OFFICE (2015, Hong Won-Chan, South Korea, A+30)

OFFICE (2015, Hong Won-Chan, South Korea, A+30)

อินกับหนังเรื่องนี้อย่างสุดๆค่ะ ก่อนหน้านี้เราเคยดูหนังเกี่ยวกับฆาตกรโรคจิตในออฟฟิศมาแล้วสองเรื่อง ซึ่งก็คือ THE GUARD FROM THE UNDERGROUND (1992, Kiyoshi Kurosawa) กับ OFFICE KILLER (1997, Cindy Sherman) และถ้าหากเทียบกันระหว่าง 3 เรื่องนี้แล้ว เราก็พบว่าเราชอบเรื่อง OFFICE นี้มากที่สุด และจุดที่ชอบที่สุดก็คือการที่มันจับสังเกตอิริยาบถต่างๆของพนักงานออฟฟิศได้ดีมากๆนี่แหละ

คือเราว่า THE GUARD FROM THE UNDERGROUND มันค่อนข้างเหมือนหนังฆาตกรโรคจิตทั่วไปนะ เพียงแต่ว่ามันย้ายสถานที่มาเกิดในออฟฟิศเท่านั้นเอง และดูเหมือนมันไม่ได้ให้ความสำคัญกับลักษณะต่างๆของพนักงานออฟฟิศมากเท่าไหร่ ในขณะที่ OFFICE KILLER นั้นเราจำรายละเอียดไม่ได้มากนัก แต่จำได้ว่าเราไม่ได้รู้สึกอินอย่างรุนแรงมากเท่ากับหนังเกาหลีเรื่องนี้

ส่วนหนังเกาหลีเรื่องนี้เราอินมากตั้งแต่ช่วงแรกๆเลย เราชอบที่ตัวละครต่างๆในออฟฟิศ โดยเฉพาะตัวละครหญิง 4 คน มันมีอิริยาบถเล็กๆน้อยๆ การวางมือวางไม้ การใช้สายตา การทำสีหน้า การทำผม การแต่งตัว ดูเป็นสาวออฟฟิศจริงๆมากๆน่ะ คือจุดที่เราชอบที่สุดในเรื่องมันคือการถ่ายทอดความเป็นสาวออฟฟิศออกมาได้อย่างตรงใจเรามากๆนี่แหละ 

จริงๆแล้วพวกเรื่องราวฆาตกรรมในหนังเรื่องนี้อาจจะไม่ใช่จุดที่เราชอบที่สุดในหนังนะ แต่การตบกันระหว่างสาวออฟฟิศนี่แหละคือจุดที่เราชอบที่สุด เหมือนกับที่เราเคยชอบละครทีวีญี่ปุ่นชุด POWER OFFICE GIRLS (1998) มาแล้ว

ชอบการใช้โลเกชั่นออฟฟิศมากๆเลยด้วย ทั้งฝ้าเพดาน, ใต้โต๊ะ, ห้องน้ำ, บันไดหนีไฟ, คอกกั้นระหว่างโต๊ะต่างๆ คือเราชอบพวกหนังฆาตกรโรคจิตที่ใช้ฉากเป็น “สถานที่ในชีวิตประจำวัน” น่ะ เพราะพอดูหนังพวกนี้จบทีไร เราจะหลอนมากๆว่าเราจะเจออะไรแบบในหนังหรือเปล่า 555

อย่างเมื่อวานพอดูหนังจบเราก็หลอนมากๆ เพราะดูหนังจบแล้ว เราก็ไปเข้าห้องน้ำตอนประมาณ 3 ทุ่ม และก็เดินผ่านประตูห้องส้วมห้องนึงที่มันเหมือนจะปิด แต่ปิดไม่สนิท มันแง้มๆไว้นิดหน่อย พอเห็นปุ๊บเราก็จินตนาการขึ้นมาทันทีว่า อาจจะมีคนซ่อนอยู่ในห้องส้วมห้องนั้นก็ได้

นอกจาก OFFICE แล้ว หนังอีกเรื่องที่ทำให้เรารู้สึกหลอนกับห้องน้ำอย่างสุดๆคือ COPYCAT (1995, Jon Amiel)