PBTB 2

PBTB 2: E-SAN NEW OLD SONGS (2016, Uthen Sririwi, A+15)
ผู้บ่าวไทบ้าน 2 ตอน แจกข้าวหาแม่ใหญ่แดง

1.ชอบภาคหนึ่งมากกว่าเยอะเลย 

2.เราว่าภาคนี้มันมีความไม่ลงตัวระหว่างชีวิตตัวละครกับประเด็นที่หนังต้องการจะนำเสนอนะ ซึ่งก็คือเรื่องการอนุรักษ์วัฒนธรรมหมอลำ คือมันเหมือนกับว่า ถ้าหากหนังนำเสนอชีวิตคนในหมู่บ้านไปเรื่อยๆ โดยไม่ต้องพยายามยัดเยียดสาระเรื่องหมอลำเข้ามา มันอาจจะดีกว่านี้ หรือไม่งั้นหนังก็ทำตัวเป็นหนัง essay film เกี่ยวกับหมอลำไปเลย มันก็อาจจะดีกว่านี้ แต่พอหนังมันพยายามจะผสมสองส่วนนี้เข้าด้วยกัน มันเลยออกมาไม่ค่อยลงตัวสำหรับเรา

3.เต๋า ภูศิลป์ วารินรักษ์ พระเอกหนังเรื่องนี้ น่ารักมากๆ แต่เหมือนบทของเขาและตัวละครอื่นๆในหนังเรื่องนี้ มันเหมือนกับถูกเขียนขึ้นมาเพื่อหวังผลบางอย่าง มากกว่าจะปล่อยให้ตัวละครมันเป็นมนุษย์จริงๆน่ะ คือดูแล้วรู้สึกว่า ตัวละครพระเอกนางเอกในหนังเรื่องนี้เกลียดขี้หน้ากัน, โกรธกัน, คืนดีกัน, งอนกัน, ทะเลาะกัน, จีบกัน เพียงเพื่อ “หวังผลทางอารมณ์ต่อผู้ชม” ตลอดเวลา มันไม่ใช่โกรธกันและคืนดีกัน เพราะตัวละครตัวนั้นเป็นมนุษย์จริงๆที่ควรจะรู้สึกอย่างนั้นในสถานการณ์อย่างนั้น แต่เป็นเพียงเพราะว่า เส้นเรื่องหรือพล็อตเรื่องแบบที่ผู้ชมกลุ่มเป้าหมายชอบ มันบังคับให้ตัวละครต้องแสดงออกอย่างนั้น ตัวละครก็เลยแสดงออกอย่างนั้นไปตามเส้นเรื่อง 

4.วิวในหนังเรื่องนี้ เราว่าก็ขาดจิตวิญญาณนะ คือมันสวยจริง แต่มันสวยเพราะมัน “จงใจถ่ายให้สวย” น่ะ มันก็เลยสวยแบบจงใจ และไม่ได้ประทับใจเรามากนัก

5.น่าสนใจดีที่มีหนัง “อนุรักษ์วัฒนธรรมไทย” ออกมาอย่างน้อย 3 เรื่องในปีนี้ ซึ่งก็คือเรื่องนี้, “เทริด” (เอกชัย ศรีวิชัย) และ พริกแกง (ประเสริฐสุข เหมทานนท์ + เมธีปัญญาวิชา) โดยที่ PBTB2 กับเทริด เป็นการอนุรักษ์วัฒนธรรมที่ไม่ใช่ส่วนกลางของไทย 

เราว่า “เทริด” ผสมผสานชีวิตตัวละครกับประเด็นของหนังได้อย่างลงตัวกว่า PBTB 2 มากๆ และหนังก็ทรงพลังกว่ามากๆด้วย แต่เราก็ไม่แน่ใจว่าเราชอบหนังเรื่องไหนมากกว่ากัน คือ เทริด อาจจะดีกว่า PBTB2 น่ะ แต่เรามีปัญหากับทัศนคติแบบ อนุรักษ์นิยมใน เทริด ส่วนใน PBTB2 นั้น ถึงหนังอาจจะมีทัศนคติที่ไม่เข้ากับเราแอบแฝงอยู่บ้าง แต่มันก็ไม่ได้ปะทะเราอย่างรุนแรงเท่ากับเทริด เราก็เลยไม่ค่อยมีปัญหากับหนังตรงจุดนี้

ส่วน “พริกแกง” นั้นมีปัญหาเรื่องทัศนคติอย่างรุนแรงที่สุดในสามโลก 

6.ถึงเราจะมีปัญหามากมายกับ PBTB 2 อย่างที่เขียนไปข้างต้น แต่ก็ยังชอบหนังเรื่องนี้ในระดับ A+15 นะ เพราะมันก็พอดูเพลินดี และเราว่า “สไตล์การถ่าย” มันช่วยหนังไว้ได้เยอะ ถึงแม้เส้นเรื่องหรือพล็อตเรื่องจะไม่เข้าทางเรามากนักก็ตาม

คือเราชอบที่ในหลายๆฉากนั้น หนังเรื่องนี้ถ่ายแบบ medium shot หรือถ่ายในระยะห่างปานกลางจากตัวละครน่ะ โดยไม่ได้ถ่ายใกล้หน้าตัวละครแบบหนังทั่วๆไป คือในหลายๆฉากนั้น กล้องเหมือนจะอยู่ห่างจากตัวละครราว 1-2 เมตร และก็ปล่อยให้เราดูกิจกรรมของตัวละครกลุ่มนั้นไปเรื่อยๆ โดยกล้องไม่ได้ตัดภาพบ่อยด้วย คือกล้องก็เคลื่อนไหวไปมาบ้าง แต่ไม่ได้ตัดภาพฉึบฉับ และไม่ได้โคลสอัพใบหน้าตัวละคร

และพอหนังใช้วิธีการถ่ายแบบนั้น มันก็เลยช่วยลดอารมณ์ที่ล้นเกินในแต่ละฉากลงได้มากน่ะ คือเราว่าตัวเนื้อหาในแต่ละฉากนี่ อารมณ์มันล้นเกินจริงอยู่มากพอแล้ว และถ้าหากกล้องไปโคลสอัพใบหน้า หรือยิ่งตัดต่อแบบเร้าอารมณ์มากขึ้นไปอีก อารมณ์มันก็จะยิ่งล้นทะลักหนักมาก แต่พอกล้องตั้งอยู่ห่างจากตัวละคร และไม่ตัดภาพไปมา อารมณ์ในแต่ละฉากมันก็เลยถูกจำกัดให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม

ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดก็คือฉากที่ตัวละครประกอบคุยกันแล้วเมียโทรมาหาหลายครั้งน่ะ เราว่า “สไตล์การถ่าย” ช่วยฉากนี้ไว้ได้มาก คือบทมันจงใจทำให้ฉากนี้ตลก แต่การถ่ายแบบรักษาระยะห่างจากตัวละครช่วยทำให้ฉากนี้ดูมี “ความเป็นธรรมชาติ” อยู่ด้วย และทำให้ “ความจงใจตลก” มันไม่ล้นเกินมากเกินไป ฉากนี้ก็เลยกลายเป็นหนึ่งในฉากที่เราชอบมากที่สุดในหนังเรื่องนี้

FAVORITE THAI FILMS I SAW IN 2010

FAVORITE THAI FILMS I SAW IN 2010

(excluding films shorter than 30 minutes)

1.UNCLE BOONMEE WHO CAN RECALL HIS PAST LIVES (2010, Apichatpong Weerasethakul)

2.AGRARIAN UTOPIA สวรรค์บ้านนา (2009, Uruphong Raksasad)

3.MUNDANE HISTORY เจ้านกกระจอก (2009, Anocha Suwichakornpong)

4.INSECTS IN THE BACKYARD (2010, Tanwarin Sukkhapisit)

5.YES OR NO (2010, Sarasawadee Wongsompetch)

6. RED MOVIE แกะแดง (2010, The Underground Office, 38min)

https://www.youtube.com/watch?v=m4R8Xd2nUdA

7.IN THE CITY ในเมืองร้อนกับค่ำคืนที่ว่างเปล่า (2010, Teeranit Siangsanoh, 50min)

8.BLUE BLANK (2010, Wachara Kanha, 50min)

9.WHO ARE YOU (2010, Pakphum Wongjinda)

10. THIS IS LOVE STORY เรื่องนี้เกี่ยวกับความรัก (2009, Eakalak Maleetipawan, 51min)

11.OCTOBER SONATA (2010, Somkiat Vituranich)

12.BIG BOY (2010, Monthon Arayangkoon)

13. MY ANGEL นางฟ้าของฉัน (2010, Woratep Tummaoros, 60min)

14.COMING OF AIDS (2010, Waasuthep Ketpetch, 35min)

15.BROWN SUGAR (2010, Coffee Prince + Panumat Deesatta + Zart Tancharoen + Kittiyaporn Klangsurin)

16.THE JUDGMENT คำพิพากษา (1989, Permpol Choei-aroon)

17. NEED 3 STORY: HAUNTED HOUSE อยากเห็นผี 3 STORY ตอน บ้านสยอง (2010, Jinna Rujisenee, 50min)

18.ONG BAK 3 (2010, Tony Jaa)

19. PLEASE KEEP MY DREAM FOR A WHILE, I WILL MAKE A TURN TO RETRIEVE IT LATER ฝากฝันไว้เดี๋ยว จะเลี้ยวมาเอา (1992, Somkiat Vituranich)

20.32 DECEMBER (2009, Rergchai Phuongpetch)

21.BROWN SUGAR 2 (2010, Pratchaya Lampongchat + Surawat Chupol + Anurak Chanlongsin)

22.MEAN STREET BLUES ถนนนี้หัวใจข้าจอง (1997, Kid Suwansorn)

https://www.youtube.com/watch?v=U1C1yA2z-4k

23.HELLO STRANGER กวนมึนโฮ (2010, Banjong Pisanthanakun)

24. THE FOREST OF EROS ป่ากามเทพ (1976, Kunavudhi)

https://www.youtube.com/watch?v=H3E82v1KcCc

25.RIVER OF NO RETURN สายน้ำไม่ไหลกลับ (1987, Banjong Kosalwat)

https://www.youtube.com/watch?v=9dGIPMNgrBU

26.SABAIDEE 2: FROM PAKSE WITH LOVE (2010, Sakchai Deenan)

27.THAT SOUNDS GOOD เราสองสามคน (2010, Leo Kittikorn)

28.THE SOUND OF SILENCE เงียบ (2010, Palakorn Jiamtiranat, 45min)

29.UNREAL FOREST (2010, Jakrawal Nilthamrong)

30.THE COUNTRY TEACHER OF BAN NONG HE YAI (2010, Surasee Patham)

31. BANGKOK 2021 A.D.: DIRECTOR’S CUT กรุงเทพมหานครเมืองโคตรมนุษย์ คริสต์ศักราช 2021 (ฉบับผู้กำกับ) (2010, Alwa Ritsila, 86min)

THE THIRD PART OF "MYSTERIOUS OBJECTS FROM THAILAND" HAS BEEN PUBLISHED.

The third part of our article on Thai alternative cinema has been published in the website EXPERIMENTAL CONVERSATIONS. Please note that the article was written in February-March 2012, so some information is not updated. You can read the article here:

http://www.experimentalconversations.com/articles/1175/part-3-of-mysterious-objects-from-thailand/

 

The first part of the article:

http://www.experimentalconversations.com/articles/1039/mysterious-objects-from-thailand/

 

The second part of the article:

http://www.experimentalconversations.com/articles/1098/part-2-of-mysterious-objects-from-thailand/

 

The fourth part of the article will be published in the next issue.

 

SPICY BEAUTY QUEEN IN BANGKOK 2 (ปล้นนะยะ 2 อั๊ยยยย่ะ) (2012, Poj Arnon, A+)

ข้อมูลข้างล่างนี้เป็นการเขียนตอบ Filmsick จ้ะ

ชอบหนังเรื่องนี้ในระดับ A+ เหมือนกันเพราะ

1.การคัดเลือกนักแสดงชาย อันนี้คงเป็นสาเหตุสำคัญที่สุด โดยเฉพาะแทค ภรัณยู, ออย ธนา กับฮาเวิร์ด หวัง

2.ความคาดเดาไม่ได้ของพล็อต ในแง่ที่ว่า เรานึกว่าเรื่องมันจะจบลงที่โรงพยาบาล เราไม่รู้ว่ามันจะมีการปล้นบ้านปลัดขิกด้วย พอมีเรื่องการปล้นบ้านปลัดขิกเข้ามาตอนช่วงครึ่งชั่วโมงสุดท้ายของเรื่องเราจึงประหลาดใจมาก

3.ชอบการเอาข่าวปล้นบ้านปลัดมาใช้ในหนังเหมือนกัน แต่ประเด็นนี้อาจจะไม่ได้มีส่วนสำคัญมากนักสำหรับเรา เพราะหนังอย่างศพเด็ก 2002 (B+) และรักเอาอยู่ (D) ก็มีการนำเอาข่าวมาใช้ในหนังได้อย่างสดๆร้อนๆเหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้เราได้รับความเพลิดเพลินจากหนังแต่อย่างใด

ไม่แน่ใจว่าตัวละครที่แสดงโดยฟิล์ม รัฐภูมิในเรื่องนี้ใช้ชื่อว่าเคนใช่มั้ย เราเดาว่าตัวละครตัวนี้อาจสร้างขึ้นมาเพื่อจงใจล้อเคน ภูภูมิที่ไปทำศัลยกรรมมา

ตอนช่วงต้นๆของหนังเรื่องนี้ เรานึกว่ามันยังเป็นโฆษณาหอแต๋วแตก 4 อยู่ เพราะมันมีโฆษณาหอแต๋วแตก 4 ตอนต้นเรื่อง แล้วมันก็ตัดเข้าหนังเรื่องนี้ แต่เนื่องจากนักแสดงในหอแต๋วแตก 4 กับปล้นนะยะ 2 เป็นนักแสดงชุดเดียวกัน เราก็เลยนึกว่ามันยังเป็นโฆษณาหอแต๋วแตก 4 อยู่

MID-ROAD GANG 2 (2012, Pantham Thongsang, A+)

I like it very much that the film shows us how easy Thai people can be manipulated by the media or by rumors. In this film, many Thai people try to kill a group of innocent dogs just because these people believe that the dogs are evil. Unintentionally, MID-ROAD GANG 2 shows us how Thailand can be like Rwanda.

My most favorite scene in this film is the one in which Nawat Kulrattanarak, wearing a tank top, hugs his dog on a sofa. I like the arm muscle of Nawat very much.

I like Nawat very much, but I don't have enough time to watch TV series. I'm glad to have a chance to see him in a film. I wish he took off his shirt from time to time. Hahaha.

I much prefer MID-ROAD GANG 2 to MID-ROAD GANG (2007, Pantham Thongsang + Somkiat Vituranich, B+). I think MID-ROAD GANG part 1 is just another dog movie, and I don't like dogs. But the topic about the manipulation of Thai people in MID-ROAD GANG 2 makes this film connected to THE JUDGEMENT (2004, Pantham Thongsang, A+). The role of Jer in this film is like the role of Fak in THE JUDGEMENT, both of them are branded evil by society.

There are many nice little things in this film, too, such as the role of Pikun, an old female dog who is obsessed with Buddhist teachings. This role is quite memorable. I also like the role of the grateful elephant and the conflicts between Geng and Jer. These two things don't make this film extraordinary, but makes this film as good as a very entertaining Hollywood film.

I think writing a script for this kind of films is extremely difficult, because there are too many restrictions to cope with, such as the limited ability of the dogs and the extremely limited tolerance of Thai society. If Thai society is much more broad-minded than this, I'm sure some Thai filmmakers can make a film as great as PORNDOGS: THE ADVENTURES OF SADIE (2009, Greg Blatman). :-)

DARK WORLD (2010, shadow play aka Teeranit Siangsanoh, 52:33 min, A+++++)

I like the atmospheric quality of this film very much.

LOSE (2011, Watcharapol Saisongkroh, A/A-)

You can watch this film here (no English subtitles):
http://www.youtube.com/watch?v=8FpX_UdFbSk
http://www.youtube.com/watch?v=CsccKqc-Dgs

There are a few things I like in this film, including:

1.The acting of Thitipol Rojanarowan as Golf in the film. I think his acting is quite natural. He is a real talent to watch. Golf is a kind of guy who is not expressive. He doesn't express his feelings through violent actions, strong words, or burst of tears. He is quite reserved, thus it is difficult for any young actors to play this role successfully. But I think Thitipol does a very good job in conveying the happiness, disappointment, and sadness of Golf via his eyes and his face.

However, though Thitipol is successful in playing this role, somehow I feel the film or the script of the film doesn't use or exploit his talent as much as I wish it should do. :-)

I mean I like his character very much. It should have been easy for me to feel connected with this character, because I used to experience the same kind of things that Golf experiences, such as falling for someone who belongs to a friend, being hurt by a close friend, or feeling that friendship may end because of the romantic relationship of a friend; but somehow I don't feel totally involved with this character, and I'm not sure why.

I think I might have given this film A+++++, if the film could dig deep into the feelings of Golf, especially the hurt that he experiences from falling for his friend's girlfriend and from being wrongly accused by his best friend. I think Thitipol has the ability to express those hurt feelings and other things that may make Golf a well-rounded character or look like a real human being. It's up to the filmmaker and the scriptwriter to make the best use of Thitipol's talent.

2. The beautiful cinematography and the fluid camerawork. I think the cinematography in this film is quite beautiful and its beauty is not suffocating or too intentional. However, I think some close-up scenes are a little bit too close.

I think Watcharapol's skill as a cinematographer has advanced a lot from last year. He's still very young. If he can shoot a film like this now, I'm sure he will be a good cinematographer in the future.

3.I like it very much that the film is not overdramatic. I especially like the opening scene when we see the normal activities of students. Many scenes in the film look more realistic than I expected. I mean these scenes are not really realistic, but I had expected that many films made by Thai high-school students would look melodramatic, so I can say that LOSE is not as melodramatic as I expected.

4.I like the ending of the film, or the way the film ends. The film could have ended more melodramatically, but it doesn't end like that.

I also like it very much that Golf doesn't get the girl. Judging from the girl's behavior near the end of the film (taking something without informing the owner properly), I think Golf is lucky not having a girlfriend like that. Hahaha.

5. I like that the flashback scenes near the end of the film are not repetitive, because these flashback scenes are not the scenes we have seen before in the film. However, that means I don't like the flashback scene in the middle of the film when Golf tries to decide whether he should give his doll to Fon or not. I mean this flashback scene is repetitive and may be redundant. I understand that it makes the audience understand clearly what Golf is thinking about and why he decides like that. But I would have loved it much more if there was no flashback scene in that moment, and the camera just lingered on Golf's face for one minute while he is thinking. It's just my personal taste: I like films which show the faces of the characters while they are thinking, but don't tell us straightforwardly what they are thinking about, such as SECRET DEFENSE (1997, Jacques Rivette), ONLY HUMAN (2009, Rouzbeh Rashidi), or TIME WITHIN TIME (2009, Menno Otten).

In conclusion, I think LOSE is a good film that doesn't quite fit to my personal tastes, and I'm not sure why. Maybe the story of the film is not my style. The "non-melodramatic" tone of the film is a good thing, but the film would have been more powerful as a dramatic film or a realistic film if the filmmaker/scriptwriter could find a way to dig deeper into the human qualities of his characters. I think it's just because the filmmakers are too young now. I'm sure Watcharapol will find a way to make more powerful films in the future. LOSE makes me feel certain that Watcharapol will be a good cinematographer, and I hope that life experiences, both good and bad ones, that await him in the future will help him create stories which are more powerful and great films which show us the deep understanding of human beings. I will wait and see.

FACE-2-FACE ARCHAEOLOGIST (Suporn Shoosongdej, documentary, 32, A+)

I like how this film turns a boring subject into an entertaining educational and promotional film.

You can watch this film here:
http://vimeo.com/24765300

BIRD NEEDS BB (Meathus Sirinawin, 10 min, A++++++++++)

I like this film very much, because this film unintentionally reminds me of how afraid I am of new technology, and how I become addicted to it after a while.

You can watch this film here:
http://www.youtube.com/watch?v=QREhHlOk9iI

TOEY (Arnon Saiyotha, documentary, 6:10, A)

I think this is a cute documentary. I like the happiness in the face and the eyes of the subject when he watches his idol.

You can watch this film here:
http://www.youtube.com/watch?v=JJRjCyaK_FM

TREE (2010, Pat Boonnitipat, A+)

I like how the director turns a vacationing video into a sci-fi film.

You can watch this film here:
http://vimeo.com/18445458

CYBER OF PARADISE

Thai films seen on Saturday, July 16, 2011

1.CYBER OF PARADISE (Pakawat Phanmanee, 21, A++++++++++)
ไซเบอร์ฉิมพลี (พควัชร พันธ์มณี)

2. N.B. (Nattaphan Boonlert, 30, A++++++++++)
ณ.บ. (ณัฐพันธุ์ บุญเลิศ)

3.DONG PHAYAYEN (Satit Khongsuk, 27, documentary, A++++++++++)
ดงพญาเย็น (สถิตย์ คงสุข)

4.THE GIRL WHO CALLED HER OWN HOME (Suparom Ronyut, Theemaporn Thanapala, La-ongsri Kongkochsing, A+++++)
เด็กผู้หญิงที่โทรเข้าบ้านตัวเอง (ศุภารมย์ รอนยุทธ์, ธีมาพร ธนะปาละ, ละอองศรี คงคชสิงห์)

5.PRISONER OF LOVE (Teeranit Siangsanoh, 50, A++++++++++)
เชลยแห่งความรัก (ธีรนิติ์ เสียงเสนาะ)

6.ONE NIGHT IN GAY MOVIE PRODUCTION CLUB (Somsak Sonphaeng, 18, A++++++++++)
ซอมบี้ขยี้ตุ๊ด (สมศักดิ์ สอนแพง)
http://www.youtube.com/watch?v=MAdGaNpNhTw

7.HOW TO CLEAN YOUR PENIS (Prachuab Plittapolkarnpim, 7, documentary, A+++++)
ดูแลจู๋ให้สะอาด (ประจวบ ผลิตผลการพิมพ์)

8.LITTLE KID (Phumraphee Tang, 3, A+)
เด็กน้อย (ภูมิรพี แซ่ตั้ง)

9.MOKEN KIDS (Siriporn Chorjiang, 20, documentary, A+)
เด็กเล (สิริภรณ์ ช่อเจี้ยง)

10.HOT SAUNA (Natchanon Watanakuljaras, 6, A+)
ซาวน่าร้อนรัก (ณัฐชนน วัฒนกุลจรัส)

11.BUY SOME ORANGE JUICE (Misak Chinphong, 2.15, documentary, A+/A)
ซื้อน้ำส้ม (มีศักดิ์ จีนพงษ์)

12.A YEAR HENCE (Rajjakorn Potito, 30, A+/A)
ดังนั้นจึง (รัชกร โพธิโต)

13.NEW KID (Puttarak Wiriyapannachoti, 13.2, A+/A)
เด็กใหม่ (พุทธรักษ์ วิริยะปัณณโชติ)

14.SURREAL 13 (Yoknapa Rattanamanee, 7, animation, A+/A)
เซอร์เรียล 13 (หยกนภา รัตนมณี)

15.DEAR CENTAURI (Tatitanatis Permpongdamrongkul, 15, A)
เซนเทอรี่ ที่รัก (ทธิธนาธิษณ์ เพิ่มพงษ์ดำรงกุล)

16.LITTLE KIDS (Krittin Paskuldilok, 10, documentary, A)
เด็กน้อย (กฤติน ภัสร์กุลดิลก)

17.KAREN KIDS (Pirun Anusuriya, 2, A)
เด็กกะเหรี่ยง (พิรุณ อนุสุริยา)

18.AT DREAM NO.71 (Natta Kantabusabong, 3.22, A/A-)
ณ ความฝันลำดับที่ 71 (ณัฏฐา คันธบุษบง)

19.THE RUNNING GIRL (Kong Pahurak, Annu Shimizu, 3.3, A-)
เดอะ รันนิ่งเกิร์ล (ก้อง พาหุรักษ์, อันนุ ชิมิสุ)

20.KIDS/POLITICS (Teerachoti Jiworasetkul, 4, B+)
เด็ก/การเมือง (ธีรโชติ จิวรเศรษฐ์กุล)

OUR LAST NIGHT TOGETHER

Thai films seen on Friday, July 15, 2011

1.OUR LAST NIGHT TOGETHER (Wachara Kanha, 48, documentary, A++++++++++)
ค่ำคืนสุดท้าย (วชร กัณหา, 48)

2.IMAGI (Sorasak Tepmalai, 13.05, A++++++++++)
จิน ต (สมศักดิ์ เทพมาลัย, 13.05)

3.AIR COWBOY (Tanatchai Bandasak, 3, A++++++++++)
โคบาลอากาศ (ธณัฐชัย บรรดาศักดิ์, 3)

4.SWING (Weerapong Wimuktalop, 30, A++++++++++)
ชิงช้า (วีรพงษ์ วิมุกตะลพ, 30)

5.THE COMMUNITY SCHOOL FOR THE SAFETY OF LITTLE CHILDREN (Prachuab Plittapolkarnpim, 26, documentary, A++++++++++)
ชุมชนโรงเรียนศูนย์เด็กเล็กปลอดภัย (ประจวบ ผลิตผลการพิมพ์, 26)

6.QING (Boonyanuch Kraitong, 30, A+++++)
ชิง (บุณยนุช ไกรทอง, 30)

7.ROOM WITH ONLY A SEASON (Wachara Kanha, 29, A+++++)
ความฝันสีขาวกับเด็กสาวผมสีแดง (วชร กัณหา, 29)

8.SHINDA GAIJIN (Kong Pahurak, 12, A+)
ชินดะ ไกจิน (ต่างด้าวเท่งทึง) (ก้อง พาหุรักษ์, 12)

9.ROLE PLAYS (Palakorn Kleungfak, 29, A+)
คู่ซ้อม (พลากร กลึงฟัก, 29)

10.LOWER CLITY’S WEDDING CEREMONY (Noppasorn Limchaiyawat, 9, documentary, A+)
งานแต่งคลิตี้ล่าง (นภสร ลิ้มไชยาวัฒน์, 9)

11.GRANDFATHER’S FUNERAL (Pirun Anusuriya, 3, documentary, A+)
งานศพอากง (พิรุณ อนุสุริยา, 3)

12.THE EVERLASTING SECRET (Sirapong Lumlerthanasak, 5, A+)
ความลับที่ไม่เคยบอก (ศิรพงศ์ ล้ำเลิศธนศักดิ์, 5)

13.HAPPINESS (Thai Praditkesorn, 3, A+)
ความสุข (ไท ประดิษฐเกษร, 3)

14.MISSING…THAI INDIE (Chulayarnnon Siriphol, A+/A)
คิดถึง...ไทยอินดี้ (จุฬญาณนนท์ ศิริผล, 7)
You can watch this film here:
http://www.youtube.com/watch?v=bH7ln0RvT2c

15.THE 49 TH NIGHT (Tanakrich Sangkaew, 10.3, A+/A)
คืนที่ 49 (ธนกฤช แสงแก้ว, 10.3)

16.KILLER GAME (Tee Boonkriangkrai, 25, A+/A)
คิลเลอร์เกม (ธีร์ บุณย์เกรียงไกร, 25)

17.THE MOVING TRAFFIC POLICE MANNEQUIN (Maytha Somboonpun, 7.37, animation, A)
จ่าเฉย...ไม่เฉย (เมธา สมบูรณ์พันธ์, 7.37)

18.REMEMBRANCE (Pipat Adeedto + Sirapatchara Nieumphuang, 3, A)
แค่ระลึกถึง (พชร เนียมพ่วง, 3)

19.THE COMMITTEE COMEDY (Pongsakarn Sonklin, 5.15, A)
คอมมิดี้ คอมมิดี้ (พงศกานต์ ซ่อนกลิ่น, 5.15)

20.JACK AND THE BEANSTALK (Sorayos Prapapan, A)
แจ็คผู้ฆ่ายักษ์ (สรยศ ประภาพันธ์, 0.30)

21.VANISHISNG SCENE FROM THE FILM PANYA RENU (Pirun, Anusuriya, 2, A)
ฉากที่ไม่ปรากฏในภาพยนตร์เรื่องปัญญาเรณู (พิรุณ อนุสุริยา, 2)

22.CHAILAI: I LOVE YOU (Kovit Daekuntod, 53.13, documentary, A-)
ไฉไล: ไอ เลิฟ ยู (โกวิท แดขุนทด, 53.13)

23.CHOCOHOLIC (Kornwachara Chaiwat, 3.3, animation, A-)
ช็อคโกโฮลิค (กรวัชรา ชัยวัฒน์, 3.3)

24.RESURRECTION OF THE LAND (The Day of Clear Sky Group, 7.25, documentary, A-)
คืนชีวิตให้แผ่นดิน (ทีมวันฟ้าใส, 7.25)

25.BELIEVE (Tanayos Boonteppratarn, 10, A-)
เชื่อ (ธนยศ บุญเทพประทาน, 10)

26.LETTERS TO THE KING (Phongharit Charanyanont, 16, B+)
จดหมายถึงในหลวง (พงษ์หฤษฏ์ จรัณยานนท์, 16)

27.THE CONFESSION OF A BAD MAN (Pop Nukulrat, 8, B+)
คำสารภาพของชายโฉด (ภพฐ์ นุกูลรัตน์, 8)

28.EMPTY LIFE (Kawis Kittkool, 10.03, B+)
ชีวิตเปล่า (กวิศ กิตติกูล, 10.03)

THAI FILMS ABOUT MOTHER

I made this list for a friend:
http://www.facebook.com/notes/wiwat-filmsick-lertwiwatwongsa/screening-together-1-movies-with-mom/10150277748831390

This list does not include the film in the other list I made a few months ago:
http://celinejulie.blogspot.com/2011/05/favorite-films-about-problems-with.html


1.BLOOD WITH THE SAME COLOR (Tawiras Amatayakul, 25 min)
เลือดสีเดียวกัน (ทวิรัส อมาตยกุล)
I don't like this film, but the mother in this film is interesting, because she has two sons. One son is a soldier. The other is a red-shirt protester. The two sons may kill each other in a political conflict.

2.I'M FINE (2011, Narisara Thanapreechakul, 23 min)
I'M FINE (นริศรา ธนปรีชากุล)
The mother in this film hires many young handsome tutors to teach her depressive daughter, because the mother wants to have sex with these teachers. I totally identify myself with the mother in this film.

3.JUST LIKE OTHER (2011, Kanitcha Apiamornkarn)
ต่างมุม (คณิตชา อภิอมรกานต์)
The mother-son relationship in this film is very erotic.

4.HUSH! (2010, Tanis Pintong, 25 min)
ชู่วส์! (ธนิษฐ์ พิณทอง)
The mother in this film looks like a former prostitute, and that may be the reason why the son in this film looks unhappy or uncomfortable at first.

5.LAST SIN (Chutinat Pongtongwattana, 20 min)
บาปสุดท้าย (ชุตินาฏ พงษ์ทองวัฒนา)
The mother in this film tries to buy some narcotics to help her drug-addict son.

6.NO TIME (2011, Jutatip Jaroenruksa, 12 min)
ไม่มีเวลา (จุฑาทิพย์ เจริญรักษา)
The mother in this film doesn't have time to take care of her son, but she has a very good reason why she doesn't have time.

7.SEARCHING FOR LOVE (1984, Apichart Phopairoj)
ถามหาความรัก (อภิชาติ โพธิ์ไพโรจน์)
The heroine of this film is not satisfied with her foster mother, so she leaves the house and tries to search for her real biological mother, and finds out that her real mother doesn't want her at all. The heroine concludes that she should be satisfied with her foster mother.

8.THE THOUGHTS OF THE THREE GENERATIONS (Panu Saeng-xuto, documentary, 20 min)
คนสามรุ่น ครุ่นคิด อะไรฤา (ภาณุ แสง-ชูโต + ขวัญแก้ว เกตุผล)
The mother in this film didn't have problems at all that her daughter left the house to join the Communists in the forests. I worship the mother in this film.

9.THE TREE (Kaynipa Polnikorn, 16 min)
THE TREE (เกณิภา พลนิกร)
The mother in this film has some psychological problems.

10.WATER TANK ON FIRST NIGHT (Somporn Inaon, 9 min)
WATER TANK ON FIRST NIGHT (สมพร อินอ่อน)
The mother in this film doesn't love each of her children equally.

THE HEART OF PAIN (2010, Saranij Meesorn, 15 min, A+)

From my conversation with a friend in Facebook:

ถ้าจำไม่ผิด หนังมีเนื้อหาเกี่ยวกับชายหนุ่มสองคนที่ดูเหมือนเป็นคู่เกย์กัน แต่ในที่สุดหนังก็เฉลยในตอนจบว่าทั้งสองคนนั้นไม่ได้เป็นคู่เกย์กันแต่อย่างใด ทุกคนเข้าใจผิดกันไปเอง

เราชอบหนังเรื่องนี้ในระดับ A+ นะ แต่ก็ขัดใจนิดหน่อยที่ตัวละครในเรื่องไม่ได้เป็นคู่เกย์กัน มันเป็นหนังตลกประเภทที่ตัวร้ายจะเล่นโอเวอร์สุดขีดเพื่อเรียกเสียงฮาจากความโอเวอร์แอคติ้ง มันเป็นหนังที่จงใจสร้างความบันเทิงอย่างเต็มที่ และก็สร้างความบันเทิงได้จริงๆ แต่ดูเหมือนมันยังขาดความกล้าหาญหรือความกล้าทำอะไรเสี่ยงๆน่ะ คือเรารู้สึกว่าทุกอย่างในหนังเรื่องนี้มันเป็นสิ่งที่เรารู้ว่า "คนดูต้องชอบแน่ๆ" หนังมันยังขาดองค์ประกอบประเภทที่ "คนดูจะชอบไม่ชอบ กูไม่รู้ แต่กูอยากใส่เข้าไปในหนัง" น่ะ เราก็เลยไม่ได้ชอบหนังเรื่องนี้ถึงขั้น A+++++

ส่วนฉากแก้ผ้าเราจำไม่ได้เลยนะ แต่ถ้าจำไม่ผิด หนังมีฉากชายหนุ่มไม่ใส่เสื้ออยู่บ้างพอสมควร

DOMINO FILM EXPERIMENT

The Domino Film Experiment is a project by Sonthaya Subyen. In the first stage of this project, a screenplay by Danarun Sangthong will be adapted into a film by Chulayarnnon Siriphol, Ratchapoom Boonbunchachoke, Chaloemkiat Saeyong, and Wachara Kanha.

The producer is Panu Aree.

The consultants of this project are Apichatpong Weerasethakul, Kong Rithdee, and Somkiat Vituranich.

The funding of this film is by donation from any film enthusiasts.

The blog of the Domino Film Experiment

http://dominofilm.blogspot.com

The facebook of this film project

http://www.facebook.com/pages/Domino-Film-Experiment/120586338019880

How to contribute to this film

http://dominofilm.blogspot.com/2011/04/filmvirus.html

Contributors so far

http://dominofilm.blogspot.com/2011/04/supporters.html

ME AND MY VIDEO DIARY (Tani Thitiprawat, 30 min, A++++++++++++++++)

What I like very much in this film includes:

1.I think this film is the right combination between home video, political film, and experimental film.

2.This film reveals the poetic side of Tani Thitiprawat, especially in the segment "THE STRONG FAMILIY" and the last segment of the film.

Tani belongs to a group of Thai filmmakers called THE UNDERGROUND OFFICE. I used to think that he might not be as poetically-inclined as the other two members of the group: Teeranit Siangsanoh, who makes extremely poetic films like Derek Jarman; and Wachara Kanha, who is inspired by Wong Kar-wai. But ME AND MY VIDEO DIARY shows that Tani can make poetic films, too.

Other films made by Tani, such as DISAPPEAR (2010, 26 min, A++++++++++), TO WALK NIGHT (2009, 25 min, A++++++++++), and HUNTER THE BAG (2009, 17 min, A+/A), reminds me of Quentin Tarantino, because these three films have crazy plots, and DISAPPEAR and TO WALK NIGHT combine many film genres together. So I'm surprised to find the tender, poetic side of Tani in ME AND MY VIDEO DIARY.

3.The last part of the film is very touching and made me cry. In this part, we can hear the voiceover of a man reading a poem or something like that. A part of this poem is also featured in the film FUENG (2010, Teeranit, Wachara, Tani, 28 min), which is my most favorite film I saw in 2010. The poem is used more fully in ME AND MY VIDEO DIARY.

If I remember it correctly, this poem talks about a man who tries to continue living, tries to continue to be alive, tries to reconcile with the hardship in life and move on.

In this scene, we can also see some footages of the political violence in Bangkok last year. Somehow the combination between the visual (footages of political violence) and the sound (voiceover reading the poem) in this scene yields a very powerful result.

4. In a way, Tani is breaking genre boundaries in this film again. His TO WALK NIGHT is "FUNNY GAMES meets TAXI DRIVER meets 28 DAYS LATER". His DISAPPEAR is "Alfred Hitchcock meets Quentin Tarantino meets Kiyoshi Kurosawa, etc."

In ME AND MY VIDEO DIARY, we see poetic home video. The segment THE STRONG FAMILY shows the life and atmosphere of a family. This segment can stand alone as a powerful film. But its power increases exponentially when it comes after the segment interviewing Khattiya Sawasdipol before he was killed last year.

There is no obvious connection between these two segments. But I like it very much that the segments are juxtaposed like this, because it represents "many parts" of a human being--a human being who loves both his family and politics.

If one makes a film which belongs to only one genre, that film risks representing only one side, or too few sides, of human beings.

The fact that ME AND MY VIDEO DIARY combine "political documentary" genre, "home video" genre, and "poetic experimental film" genre in one film is the reason why this film can present a human being much more fully.

5. Because the segments in ME AND MY VIDEO DIARY are half-connected, half-unconnected, ME AND MY VIDEO DIARY becomes stranger or weirder than many Thai documentaries which deal with the families of the directors. However, the "unconnectedness" between the segments in ME AND MY VIDEO DIARY is not as strong as in Alexander Kluge's films.

Thanks to Reading Room for showing this film on March 26.

AFTERNOON LANDSCAPE (2011, Chaloemkiat Saeyong, A+)

FILMS I SAW IN THE POSTCARD CINEMA PROJECT

6.AFTERNOON LANDSCAPE (2011, Chaloemkiat Saeyong, A+)

The images in this film are shown via three small screens, like the film ABC (2006, Sompot Chidgasornpongse + Nika Shek).
http://www.sompotboat.com/works.html

The left screen shows three persons standing on a rocky beach, the middle screen shows a close-up shot of grass blowing in the wind and a sign telling the name of the place, while the right screen shows a long shot of an upcountry road under the blue sky. After a while, the middle screen turns black and then starts showing the film credits and texts about a woman who wakes up in the morning, trying to forget something. The right screen turns black later. We also hear a voiceover of a woman saying something which I don't understand, but her voice turns into a small laughter at the end of the film.

This is one of the easiest films made by Chaloemkiat, as easy as BAIYOK (2010, A+).
http://www.youtube.com/watch?v=jTNATCVTsdA

Things I like in this film include:

1.It is really like a postcard from a tourist place. While a postcard can show a still image of a beautiful beach and some texts, this film can show moving images of a beach, images of grasses and leaves blowing in the wind, texts, and voices.

2.The characteristics of the voice. I like the small laughter at the end of the film very much. It makes me feel good. It also reminds me that I also like the screaming female voice in CHAY, GAYVAH-RAR 'N' THE MACHUPICCHU (2009, A++++++++++) very much.

3. The unintelligibility of the voice. We hear the voice of a woman, but it is suppressed by the voice of the wind. It reminds me of the voice and sound in NEWS FROM HOME (Chantal Akerman, A+), and its unintelligibility reminds me of the unintelligibility of the texts in PERU TIME (2008, Chaloemkiat Saeyong, 18 min, A++++++++++).

4.The conflicts of the title. The Thai title of this film is VACATION IN SINGAPORE, JAVA, BALI, 11 OCT-31 JULY, 2199 A.D., but the film is like a documentary or a home video shot in Srichang Island in Thailand. The English title of this film is AFTERNOON LANDSCAPE, but the story in the texts happens at dawn.

5.It reminds me of many films I like about sea, such as

5.1 NO ONE AT THE SEA (2005, Tossapol Boonsinsukh, A+++++)
http://www.youtube.com/watch?v=8vB7yCQURj8

5.2 WAKE UP TIME (2009, Chaiwat Wiansantia, A+++++)
http://www.youtube.com/watch?v=uYlE9nS9smM

5.3 PSYCHOHYDROGRAPHY (2010, Peter Bo Rappmund, A+++++++++++++++)

5.4 SCAR (2010, Arthawut Boonyuang, A+++++)

5.5 DREAM OF THE DEATH (2009, Wiwat Lertwiwatwongsa, 25 min, A+)
http://www.youtube.com/watch?v=US6FhjD2gLg

PANYA RENU (2011, Bhin Banluerit, A+++++)

In a scene in PANYA RENU (2011, Bhin Banluerit, A+++++), there's a leech coming out of the penis of a character. I had never known that this thing could happen in real life, so I googled about it and found that this thing really happened in Thailand. Very scary.

http://tnews.teenee.com/crime/4017.html

LEASTWAYS (2009, Tritos Termarbsri, A+)

ฮามาก

http://www.youtube.com/watch?v=ae6tLQP7bl8