เพิ่งเห็นว่ายูทูบช่อง Sony Pictures
India ลงหนังฮอลลีวู้ดคลาสสิคของ Sony Pictures เอาไว้มากมายหลายเรื่อง หนังเป็นเวอร์ชั่นพูดภาษาอังกฤษตามต้นฉบับ
แล้วเราก็สามารถกดให้มันขึ้นซับไตเติลได้ แต่เราเดาว่ามันคงเป็น automatic
closed captions/subtitles ซึ่งอาจจะมีคำผิดหลายคำ
เหมือนเมื่อวานนี้เราเพิ่งเจอ closed
captions ในเพลงรักเพลงนึง มันขึ้นว่า “Intoxicated by her
kids” ซึ่งมันผิดแน่นอน
ผู้ชายที่ไหนจะร้องเนื้อเพลงแบบนั้นให้กับผู้หญิงที่ตัวเองรัก 5555 เราเดาว่าระบบ CC มันคงฟังคำว่า kiss เป็นคำว่า kids เพราะฉะนั้นเวลาเราใช้ automatic
subtitles ในยูทูบ เราก็ต้องระวังกันให้ดี
ในยูทูบช่อง SONY PICTURES INDIA นี้ มีหนังอย่าง
1. TO SLEEP WITH ANGER (1990, Charles
Burnett, A+30)
2. AVALON (1990, Barry Levinson)
3. ONE FALSE MOVE (1991, Carl Franklin,
A+30)
4. THREESOME (1994, Andrew Fleming,
queer film)
5. MURPHY’S ROMANCE (1985, Martin Ritt)
หนังเรื่องนี้ส่งผลให้ James Garner ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชาย และส่งผลให้ William A.
Fraker ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาถ่ายภาพยอดเยี่ยม
6. SCREAM OF FEAR (1961, Seth Holt)
7. SUNSHINE STATE (2002, John Sayles)
หนังเรื่องนี้ส่งผลให้ Edie Falco ได้รางวัลนักแสดงสมทบหญิงจากหลายสถาบันมาก ๆ
8. $ (1971, Richard Brooks)
หนังเรื่องนี้ส่งผลให้ Quincy Jones ได้เข้าชิงรางวัลแกรมมี่ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม
9. THE ANDERSON TAPES (1971, Sidney Lumet)
10. WALK ON THE WILD SIDE (1962, Edward Dmytryk)
หนังเรื่องนี้ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์เพลงประกอบยอดเยี่ยม
+++
DOUBLE BILL FILM WISH LIST
NETWORK (1976, Sidney Lumet, A+30)
+ THE SOCIAL RECKONING (2026, Aaron Sorkin, A+30)
คงไม่ต้องอธิบายว่าทำไมหนังสองเรื่องนี้ถึงเหมาะฉายควบกันมาก
ๆ
+++
อยากให้มีคนจัด SIDNEY LUMET
RETROSPECTIVE มาก ๆ เราอยากดู
1. THAT KIND OF WOMAN (1959)
เข้าชิงรางวัลหมีทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน
2. LONG DAY’S JOURNEY INTO NIGHT (1962)
เข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์
3. THE PAWNBROKER (1964)
เข้าชิงรางวัลหมีทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน
4. THE HILL (1965)
เข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์
5. THE GROUP (1966)
เข้าชิงรางวัลหมีทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน
6. THE DEADLY AFFAIR (1967)
เข้าชิงรางวัลบาฟต้า 5 สาขา
7. THE APPOINTMENT (1969)
เข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์
8. SERPICO (1973)
หนังเรื่องนี้ส่งผลให้ Al Pacino ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม
9. PRINCE OF THE CITY (1981)
เข้าชิงรางวัลออสการ์บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม
และเข้าชิงรางวัลสิงโตทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เวนิส
10. A STRANGER AMONG US (1992)
เข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์
11. FIND ME GUILTY (2006)
เข้าชิงรางวัลหมีทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน
ส่วนหนังของ Sidney Lumet ที่เราชอบมากที่สุดในตอนนี้
อาจจะเป็น DEATHTRAP (1982) เพราะเราได้ดูหนังเรื่องนี้เมื่อราว
30 กว่าปีก่อน ซึ่งเป็นยุคที่หนังเกย์ยังเป็น “สิ่งที่หาดูได้ยาก” อยู่
แล้วการได้เห็น Christopher Reeve เล่นหนังเกย์ในตอนนั้นก็เลยกลายเป็นสิ่งที่ตอบสนองเราได้อย่างรุนแรงมาก
ๆ
+++
ประทับใจฉากร่ายยาวของตัวละคร Arthur
Jensen (Ned Beatty) ใน NETWORK (1976, Sidney Lumet) มาก ๆ อยากให้มีคนทำหนัง found footage ที่รวบรวมฉากร่ายยาวของตัวละครเลว
ๆ แบบนี้มาไว้ด้วยกัน นึกว่าฉากนี้ใน NETWORK ต้องปะทะกับฉากร่ายยาวของตัวละครเอกใน
DIGGER (2026, Alejandro G. Iñárritu)
รู้สึกว่าบทร่ายยาวของตัวละครทั้งสองในหนังสองเรื่องนี้
เหมาะนำมาใช้เรียนในวิชา “การใช้เหตุผล” มาก ๆ
เพราะตัวละครทั้งสองสามารถอ้างเหตุผลต่าง ๆ
นานาเพื่อนำมาใช้รองรับการทำเลวของตัวเอง
และสิ่งนี้เป็นสิ่งที่เราอาจจะพบเห็นได้ทุกเมื่อเชื่อวันในสังคมยุคปัจจุบัน
ไม่รู้ว่า มีบทพูดร่ายยาวของตัวละครเลว ๆ
ในหนังเรื่องไหน ที่สามารถนำมาใช้ปะทะกับหนังสองเรื่องนี้ได้อีกบ้าง
แต่ถ้าหากพูดถึงฉากพูดร่ายยาวของตัวละครทุกตัว
โดยไม่จำกัดเฉพาะตัวละครเลว ๆ แล้ว ฉากร่ายยาวที่เราชอบมากที่สุดในชีวิต ก็คือฉากร่ายยาวของตัวละคร
“ภรรยาพระเอก” (Barbara Gass) ในหนังเรื่อง THE
ANDECHS FEELING (1975, Herbert Achternbusch, West Germany, 68min, A+30) นะ เพราะฉากนั้นมันคือที่สุดของความประสาทแดกจริง ๆ
ไม่ทราบชีวิตอะไรอีกต่อไป
ถ้าหากเราจำไม่ผิด THE ANDECHS FEELING เล่าเรื่องของครูชายคนหนึ่ง (Herbert Achternbusch) ที่มีภรรยาแล้ว
แต่เขาไม่สนใจภรรยา เขาเอาแต่คร่ำครวญหวนหาดาราหญิงคนหนึ่ง (Margarethe von
Trotta)
จนในที่สุดวันหนึ่งดาราหญิงคนนั้นก็มาเยือนลานเบียร์ในหมู่บ้านของเขา
ในขณะที่ภรรยาของเขาก็อยู่ในลานเบียร์ด้วย เขาก็เลยบอกดาราหญิงคนนั้นว่า
ภรรยาของเขาคือ “แม่” ของเขา
ทางด้านชาวบ้านในลานเบียร์ก็ตื่นเต้นดีใจสุดขีดกับการมาเยือนของดาราหญิงคนนี้
ชาวบ้านบางคนดีใจมากจนตัดหูของตัวเองออก ส่วนชาวบ้านอีกคนก็ดีใจมากจนขาดใจตายไปเลย
แล้วก็มาถึงฉากสำคัญในหนัง THE ANDECHS
FEELING ซึ่งก็คือฉากภรรยาพระเอกพูดร่ายยาว ซึ่งถือเป็นฉากพูดร่ายยาวที่เราชอบมากที่สุดในชีวิต
มันคือฉากที่ “ไม่ทราบชีวิตอะไรอีกต่อไป” ของจริง
ส่วนอันนี้เป็นบทพูดร่ายยาวของ Arthur
Jensen (Ned Beatty) ใน NETWORK:
“You have meddled with the primal forces of nature, Mr.
Beale, and I won't have it! Is that clear? You think you've merely stopped a
business deal. That is not the case! The Arabs have taken billions of dollars
out of this country, and now they must put it back! It is ebb and flow, tidal
gravity! It is ecological balance! You are an old man who thinks in terms of
nations and peoples. There are no nations. There are no peoples. There are no
Russians. There are no Arabs. There are no third worlds. There is no West.
There is only one holistic system of systems, one vast and immane, interwoven,
interacting, multivariate, multinational dominion of dollars. Petro-dollars,
electro-dollars, multi-dollars, reichmarks, rins, rubles, pounds, and shekels.
It is the international system of currency which determines the totality of
life on this planet. That is the natural order of things today. That is the
atomic and subatomic and galactic structure of things today! And YOU have
meddled with the primal forces of nature, and YOU... WILL... ATONE! Am I
getting through to you, Mr. Beale? You get up on your little twenty-one inch
screen and howl about America and democracy. There is no America. There is no
democracy. There is only IBM, and ITT, and AT&T, and DuPont, Dow, Union
Carbide, and Exxon. Those are the nations of the world today. What do you think
the Russians talk about in their councils of state, Karl Marx? They get out
their linear programming charts, statistical decision theories, minimax
solutions, and compute the price-cost probabilities of their transactions and
investments, just like we do. We no longer live in a world of nations and
ideologies, Mr. Beale. The world is a college of corporations, inexorably
determined by the immutable bylaws of business. The world is a business, Mr.
Beale. It has been since man crawled out of the slime. And our children will
live, Mr. Beale, to see that... perfect world... in which there's no war or
famine, oppression or brutality. One vast and ecumenical holding company, for
whom all men will work to serve a common profit, in which all men will hold a
share of stock. All necessities provided, all anxieties tranquilized, all
boredom amused. And I have chosen you, Mr. Beale, to preach this evangel.”
+++
งาน PROJECTION MAPPING ของคุณ
Nakrob Moonmanas ในนิทรรศการ กาลเวลา เทวาลัย
เพิ่งรู้ว่า กาหลมหรทึก (2014, ปราปต์, นิยาย, A+30)
เป็นหนึ่งในหนังสือที่มียอดการยืมสูงที่สุดเป็นประวัติการณ์ของหอสมุดกลาง จุฬา
รุนแรงมาก
ในนิทรรศการ “กาลเวลา เทวาลัย” มีการรวบรวมนิยายที่มีตัวละครเรียนคณะอักษรศาสตร์
จุฬา ด้วย นิยายเหล่านี้ก็มีเช่น
1. กาหลมหรทึก (2014, ปราปต์,
นิยาย, A+30)
2. เทวี (1935, นวนาค)
3. สร้อยฟ้าขายตัว (1953, ชอุ่ม
ปัญจพรรค์)
4. เขมรินทร์ อินทิรา (1957, ก. สุรางคนางค์)
5. ตำรับรัก (1957, ชูวงศ์ ฉายะจินดา)
6. รสลิน (1959, ศุภร บุนนาค)
7. หมอกสวาท (1960, บุษยมาส)
8. รถเมล์สายพระพุทธบาท (1966, ศุภร บุนนาค)
9. น้ำเซาะทราย (1969, กฤษณา อโศกสิน)
10. แวววัน (1977, โบตั๋น)
11. สองฝั่งคลอง (1990, ว. วินิจฉัยกุล)
12. จดหมายถึงดวงดาว (1997, ชมัยภร แสงกระจ่าง)
13. เทวาพาคู่ฝัน (2003, ว. วินิจฉัยกุล)
14. ห้องนี้รื่นรมย์ (2003, ชมัยภร แสงกระจ่าง)
15. จับต้นมาชนปลาย (2013, ชมัยภร แสงกระจ่าง)
16. ความรักของวัลยา (เสนีย์ เสาวพงศ์)
17. คู่กรรม (ทมยันตี)
18. ชีวิตมิใช่ดอกกุหลาบ (นิตยา นาฏยะสุนทร)
19. ปราสาทมืด (จุลลดา ภักดีภูมินทร์)
20. รักแรกในห้องสมุด (วรารัตน์ กวักเพฑูรย์)
21. ริษยา (จุลลดา ภักดีภูมินทร์)
22. สลักจิต (บุษยมาส)
23. โอ้มาดา (สีฟ้า)
+++
ทางลงไปชั้นใต้ดินที่ตึกเทวาลัย
ตอนที่เราเป็นนิสิตปี 1 ในปี 1991 พวกเราเคยลงไปเรียนในชั้นใต้ดินของตึกนี้ด้วย
(ตึกสอง) ซึ่งหนึ่งในวิชาที่เราได้เรียนในชั้นใต้ดินก็คือวิชา FE II ซึ่งเป็นวิชาภาษาอังกฤษ แต่อาจารย์ที่สอนวิชานี้มาจากส่วนกลางของจุฬา
ไม่ใช่อาจารย์ในคณะอักษร
เรายังจำได้เลยว่า อาจารย์ที่สอนวิชานั้นเป็นฝรั่งชื่อ
Susan สาเหตุที่เราจำชื่อเธอได้ เพราะว่าตอนนั้นมันมีเพลง MY
NAME IS NOT SUSAN ของ Whitney Houston ออกมาพอดี
เพราะฉะนั้นพอเราเห็นอาจารย์ Susan เราก็มักจะนึกถึงเพลง MY
NAME IS NOT SUSAN โดยอัตโนมัติ 55555
ประสบการณ์นึงที่เรายังจำได้ดีในวิชานี้ก็คือว่า
มีครั้งนึงที่อาจารย์ให้นิสิตแต่ละคนพูดเป็นภาษาอังกฤษว่า “ความฝันระยะยาว
หรือความฝันใหญ่ในชีวิตของแต่ละคน” คืออะไร
เราก็เลยพูดไปตามความจริงในตอนนั้นในปี 1991 ว่า
ความฝันใหญ่ของเราในตอนนั้นก็คือ “การเก็บเงินซื้อเครื่องเล่นซีดี”
อาจารย์ Susan ก็เลยช็อคมากกับความยากจนของเรา
คือความฝันใหญ่ของคนอื่น ๆ คือการ “ไปเที่ยวรอบโลก” หรืออะไรทำนองนั้นน่ะ
แต่เรามีฐานะยากจน การไปเที่ยวต่างประเทศหรือไปเที่ยวรอบโลกไม่ได้อยู่ในความฝันของเรา
มันดูไกลเกินไป มันดูเป็นสิ่งที่ไม่มีทางเอื้อมถึง คือแค่การเก็บเงินซื้อเครื่องเล่นซีดีสักเครื่องสำหรับเรา
มันก็ถือเป็นความใฝ่ฝันอันยิ่งใหญ่สำหรับเราแล้วในตอนนั้นในปี 1991
ไม่รู้ทำไมเรายังจำเหตุการณ์นี้ได้ดี ถึงแม้เวลาจะผ่านมานาน
35 ปีแล้ว พอเราเห็นทางเดินลงห้องใต้ดินที่ตึกเทวาลัยในวันนี้ เราก็เลยนึกถึงการเรียนในห้องใต้ดิน
นึกถึงวิชา FE II นึกถึงอาจารย์ Susan แล้วก็นึกถึงความใฝ่ฝันอันยิ่งใหญ่ของเราในตอนนั้น
ซึ่งก็คือการเก็บเงินซื้อเครื่องเล่นซีดีสักเครื่อง
+++
SLEEP NO MORE เป็นหนังที่ดูแล้วนึกถึง A
USEFUL GHOST โดยไม่ได้ตั้งใจ เพราะเป็น “ผีโรงงาน” เหมือนกัน และมีความ
magical realism เหมือนกัน
No comments:
Post a Comment