมีท่าทีผ่อนคลาย และมีความสุขดี แต่เห็นได้ชัดว่ามีปัญหาในการพูด คือ เลือกใช้คำไม่ค่อยถูก ซึ่งอาจจะเป็นเพราะไม่ได้พูดคุยกับคนอื่นๆ มาเป็นเวลานานเกือบ 10 ปี
เมื่อถูกถามว่าอะไรที่ทำให้รำคาญมากที่สุด นาตาชาบอกว่าเรื่องราวที่ไม่จริง อย่างเรื่องการถูกล่วงละเมิด แล้วก็เรื่องที่ห้องใต้ดินที่เธอถูกขังอยู่ถูกเอามาเปิดเผย เพราะเธอมองว่าไม่ใช่กงการอะไรของคนอื่น เธอเองจะไม่เที่ยวไปสอดส่องห้องนั่งเล่นหรือห้องนอนของคนอื่น แล้วทำไมคนถึงได้มาซื้อหนังสือพิมพ์มาเปิดดูห้องของเธอกันด้วย
นาตาชาบอกด้วยว่า อาจจะเขียนหนังสือเกี่ยวกับตัวเองเพราะไม่อยากให้ใครมาแสร้งทำตัวเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องชีวิตของเธอ และว่าความสนใจที่ได้รับจากสื่อนั้นมากเกินไป แต่ความมีชื่อเสียงนี้ทำให้เธอมีความรับผิดชอบตามมาด้วย โดยเธอจะใช้สิ่งนี้เป็นโอกาสช่วยเหลือคนอื่นเพื่อจัดตั้งมูลนิธิ หรือโครงการกุศลต่างๆ อาทิ ช่วยคนหายที่ไม่มีใครค้นพบเหมือนเธอ แล้วเธอก็อยากจะทำงานกับคนหิวโหยด้วย
บายไลน์ : ปิยรมณ์ ทรัพย์สุวรรณ
ที่มา : เดอะซัน
5.THE AMISH MASSACRE
http://www.manager.co.th/Daily/ViewNews.aspx?NewsID=9490000124273
ปี 2006 เป็นปีที่มีเหตุการณ์น่าสนใจเกิดขึ้นมากมาย และบางเหตุการณ์ก็ได้เป็นแรงบันดาลใจต่อภาพยนตร์บางเรื่องไปแล้ว อย่างเช่นเหตุการณ์รัฐประหารในไทย ซึ่งได้รับการนำเสนอในภาพยนตร์เรื่อง SILENCE WILL SPEAK (2006, PUNLOP HORHARIN, A++++++++++) และเหตุการณ์การฆ่าตัวตายของนายนวมทอง ไพรวัลย์ ที่ต่อต้านการรัฐประหาร ซึ่งได้รับการนำเสนอในภาพยนตร์เรื่อง “จดหมายจากความเงียบ” (2006, ปราปต์ บุนปาน)
http://www.bioscopemagazine.com/web2006/webboard/index-in.php?id=50807
นอกจากสองเหตุการณ์ข้างบนนี้แล้ว ก็ยังมีเหตุการณ์ที่น่าสนใจอื่นๆอีกมากมายที่อยากให้มีการนำมาดัดแปลงสร้างเป็นภาพยนตร์ เพราะบางเหตุการณ์อาจจะเป็นอุทธาหรณ์สอนใจผู้ชมได้ดี และอาจจะช่วยป้องกันไม่ให้ “ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย” อีกในอนาคต
ไม่รู้ว่าเพื่อนๆแต่ละคนคิดถึงเหตุการณ์อะไรกันบ้าง สำหรับสิบเหตุการณ์ในใจดิฉันนั้นมีดังต่อไปนี้ค่ะ
1.ครูจูหลิง ปงกันมูล และครูศิรินาถ ถาวรสุข
2.ทหารมะกันฆ่ายกครัว-ข่มขืนฆ่าหญิงอิรัก
http://www.prachatai.com/05web/th/home/page2.php?mod=mod_ptcms&ContentID=4246&SystemModuleKey=HilightNews&SystemLanguage=Thai
3.ยามยิงคนไม่ยอมเข้าคิว
http://www.komchadluek.net/news/2006/02-10/p1-19886195.html
รปภ.เลือดร้อน ฉุนนศ.สาวท้ายิงทะลุปอด!
รปภ.ธนาคารกรุงเทพ สาขาเดอะมอลล์งามวงศ์วาน ก่อเหตุยิงนักศึกษาสาวปี 4 ม.ศรีปทุม อาการปางตาย พนักงานประจำสาขาถูกลูกหลงเจ็บ 1 มือยิงเผยชนวนมาจากมีปากเสียงกับลูกค้าที่ไม่ยอมเข้าแถวรอคิว ทั้งยังมาท้าทายกลับว่ามีปืนกล้ายิงหรือเปล่า สุดท้ายตัดใจลั่นกระสุนเข้าใส่
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของธนาคาร ก่อเหตุใช้ปืนยิงลูกค้าขณะเข้าไปใช้บริการจนได้รับบาดเจ็บสาหัส เปิดเผยขึ้นเมื่อเวลา 14.00 น. วันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ต.ต.เจตน์สฤษฎิ์ แพ่งศรีสาร สารวัตรเวร สภ.อ.เมืองนนทบุรี สาขาย่อยมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ (ม.ธบ.) ได้รับแจ้งจากเจ้าหน้าที่แผนกรักษาความปลอดภัย ห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์ สาขางามวงศ์วาน ต.บางเขน อ.เมือง จ.นนทบุรี ว่ามีเหตุยิงกันภายในห้างดังกล่าวและมีผู้ได้รับบาดเจ็บจำนวน 2 คน สามารถควบคุมตัวผู้ก่อเหตุไว้ได้ หลังรับแจ้งจึงพร้อมด้วย พ.ต.อ.วิทยา ประยงค์พันธุ์ รอง ผบก.รักษาการแทน ผกก.สภ.อ.เมืองนนทบุรี พ.ต.ต.วิทยา บวรศิขริน สว.สส.สภ.อ.เมืองนนทบุรี และกำลังอีกจำนวนหนึ่งเดินทางไปสอบสวน
ที่เกิดเหตุอยู่หน้าธนาคารกรุงเทพ สาขาย่อยเดอะมอลล์ ชั้นล่าง ติดกับทางเข้าออกลานจอดรถ โดยกลุ่มประชาชนยืนจับกลุ่มวิพากษ์วิจารณ์เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นจำนวนมาก ในเบื้องต้นพบว่าที่ด้านหน้าเคาน์เตอร์มีรอยเลือดหยดเป็นทาง ส่วนผู้ได้รับบาดเจ็บ ถูกนำส่งโรงพยาบาลนนทเวช ซึ่งตั้งอยู่ติดกับห้างเป็นการด่วน ทราบชื่อคือ น.ส.ภัทธิรา แซ่เตีย อายุ 25 ปี นักศึกษามหาวิทยาลัยศรีปทุม ปี 4 อยู่บ้านเลขที่ 44/23 หมู่ 1 ต.บางเดื่อ อ.เมือง จ.ปทุมธานี ถูกยิงด้วยปืนลูกโม่ .38 เข้าที่ไหปลาร้า ด้านซ้ายกระสุนทะลุปอด และ น.ส.นภวรรณ กันสุข อายุ 25 ปี เจ้าหน้าที่อำนวยบริการประจำธนาคารกรุงเทพ อยู่บ้านเลขที่ 18/199 ซอยงามวงศ์วาน 18 ต.บางเขน อ.เมือง จ.นนทบุรี ถูกยิงด้วยปืนเข้าที่โคนขาขวา
ส่วนมือปืนที่ก่อเหตุคือ นายทองอาน นาลาด อายุ 37 ปี อยู่บ้านเลขที่ 44 หมู่ 7 ต.พรสำราญ อ.คูเมือง จ.บุรีรัมย์ ซึ่งทำงานเป็น รปภ.ของธนาคารสาขาที่เกิดเหตุ โดยหลังเกิดเหตุได้ถือปืนรอมอบตัว เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงได้ควบคุมตัวไว้ โดยนายทองอานให้
การรับสารภาพว่า เนื่องจากวันนี้เครื่องรับบัตรคิวเสีย จึงมาทำหน้าที่ยืนคอยอำนวยความสะดวกให้แก่ลูกค้าเพื่อให้เข้าแถวเป็นระเบียบ ระหว่างนั้นขณะที่กำลังทำหน้าที่อยู่ได้มี น.ส.ภัทธิรา เดินเข้ามาใช้บริการแต่ไม่ยอมเข้าคิวเหมือนคนอื่น จึงเดินเข้าไปแนะนำให้ปฏิบัติตามกฎ สร้างความไม่พอใจให้ น.ส.ภัทธิรา เป็นอย่างมาก
ระหว่างที่กำลังจะเดินกลับไปทำหน้าที่ต่อ แขนไปโดนไหล่ของน.ส.ภัทธิรา โดยที่ไม่ได้ตั้งใจ แต่ น.ส.ภัทธิรากลับหาว่าตนแกล้ง และใช้มือทุบหลังตนอย่างแรงหนึ่งที ตนจึงได้พูดไปว่าทำอย่างนี้ได้อย่างไร จากนั้นก็เกิดการโต้เถียงกันอย่างรุนแรง ก่อนที่ น.ส.ภัทธิราจะพูดท้าทายเพราะเห็นว่าตนมีปืนพกประจำตัวอยู่ว่า มีปืนพกแล้วกล้ายิงหรือเปล่า ซึ่งเมื่อถูกท้าทายประกอบกับความโมโห ตนจึงชักปืนออกมายิงเข้าไป 2 นัด โดยที่ไม่รู้ว่าจะยิงถูกหรือไม่
"หลังก่อเหตุแล้วก็ยืนรอมอบตัวต่อเจ้าหน้าที่ เพราะรู้สึกเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ผมไม่น่าใจร้อนเลย เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเพราะถูกท้าทาย โดยปกติแล้วผมใจเย็น ไม่เคยโมโหใครง่ายๆ ขอให้ไปเช็คประวัติดูได้ ส่วนอาวุธปืนที่ใช้ก่อเหตุเป็นของบริษัทกรุงเทพรักษาความปลอดภัย ต้นสังกัดที่รับผิดชอบธนาคารกรุงเทพ ทุกสาขา ผมได้เข้าทำงานกับบริษัทดังกล่าวมาตั้งแต่ปี 2540 และถูกส่งมาประจำที่สาขานี้ เมื่อเดือน พฤศจิกายน 2548" นายทองอาน กล่าว
เจ้าหน้าที่จึงได้ควบคุมตัวนายทองอาน ผู้ก่อเหตุไว้พร้อมกับแจ้งข้อหาพยายามฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาไว้ก่อน
4.นาตาชา คัมพุช
สารคดีใต้ฟ้า : "นาตาชา คัมพุช" เหยื่อล่าสุดของสต็อคโฮล์ม ซินโดรม
http://www.komchadluek.net/2006/09/25/g001_50256.php?news_id=50256
25 ก.ย. 2549
คดีลักพาตัวกระฉ่อนโลกในออสเตรียที่จบลงด้วยการที่คนร้าย วูล์ฟกัง พริคโลพิล ช่างเทคนิคด้านไอที กระโดดให้รถไฟทับหลังจากที่ นาตาชา คัมพุช เหยื่อสาวที่ถูกกักขังมานานถึง 8 ปีสามารถหนีออกมาได้ แต่สำหรับเด็กสาวที่ถูกลักพาตัวระหว่างเดินไปโรงเรียนเมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2541 ขณะมีอายุได้เพียง 10 ขวบ ความโกลาหลเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น
เรื่องราวของนาตาชากลายเป็นที่สนใจของสื่อที่กระหายข่าว พวกเขาอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้างในช่วง 8 ปีที่ถูกกักขัง โดยเฉพาะในประเด็นที่ว่าทำไมถึงเพิ่งจะคิดหนีเอาตอนนี้ ขณะที่อีริค สเว็ตต์ลอร์ เจ้าหน้าที่สืบสวนในคดีนี้บอกว่าเป็นไปได้ที่นาตาชาจะเป็น โรคสต็อคโฮล์ม ซินโดรม หรืออาการที่ตัวประกันซึ่งอยู่กับคนร้ายเป็นเวลานานเกิดการเห็นอกเห็นใจ หรืออาจหลงรักกันขึ้น
ล่าสุดกำลังมีการยื่นขออำนาจศาลให้นาตาชาได้สิทธิในการเป็นเจ้าของบ้านราคา 120,000 ปอนด์ (ราว 8,500,000 บาท) ของวูล์ฟกัง ซึ่งอยู่ที่เมืองสตรัสส์ฮอฟ ใกล้กรุงเวียนนา ก็ยิ่งทำให้ดูเหมือนว่าเธอพยายามยึดติดกับอดีตที่ในสายตาคนภายนอกแล้วไม่น่าจดจำเลยแม้แต่น้อย
ถึงแม้ว่าการกระทำของวูล์ฟกังจะไม่ต่างจากสัตว์ร้ายในคราบมนุษย์ ผู้เชี่ยวชาญกลับสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างก่อตัวขึ้นในใจของนาตาชาที่ตอนนี้อยู่ในวัย 18 ปีแล้ว เป็นความรู้สึกผูกพัน และเป็นไปได้ว่าเธออาจจะรักวูล์ฟกังด้วยซ้ำ
เพื่อนบ้านใกล้เคียง เล่าว่า นาตาชาไม่ได้มีท่าทีน่าเวทนาเวลาอยู่กับวูล์ฟกัง แถมยังเห็นสาวน้อยเดินอยู่ในสวนบ่อยครั้งเมื่อปีที่แล้ว และยังนั่งรถออกไปข้างนอกกับวูล์ฟกังซึ่งทุกครั้งเธอจะหันมาโบกมือให้ด้วย ส่วนวูล์ฟกังจะอ้างกับเพื่อนบ้านว่านาตาชาเป็นผู้ช่วยแม่บ้านชาวยูโกสลาเวียที่เขาไปขอยืมตัวจากวิทยาลัยมาช่วยงาน แต่ไม่ใช่แฟน กระนั้น เพื่อนบ้านก็สังเกตเห็นว่านาตาชาดูซีดเซียว และมักจะเข้าบ้านทางโรงรถโดยไม่มีใครรู้ว่าที่นั่นมีบันไดลับนำไปสู่ห้องขังที่อยู่ชั้นใต้ดิน
ดร.เรนฮาร์ด ฮอลเลอร์ นักจิตวิทยาที่ได้รับมอบหมายให้เข้ามาดูแลคดีนี้ให้ความเห็นว่าความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ซับซ้อน วูล์ฟกังไม่ใช่แค่คนร้ายลักพาตัว หรือคนที่มีอิทธิพลเหนือตัวนาตาชาเท่านั้น แต่ยังสวมบทพ่อ เพื่อน และเป็นไปได้ว่าจะเป็นคนรักของเธอด้วย โดยคำอธิบายเรื่องนี้มีขึ้นหลังมีการเปิดเผยว่า นาตาชากำลังตั้งท้องลูกของวูล์ฟกังวัย 44 ปี และเธอได้เขียนจดหมายเปิดผนึกที่สร้างความประหลาดใจไปทั่วว่า รู้สึกเศร้าเสียใจเมื่อรู้ว่าวูลฟ์กังกระโดดให้รถไฟทับหลังจากเธอหนีรอดเงื้อมมือของเขามาได้
นาตาชาเป็นผู้หญิงสวยน่ารัก ทั้งยังฉลาด และเปี่ยมไปด้วยสติปัญญา หลังจากที่เก็บตัวเงียบมานาน ในที่สุดนาตาชาก็ยอมปรากฏตัวต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกในการให้สัมภาษณ์สถานีโทรทัศน์แห่งชาติออสเตรเลียเมื่อต้นเดือนกันยายน เธอมีท่าทีผ่อนคลาย และมีความสุขดี แต่เห็นได้ชัดว่ามีปัญหาในการพูด คือ เลือกใช้คำไม่ค่อยถูก ซึ่งอาจจะเป็นเพราะไม่ได้พูดคุยกับคนอื่นๆ มาเป็นเวลานานเกือบ 10 ปี
เมื่อถูกถามว่าอะไรที่ทำให้รำคาญมากที่สุด นาตาชาบอกว่าเรื่องราวที่ไม่จริง อย่างเรื่องการถูกล่วงละเมิด แล้วก็เรื่องที่ห้องใต้ดินที่เธอถูกขังอยู่ถูกเอามาเปิดเผย เพราะเธอมองว่าไม่ใช่กงการอะไรของคนอื่น เธอเองจะไม่เที่ยวไปสอดส่องห้องนั่งเล่นหรือห้องนอนของคนอื่น แล้วทำไมคนถึงได้มาซื้อหนังสือพิมพ์มาเปิดดูห้องของเธอกันด้วย
นาตาชาบอกด้วยว่า อาจจะเขียนหนังสือเกี่ยวกับตัวเองเพราะไม่อยากให้ใครมาแสร้งทำตัวเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องชีวิตของเธอ และว่าความสนใจที่ได้รับจากสื่อนั้นมากเกินไป แต่ความมีชื่อเสียงนี้ทำให้เธอมีความรับผิดชอบตามมาด้วย โดยเธอจะใช้สิ่งนี้เป็นโอกาสช่วยเหลือคนอื่นเพื่อจัดตั้งมูลนิธิ หรือโครงการกุศลต่างๆ อาทิ ช่วยคนหายที่ไม่มีใครค้นพบเหมือนเธอ แล้วเธอก็อยากจะทำงานกับคนหิวโหยด้วย
บายไลน์ : ปิยรมณ์ ทรัพย์สุวรรณ
ที่มา : เดอะซัน
5.THE AMISH MASSACRE
http://www.manager.co.th/Daily/ViewNews.aspx?NewsID=9490000124273
TEN MOST DESIRABLE ACTORS IN 2006
http://www.bioscopemagazine.com/web2006/webboard/index-in.php?id=51161
--ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างเลยค่ะ ติดภารกิจฮิสทีเรียมากมาย คาดว่าหลังปีใหม่อาจจะค่อยมีเวลามาตอบอย่างเต็มที่และเขียนถึงหนังที่ได้ดูในช่วงนี้ ตอนนี้ดูหนังยาว+หนังสั้นไปแล้ว 10 เรื่อง แต่คงยังไม่มีเวลาเขียนถึง
ขอตอบทุกคนอย่างสั้นๆก่อนแล้วกันนะคะ
ตอบน้องเก้าอี้มีพนัก
ขอบคุณมากค่ะสำหรับลิสท์รายชื่อของศิลปินเพลงกลุ่มนี้ พี่รู้จักแค่วง FRAZIER CHORUS, THE DREAM ACADEMY, RODDY FRAME และ SPANDAU BALLET เท่านั้นเอง นอกนั้นแทบไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลย แต่พี่ชอบศิลปิน 4 รายที่รู้จักนี้อย่างมากๆเลยค่ะ เพราะฉะนั้นก็เลยเดาว่าตัวเองน่าจะชอบศิลปินรายอื่นๆที่อยู่ในกลุ่มเดียวกันแน่ๆ
ตอบคุณ pc
ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่า FELLINI – SATYRICON เข้ามาฉายในกรุงเทพปีอะไร แต่ถ้าจำไม่ผิด ดิฉันได้ยินเรื่องนี้มาจากคุณมโนธรรม เทียมเทียบรัตน์ค่ะ เหมือนกับว่าหนังเรื่องนี้เป็นหนังคั่นโปรแกรมระหว่างหนังใหญ่ๆ และลงโรงฉายเพียงแค่ไม่กี่วันเท่านั้น ดิฉันก็เลยไม่แน่ใจว่าหนังเรื่องนี้จะเคยได้รับการโฆษณาลงตามหนังสือพิมพ์ไทยบ้างหรือเปล่า
บางทีเวลาดิฉันไปดูหนังที่ห้องสมุดธรรมศาสตร์ ดิฉันก็เคยเปิดดูหนังสือพิมพ์ BANGKOK POST ยุค 30 ปีก่อนที่อยู่ในห้องสมุดดูค่ะ เพื่อดูหน้าโฆษณาหนังในยุคนั้น และก็ตกใจมากที่พบว่าในยุคนั้นมีหนังฝรั่งเศสกับหนังอิตาลีมาเปิดฉายตามโรงภาพยนตร์ปกติในกรุงเทพมากมาย โดยเฉพาะหนังที่นำแสดงโดย LOU CASTEL น่าเสียดายมากๆที่ในอีกราว 10 ปีต่อมา (หรือราวทศวรรษ 1980) หนังยุโรปที่เคยมาฉายมากมายในกรุงเทพกลับหายไปเกือบหมด คงเพราะโดนฮอลลีวู้ดมาตีตลาดไป
ตอบคุณเต้
ดีใจมากจ้ะที่น้องชอบ RUNNING SCARED พี่รู้สึกว่าหนังเรื่องนี้ยังมีบางส่วนไม่ลงตัว แต่ชอบองค์ประกอบหลายๆอย่างในหนังและชอบไอเดียบางอย่างของหนังเรื่องนี้อย่างมากๆ โดยเฉพาะไอเดียของการนำเทพนิยายมาดัดแปลงให้เป็นยุคสมัยใหม่
ตอบน้อง merveillesxx
ชอบ BIG BANG LOVE, JUVENILE A ในระดับ A+ จ้ะ และคิดว่าหนังเรื่องนี้คงเป็นหนึ่งในหนังที่พิสดารที่สุดเท่าที่ได้รับการจัดจำหน่ายในประเทศไทยในปีนี้ ช่วงแรกๆของหนังทำให้นึกถึง DEREK JARMAN แต่ส่วนที่เกี่ยวกับความพยายามสืบคดีฆาตกรรมโดยการย้อนซ้ำไปซ้ำมาทำให้นึกถึง ALAIN ROBBE-GRILLET ทางด้านนักวิจารณ์เมืองนอกบอกว่าหนังเรื่องนี้ทำให้นึกถึง QUERELLE (A) ของ RAINER WERNER FASSBINDER อย่างมากๆ
ตอบคุณ FILMSICK
ดีใจอย่างสุดๆค่ะที่คุณ FILMSICK ชอบ WOLF CREEK และ FLANDRES โดย WOLF CREEK นั้น ติดอันดับ 3 หนังยาวในดวงใจประจำปี 2006 ของดิฉันค่ะ โดยอันดับ 1 เป็นของ ANAT(T)A และอันดับ 2 เป็นของ OBABA (ตอนนี้ยังไม่ได้ดูหนังหลายเรื่องที่ลงโรงฉายอยู่ในขณะนี้ แต่อาจจะได้ดูหนังเหล่านี้หลังปีใหม่ไปแล้ว ก็เลยถือโอกาสจัดอันดับเล่นๆในใจในตอนนี้เลย)
ข้างล่างนี้เป็นอันดับเล็กๆน้อยๆที่ได้ทำไปแล้วค่ะ
FAVORITE VIDEO CLIPS
1. O SUPERMAN (1981) – LAURIE ANDERSON
http://www.youtube.com/watch?v=JlpuROn9gFA
2. NEW YORK, NEW YORK – NINA HAGEN
http://www.youtube.com/watch?v=_bOTYjuOiIk
3. THE WORDS OF THE CHAIRMAN – HARUN FAROCKI (แนะนำโดยคุณ FILMSICK)
http://www.youtube.com/watch?v=lzQoTUiVg1s
4. LA VIE EN ROSE – GRACE JONES (แนะนำโดยคุณ VESPERTINE)
http://www.youtube.com/watch?v=V2pQXZTpg3A
5. THE AUDIENCE – MATTHEW HERBERT BIG BAND & DANI SICILIANO
http://www.youtube.com/watch?v=CUkAPcO26NU
6. BLUE MOON – MINA MAZZINI
http://www.youtube.com/watch?v=bBfKJoffyMw
7. STARS & STRIPES FOREVER – MATMOS
http://www.youtube.com/watch?v=ZEXgNM9MAMY
8. SO MANY MEN – MIGUEL BROWN
http://www.youtube.com/watch?v=o-7d3oD8VGM
9. CE REVE BLEU – PEDJ & KELLY (แนะนำโดยน้อง MATT แห่งเว็บบอร์ด SCREENOUT)
http://video.google.com/videoplay?docid=-7479524500841680077&sourceid=docidfeed&hl=fr
10. โฆษณาน้ำมันพืชทิพ
http://www.youtube.com/watch?v=-bNjHsQHBRQ
HANDSOME ACTORS IN 2006
1.ROBBIE MAGASIVA (MAORI) – STICKMEN (2001, HAMISH ROTHWELL, A+/A)
http://www.imdb.com/name/nm0535741/
http://www.stickmen.co.nz/images/shots_3guys1.jpg
http://gfx.filmweb.pl/p/139718/po.85716.jpg
2. MIKKO LEPPILAMPI (1978, FINNISH) – FROZEN LAND (2005, AKU LOUHIMIES, A+)
http://www.imdb.com/name/nm1285112/
http://www.filmweb.no/bilder/multimedia/archive/00099/Pamela_Tola_som_Elin_99718p.jpg
http://static.flickr.com/95/276710806_c14eebf395_o.jpg
http://www.actors.fi/images%202/LeppilampiMikko.jpg
http://www.actors.fi/images%202/LeppilampiMikko-MV.jpg
3. CHAN KWOK-KWAN (CHINESE) – I’LL CALL YOU (2006, LAM CHI CHUNG, A-)
http://www.imdb.com/name/nm2185928/
http://graphics.jsonline.com/graphics/owlive/img/apr05/asian.three0422_big.jpg
4. SOUSUKE TAKAOKA (1982, JAPANESE) – SPRING SNOW (2005, ISAO YUKISADA, A+)
http://www.imdb.com/name/nm0847358/
http://www.cinematopics.com/cinema/topics/200507/804/01.jpg
5. NICHOLAS SAPUTRA (1984, INDONESIAN) – GIE (2005, RIRI RIZA, A-/B+)
http://www.imdb.com/name/nm1127373/
http://www.cinematopics.com/cinema/topics/200502/765/main.jpg
6. AKARA AMARTTAYAKUL (1974, THAI) – LOVEAHOLIC (2006, PING LUMPRAPLOENG, A+)
http://www.imdb.com/name/nm0024114/
http://img.photobucket.com/albums/v376/svlina/1612.jpg
http://img.photobucket.com/albums/v376/svlina/gpa1.jpg
7. FLORIAN STETTER (1977, GERMAN) – SOPHIE SCHOLL: THE FINAL DAYS (2005, MARC ROTHEMUND, A+)
http://www.imdb.com/name/nm0828085/
http://photobucket.com/albums/v345/zambirt/web-182.jpg
http://www.grimme-institut.de/scripts/preis/agp_2003/images/preis2003/freunde/stetter.jpg
http://www.port.ro/picture/instance_2/79793_2.jpg
8. HENRI CRETEL (FRENCH) – FLANDRES (2006, BRUNO DUMONT, A+)
http://www.imdb.com/name/nm2286403/
http://a69.g.akamai.net/n/69/10688/v1/img5.allocine.fr/acmedia/medias/nmedia/18/60/10/23/18628556.jpg
9. KIM KANG-WOO (1978, KOREAN) – THE BEAST AND THE BEAUTY (2005, LEE GYE-BYEOK, B+)
http://www.imdb.com/name/nm1279937/
http://www.popcornfor2.com/stars/KimKangWoo.php
http://wiki.d-addicts.com/static/images/9/93/KimKangWoo.jpg
10. ZEB ATLAS (USA) – ZEB UNZIPPED PART 1 & ZEB UNZIPPED PART 2
http://www.musclehunks.com/zeb/Zebnavpage.htm
http://www.zebatlas.com/
--ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างเลยค่ะ ติดภารกิจฮิสทีเรียมากมาย คาดว่าหลังปีใหม่อาจจะค่อยมีเวลามาตอบอย่างเต็มที่และเขียนถึงหนังที่ได้ดูในช่วงนี้ ตอนนี้ดูหนังยาว+หนังสั้นไปแล้ว 10 เรื่อง แต่คงยังไม่มีเวลาเขียนถึง
ขอตอบทุกคนอย่างสั้นๆก่อนแล้วกันนะคะ
ตอบน้องเก้าอี้มีพนัก
ขอบคุณมากค่ะสำหรับลิสท์รายชื่อของศิลปินเพลงกลุ่มนี้ พี่รู้จักแค่วง FRAZIER CHORUS, THE DREAM ACADEMY, RODDY FRAME และ SPANDAU BALLET เท่านั้นเอง นอกนั้นแทบไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลย แต่พี่ชอบศิลปิน 4 รายที่รู้จักนี้อย่างมากๆเลยค่ะ เพราะฉะนั้นก็เลยเดาว่าตัวเองน่าจะชอบศิลปินรายอื่นๆที่อยู่ในกลุ่มเดียวกันแน่ๆ
ตอบคุณ pc
ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่า FELLINI – SATYRICON เข้ามาฉายในกรุงเทพปีอะไร แต่ถ้าจำไม่ผิด ดิฉันได้ยินเรื่องนี้มาจากคุณมโนธรรม เทียมเทียบรัตน์ค่ะ เหมือนกับว่าหนังเรื่องนี้เป็นหนังคั่นโปรแกรมระหว่างหนังใหญ่ๆ และลงโรงฉายเพียงแค่ไม่กี่วันเท่านั้น ดิฉันก็เลยไม่แน่ใจว่าหนังเรื่องนี้จะเคยได้รับการโฆษณาลงตามหนังสือพิมพ์ไทยบ้างหรือเปล่า
บางทีเวลาดิฉันไปดูหนังที่ห้องสมุดธรรมศาสตร์ ดิฉันก็เคยเปิดดูหนังสือพิมพ์ BANGKOK POST ยุค 30 ปีก่อนที่อยู่ในห้องสมุดดูค่ะ เพื่อดูหน้าโฆษณาหนังในยุคนั้น และก็ตกใจมากที่พบว่าในยุคนั้นมีหนังฝรั่งเศสกับหนังอิตาลีมาเปิดฉายตามโรงภาพยนตร์ปกติในกรุงเทพมากมาย โดยเฉพาะหนังที่นำแสดงโดย LOU CASTEL น่าเสียดายมากๆที่ในอีกราว 10 ปีต่อมา (หรือราวทศวรรษ 1980) หนังยุโรปที่เคยมาฉายมากมายในกรุงเทพกลับหายไปเกือบหมด คงเพราะโดนฮอลลีวู้ดมาตีตลาดไป
ตอบคุณเต้
ดีใจมากจ้ะที่น้องชอบ RUNNING SCARED พี่รู้สึกว่าหนังเรื่องนี้ยังมีบางส่วนไม่ลงตัว แต่ชอบองค์ประกอบหลายๆอย่างในหนังและชอบไอเดียบางอย่างของหนังเรื่องนี้อย่างมากๆ โดยเฉพาะไอเดียของการนำเทพนิยายมาดัดแปลงให้เป็นยุคสมัยใหม่
ตอบน้อง merveillesxx
ชอบ BIG BANG LOVE, JUVENILE A ในระดับ A+ จ้ะ และคิดว่าหนังเรื่องนี้คงเป็นหนึ่งในหนังที่พิสดารที่สุดเท่าที่ได้รับการจัดจำหน่ายในประเทศไทยในปีนี้ ช่วงแรกๆของหนังทำให้นึกถึง DEREK JARMAN แต่ส่วนที่เกี่ยวกับความพยายามสืบคดีฆาตกรรมโดยการย้อนซ้ำไปซ้ำมาทำให้นึกถึง ALAIN ROBBE-GRILLET ทางด้านนักวิจารณ์เมืองนอกบอกว่าหนังเรื่องนี้ทำให้นึกถึง QUERELLE (A) ของ RAINER WERNER FASSBINDER อย่างมากๆ
ตอบคุณ FILMSICK
ดีใจอย่างสุดๆค่ะที่คุณ FILMSICK ชอบ WOLF CREEK และ FLANDRES โดย WOLF CREEK นั้น ติดอันดับ 3 หนังยาวในดวงใจประจำปี 2006 ของดิฉันค่ะ โดยอันดับ 1 เป็นของ ANAT(T)A และอันดับ 2 เป็นของ OBABA (ตอนนี้ยังไม่ได้ดูหนังหลายเรื่องที่ลงโรงฉายอยู่ในขณะนี้ แต่อาจจะได้ดูหนังเหล่านี้หลังปีใหม่ไปแล้ว ก็เลยถือโอกาสจัดอันดับเล่นๆในใจในตอนนี้เลย)
ข้างล่างนี้เป็นอันดับเล็กๆน้อยๆที่ได้ทำไปแล้วค่ะ
FAVORITE VIDEO CLIPS
1. O SUPERMAN (1981) – LAURIE ANDERSON
http://www.youtube.com/watch?v=JlpuROn9gFA
2. NEW YORK, NEW YORK – NINA HAGEN
http://www.youtube.com/watch?v=_bOTYjuOiIk
3. THE WORDS OF THE CHAIRMAN – HARUN FAROCKI (แนะนำโดยคุณ FILMSICK)
http://www.youtube.com/watch?v=lzQoTUiVg1s
4. LA VIE EN ROSE – GRACE JONES (แนะนำโดยคุณ VESPERTINE)
http://www.youtube.com/watch?v=V2pQXZTpg3A
5. THE AUDIENCE – MATTHEW HERBERT BIG BAND & DANI SICILIANO
http://www.youtube.com/watch?v=CUkAPcO26NU
6. BLUE MOON – MINA MAZZINI
http://www.youtube.com/watch?v=bBfKJoffyMw
7. STARS & STRIPES FOREVER – MATMOS
http://www.youtube.com/watch?v=ZEXgNM9MAMY
8. SO MANY MEN – MIGUEL BROWN
http://www.youtube.com/watch?v=o-7d3oD8VGM
9. CE REVE BLEU – PEDJ & KELLY (แนะนำโดยน้อง MATT แห่งเว็บบอร์ด SCREENOUT)
http://video.google.com/videoplay?docid=-7479524500841680077&sourceid=docidfeed&hl=fr
10. โฆษณาน้ำมันพืชทิพ
http://www.youtube.com/watch?v=-bNjHsQHBRQ
HANDSOME ACTORS IN 2006
1.ROBBIE MAGASIVA (MAORI) – STICKMEN (2001, HAMISH ROTHWELL, A+/A)
http://www.imdb.com/name/nm0535741/
http://www.stickmen.co.nz/images/shots_3guys1.jpg
http://gfx.filmweb.pl/p/139718/po.85716.jpg
2. MIKKO LEPPILAMPI (1978, FINNISH) – FROZEN LAND (2005, AKU LOUHIMIES, A+)
http://www.imdb.com/name/nm1285112/
http://www.filmweb.no/bilder/multimedia/archive/00099/Pamela_Tola_som_Elin_99718p.jpg
http://static.flickr.com/95/276710806_c14eebf395_o.jpg
http://www.actors.fi/images%202/LeppilampiMikko.jpg
http://www.actors.fi/images%202/LeppilampiMikko-MV.jpg
3. CHAN KWOK-KWAN (CHINESE) – I’LL CALL YOU (2006, LAM CHI CHUNG, A-)
http://www.imdb.com/name/nm2185928/
http://graphics.jsonline.com/graphics/owlive/img/apr05/asian.three0422_big.jpg
4. SOUSUKE TAKAOKA (1982, JAPANESE) – SPRING SNOW (2005, ISAO YUKISADA, A+)
http://www.imdb.com/name/nm0847358/
http://www.cinematopics.com/cinema/topics/200507/804/01.jpg
5. NICHOLAS SAPUTRA (1984, INDONESIAN) – GIE (2005, RIRI RIZA, A-/B+)
http://www.imdb.com/name/nm1127373/
http://www.cinematopics.com/cinema/topics/200502/765/main.jpg
6. AKARA AMARTTAYAKUL (1974, THAI) – LOVEAHOLIC (2006, PING LUMPRAPLOENG, A+)
http://www.imdb.com/name/nm0024114/
http://img.photobucket.com/albums/v376/svlina/1612.jpg
http://img.photobucket.com/albums/v376/svlina/gpa1.jpg
7. FLORIAN STETTER (1977, GERMAN) – SOPHIE SCHOLL: THE FINAL DAYS (2005, MARC ROTHEMUND, A+)
http://www.imdb.com/name/nm0828085/
http://photobucket.com/albums/v345/zambirt/web-182.jpg
http://www.grimme-institut.de/scripts/preis/agp_2003/images/preis2003/freunde/stetter.jpg
http://www.port.ro/picture/instance_2/79793_2.jpg
8. HENRI CRETEL (FRENCH) – FLANDRES (2006, BRUNO DUMONT, A+)
http://www.imdb.com/name/nm2286403/
http://a69.g.akamai.net/n/69/10688/v1/img5.allocine.fr/acmedia/medias/nmedia/18/60/10/23/18628556.jpg
9. KIM KANG-WOO (1978, KOREAN) – THE BEAST AND THE BEAUTY (2005, LEE GYE-BYEOK, B+)
http://www.imdb.com/name/nm1279937/
http://www.popcornfor2.com/stars/KimKangWoo.php
http://wiki.d-addicts.com/static/images/9/93/KimKangWoo.jpg
10. ZEB ATLAS (USA) – ZEB UNZIPPED PART 1 & ZEB UNZIPPED PART 2
http://www.musclehunks.com/zeb/Zebnavpage.htm
http://www.zebatlas.com/
Subscribe to:
Posts (Atom)